Archief

Archief voor januari, 2014

Onbehagen en zelfplagiaat

Katholieken zijn van oudsher beelddenkers. Ze denken bij voorkeur met de rechter hersenhelft, de 
preverbale of beeldende hemoisfeer van het brein, waar alle informatie vooral in cirkels 
tegelijk verwerkt wordt, ruimtelijk in gehelen, zoals tot uitdrukking komt in begrippen als parallel, analoog, synthetisch, 
integrerend en holistisch. Een katholiek denkt niet in woorden of getallen, maar […]

Lees de rest

Gerard Reve in Veenendaal

Algemeen Dagblad, 9.1.2014   (Voor vergroting: klik op het plaatje)  

Lees de rest

Ingezonden door Jan Gulmans

Huub Mous over Huizinga, Van den Berg en de wetenschap der geschiedenis Huub Mous is zonder twijfel de meest bekwame en de meest spraakmakende essayist in Friesland. Nog maar korte tijd geleden liet hij ’Modernisme in Lourdes. Gerard Reve en de secularisering’ het licht zien (Uitgeverij Aspect, ISBN 9789461534149) en nu, dat wil zeggen enkele […]

Lees de rest

De tweesprong van de jaren zestig

‘Augustinus is een van de zeer weinige schrijvers die ik nog altijd herlees. Op school werd ons bijgebracht welke betekenis Augustinus nog had voor de 20e eeuw. Dat blijft wel hangen, zo’n aanpak om bredere verbanden te leggen. Gerard Wijdeveld, dichter en erg fout in de oorlog, vertaalde de Belijdenissen (1964) van Augustinus. Hij was […]

Lees de rest

Frits van der Meer en Gerard Reve

Wat vele goedonderlegde gelovigen verontrust, is, dat zij de begrippen en vooral de voorstellingen waarop hun geloofsleven scheen te berusten en 
welke de taal des geloofs hanteert, langzamerhand erkennen als ficties, dat wil zeggen niet als fabels of 
verzinsels, maar als niet-gewone werkelijkheden. Wat zij niet doorzien, is, dat- deze zogenaamde ficties werkelijke effecten hebben, […]

Lees de rest

Heimwee

In zijn Parthénie, ou Histoire de la très-auguste église de Chartres, een boek verschenen in 1609, 
zegt Sébastien Rouillard van de gestalten aan de portalen van Chartres dat het zijn “beelden van zo 
exquise en verheven sculptuur, dat louter bij het aanschouwen van dezelve alle Praxitelessen van 
weleer hun beitels zouden wegwerpen” – en van […]

Lees de rest

Huizinga en de metabletica

‘Pas als iemand uit ons zicht verdwijnt, als we van een geliefde moeten scheiden, komen we tot de ontdekking dat hij of zij betekenis, voor ons betekenis had. Besef van betekenis gaat gepaard met pijn. Pas als een ding 
gebroken is of voorgoed voorbij, erkennen weten volle de waarde ervan, zoals een popliedje zegt: ‘But […]

Lees de rest

Het holisme van Johan Huizinga

‘Wij leven in een bezeten wereld. En wij weten het. Het zou voor niemand onverwacht komen. Als de waanzin eensklaps uitbrak en een razernij, waaruit deze arme Europese mensheid achterbleef in verstomming en verdwazing, de motoren nog draaiende en de vlaggen nog wapperende., maar de geest geweken.’ Misschien zijn dit wel de beroemdste woorden van […]

Lees de rest

Huizinga, het kwaad en het lijden

Van de week ben ik begonnen met het herlezen van het boek In de schaduwen van morgen van Johan Huizinga. Eigenlijk zou je dit boek elk jaar opnieuw moeten herlezen, al was het maar omdat het nog altijd actueel is, misschien zelf steeds actueler wordt. Huizinga schreef het in 1935, twee jaar nadat Hitler aan […]

Lees de rest

Woeste hoogten in Bakhuizen

Dit is mijn grootmoeder: Beppe, zoals ze bij ons thuis werd genoemd. Eigenlijk heette ze Cornelia Dölle. Rare naam, Dölle, maar het is niet anders. Ze overleed op 2 juli 1960 en was toen 87 jaar. Ik kan me dat nog goed herinneren. Er kwam ’s ochtends vroeg telefoon uit Friesland. Mijn vader stond nog […]

Lees de rest

The Circle Game

Enige tijd geleden heb ik mij verdiept in een boek dat de ontstaansgeschiedenis behandelt van een wetenschappelijke revolutie die zich onder onze ogen voltrekt. Dit boek, De rand van chaos, over complexe systemen van M. Mitchel Waldrop (1993), heeft niets van doen met wollig holisme of modieus new age denken. Het is keiharde bètawetenschap die […]

Lees de rest