Peter Allen was de echtgenoot van Liza Minelli (de dochter van Judy Garland). Vaak wordt gedacht dat dit liedje geschreven is ter ere van zijn schoonmoeder. Dat is niet waar. Tijdens een benefietconcert zat Peter Allen naast een tafel met miljonairs die gewoon doorpraatten, terwijl de zangeres Julie Wilson op het podium stond te zingen. [...]
Ik moet eerlijk bekennen: mijn smaak voor muziek is niet sterk ontwikkeld. De Bolero van Ravel, oké, dat gaat nog net. Maar wat daarna is gebeurd gaat vrijwel geheel aan mij voorbij. Waarschijnlijk ben als kind ooit blijven steken bij De vier jaargetijden van Vivaldi en de Egmont-ouverture van Beethoven. Hoe het ook zij, bij [...]
Friezen hebben de neiging om zich niet echt gelukkig te voelen met datgene wat hun het meest dierbaar is: hun eigen taal. Het valt mij op dat de liefde voor hun eigen taal tegenover buitenstaanders vaak gepaard gaat met een moeilijk te benoemen gevoel van schaamte gemengd met irritatie. Hoe misplaatst dit gevoel ook mag [...]
Als jongen betrapte Wilhelm Reich hij zijn moeder toen zij in bed lag een andere man. Wat daarna gebeurde was opmerkelijk. Hij werd niet panisch van schrik of gek van jaloezie, maar bleef gefascineerd toekijken. Harry Mulisch heeft deze oerscène uitvoerig beschreven in zijn boek Het seksuele bolwerk (1973). De kleine Reich werd diep getroffen [...]
‘Het onderwijs stond op hoog peil en de toegediende hoeveelheid religie was niet te overtreffen. Desondanks ontbrak daar iets aan, wat ik toen niet onder woorden kon brengen, maar tegenwoordig wel. Zoals elke godsdienst omvat het katholicisme vier elementen: het dogmatische (de geloofsleer), het liturgische (de cultus), het ethische (de gedragsleer) en het mystieke element. [...]
Ik weet nog goed, het was in 1964. Ik zat in de vierde klas en was nog altijd gek op wielrennen. Peter Post had Parijs-Roubaix gewonnen, maar in de Tour stelde de Hollanders niet veel voor. Het waren de lange jaren van Jacques Anquetil, monsieur chrono, die alleen tijdens de tijdritten echt op de pedalen [...]
De openluchtopera Orfeo ed Euridice van Christoph Willibald von Gluck is vorige week woensdag in de tuin van Paleis Soestdijk officieel in première gegaan. De kranten stonden er vorige week vol van. Zo af en toe werd er ook bij vermeld dat deze megaproductie elf jaar geleden ook al in Friesland was te zien. Niet [...]
‘Ik weet nog goed wanneer ik voor het eerst van haar hoorde. Zo’n twintig jaar geleden vertelde Jaap Castelein mij het verhaal van haar tragische leven. Jaap was vooral geïnteresseerd in het mythische thema dat in dit verhaal verscholen ligt. Hij wilde er alles van weten. Hij wilde er ook iets mee doen. Jaap Castelein [...]
Paul Delvaux (1897-1894) was de schilder van het onvervulde verlangen. In zijn poëtisch universum klinkt nooit een klaroenstoot, maar heerst een broeierige stilte. De kleuren hebben iets betoverends. ‘Het coloriet van Delvaux’, zo schreef Emile Langui, heeft de matte glans van het verzilverde brons, gehoogd met het zuivere blauw van de hemel, het parelmoer glanzende [...]
‘Ik ben blij dat er nog andere dingen worden geschreven dan al die nihilistische narigheid van die jongeren, die maar op alles afgeven: want leven ademen, blij zijn dat je een stukje van de wereld bent, dat vind ik iets enorms, hoor. En dan nog kunstenaar wezen ook. Weet u wat wij zijn? Wij zijn [...]
Vorige week heb bij de Openbare Bibliotheek een dvd-cassette geleend met alle 28 afleveringen van Twin Peaks. Deze Amerikaanse televisieserie werd in het begin van de jaren negentig ook in Nederland op tv vertoond. En met veel succes. Destijds zat ik voor elke aflevering aan de buis gekluisterd. Toch is mij na bijna twintig jaar [...]
Zondagmiddag. Radio aan. Ik luister naar ‘Langs de lijn’ met Koos Postema en Willem Ruis. Altijd weer keert die ene plaat terug: Le France. Niet ‘la’, maar ‘le’. Het gaat immers niet over Frankrijk, maar over een schip dat France heet en uit de vaart is genomen. De grootste oceaanstomer ter wereld, nog groter dan [...]
Gisteravond was ik even aan het zappen en zo stuitte ik op een concert van André Rieu voor de Duitse zender ZDF. Het waren de vertrouwde beelden van een zaal die volledig uit zijn dak ging bij het horen van klassieke deuntjes die de maestro met groot orkest ten gehoren brengt. Hij doet een heel [...]
Sommige liedjes worden er niet beter op na verloop van tijd, maar dat geldt niet voor allemaal. Op YouTube vond ik deze opname van The only living boy in New York, gezongen door Paul Simon, die overigens steeds meer op Andries Veldman gaat lijken. Maar het is natuurlijk omgekeerd. Hoe dan ook, de oorspronkelijke versie [...]
Als ik nog eens geld heb, dan wil een speedboat. Zo eentje als Jean de Bouvrie. Een Valentino, zo heet zo’n ding geloof ik. En natuurlijk ook een sportwagen, op zijn minst een Maserati. Dan kan ik met mijn haren in de wind rijden op de boulevard van Saint-Tropez. Geen gendarmes te zien, dus vol [...]