Archief

Archief voor januari, 2017

Trump en HyperNormalisation

Nepnieuws komt steeds meer in het nieuws. Sterker nog, de grenzen tussen nepnieuws en echt nieuws zijn aan het vervagen. Is de video met plasseks die de Russen in de hotelkamer van Donald Trump hebben gemaakt nu nieuws of nepnieuws? Eigenlijk doet dat er niet meer toe. Doordat het eventuele nepnieuws in het nieuws is […]

Lees de rest

De constructie van de werkelijkheid

  Alma Tadema, The Roses of Heliogabalus, 1888. Vorige week overleed de Engelse kunstcriticus en schrijver John Berger. In de jaren zeventig zag ik zijn televisieserie Ways of Seeing. Daar heb ik destijds veel van gekeerd. Hoe kijk je naar de werkelijkheid?  Wij zien niet de werkelijkheid, wij zien de beelden in ons hoofd en […]

Lees de rest

Oehoee !!!

Zalstoe altied bie mie blieven, bie mie blieven lutje wicht Veul te voak nuchter veul te voak zat Mor ’t leven gaait deur En wotter, blift nat Oehoee !!! Uit: Ede Staal, Zalstoe altied bie mie blieven

Lees de rest

Morgen wordt het beter

Toen ik een paar weken geleden weer eens een bezoek bracht aan het Reve-museum in de OBA in Amsterdam, zag ik daar tot mijn verbazing mijn boek Modernisme in Lourdes, Gerard Reve en de secularisering in een vitrine liggen. Het lag naast allerlei boeken die aan Gerard Reve zijn gewijd. Op zo’n manier blijft er […]

Lees de rest

De wegen der vrijheid

Dit is wat ik zag toen ik gistermiddag Leeuwarden weer binnenliep na een wandeling van ruim tweeënhalf uur. Lange tijd heb ik gedacht dat dit het lelijkste stukje van Leeuwarden was. Tot Gunnar Daan mij uit de droom hielp. Ik zat ooit naast hem in de auto, toen we hier langs reden. Hij wees mij […]

Lees de rest

Lood om oud ijzer

Dit is geen tekening van Peter van Straaten, maar volgens mij moet het ongeveer zo in elkaar zitten. Niets verdwijnt, alles is er nog. Of alles verdwijnt en niets is wat het is. Hoe dan ook, het is lood om oud ijzer. Wij zijn iets wat er niet hoort te zijn Daarom gaat iedereen vroeg […]

Lees de rest

Winter in Leeuwarden

(Op het terras bij de Waag, foto: Renate Mous) Eén dans, één dans met sproeiende ogen, gloeiende wangen, losse handen. En dan opzij gaan staan. De bleke glimlach voelen, die als een nevel op een avondwei omhoog stijgt. Langzaamaan verkoelen en merken dat de nevel sneeuw geworden is. Dan wijze dingen denken, lachen, liegen, winst […]

Lees de rest

Het huis in stand gehouden

Marijke

Marijke, Hoge Veluwe, 1973 Archaïsch grafschrift In het verscholen thijmdal, domein der honingbijen, de dodensteen, de stele. ‘Meton wijdt deze grafsteen aan zijn verkoren Akte, de moeder zijner zonen, die stierf, oud twintig jaren. Zij heeft het brood gebakken, zij heeft de wol gesponnen, het huis in stand gehouden.’ De wind beweegt, de bijen zoemen […]

Lees de rest

Het Kwaad: dualisme of relativisme

William Blake, Good and Evil, circa 1800 ‘Shakespeare’s opmerking dat There is nothing either good or bad, but thinking makes it so, vertegenwoordigt in een notendop het moderne denken over het kwaad. Sinds Kant en de Verlichting wordt het kwaad beschouwd als het ontbreken van het goede, en niet als een kracht of een eigenschap […]

Lees de rest

Een gat in de spirituele ozonlaag

In de jaren dertig was de psychiatrie als discipline nog nauw verweven met de diepte-analyse van de contemporaine cultuur en de ‘geestelijke problemen’ van de eigen tijd. Sterker nog, cultuurfilosofen peilden destijds de tijdgeest zoals een psychiater zijn diagnose stelt bij een geesteszieke patiënt. In 1930 publiceerde Sigmund Freud zijn beroemde essay Het onbehagen in […]

Lees de rest

Ik bouw een roosje van papier

Marijke, Slenaken 1973 Foto Nu moet je een foto nemen Als je wilt lachen later Met vrienden vriendinnen of alleen. Ik ben neergezet in de nacht Vannacht door eigen benen Met eigen handen (wij doen Immers alles altijd zelf). Ik zit in mijn stoel geknakt Vannacht, een pen in mijn hand En regel vanuit die […]

Lees de rest

The Heart of Darkness

Reliëf op kapiteel, Autun, 10de eeuw ‘De normale levensloop bevat ogenblikken, even rampzalig als die waar de melancholie van de geestelijk gestoorde vol van is, ogenblikken, waarin het radicaal boze zijn punten scoort en grondig zijn slag slaat. De schrikwekkende visioenen 
van de krankzinnige zijn alle samengesteld uit het materiaal van het dagelijks leven. 
Onze […]

Lees de rest

Herinneringen aan Rik Vos (1941-2016)

Eergisteren las ik in de trein dat Rik Vos is overleden. Ik staarde uit het raam naar het voorbijrazende landschap en mijn gedachten dwaalden af naar de zomer van 1994. We gingen varen op het Sneekermeer. Rik Vos, destijds directeur van het Fries Museum, had dat bedacht. Gerriet Postma had de zeilen van een skûtsje […]

Lees de rest