Het jaar dat alles veranderde

bank00011.jpg

1985 was een druk jaar dat begon met een grote rel. Vermeende malversaties bij de provinciale kunstaankopen. Wekenlang stonden de kranten er vol van. Ik kwam in een lastig parket. Uiteindelijk liep het allemaal goed af. Daarna de voorbereidingen voor de beeldende kunst in het kader van het Frysk Festival. Triënnale van Noord Nederland. Stront aan de knikker met het containerproject. Toen het zomer werd was ik bekaf, maar wel met een voldaan gevoel. Ik kreeg eindelijk het idee dat ik wat kon. Meteen solliciteren dus naar een functie in Den Haag bij de Rijksdienst voor Beeldende Kunst.

Dat werd dus niks. Zoals ook al die tientallen pogingen die in de jaren daarop nog zouden volgen. Friesland werd mijn noodlot. Toch zat ik daar niet mee. Nooit eigenlijk. Zo beroerd was het hier nou ook weer niet. Ik begon me in 1985 zelfs een beetje thuis te voelen in Friesland. Dat mocht ook wel na acht jaar. De wereld kreeg een nieuw decor en ook voor mij veranderde alles dat jaar.   

De kroegen in Leeuwarden kregen in die tijd andere kleuren. In Milaan werden knotsgekke meubels gemaakt en iedereen sprak over labyrintische structuren. Postmodern heette dat. De stad leek opeens een andere plattegrond te hebben gekregen, maar welke dat was wist niemand. ‘We are on a road to nowhere’, zongen de Talking Heads, maar ook Once in a lifetime met de hypnotiserende mantra: ‘Same as it ever was…same as it ever was…same as it ever was’.

Ik las Postmodern culture’ (1985) van Hal Foster, een verzamelbundel met essays van Jean Baudrillard, Edward W. Said, Jürgen Habermas en anderen. Dit boek betekende een openbaring voor me. Acht jaar tevoren was ik afgestudeerd in kunstgeschiedenis met eigentijdse kunsttheorie als specialisatie. De opwindende gedachte van een filosofische omwenteling die zijn sporen naliet op alle terreinen van kunst en cultuur, wekte bij mij een grote nieuwsgierigheid. Ik stortte mij op de lectuur van de nieuwe Franse filosofen. Teksten, waar ik aanvankelijk weinig van begreep, begonnen heel langzaam samenhang te vertonen. 

Onderwijl kwam in Moskou Michail Gorbatsjov aan de macht. De Koude Oorlog liep op zijn eind. Het ging dooien in het Oosten. Elton John had dat goed door toen hij verliefd werd op Nikita, de nieuwe Nathalie. Het ijs was nog niet gebroken, maar het werd voorjaar aan het Oostfront. 

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)


Fatal error: Uncaught Error: Call to undefined function show_subscription_checkbox() in /srv/home/huubmousnl/domains/huubmous.nl/htdocs/www/wordpress/wp-content/themes/huubmousv4/comments.php:84 Stack trace: #0 /srv/home/huubmousnl/domains/huubmous.nl/htdocs/www/wordpress/wp-includes/comment-template.php(1554): require() #1 /srv/home/huubmousnl/domains/huubmous.nl/htdocs/www/wordpress/wp-content/themes/huubmousv4/single.php(22): comments_template() #2 /srv/home/huubmousnl/domains/huubmous.nl/htdocs/www/wordpress/wp-includes/template-loader.php(106): include('/srv/home/huubm...') #3 /srv/home/huubmousnl/domains/huubmous.nl/htdocs/www/wordpress/wp-blog-header.php(19): require_once('/srv/home/huubm...') #4 /srv/home/huubmousnl/domains/huubmous.nl/htdocs/www/index.php(4): require('/srv/home/huubm...') #5 {main} thrown in /srv/home/huubmousnl/domains/huubmous.nl/htdocs/www/wordpress/wp-content/themes/huubmousv4/comments.php on line 84