Archief

Archief voor november, 2021

Heimwee naar zee

Toen ik zo’n jaar of veertien was fantaseerde wel eens dat ik een oliedruppel was. Ik had ergens gelezen dat moleculaire structuur van olie zodanig was dat één druppel olie zich vrijwel eindeloos op het oppervlak van de zee kon uitspreiden. De moleculen onttakelden zich dan in hele lange ketens die zo een vliesdun olietapijt […]

Lees de rest

Dromen aan de oude kustlijn

Ingewikkelde droom vannacht. Meerdere verhaallijnen lopen door elkaar. Zoals in het begin van een film, als je nog niet weet waar het verhaal naar toe moet, zo beland ik van de ene situatie plotseling in de andere. Ik kan de droom alleen navertellen, als ik de scènes uit elkaar trek, maar in feite switchte alles […]

Lees de rest

Een onbekende stilte

Vorige week heb ik de biografie van M. Vasalis herlezen, geschreven door Maaike Meijer. Een prachtig boek, waar je letterlijk de tijd voor moet nemen. Vasalis is de dichter van de tijd, de stil gezette tijd, verstilde tijd. Soms denk dat Vasalis op zoek was naar een nieuwe tijdbeleving. Een mystieke tijdervaring na de dood […]

Lees de rest

Met het klimmen der jaren

Kennen Ik hoor de wind, omdat hij door de blaad’ren sleept,ik zie de blaadren waar het licht op breekt.Maar welke blaadren hangen er in stilte en ’t donkeren welke oren sluimren waar geen stem tot spreekt.Ik voel de oude wanhoop van het instrument,dat tot het uiterste gedrevenniets dan zijn eigen grens herkent M. Vasalis, Vergezichten […]

Lees de rest

Vluchten kan niet meer

Vahine no te tiare Als ik haar zie, rechtop gezeten, zwart voor een roode achtergrond vrouw met het rustige gelaat, lijkt ieder ander mij verbeten, onzeker en te snel verwond. Haar voorhoofd is een kooperen plaat, een schild waarachter haar gedachten naakt en gehurkt liggen te wachten; boven de wallen van haar wangen de bruine […]

Lees de rest

De oudste lagen van de ziel

‘Van de schoonheid en gevoelsintensiteit die de visioenen vergezelden, 
kan men zich geen voorstelling maken. Zij waren het meest overweldigende, dat ik ooit heb beleefd. En dan de grote tegenstelling: de dag! Ik 
voelde me dan gefolterd; mijn zenuwen waren volkomen op. Alles irriteerde mij. Alles was te stoffelijk, te grof, te zwaarwichtig, ruimtelijk en […]

Lees de rest

The mother and child reunion

Daar lag tegen een duin, vlakbij de kust een vrouw, groot als een godenbeeld, maar gaaf, het was een beeld van rust. Zij lag bewegingloos, haar ogen stonden open en wat geruis leek van de zee of van de wind bleek fluisteren te zijn, waarnaar zij scheen te luisteren. O laat mij vrij, fluisterde zij […]

Lees de rest

Een misverstand om in te geloven

Confetti Ik zoek een misverstand om in te geloven.Al mijn gedachten zitten binnenEn met hun voorhoofd aan de ruitVan al mijn ramen, van onderen tot bovenGedrongen, kijken zijn mismoedig uit. De oudste hebben kindergezichten,Ze dansen en fluisteren met elkaar,De jongste hebben rimpels, grijzend haar.Ik wou dat het vreselijk ging waaien,Zodat het volle, stille huis ging […]

Lees de rest

Door Hem, met Hem en in Hem

Volgens Hannah Arendt zijn totalitaire bewegingen massaorganisaties van geatomiseerde, geïsoleerde individuen. Daarbij wordt volledige loyaliteit van het individu aan de leider geëist. Zo’n volledige loyaliteit was alleen mogelijk bij een volledig gesoleerd mens dat alle banden met familie, vrienden, kameraden en kennissen had doorgesneden. Zo had Hitler een middel gevonden om mensen van binnenuit te […]

Lees de rest

Een woord vooraf

‘De waarheid is dat de totalitaire leiders er weliswaar van overtuigd zijn dat ze consistent de fictie moeten volgen alsook de regels van de fictieve wereld die ze gedurende hun strijd voor de macht hebben opgesteld, maar dat ze slechts geleidelijk de volledige implicaties van deze fictieve wereld en zijn regels ontdekken. ‘ Dat schrijft […]

Lees de rest

In het teken van de angst

  Mijn eerste kinderjaren stonden in het teken van de angst. Ik was een bang kind. Bang voor water. Bang voor hoogte. Bang vooral ook voor andere kinderen. Op mijn eerste kinderfoto’s heb ik ook een bijna panische blik in de ogen. ‘Waarom moet dit?’ zie je mij denken. Ik was liever binnen gebleven, veilig […]

Lees de rest

Zonsopkomst bij het Amstelstation

Lees de rest

In het museum van de herinnering

‘Van Stettin aan de Oostzee tot Triëst aan de Adriatische Zee, is een ijzeren gordijn neergelaten dwars door het Europese continent. Achter die lijn liggen alle hoofdsteden van de oude staten van Centraal en Oost-Europa: Warschau, Berlijn, Praag, Wenen, Boedapest, Belgrado, Boekarest en Sofia. Al deze beroemde steden en de bevolkingen erom heen, liggen binnen […]

Lees de rest

De goddelijke waanzin

In juli 2011 werd de wereld opgeschrikt door een waanzinnige terreurdaad van Anders Breivik. Bij een een bomaanslag in de regeringswijk van Oslo en daaropvolgend een schietpartij op een politiek jeugdkamp op het eiland Utøya vielen tezamen 77 doden. Het jaar daarop verschenen twee boeken: Simon Baron-Cohen Nul empathie- een theorie van de menselijke wreedheid […]

Lees de rest

Titus Brandsma en het modernisme

Al tijden ben ik geïnteresseerd in de wonderlijke overeenkomst tussen het langzaam verdwijnen van het Friese taal en cultuur en de teloorgang van het katholicisme. Beide processen eindigen in een tragische verstarring, een uitdroging van het leven. Wie zich terugtrekt op het eigen erf verdroogt in zichzelf. Dat soort processen zijn natuurlijk al heel lang […]

Lees de rest

Modernisme & het probleem van stijl

Het fenomeen ‘stijl’ in de beeldende kunst  lijkt een formeel spel te zijn dat je op intuïtieve wijze kunt herkennen zonder de onderliggende regels tot je bewustzijn door te laten dringen. In dat opzicht heeft stijl verwantschap met het verschijnsel taal. Als ‘dieptestructuur’ – of wat het ook verder mag zijn – gaat het mogelijk […]

Lees de rest