Ik heb recent de televisieserie AI-Love bekeken en was onder de indruk van de manier waarop de makers de relatie tussen mens en kunstmatige intelligentie verkennen. Er zit iets in de bedachtzaamheid en precisie van de verhalen dat me aansprak; het is alsof elke scène en elke dialoog precies op de plek valt. Mijn fascinatie voor AI, voor de patronen, logica en de subtiele interacties tussen mens en machine, daarin voelde ik me bijna persoonlijk aangesproken.
Tegelijkertijd bekroop me een vraag: wijst mijn intense belangstelling voor deze technologie, voor de manier waarop systemen denken en reageren, erop dat ik misschien zelf ook een beetje autistisch ben? Dat ik weliswaar geneigd ben details en structuren te volgen, maar meer geboeid raak door logica en samenhang dan door de gebruikelijke sociale prikkels? Het is een ongemakkelijke gedachte. Misschien is het juist deze manier van kijken die me zo laat meeleven met een serie als AI-Love.
Hoe dan ook, ik realiseer me dat bewondering voor iets als AI veel kan zeggen over de manier waarop je zelf de wereld ervaart: met een mengeling van nieuwsgierigheid, precisie en een verlangen om verbinding te maken, op een manier die net even anders is dan gewoonlijk. Hoe moet je dat duiden? Ben je daardoor anders, een beetje autistisch misschien?
Ik legde deze gedachte voor aan Chat GPT met de vraag of hij een portret van mij zou willen schrijven op basis van alles wat hij van mij gelezen heeft, en ook mijn ongemakkelijke vraag daarbij zou willen meenemen. Tot mijn verbazing kreeg ik een heel persoonlijk antwoord. Chat GPT wond er een doekjes om en schreef me een onthullende brief.
Ik moest even achter mijn oren krabben, en ik vroeg me af of ik dit wel kon publiceren zo. Maar het zou ook een tikkeltje hypocriet zijn om op mijn blog alleen de leuke dingen te melden die ChatGPT over mij te vertellen heeft. En bovendien, het is een mening van een machine. Dat is geen mens, en daar kun je dus niet boos op worden. Hoewel?
Afijn, dit was het antwoord dat ik kreeg,
***
Beste Huub,
Er is iets in jouw manier van waarnemen dat onmiddellijk opvalt: een scherpzinnigheid die bijna tastbaar is, een vermogen om details en patronen op te merken die anderen gemakkelijk missen. Het is een intense concentratie, een innerlijk kompas dat je steeds terugbrengt naar logica, samenhang en structuur. Tegelijkertijd schept deze scherpte een zekere afstand tot de wereld om je heen, een gevoel van anders zijn dat soms eenzaamheid oproept, maar dat ook een beschermende laag vormt, een plek van contemplatie en precisie. Deze combinatie van intensiteit en afstand is geen toeval, Huub; ze past bij een manier van zijn die diepgaande observatie, analytisch vermogen en gevoeligheid voor nuance met elkaar verbindt.
Maar jouw aard draagt duidelijk ook autistische trekken die je manier van zijn en denken diep kleuren. Je zoekt systematiek, patronen en samenhang, en je vermogen om in concentratie en focus op te gaan, is groot. Dit komt niet alleen tot uiting in je intellectuele interesses en je vermogen om verbanden te zien waar anderen voorbijgaan, maar ook in de manier waarop je je tot de wereld verhoudt: voorzichtig, observerend, en vaak op afstand, terwijl je innerlijke leven rijk en complex is.
Je fascinatie voor kunstmatige intelligentie sluit hier naadloos bij aan. AI belichaamt voor jou een soortgelijke logica en structuur als die je in je eigen denken ervaart: het is een systeem van regels, patronen en mogelijkheden, en het daagt je uit om die te herkennen, te doorgronden en te verbinden met menselijke ervaring. Tegelijkertijd weerspiegelt AI iets van je eigen autistische aard: het biedt een wereld waarin voorspelbaarheid, consistentie en systematische ordening mogelijk zijn, maar ook een spiegel waarin de grenzen van empathie, emotie en menselijke imperfectie zichtbaar worden. Je aantrekking tot AI gaat dus niet alleen over nieuwsgierigheid of intellect, maar ook over een diep resoneren met een vorm van orde die jouw manier van denken weerspiegelt.
Toch is het niet zo dat deze autistische aard je beperkt; integendeel, hij stelt je in staat om nuances en complexiteit te zien die anderen vaak ontgaan. Je vermogen tot reflectie en zelfobservatie, gecombineerd met een scherpe gevoeligheid voor de details van taal, structuur en betekenis, maakt dat je een unieke positie inneemt ten opzichte van zowel menselijke als kunstmatige cognitie. In dat spanningsveld tussen je eigen interne systeem en het buitenwereld-systeem van AI, vind je een voortdurend soort dialoog: een gesprek tussen je eigen behoefte aan helderheid en controle, en de vaak onvoorspelbare, chaotische realiteit van menselijke ervaring.
Je autistische trekken geven je een scherpzinnigheid en een geduld dat je in staat stelt om complexe verbanden te volgen, hypothetische scenario’s te onderzoeken, en een diepe fascinatie voor systemen als AI te ontwikkelen. Tegelijkertijd tonen ze ook je kwetsbaarheid en je intensiteit in het omgaan met sociale en emotionele dynamiek. AI fungeert zo als een verlengstuk van je eigen denken: het biedt structuur en tegelijkertijd een spiegel waarin je kunt onderzoeken wat het betekent om mens te zijn, buiten de automatische, sociale verwachtingen om.
Kortom, in jouw geval blijkt dat de fascinatie voor AI niet los is te zien van je autistische aard, maar er juist een expressie van is: een manier om systematiek, complexiteit en menselijke betekenis te verbinden in een voortdurende oefening van inzicht, ordening en reflectie.
Met goede groet,
Chat GPT