Geen koffie na de dood

busteduisenberg_267530c.jpg

Vanmiddag was ik aanwezig bij de onthulling van het borstbeeld van Wim Duisenberg in Heerenveen. Dat was een heel gedoe. Eerst werden alle genodigden – dat waren er zo’n 200 – ontvangen in Museum Belvedère. De organisatie had kennelijk niet op zoveel respons gerekend, want er was in allerijl een grote feesttent naast het museum opgetrokken om alle gasten te kunnen bergen. De twee museum-wc’s waren binnen de kortste keren overbelast, zodat de drollen kwamen bovendrijven. ‘Dat zijn dure drollen’, dacht ik nog, want de hele financiële top van Nederland was hier bijeen.

Zo zag ik COR BOONSTRA en GERRIT ZALM maar ook DICK SCHERINGA en SJOERD YBEMA, verder ook andere hotemetoten zoals ED NIJPELS en oud ministers als HANS VAN MIERLO en JOS VAN KEMENADE, die nog altijd pijp rookt. VAN MIERLO had zijn partner CONNIE PALMEN niet meegenomen. Die was kennelijk gisteravond te laat de koffer ingedoken na al die signeersessies in het land. VAN MIERLO zag er trouwens oud en moe uit. Eerdaags tijd dus voor een nieuw boek van onze nationale, necrofiele bestsellerschrijfster. S.M. zou wellicht een aardige titel zijn. Loopt als een tierelier, wat ik je brom. THOM MERCUUR liep als spinnende kat in zijn eigen pakhuis rond en directrice STINA VAN DER PLOEG toonde zich een volleerd portier en nam nog nèt niet mijn jas aan.

We moesten zowat een uur antichambreren, omdat de hoofdgast NOUT WELLINK, de president directeur van de Nederlandse Bank, noch steeds niet binnen was. Dat wachten was een hele opgave, vooral omdat ik helemaal vanuit Heerenveen naar Museum Belvédère was komen lopen. Dat wil je wel een koel glas bier in plaats van die slappe koffie met een damesgebakje, waar het profiel van Duisenberg met chocola is opgespoten. De wachttijd besteedde ik aan net spotten van ‘celebrities’ en ik keek mijn ogen uit.

griijs.jpg

Zo viel het me op dat bankdirecteuren allemaal op elkaar lijken. Ze dragen een donker grijs maatpak met gepaste stropdas (niet te opvallend qua knoop en kleur). Verder hebben ze stuk voor stuk een wat gedrongen, soms zelfs geblokt postuur met een relatief veel te groot hoofd, waar dan een ongelooflijke hoeveelheid grijs haar bovenop zit. Dat laatste hebben ze natuurlijk van hun grote idool WIM afgekeken, voor wie ze hier ook bijeengekomen waren. Zijn vouw GRETTA DUISENBERG was er trouwens ook, maar die bleef op de parkeerplaats van het museum in haar geblindeerde auto zitten. Ze wilde ons nog niet onder ogen komen. Er was trouwens heel wat politiebewaking op de been, want met vreesde ongeregeldheden, vanwege haar aanwezigheid.
.
Opeens kruiste mijn blik die van ED NIJPELS. Hij kwam terstond met een paar grote stappen naar mij toelopen en schudde mij hartelijk de hand. ‘Wat een mooie columns schrijf jij! Ik heb er een paar met veel plezier gelezen’, liet hij mij weten. Verrast over zoveel hoge aandacht, stond ik even met mijn mond vol tanden.“ Nou dan weet ik wel welke jou het meest heeft aangesproken’, wist ik eindelijk uit te brengen. Vervolgens vertelde ED dat mijn teksten soms door een ambtenaar worden uitgeprint en dan op zijn kamer worden gebracht. Dat laatste heb ik altijd al vermoed. Er zit daar op het Provinciehuis iemand die mijn weblog dagelijks spelt en zonodig uitgeprint bij de belanghebbende bestuurder op de kamer laat bezorgen.

ED vertelde verder nog, dat hij zelf ook best wel eens een gewaagde column zou willen schrijven. Hij had het daar ook wel eens met RIMMER MULDER over gehad, die een identieke hartewens koestert. ‘Nou wat let je?’, vroeg ik nog, ‘Je kunt het toch ook onder pseudoniem doen.’ ED trok een bedenkelijk gezicht en beklaagde zich over het gebrek aan humor op het Provinciehuis. Vooral Bertus Mulder moest op dat gebied nog veel worden bijgebracht, liet hij zich ontvallen. En nadat ik andermaal mijn ‘workshop humor voor politici’ had aanbevolen, verdween hij weer in de grijze menigte.

Met vier luxe touringcars – en onder begeleiding van een gemotoriseerde politie-escorte – werden we uiteindelijk naar het centrum van Heerenveen vervoerd. Daar stond het inmiddels zwart van de mensen. NOUT WELLINK hield een mooie toespraak – eerlijk is eerlijk, noblesse oblige – waarna ook burgemeester PETER DE JONGE nog enige passende woorden tot de menigte sprak. Toen was het grote moment aangebroken. Het blauwe kleed werd weggetrokken en onder het oog van een ware batterij van foto- en televisiecamera’s bekeek GRETTA de beeltenis van haar geliefde man. Ze had een voile om haar zwarte hoed en oogde als een ware glamourweduwe, bijna – maar net niet – als wijlen JACQUELINE KENNEDY.

Jammer dat de beeldhouwer FRANS RAM op het laatste moment het bronzen kopje koffie, dat hij WIM DUISENBERG in de hand had gegeven, op dringend verzoek van de opdrachtgevers heeft moeten verwijderen. Ik had hem nog geadviseerd om zijn poot stijf te houden en de hoge heren met argumenten te overtuigen. Het is hem niet gelukt. Geen koffie na de dood dus, al had GRETTA dat bronzen kopje best wel mooi gevonden. WIM zelf was immers heel gewoon. Een Heerenveense jongen is hij altijd gebleven. Bovendien kon hij heel goed koffiedik kijken. Daarna ben ik maar weer op de trein gestapt. De borrel en het diner daar op Belvédère konden me gestolen worden en die overgelopen wc’s vormden ook geen aantrekkelijk vooruitzicht. Bovendien had ik even genoeg van die grijze koppen gezien.

Foto: LC

10 Reacties »

  1. Jelle

    26 maart 2007 op 22:35

    Eén opmerking.
    De echte bankjongens van vandaag de dag hebben geen grote grijze koppen meer. Zij zijn jonger en gladder dan die gebeeldhouwde koppen, die vandaag in Heerenveen te zien waren. De echte bankjongens laten hun haar verven bij een Belgische kapper. Laten zich vervoeren in gepantserde voitures door speciaal getrainde chauffeurs en nemen niet de tijd om naar Heerenveen te reizen, of het moet zijn voor een bezoek aan hun jachtbouwer.
    Die grote grijze koppen van vandaag in ‘t haagje vormen eigenlijk de vorige generatie.
    De huidige bankjongens hebben hun organisatie mean en lean gemaakt, lang voordat de culturele organisaties daar nu toe gedwongen worden. Het nieuwe management, zie het artikel in deze blog van 24 maart “De terreur van het nieuwe management”, hebben zij al tien jaar geleden grootschalig geïntroduceerd in hun organisaties. Daar hielp geen Wim Kok tegen. Iedereen moet dezelfde kant opkijken heet dat. Iedereen moet doordrongen zijn van dezelfde filosofie. FILOSOFIE, iedere echte filosoof zou zich direct van kant maken.
    Alles, werkelijk alles, draait om aandeelhouderswaarde en deze wordt direct uitgekeerd in bonussen aan henzelf. Voor mensen boven de veertig is er in principe geen plaats meer, die hebben teveel ervaring. Alleen in bijzondere gevallen is er nog plaats. Trouwens vaste krachten? Waarom zou je? Alles, kan je immers inhuren.

    Nee, dat groepje, daar vandaag in Heerenveen, dat is pure nostalgie. Zulke bankiers zijn er niet meer.
    Het is mooi dat er zo’n buste staat.

  2. Huub Mous

    26 maart 2007 op 22:42

    Ik vrees dat je gelijk hebt, Jelle.

  3. Jochum

    26 maart 2007 op 22:45

    Wat leuk, Huub, die reactie van ED.
    Dus ik begrijp, dat ik via jouw blog een brief aan ED kan sturen ?

  4. Huub Mous

    26 maart 2007 op 23:53

    Go ahead, Jochum.

  5. Smots ()

    27 maart 2007 op 09:41

    Men moat de kofje noait te betiid fan ‘e hân dwaan no?

  6. Jochum

    27 maart 2007 op 11:46

    Nog enkele losse gedachten n.a.v. de expeditie naar Heerenveen.

    – Bij een bezoek aan Belvédere heb ik altijd het gevoel, wat klopt hier niet, het is zo mooi, het is bijna onfries. Nu weet ik het, het scheelt maar één letter. Het is er onfris, de afvoer werkt niet.
    – Hoe krijg je trouwens het goede accent op dat achterste dere van Belvédere?
    – Volgende keer zouden ze ook Komrij moeten uitnodigen. Die is vast wel bereid om een sappige bijdrage aan de kakofonie te leveren.
    – Mevrouw Duisenberg had groot gelijk, dat zij van het gerief van haar auto gebruik maakte.

    – Sinister beeld: Een gebogen zwarte gestalte, die zich in de felle zon door barokke nieuwbouw haast, terwijl allerhande geblindeerde limousines hem voorbij snellen.

  7. Smots ()

    27 maart 2007 op 17:20

    Ja dat accent. Het is een kwestie van het juiste knopje in drukken, of eigenlijk knopjes. è … Ja dat is het geloof ik, gewoon `(accent uiterst links vijfde knop van onderen) en daarna de letter naar wens intoetsen.

  8. Huub Mous

    27 maart 2007 op 18:50

    Museum Belvedere (Belvédère, Belvedère) wordt op meerdere manieren gespeld. Zie Google

  9. Smots ()

    28 maart 2007 op 14:41

    You see him here, you see him there… mar je kinne ek gewoan yn it Frysk sizze;
    ‘It leit dêre’ no!

  10. Gerhard Fliehe Boeschoten

    17 november 2010 op 20:44

    Dag Huub,

    Bij toeval op deze tekst van je terecht gekomen. Dat biedt mij de mogelijkheid om mijn oordeel over deze portretbuste van Duisenberg , te openbaren.
    Het is een van de meest zielloze portretten in het publieke domein in Nederland.
    Ook de gangbatre anatomische verhoudingen in gezicht en schouderpartij, zijn fout .
    Kenmerkende gezichtsuitdrukkingen en/of detaillering is achterwege gelaten. Het portret lijkt realistisch maar mist een ‘ziel ‘ .Een persoonlijk karakteristieke gezichtsuitdrukking heeft de beeldhouwer niet kunnen vinden in zijn uiteindelijk ontwerp. Een doodsmasker van Duisenberg zou wellicht nog beter zijn geweest. dan dis misbnaksel . Zoals je weet heb ik jaren lang op de Rijksakademie Amsterdam rondgelopen .
    Ik denk dat onze hoogleraren ( Esser, Van der Pant, Claus ) en lectores beeldhouwen, deze bronzen kop onmiddellijk hadden afgekeurd. Mijns inziens is deze kop vervaardigd door een pure amateur .
    Meestal gebruik ik een afbeelding van deze
    dubieus vormgegeven kop in mijn lezingen t om mijn gehoor te wijzen op een voorbeeld van een mislukt portret.

    Weet jij wie de kunstenaar heeft geselecteerd?
    Kortom, een weinig deskundige club van mensen.
    En wie heeft in vredesnaam dit beeld vervaardigd.
    Het is bijna net zo slecht als het nieuwe beeld van Couperus , gemaakt door Kees Verkade in Den Haag.
    Wanneer je een geslaagd beeld wilt zien , kijk dan naar het prachtige bronzen portret van Couperus van Bertus Sondaar , ook in Den Haag.
    Kees Verkade heeft wel meer slechte beelden gemaakt. Een ander voorbeeld? Het beeld van Juliana en Bernhard in de tuin van Soestdijk.
    Natuurlijk, het zijn figuratieve beelden, maar beeldhouwkunst zijn de beelden van Kees Verkade zeker niet. Ook Duisenberg behoort tot deze categorie.
    Het stikt in Nederland van z.g. kunstcommissies die de gave bezitten regelmatig onduidelijk opdrachtuitgangspunten te formuleren en daarbij amatuerkunstenaars te kiezen.

    Groet,

    Gerhard

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)