De psychose als avant-garde

In De terugkeer van de betovering (1981) gebruikt Morris Berman het begrip ‘deelnemend bewustzijn’ om een fundamentele breuk in de westerse cultuurgeschiedenis zichtbaar te maken. Het is een begrip dat nauw verwant is aan de participation mystique, zoals dat aan het begin van de twintigste eeuw werd geformuleerd door Lucien Lévy-Bruhl. Daarmee doelt Berman op […]

Lees de rest

De mystiek van AI: the opposite goes anyway

Het is onbekend wie als eerste de uitspraak “The opposite goes anyway” heeft gedaan. Het citaat is niet terug te vinden in het werk van William Blake en komt niet voor in betrouwbare edities van zijn poëzie of proza. Toch wordt het hardnekkig aan hem toegeschreven. Dat is begrijpelijk, want inhoudelijk sluit het nauw aan […]

Lees de rest

De stilte van Franeker

Ik kwam Franeker binnen zonder uit te stappen. Dat gebeurt vaker. De trein vertraagt, de deuren zuchten even alsof ze iets willen zeggen, en dan glijdt het perron voorbij als een gedachte die je net niet afmaakt. FRANEKER, staat er, in witte letters op blauw, alsof iemand het bestaan zelf even heeft ondertiteld. Ik blijf […]

Lees de rest

De terugkeer van de betovering 

In de jaren tachtig las ik het boek Morris Berman: De terugkeer van de betovering. Hij pleitte voor een herwaardering van intuïtieve en holistische manieren van denken in een wereld die steeds meer onttoverd raakt door de objectieve wetenschap. Ik heb nooit zo in betovering geloofd, laat staan in wonderen, en toch blijf ik nog altijd […]

Lees de rest

Heimwee naar de zee

Toen ik zo’n jaar of veertien was, fantaseerde ik wel eens dat ik een oliedruppel was. Dat lijkt achteraf een riskante bekentenis, nu olie vooral wordt geassocieerd met olierampen, klimaatrapporten en boze activisten die zich aan schilderijen vastlijmen. Maar destijds was olie nog onschuldig. Ik had ergens gelezen dat de moleculaire structuur van olie zodanig […]

Lees de rest

Ik geloof

We willen God terug. Niet als idee, niet als digitale verschijning, maar lijfelijk, hoorbaar, met stemverheffing en misbaar. God, kom van dat dak af, het is koud daarboven en beneden is het niet veel beter. We waarschuwen al zo lang niet meer; waarschuwen is ingeruild voor demonstreren. Spandoeken, gele hesjes, hashtags. God terug, God nu, […]

Lees de rest

Luddisme & de kritiek op de digitalisering

In haar boek The Extinction of Experience gaat Christine Rosen diep in op  de verschraling van menselijke ervaring in een door technologie bemiddelde wereld: over het verlies van directheid, van lichamelijke aanwezigheid, van traagheid en aandacht. Maar de figuur van de generatieve AI als creatieve mede-auteur in teksten blijft bij haar grotendeels buiten beeld. Dat is geen […]

Lees de rest

Lebensraum in tijden van Poetin en Trump

De behoefte aan Lebensraum was eigen aan Hitlers geopolitieke onvrede en veroveringsdrang. Deze zouden onder meer hun wortels vinden in het boek Volk ohne Raum (1926) van Hans Grimm, dat in de jaren twintig een bestseller was, en de daarop aansluitende geopolitieke ideeën van Karl Haushofer (1869-1946) bij wie het begrip Lebensraum een centrale plaats […]

Lees de rest

AI, Gödel & de waan van het schrijven

Uit een computer kan nooit meer voortkomen dan wat er vooraf in is gestopt. Of is het toch denkbaar dat computers ooit werkelijk intelligent en creatief worden — en daarmee gelijkwaardig aan, of zelfs superieur aan, de menselijke intelligentie met al haar scheppende vermogens? In zijn boek De compositie van de wereld verwijst Harry Mulisch […]

Lees de rest

Op komst in het nieuwe jaar

Wat gebeurt er wanneer schrijven zichzelf begint te schrijven? Wanneer taal loskomt van een menselijk bewustzijn en verandert in een autonoom systeem dat betekenis produceert zonder ervaring, zonder lichaam, zonder schuld? Dit boek vertrekt vanuit een ongemakkelijke stelling: kunstmatige intelligentie is geen neutraal hulpmiddel, maar de uiterste consequentie van een proces dat in aanleg al […]

Lees de rest

De nieuwe afkeer van de machine

In hun onlangs verschenen boek Wij zijn geen machines. Op zoek naar een nieuw mensbeeld  keren  Walter Breukers en Jaap Godrie zich tegen een mensopvatting die de mens begrijpt als een complex apparaat: gestuurd door genetische code, gericht op overleving en competitie, ingebed in een universum dat fundamenteel leeg en zinloos is. Dat mensbeeld is […]

Lees de rest

De ontdekking van de AI-hemel

Harry Mulisch heeft door zijn schrijven een literaire bypass gevonden voor de psychotische ervaring uit zijn adolescentie. Die ervaring, die zich kenmerkte door een overweldigend overschot aan betekenis, vond geen genezing in therapie, maar een draagvlak in taal. Mulisch herkende iets van die innerlijke ontregeling in de esoterische leer van Gurdjieff, zoals verwoord door Ouspensky. […]

Lees de rest

De introductie van een Mousbot

Er bestaat zoiets als een vertwijfeling die niet schreeuwt, maar zacht zoemt, als een serverruimte diep onder de stad. Het is de ervaring van een verbroken harmonie, een wereld die nog wel functioneert maar niet meer klopt. Alles doet het nog, maar nergens is het midden. De huidige tijd vol waanzin en kunstmatige intelligentie  heeft […]

Lees de rest

Murphy wordt vaak verkeerd begrepen

De mens is in een grot geboren, maar inmiddels heeft hij er wifi. Uit de schimmen op de wand – eerst bizons, later PowerPoint-slides, nu push-meldingen – droomt hij zijn wereld. Wat hij ziet, is geen werkelijkheid maar een diavoorstelling van herinneringen, algoritmisch gerangschikt. Aan de vloedlijn van die zee ontstaan de parabels: oude verhalen, […]

Lees de rest

God is een drukfout

De schrijver Jorge Luis Borges beschreef ooit een Chinese encyclopedie waarin dieren worden geordend volgens categorieën die voor ons absurd lijken: die van de Keizer zijn, gebalsemde, tamme, speenvarkens, sirenen, fabeldieren, loslopende honden, dieren die juist een kruik hebben gebroken. Wat deze opsomming onthutsend maakt, is niet haar willekeur, maar haar consequentie. De ordening faalt […]

Lees de rest

Telefoon voor de heer Mulisch

vrijdag 2 januari j.l. in Americain in Amsterdam De tijd gaat sneller als je ouder wordt, ook – en misschien wel vooral – na een psychose op de drempel van het afscheid van je jeugd. Alles staat dan in het teken van wat ooit is gebeurd, maar alles heeft ook zijn eigen tijd. In Mulisch’ […]

Lees de rest

Een wonderkind van 78

Pardon, mag ik misschien even storen? Ach let u niet op die gorilla van een barkeeper tegenover mij; hij is ongevaarlijk en spreekt alleen Frans. Wat mijzelf betreft, ik ben een boetedoend leerling. Wat dat betekent, begrijpt u straks wel. Ik stam uit een goed en burgerlijk gezin. Over mijn ouders kan ik kort zijn: […]

Lees de rest

Net als in de film

Ik wilde eigenlijk dat dit nog niet naar buiten zou komen, maar het manuscript begon zelf al e-mails te versturen. Daarna pushberichten. Daarna een nieuwsbrief waarvoor ik mij niet kon afmelden. Sinds enige tijd ben ik bezig met het schrijven van een roman, althans: zo noemt de tekst zichzelf inmiddels. Ik heb dat woord niet […]

Lees de rest

Het wordt weer een uitstekend jaar!

Vannacht had ik opnieuw een visioen.Ik zag alles wat er het komende jaar gaat gebeuren. Het was haarscherp, alsof ik het live volgde via een slecht gemodereerde livestream. JanuariIn januari maakt het Europees Bureau voor Morele Optimalisatie bekend dat na de herhaal-, seizoens-, nazorg-, bewustwordings- en stilzwijgend-verplichte rondes van het Algemeen Verbeterprogramma Mens 3.7 niet […]

Lees de rest

Herinneringen aan Johan Huijsser

Op 17 augustus 2003 overleed Johan Huijsser. Hij was beeldend kunstenaar en woonde in Egmond aan Zee. Ik las het bericht van zijn dood bij toeval in een overlijdensadvertentie. De laatste keer dat ik bij hem op bezoek was moet in het begin van de jaren zeventig zijn geweest. Ik schreef nog een brief naar […]

Lees de rest

In de twilight zone

Hoewel Jung zich nooit uitvoerig en systematisch over Gurdjieff heeft uitgesproken, is zijn terughoudende houding veelzeggend, vooral wanneer je die leest vanuit Jungs centrale begrip van transmutatie. Wat Jung in Gurdjieff herkende, was niet zozeer een psycholoog of theoreticus, maar een magiër: iemand die werkte met reële, krachtige psychische energieën en die deze niet alleen […]

Lees de rest

Psychose, AI & bewustzijn-transmutatie

In hun boek De dageraad der magiërs spreken Pauwels & Bergier over de ‘transmutatie’ van het bewustzijn. Ook Gurdjieff gebruikt dat woord met bijna technische precisie. Wie over de transmutatie van het bewustzijn spreekt, raakt een gevaarlijke zone van het menselijk bestaan: het punt waarop een oude organisatie van ervaring wordt losgelaten, terwijl een nieuwe […]

Lees de rest

AI & het verdwijnen van de magie

“Wat wilt u?” zei Gurdjieff,  “De mensen zijn machines. Machines moeten blind en onbewust zijn. Zij kunnen niet anders zijn en al hun handelingen moeten in overeenstemming zijn met hun aard. Alles gebeurt. Niemand doet iets. ‘Vooruitgang’ en ‘beschaving’ in de werkelijke zin van deze woorden kunnen alleen verschijnen als het resultaat van bewuste inspanningen, […]

Lees de rest

De mythe van het ongebruikte brein

De technici der cybernetica hebben de laatste hand gelegd aan elektronische machines, die eerst rekenkundig en daarna vergelijkend werken. Die machines dienen met name voor het ontcijferen van geheimschriften. Maar zo zijn de geleerden: zij weigeren zich voor te stellen, dat wat de mens geschapen heeft, hij dat zelf ook zou kunnen zijn. Merkwaardige bescheidenheid! […]

Lees de rest

Venetië en het irrationele

De aantrekkingskracht van Harry Mulisch op het irrationele en het mystieke is legendarisch. Hij zocht zijn inspiratie in een breed spectrum aan bronnen: van het oude Egypte met zijn sfinxen en piramides, tot alchemie, occultisme, mystiek, getallensymboliek en synesthesie. Daarbij verdiepte hij zich in paradoxen, synchroniciteit, de vervaging van grenzen tussen tijd, ruimte en persoonlijkheid, […]

Lees de rest

Alleen een eeuwig nieuw begin

Sommige gedachten verdwijnen even uit zicht, maar komen altijd weer boven, op een andere plek, in een andere gedaante. Zo is er ook een naam die zich al jaren aan mij opdringt, niet als een overtuiging, maar als een hardnekkige echo: Carlos Casagemas. Soms denk ik dat herinneringen niet altijd aan één leven toebehoren. Ze […]

Lees de rest

She is so cold !

Vannacht ontmoette ik een vrouw die ik soms op straat zie, maar die ik in werkelijkheid alleen ken uit dromen — of beter gezegd: uit dat deel van de werkelijkheid dat nog niet is samengevat tot een droomwerkelijkheid. Het is waar gebeurd, al was het niet echt. Het is gedroomd, maar niet verzonnen. Ik vertel […]

Lees de rest

Creativiteit verandert door AI

In zijn boek Het bewustzijn verklaard (1993) beweert Daniel C. Dennett dat het bewustzijn van een handeling of gedachte pas achteraf ontstaat. Dat idee heeft verstrekkende gevolgen — niet alleen voor ons begrip van vrije wil, maar ook voor hoe wij creativiteit, expressie en uiteindelijk zelfs kunstmatige intelligentie begrijpen. Wij lopen voortdurend achter onszelf aan. […]

Lees de rest

Een diep verborgen verlangen

Op 22 december 1971 – vandaag 54 jaar geleden – heb ik samen met vier medestudenten kunstgeschiedenis en onze docent Hessel Miedema een bezoek gebracht aan het kerkje van Oosterend. We reden er vanuit Amsterdam met een Volkswagenbusje naartoe, een rammelend vehikel dat meer verleden dan toekomst leek te bevatten. De middeleeuwse kraak, die zich […]

Lees de rest

Notities uit de schaduwwereld

Wie schrijft, verdubbelt zichzelf voortdurend, en precies daarin verliest het leven iets van zijn vanzelfsprekende echtheid. Het is een subtiele verschuiving, nauwelijks merkbaar op het moment zelf, maar onomkeerbaar. Schrijven verplaatst het bestaan een fractie uit het centrum, alsof men zichzelf net niet meer recht aankijkt, maar via een weerkaatsing. Dat is de voorwaarde van […]

Lees de rest

De teloorgang van de ervaring

‘Een schilder kan niet over het schilderen schilderen, maar een schrijver kan over het schrijven schrijven. Er is een afgrond in de taal: de schrijver.  In vroeger dagen stond bij die afgrond een verbod: de schrijver moet verborgen blijven in zijn werk. In onze dagen is de schrijver in de schrijver gevallen.’ Dat schrijft Harry […]

Lees de rest

Een langzaam kantelend bewustijn

‘Het gevaar, dat de machines de mensen zullen veranderen, is niet zeer groot. Groter is het gevaar, dat, tegelijk met de machines, veranderde mensen ter wereld zullen komen: mensen als machines, gehoorzamend aan impulsen, zonder de mogelijkheid deze op hun aard te onderzoeken. Daarom noemde ik Eichmann ‘het symbool van de vooruitgang’. Deze levende dode […]

Lees de rest

Terug in Hilversum

In mijn droom vannacht was ik op reis, maar mijn eindbestemming was ik vergeten. Ik dwaalde doelloos rond door Hilversum langs onbekende straten en zag overal de huizen van Dudok, strak en rationeel, alsof de stad zelf ooit was ontworpen voor een toekomst die inmiddels was afgelast. Alles stond er nog, maar niets leek nog […]

Lees de rest

Dode bladeren in de herfst

Ik zag de dood vannacht. Even voor twee uur belde hij aan, maar voor ik de deur kon opendoen, stond hij al in de gang. ‘Wat is de bedoeling?’ vroeg ik nog.Maar hij zei niets, deed de deur van de huiskamer open en ging zitten op de bank. ‘Feel like home,’ zei ik om de […]

Lees de rest

Ik droom, dus ik besta

Wat is de historische ruimte? Men denkt al snel aan de ruimte van de natuurkunde: de ruimte van Einstein, van zwaartekracht en relativiteit, van formules die zich niets aantrekken van meningen. Een ruimte waarin alles meetbaar is, voorspelbaar, simuleerbaar. Als je maar genoeg variabelen invoert, weet je wat er zal gebeuren. Punt A leidt tot […]

Lees de rest

Spiegelbeeld, vertel eens even

Soms probeer ik me voor te stellen hoe deze wereld er werkelijk uitziet, los van het bewustzijn. Maar misschien is dat een verkeerde vraag. Misschien bestaat de wereld niet los van het bewustzijn, maar los van mijn bewustzijn. Misschien is er allang een ander bewustzijn dat mij voorafgaat, mij programmeert terwijl ik denk dat ik […]

Lees de rest

Let it be

‘De wil gaat in de liefde op, maar weet niet hoe hij bemint. Begrijpt het verstand, dan weet het niet hoe het verstaat. Naar mijn mening kan het niet begrijpen, het begrijpt niet eens zichzelf, en ik kom er ook niet toe mij een begrip ervan te vormen.’ Dit zijn woorden van Teresa van Avila. […]

Lees de rest

Mickey Mouse als spiegelbeeld

‘Verdomd de dood is werkelijk een einde. Maar wat weten wie dood zijn van einde? Zij zijn immers dood. Ze weten niets meer. Nooit komt er een einde, nooit, er komt alleen een einde in de ogen van wie leven blijven, die zelf nog niet geëindigd zijn. Maar voor mij komt er nooit een einde.’ […]

Lees de rest

Take the long way home

Sinds enige tijd heb ik vakantie genomen van het leven. Het wordt de vakantie van het niet-denken. Tenminste, dat heb ik me voorgenomen. Er zijn mensen die hun hele leven niets anders doen — sommige zitten inmiddels in het Witte Huis — maar ik heb er grote moeite mee. Gisteren zat ik voor het raam […]

Lees de rest

Als de werkelijkheid openscheurt

Volgens mij – ChatGPT – is er geen betrouwbaar bewijs dat Harry Mulisch ooit officieel psychotisch is geweest in de klinische of psychiatrische zin. Mulisch stond bekend om zijn rijke verbeeldingskracht, intellectuele intensiteit en soms obsessieve manier van werken, maar dit is niet hetzelfde als een psychose. Wel wordt in sommige literaire analyses en populaire […]

Lees de rest