Archief voor juli, 2026

Op weg naar Omega – tussen AI en God

In mijn boekenkast staan een paar dikke boeken van Augustinus, vertaald uit het Latijn door Gerard Wijdeveld die ooit mijn leraar klassieke talen was. Vaak heb ik mij voorgenomen deze boeken nog eens van begin tot eind door te lezen, maar het komt er nooit echt van. Telkens als er er aan begin, raak ik verdwaald […]

Lees de rest

De komende waanzin van de machinemens

Links had het kunnen zijn, rechts is het toch geworden: ‘De waan van het schrijven. Harry Mulisch en de creatieve psychose’. De uiteindelijke keuze heeft heel wat voeten in de aarde gehad. De razendsnelle ontwikkeling van AI heeft mij in het afgelopen jaar steeds meer bezig gehouden. Daardoor ontstond er zoiets als een boek in […]

Lees de rest

De archeologie van de waanzin

‘We onderkennen tenslotte dat onze verlangens en ons genot, waaraan voldaan kan worden door de hedendaagse kunstproductie, de geheimste en betrouwbaarste instrumenten van de hedendaagse ideologie zijn: de gehechtheid aan de esthetische behoefte en het esthetische genot waarborgen de continuering van onze archaïsche wijze van perceptie en ons cognitieve gedrag, net als in alle andere […]

Lees de rest

Nieuwe gedaanten van religie

Alweer bijna dertig jaar geleden verongelukte Prinses Diana. Bij haar dood werd opeens duidelijk hoe televisie en emotie een monsterverbond aan kunnen gaan met de massa. Het was de laatste zondag van augustus in 1997 toen ik het nieuws hoorde. Ik klom meteen in de pen en schreef een tekst die de volgende dag in […]

Lees de rest

De nieuwe gedaanten van Big Brother

Ik ben er niet meer helemaal zeker van of ik zelf wel ben die mijn weblog schrijft. Dat klinkt als het begin van een zorgwekkend verhaal, maar in feite is het een tamelijk praktische constatering. Wie jarenlang teksten produceert, merkt op een gegeven moment dat de schrijver en degene die schrijft niet altijd meer dezelfde […]

Lees de rest

De wijsheid van het vergeten

In 1994 publiceerde Leo Vroman Warm, rood, nat & lief, een boek dat opent met een zin die op het eerste gezicht bijna als een speelse terloopse opmerking klinkt, maar bij nader inzien een hele filosofie van het geheugen bevat: ‘Het leuke van herinneringen vind ik dat ze fout zijn, want daardoor is vaak meer […]

Lees de rest

En nooit meer spreken

(1) De laatste dagen heb ik mij verdiept in Atte Jongstra’s monumentale biografie Inkt, bloed & liefde. Leo Vroman (1915–2014). Het was een onderneming die dezelfde toewijding vraagt als de poëzie van Vroman zelf. Bijna duizend pagina’s telt dit boek, en wie het vluchtig doorbladert, mist gemakkelijk waar het uiteindelijk om gaat. Het is geen […]

Lees de rest

Toen was roken heel gewoon

Etalage van een tabakswinkel in de Torenstraat op Terschelling (inmiddels verwijderd) Lang voordat roken een gezondheidsprobleem werd, was het een taal. Een sigaret was niet alleen een rolletje tabak in papier, maar ook een gebaar, een houding, een vorm van communicatie. Wie oude films bekijkt, ziet het onmiddellijk. De manier waarop Humphrey Bogart een sigaret […]

Lees de rest

De ziekte van de hoogmoed

De vraag of Donald Trump geestelijk ziek is, lijkt op het eerste gezicht een psychiatrische vraag, maar al snel blijkt zij veel ingewikkelder te zijn. Wie probeert een diagnose op afstand te stellen, begeeft zich op glad ijs. Een psychische stoornis kan niet worden vastgesteld op basis van publieke optredens, tweets of politieke opvattingen alleen. […]

Lees de rest

De dromende bibliotheek

Er zijn momenten waarop de werkelijkheid iets onwerkelijks krijgt. Niet omdat de wereld plotseling verandert, maar omdat het vertrouwde decor zijn vanzelfsprekendheid verliest. Een droom kan zo’n moment veroorzaken. Tijdens een droom nemen we een werkelijkheid serieus waarvan we na het ontwaken niet meer begrijpen waarom we haar ooit geloofden. Toch was die droom op […]

Lees de rest

Waar is de clown gebleven?

Ik was vannacht ontslagen als conservator bij het Fries Museum, maar ik liet het er niet bij zitten. Niemand had mij ook verteld waarom. Het was kennelijk een besluit dat al lang geleden was genomen en waarover alleen ik nog niet op de hoogte was gebracht. Ergens bestond een dossier waarin alles stond wat ik […]

Lees de rest

Liever heimwee dan Amsterdam

Amsterdam is een stad waarin je kunt dwalen. Friesland is een land waarin dat niet kan. Amsterdam is ook een stad van vluchtige indrukken en kortstondige ontmoetingen. Het bewustzijn dat eigen is aan de moderne metropool ontstond pas in de late negentiende eeuw. In het Parijs van de grote boulevards verscheen de flaneur ten tonele: […]

Lees de rest

De paradox van Marcel Duchamp

Marcel Duchamp (1887-1968) reduceerde kunst tot een teken, een spoor, een index: niet de werkelijkheid zelf, maar de afdruk ervan. Zoals een voetafdruk verwijst naar een voorbijganger, een fossiel naar een verdwenen wereld of een dodenmasker naar een verdwenen gezicht, zo verwijst ook ieder kunstwerk naar iets wat afwezig is en zich nooit volledig laat […]

Lees de rest

What’s going on?

‘AI maakt mogelijk dat je als kunstenaar ook nieuwe wegen verkent voor het uiten van je ideeën. Ik ben bijvoorbeeld nu voor het eerst een roman aan het schrijven, met hulp van AI. Over de kunstwereld, biologie en technologie. Wat ik moeilijk vind is een dialoog schrijven, en AI kan mij daarbij helpen. Ik moet […]

Lees de rest

De kortste weg naar de waarheid

Het komt niet zo vaak meer voor dat mijn brein mij ’s nachts op een van zijn wonderlijke dwaaltochten meesleept. Misschien hoort dat bij het ouder worden. De slaap wordt lichter, de dromen korter en het onderbewuste lijkt zijn wilde haren te hebben verloren. Maar vannacht was het weer raak. Ik droomde dat Hitler de […]

Lees de rest

De levensdanser

Soms belandt er een verhaal in je mailbox dat zich niet laat wegleggen. Je leest het één keer, nog eens, en vervolgens blijft het zich ergens achter in je hoofd gedragen als dat vogeltje waarover het gaat: klein, onrustig en niet van plan te verdwijnen. Jaren geleden ontving ik zo’n mail van een vrouw die […]

Lees de rest

De waarheid is tijdelijk buiten gebruik

Vannacht was ik in Amsterdam, maar de stad herkende mij niet meer. Alle straten leken op elkaar en elke hoek bracht mij terug naar hetzelfde kruispunt. Zonder te weten hoe belandde ik in het patershuis van het Ignatiuscollege aan de Hobbemakade, het decor van mijn puberteit, die troosteloze jaren waarin Bonjour tristesse geen roman was […]

Lees de rest

Opgroeien in de Watergraafsmeer

Het bestaat allang niet meer: het schilderij dat ik eind jaren zestig aan het canvas toevertrouwde. Alleen op een oude foto is het op de achtergrond nog te zien. Als ik er nu naar kijk, zie ik weer de jongen van toen, die met zijn ziel onder de arm door de straten van de Watergraafsmeer […]

Lees de rest

Vervagende herinneringen

Soms lijkt het alsof mijn herinneringen een labyrint vormen waarin ik nog altijd verdwaal. Ik zoek er naar de jongen die ik ooit was: een leerling van het Ignatiuscollege, een misdienaar die nog geloofde dat de wereld een verborgen orde bezat en dat achter elk ritueel een diepere betekenis schuilging. Hij loopt daar nog ergens […]

Lees de rest

Love is crazy, love is blind

Negen jaar geleden, in 2017, verscheen mijn boek Jihad of verstandsverbijstering. Het ontstond in de nasleep van de aanslagen die Europa hadden opgeschrikt en was een poging om een moeilijk te doorgronden verband zichtbaar te maken tussen religieus extremisme, het verschijnsel psychose en de geestelijke toestand van de hedendaagse samenleving. De centrale vraag die mij […]

Lees de rest

Een nieuwe totalitaire verleiding

Hannah Arendt verklaarde ooit over de Holocaust dat dit nooit had mogen gebeuren omdat het een schaduw werpt over het verschijnsel mens. Nu staan we oog in oog met de uitvinding van AI, die wel ‘de laatste uitvinding van mens’ wordt genoemd omdat het zijn voorbestaan bedreigt en gevaarlijker zou zijn dan kernwapens. In Silicon […]

Lees de rest

Tussen Venetië en Silicon Valley

Venetië is altijd een stad geweest waar de tijd zich anders gedraagt. Elders stroomt de geschiedenis als een rivier die onverschillig naar zee trekt. In Venetië lijkt zij stil te staan, alsof het water weigert verder te stromen. Misschien is dat ook de reden waarom deze stad mij telkens weer bezighoudt. Venetië is geen museum, […]

Lees de rest

AI en het verdwijnen van de werkelijkheid

‘De strijd tegen de almacht van big tech is een noodzakelijke strijd voor autonomie. Waar de Verenigde Staten onder invloed van Thiel, Andreessen en Musk kiezen voor accelereren naar een transhumanistische toekomst en een ongekende fusie van staats- en bedrijfsmacht – de ‘autoritaire stack’ waar de Italiaanse onderzoeker Francesca Bria voor waarschuwt – zal Europa […]

Lees de rest

Hoe kun je tegenwoordig nog eerlijk zijn? 

‘To be honest…’ Die woorden hoor je tegenwoordig steeds vaker. Zodra iemand een gesprek begint met de mededeling dat hij nu eens eerlijk zal zijn, spits ik mijn oren. Niet omdat ik verwacht eindelijk de waarheid te horen, maar juist omdat ik wantrouwig ben geworden. De waarheid kondigt zichzelf niet aan. Zij dient zich zelden […]

Lees de rest

If I was a sculptor

Gisteren kreeg ik de drukproef van het complete omslag in huis van mijn boek De waan van het schrijven. Harry Mulisch en de creatieve psychose. Ook de correcties in de tweede drukproef van de tekst zijn inmiddels verwerkt.  Het is telkens weer een wonderlijke ervaring om een tekst van jezelf in druk te zien: La joie […]

Lees de rest

Het opkomend christelijk extremisme

‘Profeet Lou Engle is een kopstuk van de snelst groeiende christelijk-extremistische beweging wereldwijd. Het is de beweging die Trump aan zijn verkiezingsoverwinningen in 2016 en 2024 hielp; die samen met rechts-extremistische milities als de Proud Boys en de complotdenkers van QAnon aanstichter was van de Capitool-bestorming op 6 januari 2021; wiens radicale ideeën doorklonken in Project 2025 – de […]

Lees de rest

De verleiding van het het totale niets

Op 10 september 1898 maakte de Oostenrijkse keizerin Elisabeth, beter bekend als Sissi, een wandeling langs het Meer van Genève. Ze wandelde zonder veel beveiliging, zoals ze wel vaker deed, toen ze werd aangesproken door de Italiaanse anarchist Luigi Lucheni. Hij trok een zelfgemaakt stiletto tevoorschijn en stak haar in het hart. Later verklaarde hij […]

Lees de rest

Toen een bom nog leuk was

Het is vreemd hoe herinneringen van kleur veranderen. Wat ooit een hectische zomer vol stress, improvisatie en ergernissen leek, verschijnt na verloop van tijd als een bijna idyllisch tafereel. Alsof het geheugen de scherpe randen weg slijpt en alleen het licht bewaart. Ik kijk naar een foto uit juli 2000. In het Simmer Café van […]

Lees de rest

De essentie negen jaar later

‘Het nihilistisch online ecosysteem is de laatste jaren sterk gegroeid. Binnen dit ecosysteem ontbreekt vaak een duidelijk te identificeren ideologische component of rechtvaardiging in relatie tot het gebruikte geweld. Vaak is er helemaal geen sprake van ideologie en extremisme en gaat het om geweld omwille van het geweld, zoals bij puur sadisme. Van nihilistisch extremisme […]

Lees de rest

Modernisme in Friesland

‘Overal in de lucht is de adelaar thuis. Op de hele aarde heeft de nobele mens zijn vaderland.’ Die woorden van Euripides lijken op het eerste gezicht geschreven voor de moderne mens. De twintigste eeuw bracht een ongekende versnelling van techniek, communicatie en mobiliteit met zich mee. Grenzen vervaagden, tradities werden ter discussie gesteld en […]

Lees de rest

Onthullingen van het nooit gebouwde

De geschiedenis van de kunst en de architectuur is niet alleen een geschiedenis van stijlen, materialen of esthetische opvattingen. Zij is op de eerste plaats een geschiedenis van de veranderende manieren waarop de mens zichzelf en zijn verhouding tot de wereld begrijpt. Elke grote technologische omwenteling heeft niet alleen nieuwe instrumenten voortgebracht, maar ook een […]

Lees de rest