Categorieën

Archief voor filosofie

Het modernisme van Abraham Kuyper

Hierin lag deze maar al te vaak door de idealisten vergeten waarheid, dat de vormen en verhoudingen die de natuur ons toont, de grondvoren en verhoudingen voor alle waarachtige realiteit zijn en blijven moeten, en dat een kunst die 
niet de natuur nauwkeurig bekijkt en beluistert, maar willekeurig boven haar zweven wil, verloopt in het [...]

Lees de rest

Katholiek verzet en retro-modernisme

Wat ik al heel lang zag bedreigen – en meer dan bedreigen: dat je bezig bent – waarschijnlijk onder invloed van de journalistiek etc. – je talent zoo hopeloos te verknoeien als maar enigszins mogelijk is. Na een bladzij of dertig van je boek gelezen te hebben, heb ik het weggelegd met het vaste voornemen, [...]

Lees de rest

De ondenkbaarheid van de dood

Damien Hirst, The Physical Impossebillity of Death in the Mind of Someone Living, 1991 Ter Braak spreekt over het toelaten der relative
rende doodsgedachte in ons denken. Van Duinkerken consta
teert: Onderwijl moffelt hij handig het andere element weg, 
dat geenszins nihiliseert, doch veroorzaakt: het onto
logische element .. , hij zwijgt onderwijl over de psychologische onmogelijkheid om [...]

Lees de rest

Ketter of modern in de jaren dertig

Alfred Loisy De vastheid van de kerk, door de gelovigen de rots van Petrus genoemd, is Voor de ketters een steen des aanstoots. Zo
geavanceerd is Ter Braak niet, of hij herhaalt een bezwaar
ar, dat van Marcion tot Loisy herhaaldelijk gemaakt is: ‘Je levende waarheid eist in de eerste plaats beweeglijke waarheden.’ Het katholicisme wenst deze [...]

Lees de rest

Het anti-moderne modernisme

Anton van Duinkerken in 1939 Als critici van de burgercultuur waren Ter Braak en Van Duinkerken tegelijk
critici van de modernisering. Volgens de scherpe scheidslijn tussen ‘modern’ en 
’anti-modern’ die de Nederlandse literatuur- en cultuurgeschiedschrijving decennialang heeft overheerst, behoren zij wat dat betreft beiden bij het reactionaire kamp. Daaronder is Van Duinkerken inderdaad steevast gerangschikt. Ter [...]

Lees de rest

Thomas van Aquino in de computer

Maar wat ik beweer is dat de uitdrukking: ‘er vinden mentale processen plaats’ niet iets betekent van dezelfde aard 
als: ‘er vinden fysische processen-plaats’, en dat het daarom geen zin heeft die twee te verbinden of te scheiden. Als mijn argumentatie juist is, heeft zij enige interessante gevolgen.
Ten eerste zal de eerbiedwaardige tegenstelling tussen geest [...]

Lees de rest

Ter Braak en Augustinus

Wie Christendom zegt, zegt Augustinus; het behoort tot de genoegens van het dispuut 
over de “zuiverheid” van het Christendom om zich 
een Christendom voor te stellen zonder Augustinus. 
Deze Christen, die in zijn ‘Confessiones’ zonder schaamte en met behoorlijke uitvoerigheid openbaart in welke 
mate hij het Christendom nodig heeft gehad om zich een alibi te [...]

Lees de rest

Sum ergo cogito/Cogito ergo sum

Ik mag graag met de deur in huis vallen. Aangenaam, ik ben een gedachte. Voor wie wil weten hoe ik er uitzie, ik heb duizend gedaanten, denkbaar tussen de sprong van een elektron en een uil die staart in de nacht. God weet wie heeft mij te vondeling gelegd onder een schedeldak. Ik ben een [...]

Lees de rest

Een foto van mijn moeder

Als ik van een foto houd, als die iets in mij raakt, dan sta ik er bij 
stil. Wat doe ik, al die tijd dat ik er naar blijf kijken? Ik bekijk haar 
nauwkeurig, alsof ik meer aan de weet wil komen omtrent het 
voorwerp of de persoon die er op wordt weergegeven. Verloren in [...]

Lees de rest

Intuïtie berust op een algoritme

Enige tijd geleden heb ik mij verdiept in een boek dat de ontstaansgeschiedenis behandelt van een wetenschappelijke revolutie die zich onder onze ogen voltrekt. Dit boek, De rand van chaos, over complexe systemen van M. Mitchel Waldrop (1993), heeft niets van doen met wollig holisme of modieus new age denken. Het is keiharde bètawetenschap die [...]

Lees de rest

Kunst en de ritmiek van de natuur

Vandaag de dag zijn de ritmes die de natuurwetenschap verheerlijkt wel duidelijk voor het denken, maar niet voor het waarnemen. Variaties en ritmes worden weergeven in symbolen, die niets betekenen voor de zintuigen. Zij maken de ritmiek van de natuur duidelijk voor hen die zich een strenge discipline hebben eigen gemaakt. Door deze verwantschap kan [...]

Lees de rest

Kunst sterft in cultuur van beleving

Wilhelm Dilthey Maar wanneer ook 
Dilthey zich met een zo subtiel en elastisch mogelijk theoretisch instrument tot heel 
de ongereduceerde rijkdom van dit zelfde leven wendt, dan verdwijnt daar de mens 
als voltrekker achter wat hij als voltrokken achterlaat. De mens wordt tot zijn 
historie, dreigt zich als zijn bestaan volledig in zijn historiciteit op [...]

Lees de rest

De excentrische positie van het zijn

Helmuth Plessner ‘De filosoof Plessner heeft in een werk over de 
verschillende trappen van het organische leven 
de menselijke levensvorm met die van plant en 
dier gecontrasteerd als ‘die Positionalität der ex
zentrischen Lebensform’. Het is echter de vraag, 
of men deze excentriciteit mag beschrijven als 
een bestaande toestand, als een eigenschap. Het 
is veeleer een [...]

Lees de rest

De blinde vlek voor de religie

“Daarmee is voorlopig niet meer gezegd dan dat hun werk niet 
is los te denken van een algemene crisis van het christendom, die een crisis is van West-Europa, zoals dat ook geldt van de 
boeken van Camus, Malraux en Kafka en van Het Uur U, The 
Cocktail Party, Der Idiot, The Outsider, L’Etranger en En [...]

Lees de rest

De vreemdeling als religieus figuur

‘Wie probeert levende mensen op het toneel te brengen, brengt slechts 
de dood der verveling en niets interessanter dan de regisseur, 
die levende paarden de planken doet opstommelen. Wie ideale 
typen weet te doen leven in beweging en tegenbeweging, boeit, 
ja ontzet zijn auditorium. In een spiegel kijken is niets bijzonders, maar zijn eigen geest [...]

Lees de rest

Een ode aan Spinoza

Het standbeeld is een monument voor bijzondere mensen. Wie zich onderscheiden heeft voor de gemeenschap wordt letterlijk op een voetstuk geplaatst. Vorsten, veroveraars, vrijheidsstrijders, maar ook geleerden, uitvinders, staatsmannen en sporthelden staan voor eeuwig stil op een sokkel. Het standbeeld is van alle tijden, want van helden kunnen we leren. Een standbeeld geeft ook rust [...]

Lees de rest