Categorieën

Archief voor mezelf

Droom of werkelijkheid

In het najaar van 1966 zag ik de film ‘Het gangstermeisje’. Het was een Nederlandse nouvelle vague film van Frans Weisz met Kitty Courbois in de hoofdrol. Het script was geïnspireerd op een boek van Remco Campert. Het verhaal was nogal ingewikkeld. Een jonge schrijver reisde naar de Frannse zuidkust, waar hij de rust hoopte […]

Lees de rest

Met de dood in de ogen

Burgerziekenhuis Amsterdam in de jaren ’60 (Foto: Stadsarchief Amsterdam) Op 9 februari 2003 kreeg ik ’s avonds plotseling geen lucht meer. Voor het eerst in mijn leven ervoer ik wat doodsangst is. Paniek! Ik scheet letterlijk in mijn broek van angst. Met een ambulance werd ik in vliegende vaart naar het MCL gebracht. Diagnose: acute […]

Lees de rest

O gelukzalige eenzaamheid

‘Inter faeces et urinam nascimur,’ schreef Augustinus. We worden tussen poep en pis geboren. Dat is een ontluisterende wijsheid, waar geen speld tussen te krijgen is. Net als het levensmotto van wijlen mijn schoonvader: ‘Je wordt naakt geboren en gaat naakt de kist in.’ Anne Feddema, wiens vader kapper was, vertelde mij eens dat hij […]

Lees de rest

Als God in Frankrijk

Mijn vader en moeder in de Provence, zomer 1963 Drie keer in mijn leven ben ik in de Provence geweest. In 1963 kampeerde ik er samen met mijn ouders. We verbleven in Carpentras en Avignon en bezochten de Pont du Gard op de dag nadat de Belgische wielrenner Benoni Beheyt wereldkampioen op de weg was […]

Lees de rest

Mijn stiltes van vroeger

CIMG1489_face0

Et depuis toutes les nuits Quand je chante: “Ne me quitte pas” Je regrette mon écurie Et mes silences d’autrefois Jacques Brel, Le Cheval

Lees de rest

Terug in Oldeberkoop

Opening van de tentoonstelling ‘Verhalen in het landschap’, gisteren in Oldeberkoop Gisteren was ik in Oldeberkoop om daar de opening van tentoonstelling ‘Verhalen in het landschap’ bij te wonen. Tout le monde was er, daar in the middle of nowere. Het is ook een hele mooie tentoonstelling. Ik had er bijna vier uur over gedaan […]

Lees de rest

Geen mooier lijden dan zelfmedelijden

De spreeuwen zijn weer terug in mijn achtertuin en ik voel me melancholiek. Soms heb ik van die dagen, dan kijk ik terug. Moet je niet teveel doen natuurlijk. Maar naarmate de jaren klimmen, wordt het steeds lastiger om de verleiding te weerstaan om achterom te kijken. Had ik er niet beter aangedaan om dit […]

Lees de rest

American Pie

Deze foto is genomen op de Veluwe in 1973.  Het was juli en de korenvelden stonden hoog. Waar het precies was weet ik niet, maar het moet dicht bij Hulshorst zijn geweest, want daar stopte de trein uit Amsterdam. Dat deden treinen toen nog. Tegenwoordig niet meer. Het station van Hulshorst is nu een restaurant […]

Lees de rest

While I was so busy being free …

trouwen0001.JPG

Hans Kraan en ik op het Spui in Amsterdam bij de rellen tijdens de Maagdenhuisbezetting, mei 1969 (foto: de Volkskrant). Ik mag de oorlog dan niet hebben meegemaakt, de jaren zestig heb ik redelijk intensief beleefd. Sterker nog, die jaren zitten als dikke ringen in de boomstam van mijn leven. Eigenlijk is dat roerige decennium […]

Lees de rest

Melancholie en the seventies

‘In ons brein schijnt een bijzonder gebied te bestaan dat je het poëtisch geheugen zou kunnen noemen en dat registreert wat ons heeft betoverd, ontroerd, wat ons leven mooi heeft gemaakt.’ Aldus schrijft Milan Kundera in zijn roman De ondraaglijke lichtheid van het bestaan. Ik zou dat gebied op een hersenscan wel eens in beeld […]

Lees de rest

Memoires van een miskende schooljongen

Het was een raar jaar 1998. In de aanloop van de manifestatie Fryslân 500 werden op vrijwel alle kerktorens van Friesland de vlaggen halfstok gehangen. De Friezen kwamen in opstand tegen een festijn waar ze zelf niet om hadden gevraagd en waar eigenlijk ook niemand op zat te wachten. Alles ging op de schop, zelfs […]

Lees de rest

J.O.S. Days

Het is zondag 8 december 1957. De week daarvoor – op 1 december – was ik 10 jaar geworden. In het Olympisch Stadion in Amsterdam werden die zondag twee wedstrijden na elkaar gespeeld, zoals dat wel meer gebeurde in die tijd. Blauw Wit en BVC Amsterdam speelden beide hun thuiswedstrijden in het Olympisch Stadion. En […]

Lees de rest

De toekomst van de nostalgie

Elke foto herinnert ons onherroepelijk aan de vergankelijkheid van hetgeen in beeld in wordt gebracht, zo heeft Roland Barthes ooit beweerd. Een foto is niet alleen een bevroren moment, maar ook een memento mori. Het beeld is doorzeefd met afwezigheid. De foto is letterlijk de verschijning van een lichaam dat ooit daarginds was. De stralingen […]

Lees de rest

O eenzame gelukzaligheid

Dirk Jan Jager, De isolator, installatie in het kader van de manifestatie De inrichting in het psychiatrisch ziekenhuis de St. Willibrordusstichting in Heiloo, 2003. ‘Dirk Jan Jager werd gegrepen door een oude isoleercel. Hij heeft er een uitzichtje in opgehangen en een flinterdun doek met daarin stukken (stinkende) bloemkool en grafiet. Hersenen van een lichaam […]

Lees de rest

Alle malen zal ik wenen

Ingewikkelde droom vannacht. Meerdere verhaallijnen lopen door elkaar. Zoals in het begin van een film, als je nog niet weet waar het verhaal naar toe moet, zo beland ik van de ene situatie plotseling in de andere. Ik kan de droom alleen navertellen, als ik de scènes uit elkaar trek, maar in feite switchte alles […]

Lees de rest

Camus als spiegelbeeld

Wie schrijft verdubbelt zichzelf voortdurend, waardoor het echte leven iets van zijn echtheid verliest. Dat is de voorwaarde, maar ook de tragiek van het schrijverschap. Wie schrijft die blijft. Maar wie echt leeft, schrijft niet. Schrijven is een afwijking, een splitsing, een verminking van het leven. Wie schrijft kijkt voortdurend in de spiegel en denkt […]

Lees de rest