Zhang Huan, Family Tree, 2002 zie en luister

Zhang Huan, Family Tree, 2002 zie en luister

Zhang Huan, Family Tree, 2002 zie en luister

In mei 2005 was ik aanwezig bij een openbaar debat in het Rozentheater in Amsterdam. Onderwerp van discussie was het hedendaagse monument. Centraal stond de vraag die de kunstcriticus Anna Tilroe aan de orde had gesteld: is er sprake is van een algehele symbolische leegte in onze cultuur na de moord op Theo van Gogh. [...]

De glasheldere formuleringen van Spinoza hebben voor de hedendaagse lezer bijna iets lachwekkends. Uit esthetisch oogpunt vertroebelt wat uit verstandelijk oogpunt helder wordt. Het is alsof het glas van de lens beslaat als het toppunt van doorzichtigheid bereikt wordt. Begrippen als helderheid en evidentie zijn tegenwoordig ook niet zo in de mode en zeker niet [...]

‘Se wennet yn New York, mar it is in frisse Fryske faam dy’t Eastermar it moaiste plakje fynt.’ aldus een persbericht van de Provincie Fryslân. Gedeputeerde Anita Andriesen kwam het eergisteren voor de camera van Omrop Fryslân nog even toelichten. Fotomodel Doutzen Kroes (zie foto) gaat reclame maken voor het gebruik van de Friese taal. [...]

Spinoza leefde in de eeuw van verrekijkers en microscopen, de bloeiperiode van de optica. Hij verdiende zijn brood met het slijpen van lenzen en kon daarnaast glashelder formuleren. In de zeventiende eeuw kon je meer zien door beter lenzen te slijpen en meer begrijpen door het verstand te scherpen. Maar daarmee houdt de vergelijking op. [...]

Sinds gistermiddag heb ik een nieuwe bril op mijn neus. Nee, ik laat hem nog niet zien. Ik moet er eerst zelf aan wennen. Een nieuwe bril is altijd een ingrijpend gebeuren, dat je zelfbeeld doet veranderen. Sterker nog, een nieuwe bril transformeert je identiteit. ‘Esse est percipi’. Zijn is gezien worden. Dat geldt bij [...]

Ik hou er niet van om op een podium te staan. Al die ogen in het donker die op jou zijn gericht, terwijl je zelf alleen een groot zwart gat kunt zien – die gedachte alleen al bezorgt me een panische angst. Ik weet ook wel hoe het komt. Sinds jaar en dag word ik [...]

Ik ben nooit in Göttngen geweest en toch meen ik die stad te kennen. Het chanson ‘Göttingen’, gezongen door Barbara, doet bij mij in ‘no time’ het beeld van een stad ontstaan. Al bij de eerste maten vormt zich een compleet stratenplan, weldra komen gevelrijen, daklijsten en detailleringen, een park met eeuwenoude bomen, en standbeeld…. [...]

‘Hegel geloofde dat zonder de mogelijkheid van oorlog en de offers die erdoor worden geëist, de mensen week zouden worden en in zichzelf gekeerd; de samenleving zou vervallen tot een moeras van zelfzuchtig hedonisme en de gemeenschap zou uiteindelijk uiteenvallen. Angst voor de ‘heer en meester’ van de mens, ‘de Dood’, was een kracht als [...]

Gisteren stond op de voorpagina van de Volkskrant een mooie foto (niet deze) waarop de laatste restanten waren te zien van de Waalbrug bij Zaltbommel. Toen de brug in 1933 gereed kwam, werd hij goed geacht voor 90.000 voertuigen per jaar. In 1994 werd dit aantal in een etmaal gehaald, zo las ik. Om die [...]

Gisteren ontving ik nogal wat mailtjes van bezorgde lezers die zich afvroegen of de reacties van een zekere ‘JdHS’ inderdaad van Jaap de Hoop Scheffer waren. Sommigen maakten zich zelfs zorgen over de staat van paraatheid van het NAVO-hoofdkwartier, gezien de afgewaaide praat van de secretaris generaal. Ik kan u gerust stellen. Deze reacties waren [...]

Gisternacht dook weer eens een oud klasgenoot op uit de tijd van het Sint Ignatiuscollege in Amsterdam. Het was Kees Philips. In geen veertig jaar had ik meer iets van hem vernomen. Hij reageerde op mijn log over het toneelstuk de Menaechmi, dat wij in 1962 met klas 2B op een klassenavond hebben opgevoerd. Regisseur [...]

De dood is de ultieme bevrediging van een verlangen naar een toestand waarin je jezelf volledig in kunt vinden. Ik weet niet hoe het komt, maar deze zin kwam in mij op na het lezen van de autobiografie van W. Jos. de Gruyter, ‘Zelfportret als zeepaardje’. De Gruyter (zie foto) was een spiritueel man. Hij [...]

Soms is het lastig als je een weblog hebt. Als je iemand voor het eerst ontmoet bijvoorbeeld die zegt dat hij of zij elke dag trouw je weglog leest. Ik sta dan altijd even met mijn mond vol tanden. ‘Jeetje, wat weet die allemaal van mij?’ Beetje domme vraag natuurlijk. Als je blogt word je [...]