Archief

Archief voor november, 2019

It giet oan !

Lees de rest

Vestdijk: Freud of Jung?

‘Already in 1927 he had maintained that ‘Wotan 
and not the God of the Christians is the God of, the Germans’. If there be any doubt as to the nature of this side of 
Jung’s racial theory, consider his comment ‘on Hitler’s 
’religion’. “Like Mohammedanism, it teaches the virtue of 
the sword … Hitler’s first […]

Lees de rest

Seks, religie en psychologie

Rümke en Vestdijk in de jaren veertig ‘De gedachte dat het opkomen van de psychologie als een genezings
proces kan worden beschouwd, is voor zover ik weet het eerst geuit 
door de Nederlandse filosoof en psycholoog Heymans. In een hoogst 
merkwaardige redevoering in 1909, De toekomstige eeuw der psychologie, wees Heymans op de achteruitgang van de […]

Lees de rest

De angst voor het Niets

Foto van Vestdijk als kind ( links) en van mijzelf Ik heb besloten om mij in de komende tijd weer helemaal in Vestdijk te storten. Het is al weer drie jaar geleden dat ik door hem gefascineerd raakte. Dat leidde tot een reeks blogs die elders op deze site te lezen zijn. In de zomer […]

Lees de rest

De klok die altijd stilstond

I used to live in New York CityEvery thing there was dark and dirtyOutside my window was a steepleWith a clock that always said 12:30 Aldus zongen The Mamas and the Papas in de jaren zestig. Twelve thirty heette het liedje. ‘Uit het raam keek je uit op een torenspits, met een klok die altijd […]

Lees de rest

De tedere onverschilligheid van de wereld

Yves Klein: Le saut dans le vide, 1960 (foto: Wikipedia) Een schilderij is net zo veel waard als geen schilderij. Een plastiek is net zo goed als geen plastiek. Een machine is net zo mooi als geen machine. Muziek is net zo aangenaam als geen muziek. Geen kunsthandel is nog wel zo doelmatig als kunsthandel. […]

Lees de rest

Op zoek naar de verloren tijd

In A la recherche du temps perdu 
 laat Proust zien hoe het silhouet van 
de torenspitsen van Illiers-Combray, waar hij 
zijn jeugd doorbracht, hem als een 
visioen verschijnt: ‘Weldra spleten hun zondoordrenkte lijnen en oppervlakken open alsof ze 
een soort schors waren geweest, en 
iets van wat er voor mij binnen in ze 
verborgen […]

Lees de rest

Tunnel of Love

Bovenstaand schilderij van Hieronymus Bosch heb ik vorige maand met eigen ogen gezien in de Gallerie dell’Accademia in Venezia. Het laat een indringend beeld van wat ons mogelijk na de dood te wachten staat. Een visioen dat een opvallende gelijkenis vertoont met de beelden van ‘bijna dood-ervaringen’ zoals die beschreven werden in het boek Eindeloos bewustzijn […]

Lees de rest

Met de dood als vertrekpunt

Potloodstrepen van Simon Vestdijk in de marge van de inleiding van L’homme révolté van Albert Camus Opeens besefte ik dat ik met het verdriet om de dood van mijn geliefde iets ervoer wat hij in een vergelijkbare vorm vijftig jaar al eens eerder beleefd leek te hebben. In januari 1966 werd ik getroffen door een […]

Lees de rest

Waar de straten geen namen hebben

Auguste Rodin, Orpheus en Eurydice Ik had besloten om een boek te gaan schrijven over het rouwen en het liefhebben. Maar hoe kun je schrijven over de liefde als je geliefde er niet meer is? Primum vivere, deinde scribere, zo luidt het klassieke gezegde. Eerst leven, en dan pas schrijven. Je kunt niet leven en tegelijk […]

Lees de rest

Tussen verzet en overgave

George Frederic Watts (1817-1904), Orpheus  and Eurydice Het vonnis: dat hij deze vrouw moest missen,Werd zeer verzacht, doordat hij uit de helHaar zonder om te kijken halen mocht. Hij ging haar voor, al spelend op zijn tocht,En keek tòch om, om zich te vergewissenVan haar bewond’ring voor zijn snarenspel. Aldus Simon Vestdijk in zijn gedicht […]

Lees de rest