Archief

Archief voor januari, 2016

Een oud verhaal in De Nieuwe

Van de week viel het nieuwe nummer van het kunsttijdschrift De Nieuwe in de bus. Het is een themanummer over lust. Er staat ook een artikel van mij in: Kunst is de poëzie van de pijn. Trouwe lezers van mijn weblog zullen zich misschien afvragen: heb ik dat niet al eens eerder gelezen? Inderdaad, het […]

Lees de rest

De chronocentrische mens

De wiskundige Kurt Gödel is beroemd geworden door de stelling die zijn naam heeft mee gekregen: ‘De onvolledigheidstelling van Gödel’. Die stelling houdt in dat binnen elk consistent formeel systeem een rekenkundige bewering kan worden geformuleerd die waar is, terwijl dat met de axiomata van het systeem niet kan worden bewezen. Daarmee zit er een […]

Lees de rest

Terugverlangen naar de zee

Thom Mercuur hoopte nog tijdens zijn leven met een nieuw museum voor hedendaagse kunst in Lauwersoog te kunnen beginnen. Bij zijn afscheid van Museum Belvédère was de tentoonstelling ‘Eb en vloed’ te zien. Dat had ook de naam moeten worden van het nieuwe museum dat in zijn geheel gewijd zou zijn aan de zee. Het […]

Lees de rest

Afscheid in Belvédère

‘Schilderen is dus nooit een afbeelding geven der stoffelijke zaken, maar psychische functie, een uiten hoe de geest regeert ten opzichte der dingen. Dat is dus al een heel verschil met schilderen is de schoonheid der dingen laten zien. Ware het inderdaad zoo dan zou met de schoonheid ook het schilderen uitblijven kunnen.’ Aldus schreef […]

Lees de rest

Poëzie en verf in Friesland

DICHTERSONTBIJT De dag van poëzie was zwaar beladen met gedichten. Ikzelf was in de Harmonie. Om me heen gezichten van bekenden: Wilco Berga, Laverman, Feddema, Mercuur. Net als de mis op zondag vroeger, maar nu op een wat vroeger uur. Nooit eerder immers zag ik zo vroeg zoveel dichters om me heen. Als woorden in […]

Lees de rest

Waanzin en emotie in overvloed

Op 17 augustus 2003 overleed Johan Huijsser. Hij was beeldend kunstenaar en woonde in Egmond aan Zee. Ik las het bericht van zijn dood bij toeval in een overlijdensadvertentie. De laatste keer dat ik bij hem op bezoek was geweest moet in het begin van de jaren zeventig zijn geweest. Daarna ben ik hem uit […]

Lees de rest

De verbeelding van de dolle mens

In 1961 verscheen het boek Artistic self-expression in mental disease van J. H. Plokker. Plokker verwees in dit boek naar Jung, maar ook naar andere grootheden op het terrein van de psychiatrie zoals Freud, Rank, Jaspers, Binswanger, Kris en Minkowsky, en daarnaast naar antropologische studies, zoals die van Lévy-Bruhl over de mentaliteit van de primitieve […]

Lees de rest

De leegte na Thom Mercuur

Het was een wonderlijke ervaring gisteren. Veel mensen reageerden op mijn In memoriam van Thom Mercuur in de Leeuwarder Courant. Niet alleen op de sociale media als Facebook en Twitter, maar ik kreeg ook heel wat mails. Zelfs Hans Snijder, hoofdredacteur van de LC, liet zijn waardering blijken per mail. Het gaf een wat raar […]

Lees de rest

Ja, zo heb ik hem gekend!

‘Pas vanochtend liet men mij een artikel over het overlijden van Thom Mercuur in de  NRC krant lezen. Poeh, mijn “geboortemaatje” was hij….. (Meerdere keren heb ik bij hem in Franeker tentoongesteld: Het grappigste was nog de voorbereiding van de tentoonstelling van de “Franekergroep”:  Alles mocht,- zelfs mijn hond Herbert mocht in het gebouw vertoeven. Want hij besteedde […]

Lees de rest

De terugkeer van het wonder

Met het ontstaan van het monotheïsme werd de stoffelijke wereld verlost van zijn primitieve bezieling. Bosgeesten, demonen, trollen en kobolden verlieten stilaan het toneel. De collectieve projecties van de menselijke ziel werden teruggenomen in de individuele psyche en voortaan gefocust op één centraal punt: God. Dat was de eerste stap naar de secularisering, een proces […]

Lees de rest

Op kommende wei

Lees de rest

Wederopstanding in Utopia

Waterlooplein, januari 1964 (eigen foto) Weer een vreemde droom vannacht. Ik bevond me in een grote ruimte die veel weg had van een voormalig kerkgebouw. De muren waren van een zacht soort grijze zandsteen. Het was niet helemaal duidelijk wat de huidige functie van de ruimte nu eigenlijk was. Het leek er op dat er […]

Lees de rest

Een vredige wereld

Gezicht op het Amstelstation, januari 1964 (eigen foto) Zo’n jaar tien jaar geleden werd het Amstelstation volledig gerenoveerd. In de jaren daarvoor was het station aan het verloederen. Het werd langzaamaan een broeinest van criminaliteit. De schoonmaakacties op het Centraal Station had ertoe geleid dat deze omgeving als een magneet ging werken op junks en […]

Lees de rest

Echo’s in een leeg heelal

In de vorige eeuw is natuurkunde iets geworden wat nog het meest lijkt op een wonderlijke vorm van kansberekening. Het kan zus zijn, maar tegelijk ook zo zijn. Feiten zijn altijd theorie-afhankelijk. De waarnemer zit altijd besloten in datgene dat wordt waargenomen. Op microniveau valt van alles waar te nemen, maar nooit te voorspellen. Dat […]

Lees de rest

De troost van de geschiedenis

Casa Academica bij het Amstelstation, januari 1964 (eigen foto) ‘Als men het ‘herschrijven van de moderniteit’ zó opvat, 
als een zoeken, aanwijzen en benoemen van de verborgen 
feiten – voorgesteld als de bron van de kwalen waaraan 
men lijdt -, dus als een eenvoudig herinneringsproces, 
dan zal men onvermijdelijk het kwaad voortzetten en het 
opnieuw […]

Lees de rest

De metropool van mijn jeugd

I used to live in New York City Every thing there was dark and dirty Outside my window was a steeple With a clock that always said 12:30 Aldus zongen The Mamas and the Papas in de jaren zestig. Twelve thirty heette het liedje. ‘Uit het raam keek je uit op een torenspits, met een […]

Lees de rest