Categorieën

Archief voor mezelf

Mijn stiltes van vroeger

CIMG1489_face0

Et depuis toutes les nuits Quand je chante: “Ne me quitte pas” Je regrette mon écurie Et mes silences d’autrefois Jacques Brel, Le Cheval

Lees de rest

Terug in Oldeberkoop

Opening van de tentoonstelling ‘Verhalen in het landschap’, gisteren in Oldeberkoop Gisteren was ik in Oldeberkoop om daar de opening van tentoonstelling ‘Verhalen in het landschap’ bij te wonen. Tout le monde was er, daar in the middle of nowere. Het is ook een hele mooie tentoonstelling. Ik had er bijna vier uur over gedaan […]

Lees de rest

Geen mooier lijden dan zelfmedelijden

De spreeuwen zijn weer terug in mijn achtertuin en ik voel me melancholiek. Soms heb ik van die dagen, dan kijk ik terug. Moet je niet teveel doen natuurlijk. Maar naarmate de jaren klimmen, wordt het steeds lastiger om de verleiding te weerstaan om achterom te kijken. Had ik er niet beter aangedaan om dit […]

Lees de rest

American Pie

Deze foto is genomen op de Veluwe in 1973.  Het was juli en de korenvelden stonden hoog. Waar het precies was weet ik niet, maar het moet dicht bij Hulshorst zijn geweest, want daar stopte de trein uit Amsterdam. Dat deden treinen toen nog. Tegenwoordig niet meer. Het station van Hulshorst is nu een restaurant […]

Lees de rest

While I was so busy being free …

trouwen0001.JPG

Hans Kraan en ik op het Spui in Amsterdam bij de rellen tijdens de Maagdenhuisbezetting, mei 1969 (foto: de Volkskrant). Ik mag de oorlog dan niet hebben meegemaakt, de jaren zestig heb ik redelijk intensief beleefd. Sterker nog, die jaren zitten als dikke ringen in de boomstam van mijn leven. Eigenlijk is dat roerige decennium […]

Lees de rest

Melancholie en the seventies

‘In ons brein schijnt een bijzonder gebied te bestaan dat je het poëtisch geheugen zou kunnen noemen en dat registreert wat ons heeft betoverd, ontroerd, wat ons leven mooi heeft gemaakt.’ Aldus schrijft Milan Kundera in zijn roman De ondraaglijke lichtheid van het bestaan. Ik zou dat gebied op een hersenscan wel eens in beeld […]

Lees de rest

Memoires van een miskende schooljongen

Het was een raar jaar 1998. In de aanloop van de manifestatie Fryslân 500 werden op vrijwel alle kerktorens van Friesland de vlaggen halfstok gehangen. De Friezen kwamen in opstand tegen een festijn waar ze zelf niet om hadden gevraagd en waar eigenlijk ook niemand op zat te wachten. Alles ging op de schop, zelfs […]

Lees de rest

J.O.S. Days

Het is zondag 8 december 1957. De week daarvoor – op 1 december – was ik 10 jaar geworden. In het Olympisch Stadion in Amsterdam werden die zondag twee wedstrijden na elkaar gespeeld, zoals dat wel meer gebeurde in die tijd. Blauw Wit en BVC Amsterdam speelden beide hun thuiswedstrijden in het Olympisch Stadion. En […]

Lees de rest

De toekomst van de nostalgie

Elke foto herinnert ons onherroepelijk aan de vergankelijkheid van hetgeen in beeld in wordt gebracht, zo heeft Roland Barthes ooit beweerd. Een foto is niet alleen een bevroren moment, maar ook een memento mori. Het beeld is doorzeefd met afwezigheid. De foto is letterlijk de verschijning van een lichaam dat ooit daarginds was. De stralingen […]

Lees de rest

O eenzame gelukzaligheid

Dirk Jan Jager, De isolator, installatie in het kader van de manifestatie De inrichting in het psychiatrisch ziekenhuis de St. Willibrordusstichting in Heiloo, 2003. ‘Dirk Jan Jager werd gegrepen door een oude isoleercel. Hij heeft er een uitzichtje in opgehangen en een flinterdun doek met daarin stukken (stinkende) bloemkool en grafiet. Hersenen van een lichaam […]

Lees de rest

Alle malen zal ik wenen

Ingewikkelde droom vannacht. Meerdere verhaallijnen lopen door elkaar. Zoals in het begin van een film, als je nog niet weet waar het verhaal naar toe moet, zo beland ik van de ene situatie plotseling in de andere. Ik kan de droom alleen navertellen, als ik de scènes uit elkaar trek, maar in feite switchte alles […]

Lees de rest

Camus als spiegelbeeld

Wie schrijft verdubbelt zichzelf voortdurend, waardoor het echte leven iets van zijn echtheid verliest. Dat is de voorwaarde, maar ook de tragiek van het schrijverschap. Wie schrijft die blijft. Maar wie echt leeft, schrijft niet. Schrijven is een afwijking, een splitsing, een verminking van het leven. Wie schrijft kijkt voortdurend in de spiegel en denkt […]

Lees de rest

De familielegende

Pake en Beppe en het huis in Bakhuizen, begin jaren veertig In augustus 1958 verscheen in het blad De katholike Fries (jaargang 10, nummer 4) een artikel dat geschreven is door mijn pake, Manus Durk Mous. Het verhaal gaat over drie broers die in 1794 meevochten met de Poolse generaal Kosciuszko in een oorlog om […]

Lees de rest

Ik ben nou nog springlevend

kleine mus.jpg

Nog niet zo lang geleden kwam er een mus bijna bij mij binnen vliegen. Hij bleef zitten op de knop van het raam en leek even te twijfelen. Zou er dan toch iets zijn wat geen mus is? Iets heel anders? Een Mous bijvoorbeeld? Eigenlijk wilde hij wel verder komen, maar hij aarzelde nog even. […]

Lees de rest

Niet meer en niet minder

Onlangs las ik een verslag in de Volkskrant van een symposium in Groningen over de ware aard van de ster van Bethlehem. Bètha-wetenschappers zoeken naar serieuze antwoorden over deze eeuwenoude vraag. Alpha-wetenschappers daarentegen zijn alleen maar sceptisch. En toch, er is meer tussen hemel en aarde. Ook dit verhaal kan geen toeval zijn. Luister maar, […]

Lees de rest

Met diamanten onder haar schoenzolen

Wat is de historische ruimte? Veel mensen zullen denken dat dit dezelfde ruimte is waar natuurkundigen over spreken. Dat wil zeggen: de ruimte van de zwaartekracht,  de ruimte van Einstein, de driedimensionale ruimte die intrinsiek verbonden is met de tijd. Kortom, de uitgestrektheid waar oorzaak en gevolg de dienst uitmaken en waarin alles relatief is. […]

Lees de rest