Categorieën

Archief voor muziek

Echter dan echt

Het is vandaag weer 1 september. Meer dan welke andere dag is dit elk jaar weer een beladen datum. De zomer is voorbij. Binnenkort nemen de spreeuwen weer bezit van de bomen achter in de tuin, om al het fruit, wat er nog over is,  in een orgastisch gekwetter weg te vreten. De datum 1 […]

Lees de rest

Geef mij maar André Rieu

Gisteravond was ik even aan het zappen en zo stuitte ik op een concert van André Rieu voor de Duitse zender ZDF. Het waren de vertrouwde beelden van een zaal die volledig uit zijn dak ging bij het horen van klassieke deuntjes die de maestro met groot orkest ten gehoren brengt. Hij doet een heel […]

Lees de rest

Nothing to do today but smile

Sommige liedjes worden er niet beter op na verloop van tijd, maar dat geldt niet voor allemaal. Op YouTube vond ik deze opname van The only living boy in New York, gezongen door Paul Simon, die overigens steeds meer op Andries Veldman gaat lijken. Maar het is natuurlijk omgekeerd. Hoe dan ook, de oorspronkelijke versie […]

Lees de rest

Een meisje als alle andere

Bij uitgeverij Nijgh & van Ditmar verschijnt komend najaar de langverwachte autobiografie van Françoise Hardy. Op 15 november ligt het boek in de winkel, vlak voor Sinterklaas dus. Ik weet nu al wat dit jaar in mijn schoen wil hebben. De Franse versie verscheen vorig jaar onder de titel Le désespoire des singes et d’autres […]

Lees de rest

Nature Boy

‘Hans Lodeizen realiseerde zich ook als homoseksueel in zijn vaderland nog een gemaskerd leven te moeten leiden. Iedereen zette zich in voor de wederopbouw en industrialisatie van Nederland, maar van een modernisering op het gebied van de zeden zou nog lang geen sprake zijn. Integendeel. De overheid maakte zich zorgen over de roes van normloosheid, […]

Lees de rest

Crocodile Rock

Dit jaar bestaat het Kunsthistorisch Instituut in Florence vijftig jaar. Menig student heeft hier in de afgelopen halve eeuw een tijdje gelogeerd. Ik was er in mei 1973, drie weken lang, samen met een groep studenten onder leiding van Hessel Miedema. Bert Meijer was er toen nog geen directeur, maar hij was wel verbonden aan […]

Lees de rest

Achter de zwarte zon

Ik hou er niet van om op een podium te staan. Al die ogen in het donker die op jou zijn gericht, terwijl je zelf alleen een groot zwart gat kunt zien – die gedachte alleen al bezorgt me een panische angst. Ik weet ook wel hoe het komt. Sinds jaar en dag word ik […]

Lees de rest

Ik ben een hond

In mijn laatste jaren op het Sint Ignatiuscollege in Amsterdam had ik het geluk een Franse leraar te treffen die een beetje gek was. Dat was mijnheer Groot. Gitzwart haar had hij en altijd een zonnebril op. Als hij op school verscheen, was dat niet zelden na een nacht van overmatig alcoholgebruik. Hij beweerde dan […]

Lees de rest

Douwe Heeringa is te lief voor Brel

Gisteravond heb ik de documentaire gezien over Douwe Heeringa in Parijs. Het hoge woord moet er maar eens uit. De Brelvertolkingen van Douwe Heeringa deugen niet. Alles is mis, de mimiek, de stem, de gebaren. Ik weet het, als je een chanson van Brel vertolkt, hoef je hem niet te kopiëren, maar wat Douwe Heringa […]

Lees de rest

Nooit meer ‘Ne me quitte pas’

BREL3.jpg

Gistermiddag werd in Galerie BAS in Sneek de tentoonstelling geopend van Hannie Kamstra en Bartle Laverman. Bartle had mij gevraagd voor deze gelegenheid een liedje te zingen. Niet zomaar een liedje, ‘Ne me quitte pas’ van Jacques Brel. Het leek hem leuk dat ik samen met Abe de Vries een kunstje zou doen. Abe een […]

Lees de rest

Zwarte adelaar

Negen jaar gelden overleed Barbara. In Frankrijk is ze nog altijd wereldberoemd. Ze kreeg zelfs een eigen postzegel. In Nederland hoor je haar niet meer. Ik kan me zelfs geen Zomergast herinneren die ooit een opname van een van haar chansons heeft willen terugzien. Het Franse chanson is dood, morsdood. Brel of Brassens, dat gaat […]

Lees de rest