Archief

Archief voor februari, 2018

De dreiging van een stille lente

jan.jpg

Foto’s: Peter Wouda Het is 19 januari 2008. Jannewietske de Vries, destijds gedeputeerde van cultuur, reikt in het Fries Museum de Gerrit Benner-prijs uit aan Louis Le Roy.  Jannewietste de Vries is een oud-leerling van Le Roy. Ik mocht daarna het woord doen om de tentoonstelling te openen. Dit was mijn verhaal. Het werd een […]

Lees de rest

Een tekenleraar tegen de tijdgeest

constant homo ludens.jpg

Voortkomend uit de idealen van de Duitse Reformpedagogiek en de Engelse New Education Fellow Ship kwamen al voor de oorlog nieuwe ideeën naar voren over het tekenonderwijs aan kinderen. In Nederland was Kees Boeke een belangrijke vernieuwer op dit terrein. De vrije expressie van het kind was het nieuwe ideaal dat na de oorlog een […]

Lees de rest

Voor succes moet worden gevreesd

(Foto: Peter Wouda) Gisteren was ik in de Blokhuispoort, in het hoofdkwartier van de organisatie van CH 2018. Aanleiding: een voorbespreking van de negen workshops die ik dit jaar samen met Oeds Westerhof zal houden over het ecokathedrale denken en doen van Louis Le Roy. Ook Peter Wouda van de Stichting Tijd zal een actieve […]

Lees de rest

Hoe de tijd een ding werd

De cyclische tijd verdween naarmate de ruimte steeds meer planmatig werd vormgegeven en ingericht. Deze toenemende rationalisering bij de opbouw van de moderne ruimte had tot gevolg dat de totstandkoming van de omgeving steeds meer door specialistenteams werd verzorgd. Van de weeromstuit ontstond de behoefte aan het herstel van de menselijke maat en de leefbaarheid, […]

Lees de rest

De ratio die ons de tijd ontneemt

Ecokathedraal Mildam, 9 februari j.l. 10.uur Wie was Louis G. Le Roy? Was hij een stedenbouwkundige, een landschapskunstenaar een cultuurfilosoof een ecologische goeroe of nog altijd ‘de wilde tuinman’ zoals hij in de jaren zeventig bekend werd?’  Zelf noemde hij zich het liefst ‘bouwmeester’. Le Roy was een van de eersten die reageerde op het […]

Lees de rest

Het lijk in de Ecokathedraal

‘Onnadenkend is hij die meer gedachten heeft dan tijd.’ Wie zei dat ook al weer? Het fenomeen tijd leent zich bij uitstek voor allerlei tegeltjeswijsheid. Met de tijd word je wijs, maar wijs word je niet door je tijd goed te besteden. Met de tijd is het raar gesteld, je hebt tijd nodig om iets […]

Lees de rest

Waar komt die rotzooi toch vandaan?

Nieuwe opstelling van de vaste collectie in het Stedelijk Museum in Amsterdam, gistermiddag Zelfs de voormalige erezaal in de oudbouw, waar ooit de topstukken van de colourfieldpainting hingen, is een zootje geworden.

Lees de rest

Down under

De laatste tijd word ik bezocht door een droom die steeds weer terugkeert. Vannacht was hij er weer. Ik zit gevangen in een computerspel. Vluchten kan niet meer. Ik bevind me op een begraafplaats die is omgetoverd tot het speelterrein van een spelletje. Midden tussen de graven bevindt zich een basketbalveld. Overal staan felle lampen […]

Lees de rest

De methode van Spinoza

Gezicht op Leeuwarden, 4 juli 2016 ‘Nadat de ervaring mij geleerd had dat alle dingen, die gewoonljk in het 
dagelijks leven geschieden, ijdel en onbetekenend zijn, en toen ik zag dat 
alle dingen die ik vreesde en die mij vrees aanjagen niets goeds of kwaads 
in zichzelf hadden, behalve in zoverre als de geest door […]

Lees de rest

Gemiste kansen hij Leeuwarden 2018

Piet Hein van Asperen, Oostergrachtswal, 1965 Oostergrachtswal, maandag 5 februari, 12.30 uur ‘Het beeld van schepen langs de Ooster- 
grachtswal is weinig veranderd sinds 
Piet Hein van Asperen dit schilderij  in I965 maakte. Op de achtergrond is de Bonifatiuskerk te zien en de brug over de Oostergracht met daarachter de 
Prins Frederikkazerne. De kerk werd […]

Lees de rest

De grootste ontdekking

Waar belandt iemand als hij er niet meer is? Waar komt iemand vandaan die nieuw op de wereld komt? Gisteren had ik een beroerde dag. Dood en leven liepen even compleet door elkaar heen. Ik kan het niet uitleggen waarom, het was gewoon zo. Is dit leven soms iets wat  er eigenlijk niet hoort te […]

Lees de rest

Hessel Miedema & Allen Ginsberg

‘In het voetspoor van Ginsberg schaffen de jongeren 
zich koebellen aan, steken bloemen achter hun oor en luisteren 
verrukt naar de gezangen. En dankzij deze aandachtige luisteraars 
heeft Ginsberg een groter gehoor onder de dissidente jeugd dan 
welke christelijke of joodse geestelijke ooit zou kunnen hopen te 
bereiken en in beweging te brengen.’ Of zoals […]

Lees de rest

Het christendom als rouwproces

Sinds het overlijden van Marijke is mijn leven ingrijpend veranderd. Kort gezegd: ik ben in mijzelf gaan wonen. Diep verborgen in mijzelf heb ik een kamertje leeg gemaakt met daarin alleen nog een tafel, een stoel en een opklapbed. Dat is voor mij voldoende voortaan. Ik leef niet meer op de klok, maar zoals het […]

Lees de rest

Een primeur voor Bert Looper?

‘Pas aan het einde van de jaren zestig, maar vooral in de jaren zeventig vindt een ware explosie van artistiek experiment plaats met schilders als Stroosma, Abma, Bleeker en kunstenaars van elders, Lixenberg, Rahmann, Steiger en dergelijke. Na de opheffing van de kunstenaarsbond gaan de verschillende disciplines hun eigen weg en ontsnapt de beeldende kunst […]

Lees de rest

De greate wrakseling

Bert Looper in het kabinet van Quatrebras in Tresoar, hedenmiddag 13.30 uur

Lees de rest

De mythe van Pygmalion

‘Om contact te krijgen met ‘het verloren zelf’, zo stelt Alice Miller in haar boek Het drama van het begaafde kind, is het zaak empathie te kunnen ontwikkelen voor je eigen kinderjaren die je ontnomen zijn bij de stap naar de volwassenheid. Zelf heb ik die stap pas laat en moeizaam kunnen zetten. Tegen mij […]

Lees de rest