Leven in gebrokenheid

maxresdefault

‘Alle waarnemingen, zowel van de zintuigen als van de geest zijn naar analogie van de mens, niet naar analogie van het universum. Het menselijk verstand verhoudt zich als een ongelijke spiegel tot de stralen der dingen; het mengt zijn natuur in die der dingen en verdraait en bederft die. ‘

Aldus schreef Spinoza in zijn Verhandeling over de verbetering va het verstand. Het zijn wijze woorden, vooral omdat hier een besef in doorklinkt dat er grenzen bestaan die aan het heldere denken zijn gesteld. Spinoza was zich bewust dat het menselijke verstand de dingen vermenselijkt. Wat van nature waar lijkt te zijn is waar voor de mens en daarom nog niet waar voor het universum. Je zou zeggen, als je deze bescheidenheid ten aanzien van het menselijk kenvermogen eenmaal in je denken is ingedaald, dan spreek je voortaan ook met een zekere ingetogenheid als het gaat over grote zaken als ‘God’, ‘openbaring’ of ‘het ‘bovennatuurlijke.’

Het tegendeel is het geval. Spinoza dacht en sprak over dit soort zaken met grote stelligheid. Hij ergerde zich mateloos aan de theologen van zijn tijd die de waarheid in pacht dachten te hebben. Het was juist de logica, waardoor hij meende te kunnen aantonen dat God nooit ingrijpt in de natuurlijke orde van de dingen, om de simpele reden dat die natuurlijke orde juist door God zelf was vastgesteld. Als God wel zou ingrijpen, dan zou hij tegen zijn eigen natuur handelen. Wonderen bestaan dus niet. Bijbelse profetieën waren een product geweest van de menselijke verbeelding. Het ging erom de Bijbel niet letterlijk te lezen als Gods woord, maar symbolisch als een historisch product van zijn tijd.

Slide1

God was volgens Spinoza een immanente en niet een transcendente oorzaak. Daarmee werd de bovennatuur met één pennenstreek van het verstand weggestreept. Een mens is slechts een deel van de natuur. Er bestaat geen scheiding tussen de begrippen ‘God’ en ‘de natuur‘. Er is slechts sprake van één substantie. De natuurlijke kennis die mens kan opdoen via de rede leidt tot waarheid, maar de geopenbaarde kennis van de Bijbel leidt slechts tot gehoorzaamheid. Uiteindelijk gaat het erom de goddelijke wet te leren kennen in de liefdevolle vrijheid van het verstand in plaats van in de strenge richtlijnen van de gehoorzaamheid die de Kerk en het godsgeloof van de theologen van ons eisen.

Spinoza had dit alles beweerd in zijn beroemde boek Theologisch-politiek traktaat, dat hij schreef in 1670, in het Latijn. In 1997 verscheen er en nieuwe Nederlandse vertaling van de hand van Fokke Akkerman. Dat boek verscheen dat jaar de maand in mei, drie maanden na de Boekenweek die toevalligerwijs als thema had: ‘God’. Hoe kun je het verzinnen. Niet zo’n beste timing van de uitgever zou je zeggen. Ook Michael Zeeman merkte dat destijds op in zijn bespreking van Spinoza’s boek:

‘Het enige bezwaar de vertaling die Fokke Akkerman maakte van Spinoza’s beroemde Tractatus theologico-politicus is de verschijningsdatum ervan: zaterdag 17 mei 1997. Drie maanden eerder zou werkelijk een godsgeschenk zijn geweest. Dan had het boek, meer dan drie eeuwen na verschijning van de oorspronkelijke, in het Latijn gestelde versie, ineens een rol kunnen vervullen in de verwarde en hardvochtige debatten die, in geschrifte en in zaaltjes, ter gelegenheid van het thema van de Boekenweek werden georganiseerd.’

Hoe dan ook, in dat jaar 1997 leek God opeens terug te keren in het seculiere discours van Nederland. Maar ook daarvoor waren er al tekenen die wezen op een kentering, niet alleen in de literatuur maar ook in de literatuurbeschouwing. De jaren tachtig waren een beslissende periode van de omslag, toen de naoorlogse secularisering, die in de jaren zestig en zeventig zijn hoogtepunt beleefde, voor het eerst plaatsmaakte voor een langzame terugkeer van de religie. In 1982 verscheen de publicatie Over God van Oek de Jong en Frans Kellendonk. Het was ook Frans Kellendonk die in de jaren tachtig in het geweer kwam tegen de teloorgang van het bezielde verband tussen kerk en samenleving.

Maar 1997 was het keerpunt. Tegelijk leek het ook of Spinoza opeens was teruggekeerd in de Lage Landen. Zijn wijze woorden gingen erin als Gods woord in een ouderling. Ik heb dat destijds met enig wantrouwen aangezien. Altijd al had ik moeite gehad om Spinoza’s betoog over God serieus te nemen. Vooral die extreme gedachte van hem, dat er slechts sprake kan zijn van één substantie, was voor mij geen evidentie. Het leek me eerder een discutabele aanname van het verstand. Wat mij vooral interesseerde was de breuk, of beter gezegd: de Gestaltsprong die deze aanname van het verstand tot stand brengt. Als je eenmaal zo als Spinoza gaat denken, dan kun je daarna ook niet anders meer denken. Maar is het daarom ook waar?

Bij een persoonlijke God is er sprake van voorzienigheid, dat wil zeggen: de mogelijkheid dat God ingrijpt in de loop der dingen, dat hij van gedachten verandert, dat hij tot inkeer komt, dat een gebed verhoord kan worden. Als er slechts sprake is van één substantie, dan kan alles worden herleid tot  de noodzakelijke loop der dingen of de eerste oorzaak daarvan. Er is dan geen hoop meer. Alleen nog overgave en berusting in de vrijheid van het verstand die Spinoza in al zijn vermetelheid voorschreef. Maar biedt die vrijheid van het verstand ook vrijheid voor het gevoel? In de woorden van Spinoza hoorde ik teveel zijn hersenen kraken. Ik proefde te weinig de wijsheid van het gevoel. Zonder gevoel is het verstand reddeloos verloren.

Samen met Descartes rolde Spinoza de loper uit voor de ratio, wat de weg vrijmaakte voor het oprukken van de natuurwetenschap. Maar wat heeft dat ons meer opgeleverd dan een kokerblik als het gaat om het gevoel voor het sacrale, voor het ontzagwekkende, voor het onvoltooide en onvolmaakte, voor onze eigen nietigheid? Kortom, waar blijft de verwondering? Voor de vraag gesteld waarom de wereld telkens weer de indruk wekt van een schipbreuk, valt het verstand stil. Ook al is elk detail van het universum te verklaren, in het geheel deugt er iets niet. De westerse wetenschap heeft eeuwenlang geïsoleerde, voorspelbare situaties onderzocht, maar de intrinsieke veranderlijkheid van het totaalproces genegeerd. ‘We hebben het steeds over de stenen’, zei Prigogine, ‘maar we zijn de kathedraal vergeten waar we het ooit over hadden’. Denkend aan Spinoza realiseer ik mij dat ik nog altijd heimwee heb naar de kathedraal. Tegelijk wil ik de ratio niet loslaten.

Hoe kun je in die voortdurende staat van gebrokenheid de weg terugvinden zonder jezelf te verliezen? Leven zonder God is leven in gebrokenheid, niet in de christelijke zin van het woord – een leven na de erfzonde – maar in post-christelijke zin. Dat wil zeggen: wetend hoe het ooit was om als christen te geloven in God, maar niet begrijpend hoe dat geloof zo snel verdwijnen kon. Het is dus een soort gebrokenheid in het kwadraat, waarbij de vraag rijst of in deze nieuwe staat van gebrokenheid het christendom niet gewoon terugkeert in zijn oorspronkelijke gedaante. Kort en goed komt het hier op neer: ik herken de verstandelijke nieuwsgierigheid van Spinoza, maar ik weiger mij neer te leggen bij de filosofische berusting die hij predikte. Want hoe je het ook wendt of keert, ook Spinoza was een prediker. Hij predikte het geloof in het verstand. Als ik ooit ergens in iets zou geloven, dan zou ik dat te mager vinden.

666762560

Het is alweer ruim tien jaar gelden dat ik Damasio’s prachtige boek De vergissing van Descartes las. Volgens mij is zijn belangrijkste stelling dat er geen rationaliteit zonder emoties kan bestaan.  Zonder het gevoel is het verstand reddeloos verloren. Zonder emoties is het zelfs onmogelijk om rationeel te zijn. De ratio is uit het gevoel ontstaan. Dus kan het gevoel nooit een ontsporing zijn van het verstand. Overigens is Damasio zelf lang niet zo zeker van zijn zaak, als velen die hem graag citeren. De volgende passage in zijn boek op pagina 278-9 heb ik destijds onderstreept.

‘Ik heb het in dit boek over onweersproken gegevens gehad, over betwiste gegevens en over interpretaties van gegevens: over ideeën die al dan niet door een groot aantal wetenschappers die zich met de hersenen en de geest bezighouden worden gedeeld; over de dingen die zijn zoals ik ze beschrijf en dingen die zouden kunnen zijn zoals ik ze beschrijf. De lezer heeft zich er misschien over verbaasd dat ik steeds benadruk dat zoveel ‘feiten’ onzeker zijn en zoveel uitspraken over de hersenen het best als werkhypothesen geformuleerd kunnen worden. Natuurlijk wilde ik dat ik kon zeggen, dat we zeker weten dat de hersenen erin slagen om de geest voor te brengen, maar dat kan ik niet zeggen – en ik vrees dat niemand dat kan. ‘

Voor een hersenwetenschapper is dit een bewonderenswaardige houding die je in deze tak van wetenschap niet zo vaak tegenkomt. Onderzoekers van het brein zijn er doorgaans op uit om heilige huisjes omver te halen, waarbij een mate van zekerheid wordt voorgewend die meestal niet strookt met de stand van wetenschap binnen hun eigen discipline. Neem nou Dick Swaab. Keer op keer wil hij zijn lezers ervan overtuigen dat het idee dat er een God bestaat een overleefd standpunt is, dat door de wetenschap in het algemeen en door de hersenwetenschap in bijzonder onderuit is gehaald.

Het geloof in God zit in onze hersenen, zegt Swaab, waarbij hij graag verwijst naar het boek The God Gene (2004) van Dean Hammer. We geloven in God omdat we daar ooit voordeel bij hadden in de evolutie van de menselijke soort, een redenering waarbij zelfs Spinoza van stal wordt gehaald, die beweerd zou hebben, dat godsdienst een krampachtige poging is om Gods woede af te wenden. Die uitspraak heb ik nergens bij Spinoza terug kunnen vinden. Als Spinoza dit al beweerd heeft, dan toch zeker niet in het verband waarin Swaab deze woorden gebruikt.

Spinoza wist nog niet veel van evolutie, laat staan van de werking van de hersenen. Maar hij wist wel hoe je kon voorkomen dat een redenatie in een cirkelredenering vervalt. Zolang je de werking van de hersenen verklaart vanuit de werking van de hersenen, zal je telkens weer tot de conclusie komen dat de werking van de hersenen niets anders voortbrengt dan een werking van de hersenen.

Heel wat filosofen die hebben nagedacht over de ziel – Plato, Aristoteles, Augustinus – zouden niet raar opkijken van dit soort hersenonderzoek. Zij zouden hun gedachten ook op geen enkele wijze weerlegd zien, om de simpele reden, dat ze een ander vertrekpunt nemen voor hun denken. Ze verklaren de werking van de hersenen niet uit de werking van de hersenen, maar gaan uit van de interactie tussen geest en werkelijkheid, die een breder kader nodig heeft om niet in tautologieën te vervallen.

Vanuit dat denken is de gedachte ontstaan dat er zoiets als een ziel bestaat. De vraag of de ziel onsterfelijk en persoonsgebonden zou zijn, is niet noodzakelijkerwijs gebonden aan de aanname dat er zoiets als een ziel bestaat. Primair gaat het om de gedachte dat er meer is dan alleen ‘werking’, ‘actie’, ‘interactie’ , ‘hersenprocessen’. ‘vurende zenuwcellen’ en ‘ dempende synapsen’. Dat is een ruimere wijze van denken waar de wetenschap sinds Descartes zich niet meer mee bezig houdt, wat overigens niet wil zeggen dat het zinloos is om over dit terrein te spreken of te denken. Net zomin als het zinloos is om over God te spreken, ook al heeft niemand tot nog toe kunnen aantonen dat er zoiets als God bestaat.

God bestaat of hij bestaat niet. Dat levert vier mogelijkheden op. Als ik erop gok dat hij bestaat en hij bestaat inderdaad, dan heb ik een oneindig groot geluk te winnen. Als ik erop gok dat hij bestaat en hij bestaat niet, dan lijd ik geen verlies. Als ik erop gok dat hij niet bestaat en hij bestaat, dan lijd ik een oneindig groot verlies. As ik er tenslotte op gok dat hij niet bestaat en hij bestaat ook niet, dan is er geen sprake van winst maar ook niet van verlies. Ik handel dus het meest redelijk als ik gok op zijn bestaan. Die keuze resulteert hoe dan ook in de meest optimale winst. Dit is kort gezegd ‘de gok van Pascal’ zoals hij die in zijn beroemde boek Pensées uiteen heeft gezet. Het is een rationele redenering waar ogenschijnlijk geen speld tussen is te krijgen, al heeft deze theologische speltheorie door de eeuwen heen tot heel wat irritatie geleid.

9.1_nd_1986_2871

Ook Spinoza begint zijn Verhandeling over de verbetering van het verstand met een gok. Bij hem gaat het niet om het bestaan van God, maar om een existentiële keuze tussen enerzijds het najagen van roem, rijkdom en lust of anderzijds het zich toeleggen op het verwerven van kennis omtrent het ware en het goede. Een middenweg tussen die twee uitersten – zo heeft Spinoza met schade en schande ondervonden – lijkt niet te bestaan. Om een definitieve keuze te maken hanteert ook Spinoza een soort kansberekening, zij het wat minder logisch van aard dan die van Pascal. Het is een afweging waarbij – door wikken en wegen – de balans langzaam omslaat in zijn tegendeel.

Het begint als een keuze tussen iets wat zeker goed is (roem, rijkdom en lust) tegenover iets dat onzeker is (het zoeken van het ware en goede). Vervolgens gaat het tussen iets wat goed is vanwege een onzekere natuur tegenover iets wat onzeker is vanwege zijn gevolgen en niet om zijn natuur. En tenslotte tussen iets wat zeker slecht is tegenover iets wat zeker goed is. Uiteindelijk kiest Spinoza dan ook voor het laatste: het zoeken van het ware en het goede. Het is een beslissing die gebaseerd is op een rationele redenering die zich ontvouwt op basis van beredeneerde ervaring.

De hedendaagse post-metafysische filosofie biedt volgens de Italiaanse filosoof Gianni Vattimo opnieuw ruimte voor de ‘gok van Pascal’. Er zijn filosofen die het einde van de metafysica hebben geïnterpreteerd als een ondermijning van het filosofisch atheïsme en als een opening voor een nieuw soort religieuze ervaring. Voor anderen daarentegen betekent het einde de metafysica niet alleen dat God morsdood is, maar ook het einde van alle ‘grote verhalen’. Het besef dat het zicht op een laatste waarheid uit beeld is geraakt, wordt door de een opgevat als een zwakheid van de rede die weer ruimte biedt voor geloof, maar door de ander juist als een overtuigend argument voor extreem relativisme of een dialoog zonder eind over hoe het nu met de wereld verder moet.

Dat lijkt het belangrijkste dilemma te zijn van de hedendaagse filosofie. Je moet kiezen tussen twee opties die beide niet echt voldoen. Het is het een of het ander: extreem relativisme of het opnieuw in leven roepen van een groot verhaal. Tolerantie en pluralisme omwille van zichzelf of een aanspraak op een universele waarde die geen metafysische grond meer heeft om te bestaan. Dit resulteert niet zelden in een soort gordiaanse knoop, waar ook Vattimo zelf niet aan lijkt te ontsnappen. ‘Wil de overwinning van de metafysica totaal zijn’, zo beweert hij, ‘dan mag zij niet gereduceerd worden tot alleen een nieuwe legitimering van de mythe van de ideologie en ook niet van de sprong in het geloof van Pascal.’

Maar op welke gok dan wel? Misschien is achteraf beschouwd de gok van Spinoza dan toch iets beter geformuleerd dan de gok van Pascal. Of toch niet? Hoe dan ook, het geloof in God is een hachelijk zaak die net zoveel met de wetenschap van doen heeft, als theologie met een casino. Het geloof is een zaak van het gevoel dat – om met Damasio te spreken – aan de basis ligt van het verstand. ‘Credo’ betekent oorspronkelijk: ‘cor do‘, ‘ik geef mijn hart’. Het godsgeloof heeft dan ook meer met een basaal vertrouwen, dan met krakende hersencellen te maken. ‘Het hart kent wegen die het verstand niet kent’, zei Pascal, maar voor menig hersenwetenschapper lijkt de ratio de enige weg te zijn die voor het godsgeloof van belang is.

58 Reacties »

  1. Aldus H.

    12 mei 2016 op 03:54

    Wonderen bestaan wel degelijk.
    Wat heeft ALLE leven, van groot tot klein, en het universum op zich met elkaar gemeen?

    Energie. Alles draait letterlijk en figuurlijk om energie.
    Maar het feit dat de ene soort energie omgezet kan worden in een andere, is dat alleen al niet een wonder?

    Wat nu als elke vorm van energie op zich wel zou bestaan, maar niet om gezet zou kunnen worden naar een andere vorm?

    Zou er dan wel leven bestaan?

    Als licht nou eens niet omgezet zou kunnen worden naar warmte?
    Of trilling van lucht niet naar gehoor? Of elektriciteit niet naar warmte, licht, geluid, beweging, magnetisme, spierbeweging enzovoorts? Of verbranding van koolstof naar warmte, er geen energie bij vrijkwam, en dus ook geen druk/stoom?

    Naar mijn mening nemen wij ‘energie’ véél te makkelijk op.
    We ervaren het als veel te vanzelfsprekend. Zoals de vis het water.

    Alles in (het) leven en de evolutie draait letterlijk om energie.
    Met zo weinig energie verspilling een zo groot mogelijk rendement halen. De meeste dieren ‘bouwen’ dan ook verdedigings mechanismen of wapens. Dat kunnen klauwen of tanden zijn, of scherp zicht, of een pantser, of schutkleuren, sterke reuk, of vleugels, of snelle poten, stekels, afscheiden van gifstoffen, nachtzicht etc.

    Zo moet een giraffe ooit bedacht hebben: wat zal ik doen. In bomen leren klimmen, net als de apen, zodat ik beter bij de blaadjes kan?
    Nah, laat maar zitten, ik bouw wel een langere nek, kan ik er ook bij.

    En zoals bekend dachten apen hier heel anders over. Die hadden meer iets van: laat die lange nek maar zitten. Zit alleen maar in de weg als je in een boom wilt klimmen.

    En bij mensen is het een verhaal apart. Geen klauwen maar vingers. Op twee poten lopen. Het vuur kunnen beheersen. Vlees , vis en groentes bakken en braden ipv rauw opeten.

    En bij dit alles komt dan ook nog gevoel/intuitie he?

    Mara nogmaals: een van de wonderen is wel dat nagenoeg alle vormen van energie kunnen worden omgezet in wat anders.

    Zo kan zonlicht plus CO2 worden omgezet in plantjes, die er dan weer suikers van maken, die kunnen worden opgegeten door dieren die met die energie dan weer kunnen lopen/zwemmen/vliegen/kruipen en er oortjes, oogjes, nagels, hoeven, snaveltjes, stekels, vachten of vinnen gaan maken.

    En de rest van de natuur helpt ook een behoorlijk handje mee!
    U ziet vulkaan uitbarstingen, stormen, bosbranden, zwavel en CO2 uitstoot uiteraard als ramp maar dat zijn ze geenszins. Plantenvoeding. Zelfs een beetje radioactiviteit is goed.

    En wat te denken van chemie? Dat elementen zo maar met elkaar kunnen reageren tot iets geheel nieuws? Of zelfs binnen de ‘soort’ diverse eigenschappen kunnen aannemen? Koolstof/diamant bijvoorbeeld.

    In de winkel van God is dus géén nee te koop!
    En alles nog gratis ook!

    Nu zou je kunnen zeggen: is dit alles toeval? Want het toeval is dan wel immens en immens groot. Naar mijn mening zijn er grenzen aan toeval. Letterlijk alles staat in het teken van ‘duurzaam leven’.

    Maar terug naar energie: Al dat leven moet tevens immens veel energie bij. Maar het komt nogal precies. Afstand tot de zon bijvoorbeeld. Best belangrijk.

    Dus, naar mijn mening kijken we te weinig naar het fenomeen energie. Daarom missen we misschien belangrijke inzichten. zoals: wat is dat L water dan, wat kun je ermee, en waar is het voor bedoeld, en bestaat het eigenlijk wel? Laat staan dat het goddelijk of heilig zou zijn?

    Een van de betere bewijzen dat vooral en met name de medische industrie NIETS doet met energie geeft al aan dat we geen ‘energie denkers’ zijn.

    Stel, je bent ziek. Hoe voel je je dan. Heb je dan veel energie of niet.
    De medische industrie is gestoeld op het idee het ‘kwade’ te bestrijden, meestal met pillen of bestraling en zo, maar komen niet op het idee het ‘goede’ energie te geven. Nou ja, immunotech komt langzamerhand wat op.

    Of: je bent lichamelijk wel gezond, maar er is iets gebeurd, een overlijden van een dierbare of zo, en je hebt letterlijk nergens zin in of energie voor.

    Het is dus mogelijk dat een ‘gedachte in je hoofd’ , van minder dan een paar milliwatt, een heel lichaam stil kan leggen van een paar honderd watt.

    Ook dit is best wel een wonder te noemen.

    Een knuffel, een aanmoediging, een prijzen, een gesprek, kan iemands energie totaal veranderen. Voor de rest van iemands leven. Omgekeerd kan ook, misprijzen, mishandeling etc.

    Dus als het het over energie hebt en het omzetten daarvan: het rendement er van kan ook nog eens immens verschillen.

    Je kunt 1000 watt investeren in iets wat netto maar 1 milliwatt oplevert, maar omgekeerd kan ook.

    Maar de grote grap is: letterlijk ALLES kan.
    Gods winkel is alleen onzichtbaar. Da`s een beetje het probleem.
    Maar juist het VINDEN van die ‘onzichtbare dingen’ die het leven mogelijk en de moeite waard maken, is nou juist ook de uitdaging van het leven en wat wel de ‘vrije wil’ wordt genoemd.

    GOED kijken is daarbij een vereiste.

    Het is niet de trilling van lucht die je energie geeft, het zijn de woorden die gesproken zijn. Taal is wat dat betreft dus ook een héél belangrijke ‘energie omzetter’.

    Het kan hele landen tot rijkdom brengen of hele volkeren van de kaart vegen. Qua energie kun je taal vergelijken met een transformator. Het zet energieen om.

    “Ik hou van je. ”
    “Ik hou niet van je. ”

    Verschil in energie is nauwelijks groter dan één milliwatt.
    Maar de impact ervan kan de geschiedenis van een heel volk veranderen. In energie gemeten: gigawatts. Oorlog of vrede.

    Ook dit alles is gewoon gratis te verkrijgen in de winkel van God.
    Het is maar net wat u uit het schap haalt. Vrije keuze, de voorraad is onbeperkt.

    Maar al dit gratis winkelen heeft toch wel degelijk een verborgen prijs. Als u het te goed hebt, of het ‘er alleen maar van neemt’, dan vervagen uw ‘antennes’ of zintuigen.

    U herkent uw ware vijanden niet meer. Want ook DIE zijn uit op maximaal rendement. Voor zichzelf dan. En ten koste van u.

    Ik noem maar wat dingetjes: de EU, de euro, de banken, TTIP, Ecotax vanwege global warming, verdampende pensioenen, verminderde zorg, legale overheidsgraaiers enzovoorts.

    Ook hier weer: met slechts wat woorden wordt in feite heel wat energie aan u onttrokken.

    En geld is een equivalent van energie geworden. Immers, als je arm bent moet je relatief gezien meer of harder werken dan iemand die rijk is. En werk=arbeid=energie.

    Maar God MOET eigenlijk wel bestaan. Maar ik zie hem dan vooral als energie ingenieur. Er zijn binnen het systeem triljarden maal triljarden mogelijkheden. En gek genoeg, de meeste gaan allemaal goed!

    Neem alleen maar het feit dat koolstof niet kan smelten!
    Alleen DIT al is een wonder. Stel je voor. Bosbrand.
    Allemaal gesmolten bomen. Plas van soort van olie gevormd.
    Ja, en dan? Dus: als koolstof niet zou sublimeren zou alle plant leven allang uitgestorven zijn, en dus geen leven mogelijk.
    Nou ja, eventjes misschien. Maar wat heb je aan een planeet waar misschien maar eventjes 100 jaar leven mogelijk is.
    Dan doe je als opperwezen toch echt iets niet goed.

    Het is maar een héél klein clubje mensen/leiders/dictators/psychopaten/politici geweest die het voor het gros van de mensheid verprutst.

    De enige energie bron die ze hier voor hebben zijn in feite woorden.
    Beetje trilling van lucht. Hoe is het toch mogelijk dat ze met dat kleine beetje energie hele volkeren de afgrond in kunnen duwen?

    Dat zou dan nog wel eens een vraagje aan God kunnen zijn.
    Wat is de les.

    Maar vergeet niet, dit alles heeft HIJ in de eerste Planck-seconde na de big-bang allemaal al bedacht en voorzien. Toch? Immers?

    Tja, je bent almachtig of niet. En als God al dan niet een foutje heeft gemaakt, laat het hem dan even laten weten. Dan kunnen we er samen misschien even naar kijken.

    Komt ie nog maar weer eens:
    George Carlin. Religion is Bullshit.

    https://youtu.be/8r-e2NDSTuE

  2. Cees Andriesse

    12 mei 2016 op 22:48

    Laat ik na de uiteenzetting van Aldus H. ook nog een duit in het zakje doen. Er is al heel veel over het godsgeloof van Spinoza geschreven, zodat het weinige dat ik er over gepubliceerd heb haast overbodig lijkt te zijn. Laat me niettemin citeren wat op blz 181 en 182 van mijn laatste boek “Het verborgen veld” staat:

    Hoeveel mensen weten dat een van de vroegste werken van Spinoza gaat over het veranderen van het verstand? Het heet “Over de verbetering van het verstand” (“De intellectus emendatione”). Verandering is gewoon wat iedereen bedoelt: verbetering.

    “Wie een goede redenering wil opzetten,” lezen we , “moet met een goed idee beginnen, en omdat hij dit idee bewijzen moet, moet hij ook de redenering die het bewijs levert bewijzen, en zo nog eens tot in het oneindige.” […] De oefening van Spinoza betreft dus logische regels die, om er iets uit te kunnen afleiden, vaste uitgangspunten nodig hebben, stellingen. De stelling die hij hier inneemt is dat het verstand, in tegenstelling tot het lichaam, NIET veranderd (van buiten af beïnvloed) kan worden, en dat het zijn taak is heldere ideeën te vormen, ideeën die goed van elkaar te onderscheiden zijn.

    En waartoe dient die oefening in logisch denken? Zoals in paragraaf 99 staat dient ze “om zo veel mogelijk van de oorsprong van onze ideeën en van de Natuur te weten te komen, omdat ons verstand in wezen, orde en eenheid op de Natuur lijkt.” En als het verstand door de oefening niet veranderd (verbeterd) wordt, dan is dat wèl het geval met de ziel. Die heeft er voordeel van.

    Eerder in het boek, in paragraaf 10, lezen we namelijk: “Sed amor erg rem aeternam & infinitum sla laetitia passie animum, ipsaque omina tristitia est expers.” De vertaling van die belangrijke zin heeft moeilijkheden opgeleverd. Wij houden het op: “De liefde voor het eeuwige en oneindige vervult de ziel (animus) echter met vreugde, zonder een spoor van droefheid.”

    Tot zover dat citaat. De droefheid die verdwenen is geldt dus de ziel, niet het verstand. En hier zou het verband gelegd kunnen worden met Huubs zielsverlangen om los te komen van het verstand (de wetenschap) om met vreugde bij “gods wonderbare schepping” (de Natuur) te kunnen zijn.

  3. Aldus H.

    13 mei 2016 op 02:53

    Ehm, laat ik nog even zo samenvatten: “het” had ook allemaal maar zo héél anders kunnen zijn, met dat universum en leven en zo.

    Alle krachten en energieen LIJKEN zo te zijn uitgebalanceerd ten dienste van duurzaam intelligent leven.

    Ik noem maar eens wat. Als de aantrekkingskracht van massa (voor aardbewoners bekend als zwaartekracht) onderling maar een half procent meer of minder zou zijn, zou de aarde dan nog steeds in die stabiele baan rond de zon draaien?
    Of allang in het universum zijn verdwaald? Of op de zon geknald?

    Zou het universum niet allang geimplodeerd zijn?

    Of wat nu als door kernfusie van helium niet koolstof en zuurstof en later weer ijzer zouden zijn gevormd, maar bijvoorbeeld koolstof, argon en lood?
    Of wat als ijzer niet magnetisch zou kunnen zijn?
    Of als metalen geen electriciteit zouden kunnen geleiden?

    Er zijn wel duizenden, misschien wel miljoenen scenario’s te bedenken waardoor leven NIET mogelijk zou zijn. Of anders tegen grenzen aan zou lopen.

    En ja, er zijn meer planeten waar geen leven is dan wel, maar dat ligt niet aan de basis/oer krachten, materie en de energieen, maar meer aan ‘ op het verkeerde moment op de verkeerde plaats’ zijnde.

    Te dicht bij een zon, of te ver er van af, verzin maar wat.
    Want ALLES begint met het licht. No light, no life.
    Nou ja, misschien wat verdwaalde of bevroren eencelligen.

    Dus: hoe is het in godsnaam mogelijk dat letterlijk ALLE parametertjes EXACT goed staan in zowel de chemie als in alle energie vormen? Daar mankeert letterlijk geen millimetertje aan.

    Alles klopt. En dan heb je binnen de chemie nog heel wat anomaliteiten die OOK kloppen, cq in dienst staan van leven. Wat als ijs zwaarder zou zijn dan water? En dus zou zinken? Een beetje diepfries denkt dan gelijk: dan was er dus nooit een elfstedentocht geweest! Schaatsen, wat is dat?

    Maar wat zou er gebeuren met onderliggend leven zoals vissen en zo? Verpletterd? Langzaam bevroren? Maar nu ijs blijft drijven zorgt het juist voor een ‘warmte deken’ waardoor leven in water niet uitsterft.

    Alleen dit simpele fenomeentje al. Toeval? Of toch bewust ‘design’?

    Of nogmaals over koolstof. Wat als dat kon smelten en vloeibaar zou zijn. Dus bij een beetje bosbrand stroomt er vloeibare koolstof uiteindelijk de rivier in en dan de zee. Wat doet het daar? Blijft het drijven op water of zinkt het?

    Drijven op water is a big problem voor vissen want er dringt geen licht meer door het water en dus groeit er geen planton en gaan vissen en walvissen dood. End of life dus.

    Zinkt het naar de bodem? Dan geen plantengroei meer want de koolstof is uiteindelijk op. Eveneens end of life.

    Ik kan bijna niet geloven dat er over dat feestje wat leven heet NIET is nagedacht. Letterlijk over élk parametertje of algoritme is nagedacht, en staat exact goed. Plus dat daarbij massa en energie ook nog eens naadloos in elkaar kunnen overgaan, waardoor kringlopen mogelijk worden waardoor duurzaam leven en intelligentie mogelijk wordt.

    Dus God, hierbij een dikke pluim voor uw werk! Repsect!

    PS: wat vindt u van al die religekkies?

  4. Cees Andriesse

    13 mei 2016 op 08:23

    Beste Aldus,

    Ik vermijd zo’n woord als religekkies, omdat religie iets zeer menselijks is en (waarschijnlijk) niets te maken heeft met gekte.

    In het door mij al eens eerder genoemde boek van Edward O. Wilson {Consilience, 1998} wordt er een heel hoofdstuk aan gewijd, het laatste, om duidelijk te maken dat ethiek en religie samenhangen.

    Vriendelijke groet, Cees

  5. Huub Mous

    13 mei 2016 op 08:57

    @ Cees

    ‘Tot zover dat citaat. De droefheid die verdwenen is geldt dus de ziel, niet het verstand. En hier zou het verband gelegd kunnen worden met Huubs zielsverlangen om los te komen van het verstand (de wetenschap) om met vreugde bij “gods wonderbare schepping” (de Natuur) te kunnen zijn.’

    Mooie interpretatie, waar wat mij betreft klopt hij niet.
    Het gaat mij om het vreemde verdwijnen van de bovennatuur, een proces dat zich in het radicale rationalisme van Spinoza geruisloos voltrekt in de stelling ( bewijs?) dat God en natuur één en dezelfde substantie zijn.

  6. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 11:39

    Van bovenstaande teksten begrijp ik niet veel, maar zie ook geen reden om mij er echt in te verdiepen. Het gaat nergens over. Van bijzaken worden hoofdzaken gemaakt.

    Het ontstaan van het universum wordt wel eens een ‘schitterend ongeluk’ genoemd. Gezien het leven op aarde en alle natuurlijke verschijnselen mogen wij ons wel eens afvragen waarom het niet een ‘schitterend geluk’ wordt genoemd?

    Is God de schepper dan kon Einstein weleens gelijk hebben en was God er al voor de schepping. Zo ja, dan is God na de oerknal ‘veranderd’ in het universum en alles wat daar in rond ‘dobbert.’

    In relatie tot de schepping is de mens waarnemer. Wat voor zin zou de schepping hebben gehad als die niet zou kunnen waargenomen?

    De enige vraag die werkelijk relevant is: wat gebeurt er als een mens komt te overlijden? Is dood gewoon dood of is er iets anders aan de hand?

    Naar mijn overtuiging is de mens op een tijdelijke vakantie reis met een retour ticket. Waar naar toe denkt u? Gewoon naar huis..

  7. Huub Mous

    13 mei 2016 op 13:49

    ‘…………..cortomo:
    nix aan de handa.
    Het was jammer, dat het zo kort duurde.
    Maar toen het uit was, was er fijne muziek van het leger.
    Ik vind dit leven al geweldig. En straks nog
    het eeuwige leven in de Hemel. Je vraagt je wel eens af:
    ‘Waar hebben wij het aan verdiend?”

    Uit: Gerard Reve: De Blijde Boodschap

  8. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 14:09

    “Eigenlijk geloof ik niets,
    en twijfel ik aan alles, zelfs aan U.
    Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
    dan denk ik, dat Gij Liefde zijt, en eenzaam,
    en dat, in zelfde wanhoop, Gij mij zoekt,
    zoals ik U.”

    Gerard Reve.

  9. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 14:49

    En wie was Reve nu nog?
    Zou de wereld er anders uitzien als Reve niet geleefd had?

    Welnee, oeverloos geouwehoer over helemaal niets.

    Niet de filosofen, niet de schrijvers, niet de natuurkundigen, niet de zogenaamde ‘grote denkers’, maar gefrustreerde psychopaten ( zoals Koning David, Napoleon, Hitler) schrijven de geschiedenis.

  10. Huub Mous

    13 mei 2016 op 15:32

    Zonder Reve zou er geen Paradijs zijn geweest.

    Paradijs

    Ik was een heel erg grote beer die toch heel lief was.
    God was een Ezel en hield veel van mij.
    En iedereen was erg gelukkig.

  11. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 16:08

    God was een ezel?
    Reve was zo dom als een ezel!

    Overigens schreef hij wel eens de waarheid.

    (voor de Zusters van Liefde, te Weert)

    Zuster Immaculata, die al vier en dertig jaar
    verlamde oude mensen wast, in bed verschoont,
    en eten voert,
    zal nooit haar naam vermeld zien.
    Maar elke ongewassen aap die met een bord:
    dat hij voor dit, of tegen dat is,
    des middags het verkeer verspert,
    ziet savonds reeds zijn smoel op de teevee.
    Toch goed dat er een God is.

    Gerard Reve

    Ja, gelukkig maar. Zie je wel Huub, Reve schreef het zelf.

  12. Huub Mous

    13 mei 2016 op 16:38

    Wie is zuster Immaculata en wie is de ongewassen aap?
    Wie haalt altijd zijn gelijk en wie heeft dat bij voorbaat?
    Wie heeft steeds het laatste woord en wie weet te zwijgen?
    Wie spreekt van God en wie weet dat een woord een woord is?
    Wie heeft de waarheid in pacht en wie zoekt hem?
    Wie wijst altijd op de letter en wie is altijd weer de ketter?
    Wie stelt telkens weer een vraag en wie geeft altijd antwoord?

  13. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 17:03

    Zuster Immaculata was aangesloten bij de ‘Zusters van Liefde’ in Weert.
    Wim Kok was de ongewassen aap.

  14. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 17:08

    Laat ik dan ook nog, de door Huub gewonnen discussie, met een eigen gedicht eindigen.

    Reünie

    Lange tijd hadden ze elkaar niet gezien
    De jaren waar stil voorbij gegaan
    Verjaardagsfeestjes waren ze niet gewend
    Al woonden ze niet ver bij elkaar vandaan
    Maar vandaag leek alles anders
    En aan de koffietafel zaten ze gezellig zij aan zij
    Alleen tante Jet zat er wat stilletjes bij

    Verliepen contacten hooguit per telefoon
    Nu stak men elkaar in vriendelijkheid naar de kroon
    Iedereen bedoelde het duidelijk goed
    En familieleden die binnenkwamen werden hartelijk begroet
    Nee het handgeschud en gekus was zeker niet mis
    op oom Karels begrafenis.

  15. Huub Mous

    13 mei 2016 op 17:25

    Het slot kan wat beknopter, bijvoorbeeld zo:

    Voorheen ging alles per telefoon
    Nu stak men in vriendelijkheid elkaar naar de kroon
    Iedereen bedoelde het o zo goed
    Wie binnenkwam werd innig begroet
    Nee het gekus en geknuffel was zeker niet mis
    op oom Karels begrafenis.

  16. André van der Linden

    13 mei 2016 op 18:09

    Duit nummer zoveel.

    Vanuit een heel ander perspectief werd ik in mijn jonge jaren onderwezen in filosofie, Nederlands en geschiedenis.
    Religie kwam daarbij ter sprake.
    Aan mijn leraren Nederlands heb ik veel gehad. De eerste jaren had ik de heer Fred Batten en later Guus Sötemann. Uiteraard waagden wij het niet om ze bij de voornaam te noemen
    Batten, een emotionele man die ons kennis liet maken met Du Perron en Ter Braak en Multatuli en voor wie het horen wou, zeer veel andere zaken op religieus en filosofisch gebied.
    Sötemann kreeg de hele klas verbijsterd door over de volle breedte van het bord het woord Godverdomme te schrijven. Vervolgens werd de les besteed aan de etymologie van dit woord. Dit moet in 1959 of 1960 geweest zijn.
    Deze man was een kanjer: we bespraken Kafka, Multatuli, Vestdijk, Hermans etc. Maar ook de literatuurgeschiedenis vanaf de Middeleeuwen kwam natuurlijk aan bod.
    Hume, Pascal, Descartes, Spinoza hebben met al hun woorden getracht het godsbegrip dat ze van huis uit mee hadden gekregen in hun meer gerationaliseerde wereldbeeld in te passen.
    Ik heb dat gedoe met de christelijke god altijd maar een vreemdsoortige verwrongen belevingswereld gevonden.
    Als je de zaken tot de kern terug wilt brengen, wat ook ik een loffelijk streven vind, is het wellicht beter om naar de zogenaamde natuurgodsdiensten te kijken waar de riten voornamelijk bedoeld zijn om het onvermijdbare en de onnoembare leegte te bezweren. Wat dat betreft is het Griekse begrip Fatum. waar zelfs de goden aan onderworpen waren, veelzeggend.
    Het universum is van een onbegrijpelijke grootte en kleinte, wij als individuen nemen daar een fractie van waar en trachten daar een grotere dan zichtbare realiteit uit te extrapoleren. Dat is mooi . Maar wat blijft is inderdaad de verwondering en het raadsel. Het goede zit ons, willen we dat, dan zullen we naar een humane ethiek moeten streven.

  17. Huub Mous

    13 mei 2016 op 18:30

    Op welke school zat jij? Toch niet het Vossius? Je verhaal over Sötemann doet me denken aan wat Reve op het Vossius-gymniasium heeft beleefd met Jacques Presser. Presser vertelde zijn leerlingen over een bevolkingsonderzoek over godsdienst, waarbij aan het licht was gekomen dat er in Nederland nog één maanaanbidder bestond. Daarmee maakte Presser religie belachelijk voor zijn leerlingen. Reve schrijft hierover in zijn boek Moeder en Zoon. Later kwam hij Presser opnieuw tegen en hij heef vernietigend over hem geschreven, ook in Moeder en Zoon. Evenals Presser is Sötemann later professor geworden. Presser in de geschiedenis, Sötemann in de Neerlandistiek.

  18. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 18:42

    Beste Huub,

    Zo is het inderdaad mooier. Overigens stamt het gedicht uit 1977. Destijds ingezonden naar de Lyrische Courant van de LC. Het gedicht werd geplaatst en kreeg 10 gulden per post toegezonden.

    Nog in aansluiting een kleine toelichting. Om een zakcentje te verdienen was gedichten insturen ook een mogelijkheid. Van een journalist van de LC has ik gehoord dat er 5 juryleden waren die bij toerbeurt de inzendingen moesten beoordelen en bij goedkeuring er een kruisje boven zetten.

    U kent mij. Als ik een gedicht op de post deed stonden er al 3 kruisjes boven…..

  19. Keu

    13 mei 2016 op 18:47

    Luister liever niet naar Eddy Huub. Hij is een leugenachtige rat en zijn woord is geen stuiver waard is mijn ervaring.

  20. Huub Mous

    13 mei 2016 op 18:51

    In de Lyrische Courant van de LC las ik ooit het volgende ultrakorte gedicht met eeuwigheidswaarde:

    Ik voel mij mankeliek
    En draai een plaat muziek

  21. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 19:12

    Keu maakt 10 opnames van het eten van een gebakje en zet dan op zijn website dat hij een filmregisseur is…

    Nog nooit iets gepresteerd maar wel een grote waffel. Een gefrustreerde psychopaat zonder enkel realiteitsbesef. Als ik besluit, omdat het mij te duur wordt, geen opname van een liedje te maken met Keu is dat aan mij. Dat hij teleurgesteld is begrijp ik. Hoe hij zijn frustratie richting mij steeds uit zegt echter iets over zijn ware karakter.

    Vroeger dachten de mensen dat de zon om de aarde draaide inplaats van andersom. Keu denkt dat er hier op aarde 7 miljard mensen om hem heen draaien. Dat is niet zo. Keu draait om 7 miljard mensen heen. Net als ons allemaal.

  22. André van der Linden

    13 mei 2016 op 19:55

    #Huub,
    Ik zat op het Cartesiuslyceum.
    Sötemann was respectvol over religie, evenals Batten. Mijn leraar Grieks, Ahlheid, kon redelijk cynisch zijn over godsdienst, maar bleef toch ook altijd binnen de toen geldende fatsoensnormen. Het was een legendarische tijd, mijn zus zat twee klassen hoger (had onder andere les van Vonhoff) en mijn broer, zat een klas lager. Vaak werden de discussies thuis voortgezet en mijn ouders, die slechts met goed gevolg de lagere school hadden voltooid, lazen zich suf en deden veelal dapper mee.

  23. Keu

    13 mei 2016 op 19:59

    Je komt hier alleen maar om jezelf te verheerlijken Eddy. Dat het duur zou worden wist je van tevoren en was toen geen probleem (jouw eigen woorden). Maar ach, je liegt wel vaker. En ik ben niet teleurgesteld, mijn verwachtingen waren van begin af aan minder hoog dan de jouwe. Maar ik heb wel een hekel aan je gekregen. Als je dan hier doodleuk gaat lopen beweren dat je een fantastische vent bent, dan zeg ik: think again.

  24. Keu

    13 mei 2016 op 20:10

    Dus hou er maar rekening mee dat ik nog wel een tijdje boos blijf en dat ook zal laten merken. Lichtpuntje: het zal niet mijn of jouw hele leven duren.

  25. Huub Mous

    13 mei 2016 op 20:10

    @ André

    Mijn vader had nooit een boek gelezen en mijn moeder las alleen maar kastelenromans. Zij leefden met hun hoofd in een tijd, waarin de pastoor zei hoe de wereld in elkaar zat. Op de middelbare school ontstond voor onze generatie – of je van huis nu gelovig was of niet – een totaal andere wereld. Niemand – voor zover ik weet – heeft ooit beschreven hoe onze ouders die transformatie van hun kinderen ervaren hebben.

  26. André van der Linden

    13 mei 2016 op 20:51

    @Huub,

    Het moet inderdaad een geweldige sprong voor hen geweest zijn. Mijn vader is als twaalfjarige bij de Hoogovens gaan werken, mijn moeder werkte bij de Beverol. Ze kwamen uit IJmuiden en zijn in de oorlog geëvacueerd en naar Amsterdam getrokken. Ze hadden nog enkele tientallen boeken kunnen redden, die ze als hun hoogste goed beschouwden. Ze waren beiden lid van de AJC, de Arbeiders Jeugd Centrale en overtuigd sociaaldemocraat en humanist. In de oorlog was mijn vader ondergedoken en hij kon na de oorlog een baan bij de politie krijgen waar de nodige zuiveringen gepasseerd waren.
    Ze probeerden vooruitstrevend te zijn lazen Het Parool, Het Vrije Volk, de Varagids, Vrij Nederland, het blaadje van de NVSH en ga zo maar door.
    Toch kon mijn vader erg ruw zijn en dan druk ik mij vriendelijk uit.
    Het zal de tijdgeest wel geweest zijn.

  27. Huub Mous

    13 mei 2016 op 21:35

    Volgens mij was jij ook altijd ‘in bytsje rûch’, zoals de Friezen zeggen, maar daar zijn wel gradaties in natuurlijk.

  28. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 22:18

    Keu,

    Uiteindelijk moeten we alles in het leven zelf doen. Uit jouw haatdragende uitlatingen tegen mij geef je niet alleen blijk van een enorme frustratie maar bovendien van een enorme onmacht om er zelf wat van te maken in het leven.

    Iedereen mag hier oordelen over mij. Jij ook, maar ik schrijf hier open en bloot onder mijn eigen naam en neem daardoor verantwoording voor hetgeen ik schrijf. Ook vandaag zijn het alleen jij en Jelle Wiersma die niet onder hun eigen naam reageren. Laffe schijtlijsters. Zet voortaan jouw eigen naam onder reacties hier!

    Marc Kooy en Jelle Wiersma hebben nog helemaal niets bereikt in het leven. Tja, ook niet iets op trots op te zijn.

    Al heb jij de rest van jouw leven de pest aan mij, het zal mij een worst wezen.

  29. André van der Linden

    13 mei 2016 op 22:50

    Nou ja, dan deze maar:

    …..de verwondering is alle dagen kenbaar
    en meestal bitter van smaak
    weer een verregaande uiting
    van de competitie om geld en macht
    de angst voor het onbekende en de zelfzucht

    soms zie je gedrevenheid naar vrijheid
    de extatische muziek en dans
    nieuwsgierig en betrokken met de ander

    dan wil ik een beeld maken

  30. Huub Mous

    13 mei 2016 op 22:54

    De boeren hebben dikwijls dorst
    Ze houden van een korte preek
    En van een lange worst
    Wie blind is geeft zijn ogen nooit de kost
    Gelul dat ooit vervelend leek
    Wordt leuk door Keu & Eddy Drost

  31. Keu

    13 mei 2016 op 22:59

    Dat is nou jammer Huub, ik wou er net mee stoppen en jou en André de ruimte geven om jullie beschaafde conversatie voor te zetten. Maar misschien heeft Eddy nog wat grootspraak in het vat zitten.

  32. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 23:14

    Ach ja, veel mensen kunnen goed schrijven, maar weinig mensen kunnen goed lezen…

  33. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 23:27

    En dan op speciaal verzoek van Keu nog een FANTASTISCH door MIJZELF geschreven Frysktalich liedje.

    LET U OP DE BEGIN REGEL!

    Ik bin fereale en ik tink oan dij
    Al myn tinzen fleane yn myn hert foarbij

    Literatuur: LITERATUUR !!!!

    Welterusten allemaal. Leuk genoeg geweest voor vandaag.

    https://youtu.be/7UKwLon0FjI

  34. Keu

    13 mei 2016 op 23:36

    Oh, wat een prachtig lied. Het toont andermaal dat je wat bereikt hebt in het leven en dat je heel wat voor stelt, ook in de literatuur. Het is bijna jammer dat ik er niet naar ga luisteren.

  35. Eddy Drost

    13 mei 2016 op 23:49

    Nog nooit iets in zijn hele leven gepresteerd….. Helemaal niets….. Helemaal niets….

  36. Keu

    13 mei 2016 op 23:54

    Wat weet jij daar nou van, lulhannes.

    Anyways, ik heb vanochtend een enorme drol gelegd. Was niet zo mooi jouw lied, dat niet natuurlijk. Maar ik was erg tevreden over die prestatie.

  37. Eddy Drost

    14 mei 2016 op 00:06

    Keu is er te bescheiden voor, vandaar dat ik even een opname van hem voor u heb opgezocht.

    https://youtu.be/6X7ZdHqGuDE

    Pruts maar mooi verder Keu! Inderdaad rot maar op!

  38. Keu

    14 mei 2016 op 00:26

    Hee, dat heb je van mij, rot toch op.

    ik ben verliefd en denk aan jou
    al mijn gedachten vliegen in mijn hart voorbij
    (dat heb ik van jou)

    schaam je je daar nou niet voor, zulke zinnen?

  39. vakjury

    14 mei 2016 op 00:34

    wat de vak

  40. Keu

    14 mei 2016 op 00:54

    Misschien moeten we even een analyse op los laten.

    ik ben verliefd en denk aan jou
    al mijn gedachten vliegen in mijn hart voorbij

    Tja, het zijn maar twee zinnen hè. De rest van de tekst ken ik niet wil ik ook niet kennen. Nou ja, maar bij het begin beginnen. Nee wacht, eerst een algemene opmerking, ten gunste van de tekst: In het Fries rijmt het maar in het Nederlands niet. Daardoor mist de vertaling een groot pluspunt van de tekst, namelijk de kracht van rijm.

    Ok. De eerste zin vertelt over het heerlijke gevoel verliefdheid. Het bijzondere is de ik persoon ook nog aan het onderwerp van zijn liefde denkt. Dat zie je niet vaak. Of moet ik het zo lezen: de ik-persoon is verliefde op iemand maar denkt ondertussen aan een ander (jou). Het is onwaarschijnlijk en ook onwaarschijnlijk dat dit bedoeld wordt, maar het zou kunnen dit op meerdere manieren interpreteren kunnen van die zin heeft toch zeker toegevoegde waarde.

    Kan ik er nog meer over roepen, die eerste zin? Hij is helaas boven uit het beeld verdwenen en ik heb geen zin om te scrollen. Verdomd, daar gaat die twee zin ook al. Hier komen jij.

    al mijn gedachten vliegen in mijn hart voorbij

    Ja, ja. Ja, het is ongebruikelijk, meestal worden gedachten gedacht zich in het hoofd af te spelen, maar dat is hier duidelijk niet het geval. Gaat het de schrijver er wel om

    ik verveel me, ik hou er mee op. wat interesseert mij die kuttekst

  41. Aldus H.

    14 mei 2016 op 01:18

    En ik maar denken dat IK de gezamenlijke ‘vijand’ was.

    Nou, je kan je kont niet keren of ‘die twa’ staan elkaar naar het leven. Fraai! En die clip die komt er nooit natuurlijk.

    Het had zo mooi en simpel kunnen zijn: elke week een (halal) gebakje eten met een vluchteling, jihadstrijder, potentiele ploflim, haatimam of economische gelukszoeker.

    En dan nadien mooie oud-friesch-arabische liederen zingen met de armen om elkaars schouder. En dan dronken van geluk en vreugde wat met AK-47’s in de lucht schieten. Dat werk.

    En dan bij elk hapje, elk schot, elke actie ‘ Grutte-Pyr Akbar!’ roepen uiteraard. Of ‘Allah is Grut!’.

    Kijk, dan ben je hartverwarmend en integrerend bezig, stromen de donaties binnen en poepen in no time eenhoorns regenbogen en gratis Mieles.
    En de Gutmensch zag dat het goed was.
    PvdA gelijk weer naar de 280 zetels.

    Maar nee. Het heeft niet zo mogen zijn. Het is meer:

    ‘Ik haat van jou, ik blijf je trouw.
    Ik haat van jullie, ik blijf je trullie’.

    Kijk, zo kom je nooit van dat vagevuur af.
    Enig idee hoeveel schadelijk CO2 dat genereert? Nooit over nagedacht he? Ik wel uiteraard. Met weer alle gevolgen van dien voor global warming en zeespiegelstijgingen en zo?

    Dus geeft elkaar maar gauw een kusje en een dikke knuf want anders
    begeven morgen de dijken het en kun je in het vervolg op verkansie naar Amersfoort aan zee. En dan zullen jullie wel anders piepen!

  42. Keu

    14 mei 2016 op 08:47

    Weer iemand over die gebakjes, wie kijkt daar nou naar? Laat ik er toch maar weer eens wat woorden aan vuil maken dan.

    Op zich best wel een mooi idee trouwens, gebakjes eten met, nou ja, allerhande volk. Je slaat daarmee ook de spijker op zijn kop wat betreft wat er scheelt aan die gebakjesfilmpjes: er ontbreekt een laag.

    Oorspronkelijk wou ik de beelden vergezeld doen gaan van teksten over verslavingen en (andere) dwangmatige rituelen waarmee ook de beelden wat meer een plaats zouden krijgen, als – niet al te subtiele – symboliek. Dat is er niet van gekomen om verschillende redenen die niet echt ter zake doen.

    Dus eigenlijk zijn de gebaksfilmpjes de gebrekkige resultaten van een onaf project. Mislukte rommel zou je kunnen zeggen en toch staat het op YouTube. ’t Is wat.

    Maar ik raad niemand aan om er naar te kijken en ik denk eerlijk gezegd ook niet dat er veel mensen die er per ongeluk toch op terecht komen het veel langer dan tien tellen uithouden.

    Ik zou er – ter verdediging? Daar heb ik helemaal geen zin in zeg -aan toe kunnen voegen dat het vervolgproject, ‘Elke dag een streng gebed’ een stuk beter is geslaagd. Zij het niet in commerciële zin, maar dat was ook niet te verwachten.

    We kunnen wel weer eens aan het bakkeleien gaan hoor, als je dat zo mist. Het hoeft om mij niet echt maar ik vind het geen probleem om (deels) mee te gaan in andermans wensen.

    Dat het vijandbeeld wat veranderd is heeft er denk ik mee te maken dat je nu wat minder frequent reageert. Wat meer mate. En ook wat meer on-topic lijkt het maar daar wil ik af wezen.

  43. Keu

    14 mei 2016 op 08:48

    De pauze duurt wel erg lang nu Huub.

  44. Keu

    14 mei 2016 op 09:07

    Dat ik mot heb gezocht met Eddy heeft ook een beetje te maken met dat ik Homeros weer eens heb gelezen, die ode aan moordende waanzin en nodeloos bloedvergieten in een wereld waar goden en mensen zich als volledig losgeslagen gekken gedragen. De inspiratie die daar vanuit gaat is niet bepaald vredelievend te noemen. Gelukkig heb ik nu weer wat anders bij de hand.

  45. Huub Mous

    14 mei 2016 op 09:53

    Ik had een slome zus
    Ze las altijd Homerus
    Soms zat ik bij haar op de fiets
    Soms zei ze wat maar meestal niets
    Ik las alleen maar Tacitus

  46. Cees Andriesse

    15 mei 2016 op 22:42

    Nu ik deze uitzonderlijk lange rij reacties gezien heb, stel ik het op prijs het Latijn dat in de een-na-laatste alinea van mijn tweede bijdrage terecht gekomen is te corrigeren. Dat moet zijn:
    “Sed amor erga rem aeternam & infinitam sola laetitia pascit animum, ipsaque omis tristitia est expers.”
    Nu hoop ik maar dat de een of andere spellingscontroler er niet weer gehakt van maakt.

  47. Eddy Drost

    16 mei 2016 op 10:48

    Beste Cees,

    Spinoza en Nietzsche zullen er niet wakker van hebben gelegen.

    Het is inderdaad heel vervelend dat die spellingcontrolers het altijd ‘beter’ weten.
    Van de honderd blunders hier in mijn teksten is er in ieder geval ééntje die veroorzaakt is door de spellingcontrole..

  48. Wiersma

    17 mei 2016 op 01:32

    Kijk. Dit is uw premier. U weet wel, die van die onderste steen en zo.
    Maar dit is nou wat een lood- of kwik vergiftiging met je doet.
    Anders is het niet uit te leggen. Als normaal mens wil je daar nog niet dood gevonden worden, laat staan in die kleding.

    Leescht ende huivert.

    “Mark Rutte in glitterende Toppers-kledij: dit kan dus écht niet.”

    http://www.dagelijksestandaard.nl/2016/05/mark-rutte-in-glitterende-toppers-kledij-dit-kan-dus-echt-niet/

    Maar verder. De wereld staat zo’n beetje in brand, de eu is bij wijze van spreken één neergeschoten vliegtuig van een derde wereldoorlog verwijderd, want ook aan het geduld van Putin komt een einde.
    En net als je denkt: help! Wij kunnen best goed een cultuurhistoricus gebruiken om ons te behoeden voor de gevaren van ‘de geschiedenis herhaalt zich’ krijg je het bordje ‘Einde’ voor je kop.

    Ik zal maar niet echt zeggen wat ik daarvan vind.

    Spit deze site maar eens verder door.

    https://ejbron.wordpress.com/2016/05/16/amerikaanse-opperbevelhebber-in-europa-navo-heeft-militair-schengen-nodig/

    Dream on guys, dream on.

  49. Aldus H.

    17 mei 2016 op 02:49

    Oeps, foutje hierboven, stomme auto-fillers! 🙂

    Maar goed, nu Huub afscheid heeft genomen van de RK/Religie, maar het natuurlijk nooit echt kan loslaten, misschien een tip.

    Duik eens in de ‘religie’ waar het ooit ontstond: de oude egyptenaren.
    Daar kun je echt iets van leren. En moet je eens kieken wat ze allemaal hebben gepresteerd!

    Toegegeven: die religie van hun was ook gebaseerd op verkeerde aannames, zoals dat ‘leven ontstond uit de dood’ (lees: larve mestkever, –> mummies, en vandaar die vreemde inrichting van pyramides, lees: gebaseerd op hol van de mestkever) , maar alles is lekker begrijpelijk en verklaarbaar.

    In hun tijd moeten ze zo ongeveer tegelijk zo stom zijn geweest als het achtereind van een koe, (lees: verkeerd kijken/interpreteren) tot en met briljant en hun tijd vér en ver vooruit, zelfs nu.

    Maar hoe dan ook: lekker basic. En moet je eens kijken wat een hoogconjunctuur dat opgeleverd heeft.

    En volgens mij ook nog helemaal geen schuld, boete systeem etc.

    De zon he? De zon. De enige wiens ‘zoon’ (sun/son) over water kan ‘lopen’. (reflecties/de zonnestralen) En zelfs de RK kerk staat VOL met die symbolen, maar maar weinigen die dat zien of snappen denk ik. Vakkundig afgeleerd. Obelisken, kruisen, zonnetekens, kerktorens, zonnewielen, noem maar op.

    Dus Huub man, kom nou éindelijk eens van de verkeerde afslag af, en begin eens bij het begin. Prachtig mooi, vol met echte mystiek en mysterie, prachtige kunst, prachtige bouwwerken en architectuur en niet te vergeten: mienskip.

    Ooit ook, werden de Egyptenaren belegerd door intruders. Ten eerste waren ze militair superieur, want ze hadden strijdkarren op… WIELEN. Afgekeken van dat mestkevertje die bolletjes mest voortduwde.

    Maar ook als ze al werden binnengevallen door nomaden of andere idioten, dan nog wisten ze de intruders zich aan hun te onderwerpen ipv andersom, vanwege hun kunst, visie en wetenschap.

    Dit itt tot het NU in de EU en de US: een hoogconjunctuur die zich vrijwillig onderwerpt aan een (soms/vaak) barbaarse laagconjunctuur.

    Alleen dat al zegt in feite alles al over de ‘staat van het westen/de westerling’. Arabieren hebben domweg NUL respect voor de westerling, en gek genoeg kan ik ze nog wel begrijpen ook.
    Zie je Rutte in zijn homo toppers dans pakje al als premier van Turkije bijvoorbeeld?

    En dus walsen ze zowel met gepast- of bruut geweld over de westerling heen. Dat zou de oude Egyptenaren echt niet zijn overkomen!

    En dus hadden die Eyptenaren in feite de wijsheid ook al in huis: hoe ga je om met onaangekondigde ‘gasten’ en hoe integreer je die, en hoe zorg je dat je van een probleem een oplossing maakt.

    Wel, toendertijd waren er genoeg stenen te slepen, te stapelen, te hakken of te polijsten, dus dat scheelde al.

    Je kunt echt geen pyramides bouwen in een land wat continu in oorlog is. Dus: hoe maak je van een vijand je vriend?

    En dat is dus iets wat het westen/EU/US/Nato NIET kan wil. Dus bijvoorbeeld eens met Putin of Assad praten bijvoorbeeld zo van ‘Hee ouwe Vlad man’ nog lekker geneukt de laatste tijd? Btw: ben je van plan om het westen te veroveren/bombarderen?
    Zo niet, kom, laten we eens kijken of we zaken kunnen doen!

    De Egyptenaar stak energie in de opbouw van zijn eigen land, de westerling steekt energie in de afbraak van zijn eigen land en dat van anderen. How smart is that, huh?

    Die Egyptenaten waren wat mij betreft de ware uitvinders van van alles en nog wat. Toegegeven: af en toe schattig hoe ze er af en toe naast zaten, qua gedachte dan, maar de uitvoering was uiteindelijk briljant.

    Lijkt mij een veel leuker onderwerp om uit te zoeken dan die navelstaarderij van die RK pakken vla in soepjurken en obelisken vissekoppen op hun hoofd.

    Zowiezo komt Huub er toch nooit uit: dat vacuum dat ontstond van dat rijke roomse leven. Dan blijf je ook idd een dolende ridder achterstevoren te paard. Aan het eind ben je gelijk weer bij het begin. Schiet niet op.

    Ontsnap eens uit die kringloop. Ontsnap eens uit dat vacuum. Want ondertussen heeft die zogenaamde ‘rijkdom’ veel meer armoede gebracht dan die rijkdom die er helemaal niet was.

    Een en al plagiaat. Licht vervangen door ‘mens’ (Jezus o.a.) en wat schuld-boete-verlossings alogoritmetjes ingevoerd et wollah.

    Je bent er ingetrapt Huub, net als vele anderen trouwens.
    In de jaren 60 werd dat duidelijk.

    Maar het licht? De zon? Probeer die maar eens te ontkennen.

    Als God de mensheid echt zou willen straffen voor zijn ‘zonden’ dan hoeft ie alleen maar een paar dagen of weken de zon uit te zetten. Moet je eens kijken wat er dan gebeurd.

    Afijn, zomaar even een filmpje.
    https://youtu.be/HiQ8l7Vbgic

  50. Aldus H.

    19 mei 2016 op 01:37

    Oh man, de wereld wordt met de dag hilarischer:

    Ik doe hem ff helemaal :

    ” Van de pot gerukte paus: Europa mag niet meer trots zijn op christelijke wortels”.

    Door Joost Niemöller

    De huidige paus, Franciscus, liet vandaag in een interview weten, dat Europa misschien wel christelijke wortels heeft, maar dat dit zeker niet iets is waar Europa zich op voor mag laten staan:

    Trotse betogen over de christelijke wortels van Europa kunnen nogal ‘koloniaal’ overkomen, meent de paus.

    Europeanen mogen die christelijke achtergrond alleen nog in een ‘dienstbare’ vorm opvoeren:

    De plicht van het christendom jegens Europa is er een van dienstbaarheid.

    Die dienstbaarheid moet kennelijk vooral de moslims gelden die Europa de laatste jaren met tientallen miljoenen binnenwandelen. Er is geen enkele reden om dit gedrag van de moslims te zien als verovering. De christenen hebben vooral zichzelf op dit punt nogal wat te verwijten, meent deze paus. En die bijbel van de christenen deugt ook niet:

    De passage in het evangelie van Matteüs waarin Jezus zijn discipelen naar alle naties stuurt, daarin kun je dezelfde opdracht tot verovering in zien.

    Het is met de dag duidelijker: Met deze van de pot gerukte paus heft het katholicisme zich op. Er komt een verweekt soort multiculticrap voor in de plaats dat zich geen christendom meer mag noemen. De hersenen van de katholieken lijken al net zo verweekt, dat ze dit allemaal comateus doorslikken. Stik er maar in.

    http://joostniemoller.nl/2016/05/pot-gerukte-paus-europa-mag-meer-trots-op-christelijke-wortels/

    Dus Huub, misschien ben je nog net met de hakken over de sloot “gered”.

  51. Keu

    20 mei 2016 op 00:19

    Er is gefilterd.

  52. Aldus H.

    21 mei 2016 op 01:30

    Ja Keu, het is me allemaal wat.

    Het westen staat zo’n beetje aan de rand van the class of the civilizations, vrinden van Japie doen er alles aan om Rusland uit te lokken voor een (derde wereld) oorlog, de bevolking te ont-gelden, te ont-zorgen, te ont-pensioneren, te ont-zielen eigenlijk.

    En net als je denkt: we kunnen best een (cultuur) historicus gebruiken die op basis van de geschiedenis enigszins de toekomst kan voorspellen, haakt ie verdomme af!

    Net als dat klasgenootje van hem. Die hoor je ook niet.

    Afijn, sinds Huub voorlopig? het bijltje er even bij neergooit: op Climategate.nl (een ander fries/nl blog) gaan ze momenteel als een spéér!

    Ook daar zijn ze (zelf een groep wetenschappers) er na enkele jaren achter gekomen dat er ‘ergens iets niet klopt’ in het systeem, en ze zijn daar in razend tempo geschiedenis, verbanden, relaties, kapitaal stromen en ideologieen aan het napluizen.
    Van God tot Greenpeace, van filosofie tot wetenschap, natuur, milieu, politiek, Hitler, geschiedenis, van JFK tot 9/11, alles komt naar boven.

    Dus mensen, mocht u zich vervelen, bezoek climategate.nl maar eens en sla desnoods de artikelen die puur over energie, klimaat of co2 gaan dan maar over.

    Kijk, de pope heeft nog wat dingetjes gezegd. Hij roept nog bijna net niet ‘weg met de kerk en het christendom’ maar het scheelt niet veel.

    http://xandernieuws.punt.nl/content/2016/05/Paus-vergelijkt-ISIS-met-Jezus-wil-dat-moslimmigranten-Europese-vrouwen-nemen

  53. Keu

    21 mei 2016 op 23:55

    Ja. Nou ja, daar ben ik allemaal niet zo mee bezig. En vervelen doe ik me ook niet echt.

    Huub heeft blijkbaar wat anders aan zijn hoofd dan zijn weblog.

  54. Aldus H.

    22 mei 2016 op 04:27

    Nee Keu, Huub is te intelligent om niet te kunnen multitasken, te intelligent om hedendaagse problemen niet te zien.
    Wat Huub naar mijn mening nodig heeft (net als Japie trouwens) is een schop onder de kont de goeie kant op.

    De generatie ’68 heeft domweg gefaald. Heeft gezorgd voor een verwijfde samenleving waar uiteindelijk iedereen de weg is kwijtgeraakt. Geen enkel idee heeft van prioriteiten, en gek genoeg vernietigen ze zichzelf. In huize avondrood komt dat helaas wel uit.
    Als de zorg en het pensioen op is en ze tot de enkels in de pis staan.

    Al die bloemenkindertjes hebben geen rekening gehouden met parasieten en psychopaten. De wereld is helaas niet alleen maar liev. Niet iedereen steekt bloemetjes in geweerlopen: zo zijn er ook wapen fabrikanten. En die hebben zo hun eigen belangen en agenda’s.

    Wat mij betreft geen probleem, maar ze sleuren alleen wel generaties na hun wel mee in de ellende.

    Huub heeft nog wat af te maken. Dit blog is pas af als Huub de weg terug naar het hoofdpad heeft gevonden, recht en fier voorwaarts in vol galop te paard zit, zijn haren in de wind wapperen, schreeuwend: mannen: voorwaarts! en bedreigende geweerlopen op zijn knieen breekt als ware het broze takjes.

    Hetzelfde geldt voor klasgenoot Japie trouwens. Ook Japies leven is verre van ‘klaar’. En hij wéét dat! Japie mag dan geridderd zijn, even kunnen genieten van lof en zotheid zo, maar als de rede is ingedaald, weet ie als geen ander dat ie is misbruikt als sokpop voor een heel ander doel/agenda.

    De vraag is eigenlijk. Jaap. Wat doe je. Onderga je die vernedering van misbruikt te zijn, laat je je daar mee begraven, of pak je die ooit zo nederlandse trots op en geef je je misleiders gewoon eens een -verdiende- klap voor hun bek? Colin Powell bijvoorbeeld?

    Maar goed. Ik kan me er alles bij voorstellen dat Huub ff een time out nodig heeft. Geen probleem. Ff herladen. Of opladen, whatever.

    Ik heb een voorstel voor een Huub 2.0 weblog.
    Huub doet voorlopig even niets. Laten we zeggen de hele zomer niet. Behalve af en toe een link geven naar iets waarvan Huub vindt dat het van belang is voor het NU.
    (en dus ook belangrijk voor zijn kinderen, het nageslacht)

    Ik heb vorig jaar een poging gedaan Huub met de neus uit de boeken te halen door te zeggen: Huub maak iets van je tuin, maak er een tempel van. Waarbij je ‘tempel’ als een metafoor kan/mag zien. Voor wat je zelf wilt. Het maakt niet uit wat je ervan maakt als het maar ‘jou’ is. Of ‘jullie’, je vrouw meerekenend.

    Maak je eigen wereld. En niet alleen die uit boekjes. Van succes volle sgrijvers, want die deden ook maar wat. Of wisten ook niet beter.

    Afijn, zo eerst maar weer eens.
    Nu stoppen met dit blog is een mega faal. Kun je niet maken.
    Weet je zelf ook. Het maakt niet uit WAT een man doet, maar hij moet het wel AFMAKEN. Een man die iets niet afmaakt, is geen man. Zo zullen vrouwen het zien. Maar veel mannen ook.

    Dus Huub. Mocht je je eigen blog (even) zat zijn, deel dat dan mee.
    Zeg dan gewoon: hee, halve zolen, randdebielen, achterlijke idioten: ik heb effe geen zin om dit blog bij te werken, krijg allemaal de tering tyfus en zak vooral in 6 meter stront, maar ik ben ff pleite ja?

    Kijk, dat snappen we allemaal. dan denken we: Oh, Huub is ff op verkansie! Gaat vet chillen en zijn chickie ff keihard checken!

    Kijk. Dat snappen we allemaal. En dat gaan we geduldich zitten staan liggen wagten totdat we weer brokjes krijgen.

  55. Aldus H.

    27 mei 2016 op 00:29

    Iets voor jou Huub?

    Erkenbrand is een collectief van individuen dat een nieuw bewustzijn hoopt te creëren binnen de Nederlandse
    taalgemeenschap. Door middel van herbronning, zowel op feitelijk en historisch niveau als in abstractie, wil Erkenbrand mensen stimuleren tot het leggen van een individueel fundament voor een visie welke op termijn moet kunnen doorgroeien tot een missie die gedeeld wordt met vele anderen.

    http://www.erkenbrand.nl/2016/05/waarom-falen-derdewereldlanden.html

    Méér dan de moeite waard om te lezen:
    Wie bepalen het nieuws in NL?

    http://stopdebankiers.eu/ook-in-nederland-is-censuur-wie-bepalen-het-nieuws-in-nederland/

  56. Aldus H.

    27 mei 2016 op 00:35

    En kijk. Ik zeg ongetwijfeld wel eens wat ‘rare’ dingen. Of dingen die niet iedereen begrijpt. Dat komt mede omdat we zo immens slecht worden geinformeerd door met name de lame-stream media. Iets gehoord, gelezen, gezien over bijvoorbeeld Frankrijk?
    Ik bedoel maar.

    Maar gelukkig beginnen wetenschappers er zich nu ein-de-lijk ook tegenaan te bemoeien. Of laat ik het anders zeggen: zich zorgen te maken. En terecht lijkt me.

    http://xandernieuws.punt.nl/content/2016/05/Rusland-ziet-kernoorlog-dichterbij-komen-nu-VS-afweersysteem-in-Roemeni-plaatst

    (en kijk met name op de bron, Zero Hedge. Nota bene een bron voor finance en investeerders. Maar dan wel met échte journalistiek, zoals het hoort zeg maar)

    “NATO has deployed military personnel and weapons on the Russian border in readiness to declare war on Russia, according to Mike Billington, Asia editor for the Executive Intelligence Review.’

    http://yournewswire.com/russia-prepares-for-natos-declaration-of-war/

  57. Aldus H.

    27 mei 2016 op 00:39

    “In elk geval, de democratie in Europa is Dood. Net zoals in de VS trouwens waarvan Princeton University jaren geleden al ‘wetenschappelijk’ kon aantonen dat het geen democratie is maar een oligarchie. Dat wat ze de Russen feitelijk verwijten dus. En als iets geen democratie is, wat is het dan wel? Een dictatuur? Welk smaken zijn er allemaal? Niet veel volgens mij.

    Princeton University: US is Oligarchy

    Intussen zouden bijna alle Europese natiestaten wel een referendum willen houden als ze dat mochten. Een referendum met de vraag of het land bij de EU zou willen blijven. De vraag stellen is hem beantwoorden meestal. Dat weten regeringen ook. Regeringen die ‘gekozen’ zijn door hun bevolking. In theorie alleen, want wat valt er te kiezen als de keuzes al vastliggen; de smaken en kleuren voorgesorteerd? Trump of Hillary? Maakt het uit of je door de hond of de kat wordt gebeten….? In Europa mochten we kiezen voor politici die, met onze stem op zak, onze keuzes voor de toekomst voor altijd konden weggeven.

    De reden waarom ik trouwens nooit meer ‘stem’? Je geeft letterlijk je stem weg aan een ander. ”

    (en dat is dan ook wat ik altijd zeg)

    Lees en huiver verder op SG / TU Delft.

    http://sg.tudelft.nl/2016/05/14/democratie-is-dood/

  58. Aldus H.

    31 mei 2016 op 00:47

    Over die W.C:

    Wel, dat wordt dus een mooi beeld van WC Eend!
    Van gemetselde bakstenen, dat dan weer wel!

    Maar niet zomaar een WC eend natuurlijk.
    Kindertjes kunnen daar een kwartje in mieteren en dan legt die eend een eitje en daar zit dan wat snoep in.
    Tevens laat ie tien seconden of zo kwaak-kwaak-kwaak geluiden horen.

    Voor volwassenen is er een andere functie. Die kunnen een projectplan of zelfgemaakt produkt voor de eende ogen (=camera) houden en de eend gaat dat dan beoordelen.

    U moet wel even uw produkt/merknaam intypen.
    Er rolt dan een print uit met: “Wij van WC Eend adviseren produkt X, plan Y, of politicus Z! ”

    Ook slagers zijn van harte welkom om hun eigen vlees te laten keuren.

    Uiteraard wordt er van u ook een selfie gemaakt. Ik bedoel, wat is een beetje narcist nou zonder selfie?

    Ik van Aldus H. adviseer WC Eend!

    Kwáááááááááák!

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)