Categorieën

Archief voor mezelf

Stil de tijd

steek dus het licht aandat de toekomst nog uitspaart, spreekhet brood aan dat nog niet doof is, maakde taal waar achter zijn tekens, spelhet vlees, stil de tijd, leef nog even Gerrit Kouwenaar Ooit werd ik verliefd op een vrouw, terwijl ik niet wist dat in haar hart de tijd was stil blijven staan. Ze […]

Lees de rest

Droom in Bilgaard

Waarde lezer en tijdgenoot. U bent gewaarschuwd. Reageer niet op dit weblog.  U die dit leest – en wellicht wilt reageren –  ik ken u niet, en toch ook weer wel. Op internet zijn wij allen strangers in the night. Wij begeven ons in duistere sferen en menen te weten wat we doen. Maar wij […]

Lees de rest

Lode in Friesland

Een aantal dagen geleden kreeg ik van Tom Sandijck een reeks foto’s toegestuurd die afkomstig zijn uit het archief van de fotograaf Piter Doele. Het waren portretfoto’s, maar hij wist niet van wie. In bovenstaande foto herkende ik direct Lode Pemmelaar in zijn jonge jaren. Hij moet in het begin van de jaren zeventig zijn […]

Lees de rest

The deconstruction of time

Op dinsdag 8 april 1988 werd besloten om de Fryske Kultuerried op te heffen. Het zou nog drie jaar duren voor het echt zo ver was, maar dit was een onheilsdag. Black Tuesday, zo noemden we die dag destijds. Ik krabde eens achter mijn oren en dacht: ‘Weg wezen hier!’ Het solliciteren werd nu zowat een […]

Lees de rest

De poëzie van een straatnaam

Van de week kocht in bij de Kringloopwinkel in Leeuwarden het boekje De Koningin van Plan- Zuid. Het gaat over de geschiedenis van de Beethovenstraat in Amsterdam. Deze mooie straat in het Amsterdamse stadsdeel Zuid was een onderdeel van het door Berlage in 1917 ontworpen Plan Zuid en heeft een tragische geschiedenis. Voor de oorlog kwamen […]

Lees de rest

Een eilandbewoner in Spanje

‘En nog lang luisterde hij zo, eenzaam in het stenen Toledo, temidden van een zee van geluiden. Misschien was dit het moment, en hij de man voor zulke waarheden, die nooit te vinden zijn op het vasteland der menselijke betrekkingen, doch enkel op de verst vooruitgeschoven posten daarbuiten, op de laatste eilanden. En eilandbewoner zou […]

Lees de rest

De schrijver als depressiemachine

De zoon van Wilhelm Reich schreef in 1973 een boek getiteld The book of dreams. Dat boek ging over zijn vader die een merkwaardige geleerde was die op het eind van zijn leven een quasi-occulte theorie over ‘orgonen’ ontwikkelde, een soort kosmische energie die niet alleen in het universum maar ook in de mens zelf […]

Lees de rest

Het jaar van yesterday

In januari 1965 vond in Gieten de eerste gewapende bankroof van Nederland plaats. In februari van dat jaar werd in New York Malcolm X doodgeschoten. In maart verloofde prinses Margriet zich met Pieter van Vollenhove. In april raakten India en Pakistan in oorlog over een moeras in het grensgebied van beide landen. In mei werd […]

Lees de rest

Wat is schuld na de dood van God?

In de jaren zestig, toen het proces van secularisering plotseling in een versnelling kwam, werd de schuldervaring een fenomeen dat niet alleen door priesters en dominees, maar ook – en zelfs in toenemende mate – door psychiaters en therapeuten als een probleem werd ervaren. Er ontstond een breuk tussen twee domeinen: de theologie en de […]

Lees de rest

Aan deze kant van de spiegel

‘Verdomd de dood is werkelijk een einde. Maar wat weten wie dood zijn van einde? Zij zijn immers dood. Ze weten niets meer. Nooit komt er een einde, nooit, er komt alleen een einde in de ogen van wie leven blijven, die zelf nog niet geëindigd zijn. Maar voor mij komt er nooit een einde.’ […]

Lees de rest

Op zoek naar de verloren tijd

In A la recherche du temps perdu 
 laat Proust zien hoe het silhouet van 
de torenspitsen van Illiers-Combray, waar hij 
zijn jeugd doorbracht, hem als een 
visioen verschijnt: ‘Weldra spleten hun zondoordrenkte lijnen en oppervlakken open alsof ze 
een soort schors waren geweest, en 
iets van wat er voor mij binnen in ze 
verborgen […]

Lees de rest

Wat het hart ingeeft

Mijn moeder en ik in Avila, zomer 1964 Op maandag 3 juni 1968 ging ik op weg naar Parijs, met de eerste trein die weer reed, want er waren al wekenlang treinstakingen door de studentenopstand. Ik verbleef eerst een week in Parijs, daarna twee weken in de Provence, en tenslotte nog een week in Parijs. […]

Lees de rest

What’s in a name?

Beminde kunstbroeders en zusters. Namens degene die mijn naam draagt, de enige ware en waarachtige Hubertus Johannes Mous, heet ik u van harte welkom in het schimmenrijk waar niets meer echt is en alles slechts schijn. Aan mij – als voorganger vandaag – is de schone taak toebedeeld het voorwoord uit te spreken dat voor […]

Lees de rest

De komst van de tijd

Mijn vader op de camping van Lourdes, juli 1965 De komst van de tijd, zo luidt de titel van de Nederlandse vertaling van het boek Miette (1995) van de Franse schrijver Pierre Bergounioux (1949). In het boek wordt de levensloop geschetst van vier kinderen uit één boerengezin die terechtkomen in de stroomversnelling van de tijd. […]

Lees de rest

Denkend aan Ed van Westerloo

  Afgelopen zaterdag was het eerste deel van de VPRO-serie Ondersteboven over het Nederland van de jaren zestig te zien. Voor mij was het een feest van herkenning, hoewel ik ook en ongemakkelijk gevoel kreeg door de opeenhoping van clichés. Zaterdag a.s. zal het tweede deel gewijd zijn aan de ontwikkelingen in het onderwijs en […]

Lees de rest

Far West in Amsterdam

( Foto: Het geheugen van Nederland) Het is eind jaren vijftig. Aan de rand van Amsterdam worden de Westelijke Tuinsteden gebouwd. Op een strook opgespoten land voetballen een paar  jongens.  Op de achtergrond zie je nog de oude bebouwing.  Op het zand zullen weldra moderne flats verschijnen. Kale woonblokken, steeds maar weer hetzelfde. Sommige achter […]

Lees de rest