Nogmaals terug naar Oud-Diemen

scan2e0001 kopie

„Het weer bewoonbaar maken van de huizen is nu natuurlijk de hoofdzaak. Daarna kunnen we gaan doen wat ook belangrijk en eigenlijk hoofddoel Is. We willen namelijk dat Oud-Diemen betekenis krijgt voor geheel Diemen. De kinderen die daar wonen — een van de krakers wijst naar de hoge flats ten noorden van de spoorlijn moeten een mogelijkheid hebben om ergens te spelen. Gelegenheid om zélf bezig te zijn, op een stukje grond, dieren verzorgen. Daarom willen we een kinderboerderij stichten, de grond gaan bewerken, aan veeteelt en landbouw doen.”

Uit: De Tijd,  22 april 1974

Van 1974 tot 1976 woonden wij in Diemen, waar we op 1 maart 1974 in het gemeentehuis zijn getrouwd. Onlangs ben ik nog even bij  dat gemeentehuis van Diemen naar binnen  geweest om te zien of het kunstwerk daar nog te zien is, dat ik op 27 juni 2002 persoonlijk heb mogen onthullen. Onze trouwfoto uit 1974 hebben Marée Blok en Bas Lugthart verwerkt in het tegeltableau ‘Open boek’, dat enige gelijkenis vertoont met beroemde tegeltjesbrug van elfstedenrijders, het Elfstedenmonument. Toen we daar die dag door Diemen liepen, op weg naar het gemeentehuis, werd ik op mijn mobiele telefoon gebeld door de redactie van het NOS-journaal. Ze wilden me spreken over ‘de verschrikkelijke bustocht‘, die drie dagen later zou plaatsvinden in het kader van de Dag van de Architectuur en waar alle landelijke media op afkwamen. Maar ik moest mijn praatje houden in het gemeentehuis en had even niets anders aan mijn hoofd.

scan120001

Diemen, 1 maart 1974

scan1120001

68117107

Tegeltableau ‘Het open boek’ van Marée Blok en Bas Lugthart in het Gemeentehuis van Diemen

28 jaar daarvoor, in het voorjaar van 1974, wandelden we wel eens op de Oud-Diemerlaan en bezochten daar het oude kerkhofje. Tegenwoordig is hier niets meer van terug te vinden. Er loopt een snelweg dwars doorheen op weg naar het knooppunt Watergraafsmeer en er is een nieuwe woonwijk gekomen. Wonderlijk genoeg hebben wij destijds niets van de kraakacties en de ontruiming gemerkt, hoewel we op een steenworp afstand woonden in de studentenflats aan de overkant van het spoor. Wel liet de voltooiing van de snelweg erg lang op zich liet wachten. Er lagen al tunnels klaar onder de spoorlijn bij het Volkstuincomplex Nieuwe Levenskracht, maar de snelweg zelf was in die tijd nog in geen velden of wegen te bekennen. Het was de rafelrand van de stad waar de tijd leek stil te staan, al kon je op je klompen aanvoelen dat dit geen eeuwigheid meer zou duren.

Schermafbeelding 2016-04-29 om 15.01.28
De plattegrond van huidige situatie en hieronder nog enkele foto’s uit 1974

scan2w0001

scan20001 kopie

scan2--0001

scanpp20001

Zie ook: Terug in de Oud-Diemerlaan

5 Reacties »

  1. André van der Linden

    30 april 2016 op 17:25

    Toen draaide de wereld nog de goede kant op. Ik krijg nu ook heimwee.
    Maar mooi dat wel.

  2. J.W.Robert Kruzdlo

    1 mei 2016 op 16:30

    Huub,

    In de wethouderskamer hangt een enorm schilderij van mij. Heb je die gezien. Niet? Dat is dan jammer. Het is in opdracht gemaakt voor de Diemerse Ondernemers. Ga eens kijken als je er weer bent.

    Groet,
    Robert Kruzdlo USA Maine

  3. Huub Mous

    1 mei 2016 op 20:45

    Helaas ben ik nooit in de wethouderskamer geweest. Als ik er nog eens ben, zal ik er naar vragen.

  4. J.W.Robert Kruzdlo

    2 mei 2016 op 14:34

    Ben benieuwd. Jaren op de Tapijtschelp gewoond, zegt je dat iets? Was bevriend met de boekhandelaar Paul… in Diemen.

    Gr

  5. ronald van gelder

    4 september 2016 op 22:56

    Beste J.W. Robert Kruzdlo,
    Paul van der Berg was zijn naam, van Vanderhoef boekhandel

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)