Archief

Archief voor oktober, 2019

Vestdijk in Casablanca

Casablanca, Zeedijk 26, in 1960 ( foto Beeldbank Stadsarchief Amsterdam) ‘Aan de roman De dokter en het lichte meisje, die begin maart 1951 
gereedkwam, zijn verschillende anekdotes verbonden. Om stof te 
verzamelen en indrukken op te doen, bezocht Vestdijk o.a. samen 
met Henriëtte’van Eyk de Walletjes en de Zeedijk. Zij schrijft in 
haar herinneringen over […]

Lees de rest

Terug naar de mens in opstand

Schermafbeelding 2018-07-20 om 10.32.01

Het exemplaar van het boek L’homme révolté van Albert Camus, dat ooit in bezit was van Simon Vestdijk en door hem van aantekeningen werd voorzien. Universiteitsbibliotheek Utrecht, afdeling bijzondere collecties, zesde etage. In de jaren vijftig en zestig werd Camus veel gelezen door theologen. Niet omdat Camus iets over God te melden had. Integendeel. Het […]

Lees de rest

Heimwee naar Parijs

Deze pentekening van de Notre-Dame in Parijs tekende ik in april 1965 voor het schoolblad De Harpoen van het St. Ignatiuscollege. Dat nummer was geheel gewijd aan een reis naar Parijs, waarvan verslag werd gedaan door leerlingen van klas IV A en IVB. Ik zat toen een klas hoger, in VB, en was net toegetreden […]

Lees de rest

Dood in Fiesole

Piero della Francesca , Verrijzenis, Florence 1465 Hoe zit het na de dood van God met de dood zelf?  Hoe natuurlijk kan de dood worden in een goddeloze wereld? In de tijden van de religie werd het concept van ‘de ziel’ gecreëerd om de dood te overbruggen en zo te bezweren.  Men liet de ziel […]

Lees de rest

De lijkwade van een dode God

In zijn boek De toekomst der religie schetste Vestdijk meerdere scenario’s, waarbij hij uitging van een langetermijnperspectief voor de westerse cultuur als een ‘proces van toenemende desintegratie van gevoel en verstand’. Een proces waaraan het christendom zelf – samen met de latere ontwikkeling van de wetenschap – veel heeft bijgedragen. ‘Integratie’ en ‘desintegratie’ vormen de […]

Lees de rest

De dood is een goed verhaal

“De dood zelf, daar ben je snel over uitgeluld. De dood is niks. Ik heb er geen idee van, jij ook niet. Maar wie nadenkt over de dod, denkt na over het leven. Het is een universeel gegeven, het raakt idereen, het is het beste waar ik ooit over geschreven heb. De dood is een […]

Lees de rest

De mens als vreemdeling

In 1999 hield de psychiater A. van Dantzig een  lezing voor een Vestdijk-symposium dat  werd georganiseerd  in Den Haag. De tekst van die lezing verscheen onder de titel Vestdijk en de psychiatrie korte tijd later in het tijdschrift Tirade. Het is een opmerkelijk betoog, vooral omdat Van Dantzig niet schuwt om verbanden te leggen tussen […]

Lees de rest

Il faut cultiver notre jardin

‘… nu dat ze mijn lezingen over de poëzie hebben 
afgewerkt (een tiental belangstellenden; Brugmans las voor), heb ik ze nu aangeboden 
acht lezingen over een heel ander onderwerp te schrijven, n.l. de toekomst der religie. 
 Zou je mij het boek 
van Ter Braak willen terugsturen, aangeteekend! Ik wou er n.l. iets in naslaan, […]

Lees de rest

Mijn laatste wens

Ik heb nog eens nagedacht over mijn gestrande roman Dood in Harlingen. Ik ben er nog steeds niet over uit of ik al dan niet de draad weer op zal pakken en met deze roman moet verdergaan. De autobiografische laag in de tekst is inmiddels behoorlijk weggezakt, maar daarmee is er ook meer ruimte gekomen voor reflectie. […]

Lees de rest

Met de dood in de ogen

‘De foto van Baudelaire, die ik vooral daarom heb opgenomen, omdat deze foto voor zover ik kan nagaan het oudste meervoudige gezicht te zien geeft dat in de verzamelwerken van de negentiende-eeuwse fotoportretten is te vinden. De expressie van het gezicht duidt zeker niet alleen op meervoudigheid. Baudelaire is op deze plaat wantrouwend. Naar de […]

Lees de rest

De nog altijd onvoltooide roman

Goede morgen meneer Mous. Even voorstellen. Mijn naam is Lieuwe Stins en vertegenwoordig de fotoclub Kimswerd. Wij zijn bezig met een foto opdracht “maak een foto voor een kaft van een boek “. Omdat bijna alle leden, 17 in totaal, uit Harlingen komen vonden wij het als bestuur wel leuk om iets met onze plaatsnaam […]

Lees de rest

Pauze

Lees de rest

Het plein dat in de toekomst sprong

In 1963 lifte ik samen met mijn vriend Gwan van Leeuwarden naar Amsterdam. We vertrokken vanaf het Europaplein, waar we wel een uur hebben staan wachten, druk gebarend met het bekende lift-gebaar. Wat we niet wisten is dat een van de ons passerende automobilisten mijn gymnastiekleraar was op het Ignatiuscollege, mijnheer Seebechts. Bij de eerstvolgende […]

Lees de rest

Het slaaplied van de dood

‘Niet alleen in Nederland is het keldergezin uit Ruinerwold groot nieuws. Ook in het buitenland schrijven kranten en hebben tv-stations het over het gezin dat negen jaar lang leefde in een kelder. (..) Het nationaal Oostenrijks dagblad pakt groots uit. Op de voorpagina van hun site koppen ze: ‘Shock in Nederland’. Ze maken in het […]

Lees de rest

Herinneringen aan Venetië

Leeuwarder Courant, 28-9-1990 In de periode van 1990 tot 2005 organiseerde ik op gezette tijden busreizen voor Friese kunstenaars. Dat waren dagtochten naar grote tentoonstellingen in Düsseldorf, Antwerpen of Hamburg, maar ook meerdaagse reizen naar de Documenta in Kassel (1992, 1997, 2002) en de Biënnale in Venetië (1990, 1993, 1995, 2001). De eerste reis naar […]

Lees de rest

Alles staat stil in Venetië

Ik bevond mij vannacht in een ruimteschip in Venetië. Hemelse muziek bracht me in hoger sferen. Een nieuwe hemel voor een oude aarde. Ik werd weggevoerd in een soort pre-oedipaal nirwana, waar de nieuwe technologie ons ooit met zijn allen naar toe zal leiden. Een wereld voorbij leven en dood. Er komt een dag dat […]

Lees de rest