De ziekte van Narcissus

  Plaats van handeling is een kasteel dat wordt bewoond door een zekere Alice, een aantrekkelijke vrouw die wordt bijgestaan door haar advocaat en haar butler. Alice schenkt haar vermogen aan de rooms-katholieke Kerk. De advocaat bezoekt een kardinaal om deze zaak te regelen. Besloten wordt dat de secretaris van de kardinaal, een zekere Julian, […]

Lees de rest

De crisis van het symbool

  De eerste vier maanden van 1966 verbleef ik in de Sint- Willbrordusstichting in Heiloo. Ik had stenen in de lucht gegooid en kennelijk de zon geraakt. Die zon was op drift en mijn gedachten konden vliegen. Ik zag alles, wist alles en had geen enkele twijfel meer. Die storm van de zon behoort tot […]

Lees de rest

Slauerhoff, Reve & babyboomers

  Veel mensen blijven hun leven lang van de boeken houden die zelf lazen in die kwetsbare leeftijdsfase tussen hun vijftiende en twintigste jaar. In die onzekere periode van hun bestaan werden ze gefascineerd door de gevaarlijke geheimzinnigheid die vooral pubers boeit. De drang om te gaan zwerven is eigen aan de puberteit, op reis […]

Lees de rest

Ongeloof rond 1960

Eind jaren vijftig was de televisieserie Morgen gebeurt het te zien. Elke woensdagmiddag was het raak. Omdat wij thuis al vroeg een tv-toestel hadden – een Erres van oom Fonger die een electricteitszaak had in Sint Nicolaasga – bleven vriendjes van school vaak bij mij thuis kijken. Het verhaal werd elke week spannender. Ton Lensink […]

Lees de rest

Reve, Provo en presentisme

  In februari 1966 verscheen Nader tot U. Kort daarop stelde Ir. C.N. van Dis schriftelijke vragen aan de ministers Samkalden (Justitie) en Vrolijk (CRM) de inmiddels beroemde passage van de ezel geen smalende godslastering was in de zin der wet.  Twee weken later, op 10 maart 1966, brachten verscheidene mensen, onder wie enkele provo’s, […]

Lees de rest

Bekering, keer en tegenkeer

  Gerard Reve had een fabelachtig geheugen. Elk detail uit zijn eigen verleden, hoe minuscuul en ogenschijnlijk zinloos, leek van waarde te zijn. Niet alleen zijn slechte jeugd was een goudmijn voor het schrijven, maar vooral de ook de gave van dat bijna fotografische geheugen, waarin al die voor het oog zinloze feiten bewaard waren […]

Lees de rest

Zijn kunstenaars gek?

Gisteren werd ik gebeld door Kirsten van Santen van de Leeuwarder Courant. Aanleiding was een Zweeds onderzoek dat had aangetoond dat schizofrenie relatief veel voorkomt onder beeldende kunstenaars. Of ik daar iets van wist. Kirsten had Tegen de tijdgeest, terugzien op een psychose gelezen en dacht dat ik daar wel iets zinnigs over te melden had. […]

Lees de rest

Een crisis in de beleving van tijd

  ‘De wereld bezit reeds lang de droom van een tijd, waarvan zij nog slechts het bewustzijn behoeft te bezitten om hem werkelijk te leven.’ Dat schreef Guy Debord in 1967 in zijn boek La societé du spectacle. Wat Debord zag naderen was het beslissend moment, de kairos, het revolutionaire momentum, waarin de loop van […]

Lees de rest

Herfstvakantie 1959

Het Jan Willem Roskam Huis in Nunspeet is afgebroken. Op deze locatie verrees Hotel De Sparrenhorst

Lees de rest

Het Castilië van het Noorden

In de zomer van 1965 ben ik in Avila geweest, samen met mijn ouders. We hadden de middeleeuwse muren van de stad bewonderd en even rondgelopen in het oude centrum. Bovenstaande foto heb ik toen zelf genomen. Het is een kleurendia die ik onlangs heb gedigitaliseerd. Ik was zestien, een jongen nog. Zo’n honderd kilometer […]

Lees de rest

Avondschemering van het katholicisme

‘Het vonkje van het Tweede Vaticaans Concilie is gedoofd. Er voltrekt zich een ramp in de rooms-katholieke kerk, in Europa en Amerika. De kerk als instituut doet moeite om zich overeind te houden, maar kan de krimp niet bijhouden. Al die kerkgebouwen die leeg komen te staan. Het is het Avondland. Er is sprake van […]

Lees de rest

De raadsels van het geheugen

Als ik ooit nog eens word uitgenodigd voor Zomergasten – wat ik niet waarschijnlijk acht –  dan is één ding zeker. Mijn keuze voor de nachtfilm is Le Samourai van Melville. Wie die film ziet krijgt onherroepelijk heimwee naar Parijs. Maar dat is dan wel het Parijs van zijn eigen herinneringen, waarmee de beelden in de […]

Lees de rest

Evangelie van de treurigheid

Op 11 oktober 1962 – vandaag exact 50 jaar geleden – begon in Rome het Tweede Vaticaans Concilie. Ik was toen 14 jaar oud en zat in de derde klas van het gymnasium op het Sint- Ignatius College in Amsterdam. Ik kan me de live-uitzending van de openingsplechtigheid nog goed herinneren. De dag daarop werd […]

Lees de rest

Een katholiek uit Friesland

 ‘As âld Pastoar fan Bakhúzen haw ik de Mousen tige heech. Ferskate haw ik dope, trouwe en begrave meien. Derby faak de Mous famylelegende, fan de drege reis ut Poalen nei Fryslân, neist de Bibel lein. Ik kin harren as warbere technisy en fabrieksdirekteuren, fromme Paters, werûnder ferneamde missionarissen, hillige susters en betûfde tsjerkebestjoerders, as […]

Lees de rest

Een proustiaans katholicisme

De val (1956) van Albert Camus gaat over de vraag hoe om te gaan met schuld en boete als God niet meer bestaat. In de roman zitten tal van cryptische verwijzingen naar het katholicisme. Niet alleen naar de schuld van de paus in de Tweede Wereldoorlog komt aan de orde, maar ook naar de onmogelijkheid […]

Lees de rest

Secularisering en Nostalgia

In navolging van de psychiater Rümke gebruikte Gerard Reve het woord ‘symboolblindheid’, niet alleen om het onvermogen aan te duiden van de orthodoxe christenen die zijn religieuze symboliek godslasterlijk vonden, maar ook de verblinding te verketteren van de progressieve katholieken die met hun extreme moderniseringsdrang doorschoten in een wereldse religie die geen religie meer was. […]

Lees de rest

Het Lourdes van het Noorden

De Zuidlimburgse priester Ad. Welters, publicist van vele volkskundige en cultuurhistorische wetenswaardigheden, liet in 1941, in 
De Lieve Vrouwkes van Limburg, zijn bloemigste taal los op het 
verschijnsel van de namaak-Lourdesgrot. Daarin raakte hij evenwel 
onverwacht precies de overeenkomsten en verschillen tussen al die 
grotten en hun verschijningsvormen: ‘Grotten verrezen overal! 
Trouwe en vrije kopieën […]

Lees de rest

Een biecht zonder God

‘Het ongeluk is, dat hij ons alleen achtergelaten heeft 
en dat wij, wat er ook gebeurt, verder moeten gaan, 
zelfs als wij in onze malconfort hokken, wij, die ook 
weten wat hij wist, maar die niet de moed kunnen opbrengen te doen, wat hij heeft gedaan en te sterven,
 zoals hij. Het spreekt vanzelf, dat […]

Lees de rest

Brel en Camus in de hoerenbuurt

Hier zat op een avond in 1954 
Albert Camus in een van de talrijke cafés in gesprek met een Nederlandse geleerde leeftijdgenoot. Dat gesprek zou de bron worden voor een van Camus’ beroemdste 
romans, La chute van 1956 die gesitueerd is in dit oude stuk van Amsterdam. Ik had 
altijd de neiging gehad de gesprekspartner […]

Lees de rest

Balans en teveel aan begeerte

Bitter Moon is niet Polanski’s beste film, maar wel een van de meest intrigerende. Het gaat over een man die ten onder gaat, omdat hij in zijn leven teveel heeft begeerd. Alles speelt zich op een bootreis tussen twee echtparen. De hoofdfiguur vertelt zijn verhaal in flashback, onderwijl vaart het schip onder een wassende maan […]

Lees de rest

Korte beschouwing over kaarten

  Wandelend in het hier en nu waren de gedachten van de pelgrim vaak elders, of anders gezegd: in de gelijktijdigheid van de spirituele ruimte. De pelgrim bevond zich ook precies op de scheidslijn tussen het wereldse leven (vita activa) en het beschou­wende leven (vita contemplativa). Wat zijn reisdoel ook was – Jeruzalem, Rome, Santiago […]

Lees de rest

In nostalgie kun je niet wonen

Fietsend langs de Amstel van Amsterdam naar Ouderkerk zag ik gisteren iets wat ik daar nooit eerder had gezien: een banpaal. Dergelijke palen zijn aan het einde van de 18de eeuw op de grenzen van grondgebied van Amsterdam geplaatst. Ik heb nooit geweten wat een banpaal was totdat Egbert Tellegen mij twee jaar geleden de […]

Lees de rest

Spreken op andermans feestje

Gisteren kreeg ik bericht van Ed Brand van uitgeverij Candide, dat het boek  Tegen de tijdgeest, terugzien op een psychose helaas niet bekroond is met de Van Helsdingenprijs, waarvoor hij het had ingezonden. Het heeft er kennelijk wel even om gespannen ‘want de jury was bijzonder gecharmeerd van dit boek’, zo mocht ik vernemen. Welk […]

Lees de rest

Als een vlam omhoog uit oude as

Na Kneppelfreed kon Fedde Schurer niet meer stuk in Friesland. Niemand durfde nog kritiek op hem te hebben, daardoor is hij later het zicht op de realiteit wel eens kwijtgeraakt. Omdat hij zijn leven lang zijn in Lemmer gegroeide gereformeerde kern trouw is gebleven, en hij in zijn hart een schoolmeester was die het volk […]

Lees de rest

Iets dat de wereld verandert

  De Heilige Geest was het die de Manicheeërs in vervoering bracht. Hij deed de gnostici verlangen naar de goddelijke vonk in zich zelf. Hij deed de Katharen uitzwermen in de bergen en heuvels rond Agen, Albi en Carcassonne. De Heilige Geest brak de De Vinci Code. Hij bezegelt niet, hij verbreekt altijd weer elke […]

Lees de rest

Nog duizend jaar te leven

‘Als wonderdoener is hij 
later vereerd. Maar hij was het ook, die in den Paasnacht van 
het jaar 1200 met zijn profetisch oog het ten ondergaan zag van 
het christendom, hoe de kerk was als tent die werd opgerold
 bij den dageraad. En van wat daarna kwam had de abt van Fiore
 wetenschap, op ernstige […]

Lees de rest

Het afscheid voorbij

Marcel GAUCHET:  ‘Het betreft allereerst de gevolgen van het proces 
van wat men de secularisatie noemt – ik spreek liever 
over het afscheid van de religie, het uittreden uit de reli
gie. Waarheen leidt dit proces ons? Wat zijn er de uit- 
eindelijke gevolgen van? Op dit punt lijken mij onze 
waarderingen uiteen te lopen. Aannemend […]

Lees de rest

Een eeuwige herhaling

  Het universum van Duchamp is monistisch. Er is geen hemel of hiernamaals, maar ook geen platonische ‘achterwereld’. De dingen zijn zoals ze zijn, meer is er niet. De wereld draait ook op goed geluk als een autonoom stelsel van krachten, energieën en gestolde materie. Maar tegelijk is het de geest die het stelsel draaiende […]

Lees de rest

When I’m Sixty-Four

‘De pracht van de waarheid schijnt voort in heel de schepping van God en op een bijzondere wijze in de mens, geschapen naar beeld en gelijkenis van God. De waarheid verlicht het verstand van de mens en vormt hem tot vrijheid, waardoor hij God leert kennen en lief te hebben. Zoals de Psalmist zegt: “Laat […]

Lees de rest

Religie na de religie

‘Het gaat om een tweede vorm van transcendentie, een transcendentie die het menselijk bewustzijn niet te boven gaat, maar die integendeel van menselijke 
ervaringen uitgaat, die dus niet structureel in het ver
leden verankerd is, doch eerder in de toekomst; een 
transcendentie die, zo men wil, overeenkomt met wat 
Husserl aanduidde als een ’transcendentie in de […]

Lees de rest

De tijd van de Eiffeltoren

‘De filosoof Heidegger koos ter illustratie van de subtiliteit van het wezen het voorbeeld van gebouwen, ogenschijnlijk zo tastbaar en solide. We nemen aan dat een gebouw is – dat het een wezen heeft. Maar waar bevindt zich dat wezen precies? Dat hoeft niet per se in het gebouw te zijn. Is het totaal van […]

Lees de rest

De moderne religie van de tijd

Heidegger consumeren is gewoon niet moeilijk. Lang niet zo lastig als wijsgerige problemen met betrekking tot de algemene relativiteitstheorie. Het is nogal een onderneming om er precies achter te komen hoe zijn geschriften in elkaar zitten, maar ze lezen is niet moeilijk. ‘Ça se comsume comme une banane’ zou Sartre zeggen. Makkelijk te consumeren, maar […]

Lees de rest

Standplaats Leeuwarden

  L]OUWERT   Bussen fan fiere reizen werom, djip ut it hert fan ‘e steppe, granzgje mismoedich nei it stasjon.   Wizers forskouwe de ûren tsjin ’t sin.   Elk wol hjir wei. De treinen slepe tûzenen fuort en tûzenen oan, hwant elk wol hjir wêze.   Hjir-al is it libben tsien kear sa lang […]

Lees de rest

De Hemelvaart van Reve

Mijn as wordt begraven op het kerkhof te Greonterp. De mensen die komen kijken, krijgen met onbekrompen maat te drinken, de kinderen ook, dat staat geschreven. Er komt een houten kruis, waarop te lezen valt: GOD IS DE LIEFDE, verder niks. Dan komt de harmonie, en speelt een lied, langzaam en vroom, met veel koper. […]

Lees de rest

Hoe modern was Jan Wybenga?

Betiden hat ek blineman ’n helder eagenblik en wurdt him klear dat er it foargoed fergokt hat: Fryslân en it fers binne gjin kansen mear.   Fryslân is wat bline eagen ûnderskiede en dichtsjen ’n hûs mei bline muonen dêr’t net ien mear bankje kin. Betink twa nomle deaden. Jan Wybenga (uit Lyts frysk deadeboek, […]

Lees de rest

Kunst in tijden van crisis

 ‘Welke aanpak zou Keynes adviseren in onze situatie van crisis? Contra-cyclisch investeren natuurlijk, om op 
die manier een ‘groeiagenda’ te realiseren. Want of investeren of bezuinigen 
nu het panacee is, daar zijn de meeste 
politici het over eens: we moeten groeien, groeien, groeien (de Partij voor de 
Dieren is in Nederland de enige uitzondering). De […]

Lees de rest

Een Fries Carnaval in 2018

  Een Friese adaptatie van de Ierse folksongs behoort dan ook slechts tot de mogelijkheden dankzij het bestaan van een uit meer of minder eclectische talen bestaande massacultuur. Wie hieruit weemoedig opmaakt dat ‘dus’ de oorspronkelijk Friese en Ierse cultuur zullen verdwijnen, bedrijft doemdenken op basis van tautologieën. Wie in een zuiver Fries idioom tracht […]

Lees de rest

Hoe God verdween … en wiskunde werd

Toen zag ik een nieuwe hemel en een nieuwe aarde; want de eerste
hemel en de eerste aarde waren heengegaan en er was geen zee 
meer. En ik zag de Heilige Stad, Nieuw Jeruzalem, uit de hemel 
van God te voorschijn komend … zijn schittering als een heel 
kostbaar juweel, als jaspis, helder als kristal. Hij […]

Lees de rest

Nu. (Nu). [(Nu)]. {[(Nu)]} …

‘How dit it happen that a provincial ailment, maladie du pays, became a disease of the modern age, mal du siècle? In my view, the spread of nostalgia had to do not only with dislocation in space but also with the changing conception of time. Nostalgia was a historical emotion, and we should do well […]

Lees de rest

De toekomst van gisteren

  Van de week kreeg ik een mailtje van een oud-klasgenoot van mij. Hij is even oud als ik, 64, en heeft een goede baan in het zuiden des lands. Hàd een goeie baan, moet ik zeggen, want met zijn pensioen in zicht is hij onlangs plotseling gestopt met werken. Hij zag het niet meer […]

Lees de rest