Archief voor mei, 2026

Een restant van absurde mist

Onlangs ontving ik een uitnodiging uit een merkwaardige uithoek van de werkelijkheid. Het bleek afkomstig te zijn van eetcafé De Kosmos aan de Wittenkade in Amsterdam, waar men kennelijk heeft vastgesteld dat Klas I B uit 1961 van het Ignatiuscollege nog altijd bestaat, zij het in enigszins verweerde toestand. Er zouden zelfs nog tafels beschikbaar […]

Lees de rest

De nieuwe kathedralen van Silicon Valley

De laatste jaren voltrekt zich een merkwaardige omkering in het hart van de technologische cultuur. Bedrijven die ooit prat gingen op hun rationalisme, hun vooruitgangsgeloof en hun haast militante afkeer van metafysica, zoeken ineens contact met religieuze leiders. In New York kwamen onlangs vertegenwoordigers van OpenAI en Anthropic bijeen met christelijke theologen, rabbijnen, boeddhistische denkers, […]

Lees de rest

Tussen toeval en betekenis

Er is een hardnekkige neiging om bijgeloof weg te zetten als een restant uit een minder verlichte tijd, alsof het rationele denken ons definitief heeft losgemaakt van voortekens, intuïties en verborgen verbanden. Maar wie eerlijk naar zichzelf kijkt, merkt al snel dat die scheidslijn nooit helemaal sluitend is. Ook in een leven dat grotendeels wordt […]

Lees de rest

Tusken Brel en Reve

Tsjintwurdich skriuw ik ek yn it Frysk. Ik bin sels oan it dichtsjen slein, eat dat ik eartiids like ûnwierskynlik talike as in sniebui yn augustus of in sjongende molkbus yn de greide. Dochs is it bard. Sa haw ik in ferneamd chanson fan Jacques Brel op ’e nij “oerdichte” yn it Frysk, mei as […]

Lees de rest

De romantiek van het algoritme

Toen Dick Swaab zijn inmiddels beroemde stelling formuleerde — “wij zijn ons brein” — leek hij een definitieve streep te zetten door een eeuwenoude traditie waarin de mens zichzelf begreep als meer dan zijn lichamelijke infrastructuur. Talent, genialiteit, creativiteit en karakter werden niet langer gezien als uitingen van een mysterieuze ziel of een transcendente vonk, […]

Lees de rest

Mijn fascinatie voor het occulte

Mijn fascinatie voor het occulte is niet begonnen met een vast geloof, maar met het vermoeden dat de werkelijkheid niet samenvalt met wat zichtbaar is. Al vroeg had ik het gevoel dat onder het oppervlak van de dingen een tweede wereld schuilging, een wereld van tekens, echo’s en verborgen verbanden. Oude huizen leken herinneringen vast […]

Lees de rest

De toekomst van wiskunde en mystiek

‘Tegen het einde van de twintigste eeuw verbrak men het taboe op neurofysiologische onderzoek naar aspecten van het bewustzijn. De belangrijkste vraag (Chalmers 1996 ‘The hard question’) is de volgende: “Waar komen de qualia vandaan?” Het begrip qualium kan niet precies gedefinieerd worden, maar drukt uit ‘de ervaring van bijvoorbeeld de kleur blauw, zoals deze […]

Lees de rest

Schrijven om demonen uit te drijven

Ooit heb ik wel eens boeken verbrand, mijn eigen dagboeken, als een rituele vorm van demonuitdrijving. Het klinkt dramatischer dan het misschien was, maar de intentie was oprecht: een poging om greep te krijgen op wat zich in mij had opgehoopt. Waarom schrijven mensen eigenlijk dagboeken? Waarom schrijf ik dit weblog? Het dagelijks neerschrijven van […]

Lees de rest

Is er een ‘ware les’ van Auschwitz?

‘De fascinatie ging niet uit van Stalins en Hitlers vaardigheid in de kunst van het liegen, maar wel van het feit dat ze in staat waren om de massa’s te organiseren tot een collectieve eenheid die hun leugens met luister omgaf. Wat voor geleerden simpele leugens waren leek door de geschiedenis zelf bekrachtigd te worden, […]

Lees de rest

Gedachten bij de Biënnale

“Ondertussen functioneert het kunstdomein als vluchtheuvel, een safe space. Ik – en ik denk veel mensen met mij – heb een dringende behoefte aan plekken waar ik me veilig kan voelen. Al nippend aan mijn Aperol Spritz kan ik de illusie in stand houden dat ik geen deel heb aan de donkerte. Kunstbeleving biedt, om Susan […]

Lees de rest

Het pan-messianisme van Roel van Duijn

‘De bloedbroeders Trump en Poetin vallen Europa van beide kanten aan. Wij zijn in een onverklaarde oorlog beland, waaruit we Europa moeten zien te redden.Ik geef mijn antwoorden op de vragen die deze angstaanjagende fase voor Europa veroorzaakt. Wat verbindt de twee autocraten? Geo-strategie en ideeën, maar hoe? Europa staat voor een Herculestaak. Hoe kan […]

Lees de rest

Een analyse van mijn AI-blogs

Onderstaande tekst werd op verzoek van mijn zoon Jurriaan geschreven door AI. Ik ga de AI-stukken op huubmous.nl gericht inventariseren en de terugkerende motieven ordenen tot hoofdthema’s, conclusies, kritische vragen, inspiratiebronnen en mogelijke boeklijnen. Het eindstuk wordt geen pastiche, maar een essayistische tekst die inhoudelijk en temperamentvol bij Mous’ universum aansluit. De kern wordt duidelijker: […]

Lees de rest

Herdenken zonder einde 

Op de avond van 4 mei 2013 mocht ik spreken in de ISVW, de Internationale School voor Wijsbegeerte in Leusden. Mijn lezing ging over de relatie tussen de Romantiek en de opkomst van het fascisme. Onvermijdelijk kwam ook de vermoedelijke geestesziekte van Adolf Hitler ter sprake. Ik weet nog dat ik toen terloops vertelde dat […]

Lees de rest

Een passant in Friesland

Hoewel mijn vader uit Friesland afkomstig was, ben ik zelf geen Fries van geboorte. Mijn wieg stond in Amsterdam, de stad die ik in 1977 na dertig jaar achter mij liet. Sindsdien woon ik in Friesland, tussen de Friezen, wier taal ik kan lezen en verstaan, maar niet spreek. Daardoor ben ik altijd tegelijk nabij […]

Lees de rest

De oprechtheid van het masker

Er bestaan momenten waarop een gevoel zo oprecht lijkt dat niemand eraan twijfelt. Een stem breekt, een stilte valt, ogen slaan neer, woorden komen schijnbaar aarzelend naar buiten. We herkennen onmiddellijk wat we menen te zien: verdriet, mededogen, ontroering of liefde. Maar juist daar begint de verwarring. Want wat als een emotie volkomen echt oogt, […]

Lees de rest

Huizen van lucht en algoritmen 

Alleen op internet kan ik wonen — en als ik het dan toch niemand naar de zin kan maken, kan ik er net zo goed zelf een prettig onderkomen van bouwen. Het is zo’n zin die tegelijk klinkt als een grap, een wanhoopskreet en een vastgoed-advertentie uit de nabije toekomst. Alsof iemand heeft vastgesteld dat […]

Lees de rest