Archief

Archief voor juli, 2017

Rouwen in cirkels

We gaan dood. Allemaal! ‘ Dat roept Adelheid Roosen uit in de sterreclame van Yarden. Dat reclamespotje heeft nogal wat stof doen opwaaien. Veel mensen vonden het ongepast. Het werd in 2016 zelfs gekozen tot de slechtste reclamespot op de Nederlandse televisie. Ik begrijp dat niet. Ik heb het van begin af aan een mooi […]

Lees de rest

Leeuwarden, I love it !

Rondweg Leeuwarden, eind jaren zeventig ‘De geneugten van LA. zijn de geneugten die je ervaart met je 
mond open, maar zonder te praten: de zon, de fantastische vrouwen; het is sensueler, aardser. Het 
is vooral zonneschijn, daarom 
gaan mensen er wonen. En het is 
er weids. De stad is ontworpen op 
de auto. Jarenlang mochten […]

Lees de rest

God is een drukfout

‘Ergens op een plank, in één of ander hexagoon (redeneerde men) moet een boek bestaan welke de formule en samenvatting is van alle andere delen: er moet een bibliothecaris zijn die het boek gelezen heeft en hij is aan een god gelijk. In de taal van deze zone zijn zelfs nog restanten van de cultus […]

Lees de rest

Mienskip is nestgeur

Slide1

Gisteren kwam ik een oude man tegen op de Schrans hier in Leeuwarden en ik dacht aan de tuinman en de dood. Waarom weet ik niet. Ik heb dat beroemde gedicht ooit als kind voorgedragen voor een volle klas. ‘Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot. Toen keek ik achter mij. Daar stond […]

Lees de rest

Achterblijven is blijven stilstaan

Dit boek gaat over de dood van mijn geliefde en het gevoel van opstandigheid dat hierdoor bij mij werd gewekt. Op 9 september 2016 werd Marijke plotseling ernstig ziek en drie weken later overleed zij aan wat in die zwoele septemberdagen gaandeweg longkanker met uitzaaiingen bleek te zijn. Ook in die situatie bleef het schrijven […]

Lees de rest

Friesland heeft niets met standbeelden

Selfie bij ‘de Stiennen man’ in Harlingen In Friesland lijkt het standbeeld nooit een crisis te hebben gekend. In de naoorlogse periode zijn tal van standbeelden verrezen, ook in de jaren zestig en zeventig. Eerder is in deze contreien het omgekeerde het geval. Als het om standbeelden gaat kent Friesland nauwelijks een historische traditie. De  […]

Lees de rest

De poëzie van een Mousbot

Van de week kreeg ik een mailtje van iemand die veel weet van computers. Hij had in de krant gelezen dat het iemand gelukt was om een robot te fabriceren die de dagelijkse column van Grunberg in de Volkskrant kon produceren. Grunbot zo heette deze robot. De eerste resultaten waren zeer hoopgevend. Aan mij werd […]

Lees de rest

De diamant en het kasteel

‘… God, zie hoe wij onszelf niet begrijpen, niet weten wat wij willen, hoe wij ons oneindig ver verwijderen van waar wij naar verlangen.’ Deze woorden van Theresia van Avila gebruikte Francois Mauriac als motto voor zijn roman Le Nœud de vipères (1932), die in het Nederlands werd vertaald als De adderkluwen. Ik las dat […]

Lees de rest

Kuifje en de roze diamant

Gisteren heb ik weer aandachtig zitten kijken naar de aankomst van de Tour in Parijs. Elk jaar weer probeer ik een glimp van die stad op te vangen. De boulevards, de Seine, het Louvre, de top van de obelisk op de Place de la Concorde, al die straten en pleinen die geïmpregneerd zijn met herinneringen. […]

Lees de rest

Out of the blue

‘Symbiogenese’, een idee dat is bedacht door de Rus Konstantin Merezhkovsky (1855-1921), verwijst naar het ontstaan van nieuwe organen en organismen door symbiotische samensmeltingen. Het is, zoals ik zal aantonen, een fundamenteel aspect van de evolutie. Alle organismen die groot genoeg zijn om door ons te worden gezien, bestaan uit microben die eens onafhankelijk waren […]

Lees de rest

De topologie van de Aleph

“Onderaan de trap, aan de rechterkant; 
zag ik een kleine bol met wisselende kleuren, van een bijna ondraaglijke
 schittering. Eerst dacht ik dat hij ronddraaide; daarna begreep ik dat die 
beweging een zinsbegoocheling was, veroorzaakt door de duizelingwekkende taferelen die erin besloten lagen. De doorsnede van de Aleph was 
misschien twee of drie centimeter, maar […]

Lees de rest

Waar zijn de dagen van Dalida?

Van 1961 tot en met 1964 hield ik als jongen een plakboek bij van de Tour de France. Die plakboeken heb ik altijd zorgvuldig bewaard. Het zijn de kroonjuwelen van mijn jeugd. Elke dag als ik met een halve liter pils en een zak chips voor de tv naar de Tour zit te kijken leef […]

Lees de rest

Waarom Meccano?

Je moet er snel bij zijn. Als je een droom niet onmiddellijk in het geheugen prent, schiet hij weer weg in een onpeilbare diepte. Vannacht had ik zeker wel tien dromen, maar de meeste ontglipten me op de valreep. Een paar flarden slechts zijn me bijgebleven. Zo koop ik in een snoepwinkel voor tien euro […]

Lees de rest

Kleuren in het vlinderseizoen

Image-1(1)

De zomerwei des ochtends vroeg. En op een zuchtje dat hem droeg vliegt een geel vlindertje voorbij. Heer, had het hierbij maar gelaten. Uit: M. Vasalis, De oude kustlijn (2002) Vannacht droomde ik dat ik een vlinder was. Ik ben er altijd vanuit gegaan dat vlinders geen weet hebben van hun bijzondere vermogen om te […]

Lees de rest

De verbijstering van het verstand

Het licht brandt in mijn hart en zodra ik het over wil brengen naar mijn verstand, dooft het uit. Die woorden spookten gisteren door mijn hoofd. Waarom weet ik niet. Mensen zeggen wel eens tegen mij dat ik meer mijn gevoel moet laten spreken, vooral als ik schrijf. Ik zou teveel vertrouwen op mijn verstand. […]

Lees de rest

Toeval en het gemis

‘Ik heb eens een droomvisioen gehad waarbij het plafond boven mijn bed zich opeens opende. Terwijl ik opsteeg zag ik mijn eigen lichaam liggen. Ik vloog, sneller dan het geluid, een pikzwarte nacht in en ontdekte heel in de verte een klein lichtje waar ik op afging. Via een met minuscule lampjes verlichte tunnel bereikte ik […]

Lees de rest