Leven in het naseizoen

Slide1

17 december 1965  moet een wat grijze dag zijn geweest. De temperatuur, zo vond ik ergens op internet, lag tussen 5,5 °C en 11,2 °C en was gemiddeld 7,4 °C. Er was 12,8 mm neerslag gedurende 12,5 uur. In het hele land was het vrijwel geheel bewolkt. De gemiddelde windsnelheid was 3 op de schaal van Beaufort (matige wind) en kwam overheersend uit het zuid-zuid-westen. Op de voorpagina van alle kranten stond die dag dat de regering besloten had om de Staatsmijnen te gaan sluiten. Het was een vrijdag, dus ik ging gewoon naar school. Het was niet de laatste schooldag dag van de week van de vrije zaterdag bestond toen nog niet voor het onderwijs. In mijn geheugen kan ik geen sporen terugvinden van die dag.

Ik zat in de zesde klas van het Ignatiuscollege, de examenklas, en bevond mij in een van somberste periodes van mijn leven. Sinds het begin van het schooljaar was ik depressief. De huisarts had dit niet als zodanig herkend en schreef mij leverinjecties voor, eigenlijk op aanraden van mijn moeder, want die vond  dat mijn vader daar eerder ook zo van opgeknapt was. Het ging in die tijd niet goed met mijn vader. In de nacht van 4 op 5 december 1965 – nog geen twee weken daarvoor dus – was hij getroffen door een herseninfarct. Ik weet nog dat we  sinterklaasavond op de slaapkamer van mijn ouders hebben gevierd, nog niet goed beseffend wat er gebeurd was. Mijn vader was halfzijdig verlamd geraakt, maar lag gewoon thuis in bed. Een ziekenhuisopname gebeurde in die tijd alleen als je zowat op sterven lag. Vijf maanden later zou mijn vader in het ziekenhuis overlijden nadat eerst zijn nieren en daarna zijn hart het begeven had.

Op 17 december 1965 was mijn vader 68 jaar en ik 18. Vandaag, precies vijftig jaar later, ben ik 68. Ik leef gelukkig in een andere tijd met een veel betere gezondheidszorg. Als mijn vader nu leefde en mijn leeftijd had, zou hij uitstekend geholpen kunnen worden en had hij wellicht nog een stuk langer kunnen leven. In die tijd bestonden er nog geen medicijnen tegen te hoge bloeddruk, laat staan bloedverdunners of plaspillen. Roken was toen nog heel gewoon, net als geluk trouwens. Mijn vader droeg geen steunkousen terwijl dat wel had gemoeten. We hadden een slechte huisarts en ook in het ziekenhuis was de medische zorg primitief als je haar afzet tegen de huidige maatstaven. De medische apparatuur die wij nu kennen was er nog niet. Geen MRI-scan, geen hart-film of hartbewaking. De kans dat je in 1965 als 68-jarige in het ziekenhuis overleed was dus vele malen groter dan nu.

Schermafbeelding 2015-12-16 om 16.32.22
Mijn vader in augustus 1965 op een camping in de buurt van Grenoble.

Toch is het een raar idee dat ik ouder ga worden dan mijn vader. Mijn hele leven is de leeftijd waarop hij stierf voor mij onbewust een grenssteen geweest. ‘Als ik die haal, dan is daarna alles meegenomen,’ zo dacht ik wel eens bij mezelf. Een rare gedachte natuurlijk, want elk leven is anders en ik ben in genetisch opzicht geen kopie van mijn vader. Ik heb een ander leven achter de rug en ik heb ook een ander karakter, al heb lang gedacht dat ik als twee druppels water op hem leek. Sterker nog, toen ik nog een puber was, was ik als de dood dat ik zijn evenbeeld zou worden. In hem zag ik mijn eigen toekomst en zo wilde ik niet zijn. Pas later, jaren na zijn overlijden, ben ik mijn vader wat meer gaan waarderen. Dat zei hij ook altijd: ‘Wacht maar, later zul je me nog wel eens  begrijpen.’

Uiteindelijk bleken de verschillen in karakter groter te zijn dan de overeenkomsten. Hij was een pietje precies, ik ben een sloddervos. Hij kon met zijn handen alles maken wat hij met zijn ogen had gezien. Ik heb twee linker handen en kan nog geen lamp in een fitting draaien. Hij was technisch onderlegd en las nooit een boek. Ik ben een boekenwurm zonder enig verstand van technische zaken. Hij was een Fries, en dat was het laatste wat ik mijn leven lang ooit wilde worden. Hij was introvert en mensenschuw. Ik heb die geslotenheid met schade en schande achter me weten te laten. ‘Een zachtmoedige schreeuwlelijk,’ zo hoorde ik laatst iemand mij typeren. Zachtmoedig was mijn vader zeker, maar ik heb hem nooit horen schreeuwen. Letterlijk en figuurlijk niet.

We namen afscheid van elkaar in de meest ongelukkige fase van mijn leven. Het moet voor hem vreemd zijn geweest om mij voor het laatst te zien zoals ik toen was. Soms denk ik wel eens, kon hij me nu nog maar eens zien. Konden we samen nog maar eens een goed glas wijn drinken. Misschien zou hij mij dan ook een beetje beter begrijpen. Misschien, als hij langer geleefd had, zou ik ook steeds meer op hem zijn gaan lijken. Als, als, als….. we zullen het nooit weten. Hij was vijftig jaar toen ik geboren werd. En vijftig jaar geleden was het, dat het grote afscheid begon. Misschien ga ik nu pas het leven leiden, waar hij nooit aan toe is mogen komen.

Ik ben nu even oud als hij geworden is. Maar wat zegt dat? Ook de gemiddelde levensduur is flink gestegen in de afgelopen vijftig jaar. In 1965 was die voor een man: 71.2 jaar (mijn vader zat daar dus maar 3 jaar onder). In 2014 was de gemiddelde leeftijd voor een man 83.29. Als je van dat gemiddelde uit mag gaan, dan heb ik dus nog 15 jaar tegoed. Dat lijkt een hele tijd, maar als ik terugkijk, kan ik me de dag dat ik 53 werd – 15 jaar geleden dus – nog herinneren als de dag van gisteren. De tijd gaat sneller als je ouder wordt, zegt Douwe Draaisma, en dat zal dus wel zo zijn.

Toch vraag ik me af of de levensfasen, die je achtereenvolgens doormaakt, naar verhouding ook langer gaan duren nu het leven als geheel er een aantal jaren bij krijgt. Of is het zo dat er een nieuw tijdperk bij komt, een laatste fase die de generatie van mijn vader niet heeft gekend? Zit ik nu werkelijk in hetzelfde levenstijdperk, waaraan hij nog moest beginnen, maar dat voor hem nooit gekomen is? In zijn beroemde boek De levenstijdperken van de man (1938) onderscheidt Prof. Dr. H.C. Rümke vijf levenstijdperken: Pueritia, Adolescentia, Juventus, Virilitas, Praesenium en Senectus. De fase van de Senectus begint volgens Rümke tussen 65 en 70 jaar. In die overgang zit ik dus nu. Rümke schrijft hierover in rake bewoordingen, waarin ik veel van mezelf herken:

‘Het is leeg geworden, vele oppervlakkige kennissen, die men heeft gemaakt, ook goede vrienden, zijn 
vertrokken. Met de enkele mensen, die er nog zijn, ontstaat een merkwaardig gemeenschapsgevoel. Men is alleen, gelegenheid tot verstrooiing is er niet meer, men kan niet meer in de wereld uitgaan. 
Deze onverbiddelijke onmogelijkheid wordt misschien na enig mopperen, waarom die of die gelegenheid niet open kon blijven, aanvaard. 
Het weer wordt killer. Hield men tevoren geen rekening – als men aan 
zee is – met de temperatuur van het water, nu moet men de goede 
dagen uitzoeken. Deze aanvaarde beperking der mogelijkheden, 
geeft een ongekend gevoel van vrede, dat men in het volle seizoen 
niet kende. Er is een diepere rust gekomen, de mens keert zich meer 
en meer naar binnen, hij mijmert over het afgelopen seizoen, ziet de 
relatieve waarde van de genoegens. Niet alleen brengt hij zijn tijd door 
met terugkijken, er ontstaan plotseling nieuwe belangstellingen. Hij 
leest meer, geeft zich tijd meer te denken over problemen, die hij 
slechts vluchtig voorbijging. Nieuwe inzichten dagen in hem op. De 
interesses worden zuiverder en meer algemeen-menselijk, hij gaat 
zich interesseren voor de levens van de bevolking om hem heen. In 
het gewoel van het seizoen was zij bijkans onzichtbaar gebleven. Hij 
ziet de echtheid in de eenvoudige levens, die hij vroeger niet op deze 
manier zag. Heeft hij het voorrecht niet alleen te zijn gebleven, doch 
is hij na de sluiting van het seizoen samen met de vrouw, die zijn leven 
deelt, dan ontstaan andere gesprekken en vernieuwde belangstelling 
in het leven van de andere. Ook daarin niet afgeleid door het geroes van het volle seizoen, bereikt hij dieper inzicht en intenser toenadering. Komen vrienden of kinderen een enkele maal op bezoek, ook dan, 
in deze eenzaamheid, wekt dit een andere beleving dan in vroegere 
jaren. De man, die eerst tegen de doodsheid van deze dagen opzag, 
begint langzamerhand in de nieuwe ervaring een geheel nieuw plezier te krijgen. Hij spreekt er wellicht te veel over, prijst het naseizoen als 
de beste van alle tijden, hij overdrijft een weinig en ziet niet geheel 
zuiver meer, hoe het leven tevoren was.’

26 Reacties »

  1. Aldus H.

    17 december 2015 op 02:41

    Wel Huub.

    Een van de truukjes is veel vitamine C.
    Er zijn er meer hoor, maar dit is er een van.
    Vitamine C voorkomt bijvoorbeeld ‘scheurbuik’ waaronder scheuren in je aderen (daar begint het) waardoor cholesterol gebruikt wordt om te voorkomen dat die aderen gaan lekken. Cholesterol wordt gebruikt als ‘plamuur’ om gaten te dichten. Derhalve geen oorzaak, maar gevolg van vitamine C wat een bouwstof is.

    Vitamine C is niet alleen een bouwstof maar genereert ook L water in je lichaam. En dit fungeert als multi-medicijn waar nodig.
    Het is een regelstof. Agent, ambulance en brandweer ineen.
    It solves problems.

    Olijfolie of zonnebloemolie gebruik je koud, als dressing of zo, en bakken doe je in roomboter van grasgevoerde koeien. Friese koeien dus. Roomboter is ZWAAR onderschat als voedingsmiddel.
    Frituren doe je maar beter helemaal niet meer.
    Ook geen melk meer. (melkzuur = o.a. spierpijn en erger)

    Ook voldoende bewegen. Hard rennen hoeft niet. Lopen is genoeg.
    Ommetjes. Ook dit maakt L water aan op celniveau als bijproduct van energie voorziening bij mitrochondrieen.

    Anders gezegd: als je beweegt, dus energie verspild, is een ‘bijprodukt’ nieuwe energie!
    Wie kent dat niet. Dat je je energieker voelt na sport!

    Technisch gezien zou dit onmogelijk moeten zijn toch?

    Anders gezegd: het lichaam recycled energie. Factor 10. Tot wel 1000% . Dus: een boterhammetje pindakaas levert het tienvoudige aan energie in joules, calorieen of Watts gemeten.

    God weet dit. Heeft ie met opzet gedaan, wetend dat aan dierlijk leven vréselijk veel energie bij moet om te kunnen bestaan.
    Die (extra) energie heeft ie daarvoor stiekem al in de vorm van omgezet zonlicht in voeding gebracht.

    Vraag mijnheer Cees Andriesse maar. Die weet er alles van.
    Hoewel ik de nodige vragen heb bij zijn theorie over energie benutting/rendement bij planten.

    De functie van basen laat ik achterwege. Ik zeg (bij lange na) niet alles. Het tegenstrijdige bij veroudering is namelijk dat zuren in principe de bouwstoffen zijn (aminozuren, vetzuren) maar tegelijk het probleem zijn bij veroudering. Je kunt soms de zure lucht bij oudjes ruiken. Niet voor niks: wat een zuurpruim! Niet voor niks is urine zuur. Het lichaam moet dat kwijt.

    En waarom ruiken baby’s zo lekker? (als ze niet gepoept hebben)

    Wel. Dat heeft weer met basen en balans te maken.
    En daar zeg ik voorlopig even niks over. Malloot nietwaar?
    Verkopen is gunnen.

    Maar goed.
    Klein tipje.
    ‘ergens zit hier een clou’.

  2. Eddy Drost

    17 december 2015 op 14:58

    Beste Huub,

    Het blijft voor mij een raadsel waarom jij de bijdragen van Jelle Wiersma van toegevoegde waarde ziet van dit blog. Misschien kan je dat toelichten. Het kan natuurlijk zo zijn dat ik de enige lezer ben die zich ergert aan de tsunami aan flauwekul, maar ik kan mij dat niet voorstellen. Wat is de bedoeling van je blog? Van je afschrijven, uit verveling, of denk je een bijdrage te kunnen leveren aan de lezers die uitgedaagd willen worden om over bepaalde zaken na te denken? Ik ben geneigd aan het laatste te denken en met mij, naar ik toch mag aannemen, veel andere lezers. Waarom dan je teksten laten ondersneeuwen door de reacties van een malloot? Niet alleen ik, maar vast ook andere lezers doe je, door dat toe te lichten, een plezier. Ik hoop op een antwoord.

    Groeten,

    Eddy

  3. Huub Mous

    17 december 2015 op 15:07

  4. Eddy Drost

    17 december 2015 op 16:09

    Laf

  5. Eddy Drost

    17 december 2015 op 16:26

    https://youtu.be/an7s1M9YGrc

  6. Cees Andriesse

    17 december 2015 op 18:30

    Eddy, wat Aldus inbrengt is meer dan hete lucht. Dat hij naar een weinig bekend artikel verwijst dat ik lang geleden met een student gepubliceerd heb (“Minimum entropy production in photosynthesis”) maakt duidelijk dat hij echt wel wat van biochemie afweet. Erger je niet, Eddy, dat hij steeds opnieuw over biochemische aspecten van menselijk gedrag begint, al vind je ze te ‘leeg’ en te breedsprakig.

  7. Eddy Drost

    17 december 2015 op 19:13

    Hallo Cees,

    Ik ben geen biochemicus en fel geen oordeel over hetgeen hij omtrent dat onderwerp op dit blog naar voren brengt. Waar ik mij aan erger is de oeverloze herhaling van veel onzin die hij schrijft en de stelligheid waarmee hij het brengt. Zo is het en niet anders. De lezers van dit blog zijn allemaal dombo’s en hij is zo goed om ons even uit te leggen hoe het allemaal zit! Waanzin. Hij is gek! Negentig procent van wat hij schrijft is volslagen lariekoek, onzin en bovendien niet waar. Leugens keer op keer.

    En dan vind ik het jammer voor Huub. Elke dag zijn best doen om vlak over twaalf een tekst te publiceren, bijna altijd mooie teksten, en dan komt die debiel er weer achteraan met zijn onzin. Huub haalt niet alleen dit blog maar ook zichzelf naar beneden door dit toe te laten. Maar ja het is zijn eigen keuze. Motiveren kan hij het blijkbaar niet en loopt er maar weer voor weg. Zwak.

  8. Renneke D.

    17 december 2015 op 20:25

    Ach Huub, wat ben je toch een schat:
    “Hij was een Fries, en dat was het laatste wat ik mijn leven lang ooit wilde worden.”

  9. Freerk van A.

    17 december 2015 op 20:37

    Beste Huub,
    Houd je weblog geschikt voor een ieder die wat beweren wil. Tenzij ongepast, kwetsend, etc.. Waak er voor dat je weblog een geraffineerd forum wordt voor allerhande gladjanussen die na hun carriére in Holland zo nodig alsnog in Friesland hun stem moeten verheffen.
    Hoed je voor reclamemensen en professionele woordvoerders. Hou, heel nationalistisch, Friesland schoon en oprecht.
    De volgers van de weblog kunnen zelf wel het kaf van het koren scheiden.

  10. Eddy Drost

    17 december 2015 op 21:01

    Het zijn altijd dezelfde laffe jakhalzen die anoniem een grote waffel opzetten. Nu hebben we ene Freerk van der A. “Gladjanussen, reclamemensen, professionele woordvoerders”. Ik ben ze hier nog niet tegengekomen. Weer eentje erbij die de onzin uit zijn duim zuigt. Dit begint zo langzamerhand een blog van- en voor zwakbegaafden te worden.

  11. Trui

    17 december 2015 op 21:01

    Wat nou, nationalistisch Friesland. Kul.

  12. Trui

    17 december 2015 op 21:12

    Die hele tekst hierboven van Aldus vond ik nogal lollig, omdat het een mix is van waarheid en leugen. Ook ben ik op zoek geweest naar een clou, waarvan ik wist dat die er niet was.

  13. Keu

    17 december 2015 op 21:18

    @Cees: even een suggestieve vraag: je wilt toch niet het in zichzelf gekeerde gebrabbel van W./AdH vergelijken met werkelijke wetenschappelijke publicaties? W./AdH die het presteert om de uitvinding van het wiel toe te dichten aan mestkevers.

    Ja, wie weet is W./AdH de Van Gogh van de wetenschap en zullen mensen over honderd jaar vol bewondering zijn theorieën lezen en zich afvragen waarom vrijwel niemand hem wou begrijpen. Maar moet ie daarom elke dag weer over dit blog heenzeiken?

  14. Eddy Drost

    17 december 2015 op 21:20

    https://soundcloud.com/agnes-sambrink/fryslan-myn-fryslan-final

    Ik weet niet of de link wel goed tevoorschijn komt, maar het is speciaal voor Freerk van der A tijd voor een nationalistisch lied.

  15. Keu

    17 december 2015 op 21:24

    En roulette kent ie ook alleen van horen zeggen. Zwart of rood, hoe bedenk je het.

  16. Keu

    17 december 2015 op 21:38

    @W./Adh: ik heb een voorstel. Jij krijgt van mij de manier om te winnen bij casino’s. In ruil daarvoor schrijf jij een half jaar niks op Huub’s blog.

    Durf je dat aan vriend/klootzak?

  17. Huub Mous

    17 december 2015 op 22:02

    Slide1q

  18. Keu

    17 december 2015 op 22:23

    Heb je nou weer een reactie van mij weggehaald? Volgens mij wel. Dan rijst bij mij de vraag, heb je ook dingen van W. weggehaald. Is dat wat wij hier tegenkomen slechts de top van de ijsberg. Heeft W. honderd of zelfs duizend keer zoveel hier willen zeggen als wat jij hem toegelaten hebt.

    Of, ben je gewoon een slappe zak, dat zou ook zomaar kunnen. Maar zo denk ik liever niet aan je.

  19. Keu

    17 december 2015 op 22:36

    En – neem dit niet als een belofte, ik heb nog wel andere dingen te doen – ik ga me eens even verdiepen in jouw geschrijf, per alinea. De leugens er uit halen.

  20. Trui

    17 december 2015 op 22:37

    Pindakaas?

  21. Trui

    17 december 2015 op 22:52

    Vreterij in de woddels en de eerdbijen onder ’t roet
    Waalse bonen onder de loezen en de slakken laggen mie oet
    Tutteltoanen en gruin zaip, ja perbaaier ’t mor ’n keer
    War as of wat zolt, en din zingen wie mor weer

  22. Cees Andriesse

    17 december 2015 op 22:55

    Het is niet moeilijk in Aldus’ redeneringen fouten aan te wijzen, maar omdat hij in zijn anonimiteit volhardt hebben weinigen [en ik zeker niet] zin om dat te doen. Niettemin heb ik me onlangs door Truusje laten verleiden te zeggen wat hij fout doet in de berekening van het effect van CO2 op de temperatuur van de Aardse broeikas. Ik heb er spijt van. Daar dient Huubs blog niet voor. Trui zegt dat de manier waarop hij waarheid en leugen met elkaar vermengt eigenlijk wel lollig is. Ja, dat klopt, ik moet er ook wel eens om lachen. Het is in elk geval een stuk onschuldiger dan wat Mesmer in de jaren 1780 in Parijs gedaan heeft, toen hij mensen in een kring om een dampende ton met heet water en ijzermagneten heen zette en ze op die manier ‘magnetiseerde’. Ze deden dan de gekste dingen, als ze elkaar maar eerst de hand gegeven hadden. De suggestie was dat ze dan magnetisme aan elkaar doorgaven, terwijl er (zoals we nu kunnen weten) in hun handen en armen en lijven totaal geen magnetische kracht werkte. Het was knap lastig voor de natuuronderzoekers van die tijd om te bewijzen dat die ‘magnetisatie’ pure suggestie was. Daar moesten mannen als Bailly en Lavoisier voor aantonen dat (gemagnetiseerde) naalden bij de ‘gemagnetiseerde’ proefpersonen geen enkele uitslag lieten zien. Een mooie proef was ook om alles te herhalen nadat de ijzermagneten van te voren stiekem uit de ton gehaald waren. En zo is het ook knap lastig voor natuuronderzoekers (of in dit geval de weerdeskundigen) om te bewijzen dat de redeneringen en het rekenwerk van Aldus pure gewichtigdoenerij zijn. En Eddy, als die bijna altijd ingetypte tekst van Aldus je ergert, sla haar dan gewoon maar over.

  23. Aldus H.

    18 december 2015 op 03:15

    Even paar dingetjes dan maar.

    Mijn anonimiteit was in eerste instantie niet eens bedoeld. Achteraf gezien ben ik er wel blij om en dat heeft alles te maken met mijn arabische vriend, maar misschien is het ook wel een vriendin, die zijn/haar leven niet zeker is na de asieltsunami.
    En ik heb misschien al teveel gezegd.

    @Huub: juustem. Wie draaien hier nu in cirkels.

    @ Keu: bewijs eerst zelf maar eens dat je kunt winnen. En rood/zwart? Wit zwart misschien? Weet ik veel. Does it matter? Als kind heb ik wel eens roulette gespeeld, daarna nooit meer.
    zeiken over futiliteiten: lekker belangrijk.
    En als je dan gewonnen hebt, koop voor mij ff een tweedehands vliegdekschip, dan ben ik hier voor eeuwig weg.
    De Charles de Gaulle schijnt volgend jaar uit de vaart te worden genomen. Die kan het mij wel doen.

    @ Cees Andriesse: er zijn een paar redenen waarom ik het over de global warming heb. Ten eerste: hoe dan ook, false/frauduleuze wetenschap bestaat. En wetenschap is naar mijn mening het laatste bastion als verder alles faalt. Als wetenschap politieke doelen gaat volgen is het domweg einde beschaving. Mee eens of niet?

    @ Algemeen:

    En zéker bij die nep global warming door man-made CO2 zijn de fraudeurs legio. Huizenhoog Gestapelde Diederik Stapels. Maar ook ergens redelijk makkelijk te ontmaskeren omdat alle aspecten zijn om te zetten in cijfers en getallen.

    En dat is dan ook wat ik doe: ik probeer een ingewikkeld probleem zo simpel mogelijk weer te geven door getallen en berekeningen.
    Cijfers waar iedereen het over eens is, makkelijk te controleren etc.
    Probeer het ook wat beeldend te maken.

    MeTingen, en geen meNingen. Wetenschap ipv politiek of emotie.
    Zowel politiek, media en andere warmista’s verzwijgen in alle toonaarden cijfers. Wat mij betreft propaganda waarbij het Nazi regime bij verbleekt.
    En kost ook nog eens 3,2 triljard dollar. UW geld.
    Dat afgaat van uw zorg, uw welzijn, welvaart, onderwijs, pensioen, noem maar op.

    16 parts per million (4% van 400 ppm) als netto man-made CO2 die het klimaat met 2 graden kunnen opwarmen? Dat klinkt eerder als kernfusie ipv een deken.

    Ik besef dat dit ongetwijfeld een wat linksch socialistisch cultureel blog is. Levensgevaarlijk dus als je niet per sé – of ten allen tijde sociaal of politiek correct bent.
    Dat blijkt wel uit de/sommige reacties.
    Liever negeren we de boodschap en demoniseren we de boodschapper. Cijfers slaan we het liefst over want daar snappen we niks van. Of geen zin in. We gehoorzamen liever autoriteit, ook al liegen en bedriegen die alles bij elkaar.

    Tip voor iedereen die een hekel aan mij of mijn reacties heeft: pak me op mijn berekeningen. Dat is het enige waar ik gevoelig voor ben: voor mijn eigen stupiditeit. Ik zal diep knielen/door het stof als ik het fout heb. En ja, ik heb mezelf al eens betrapt op rekenfouten, maar bij man-made CO2 irt CC maakt het voor de uitkomst nauwelijks uit.
    Zelfs al zit ik er een factor 100 naast, dan nog warmt de aarde niet op door man made CO2.
    Nou ja, een paar honderdste graad misschien. Boeie.

    En kijk. Laatste berekening: hoe dik is de laag man-made CO2 op een aangenomen laagdikte van 50 km lucht?
    Enige dichterlijke vrijheid genomen.

    Misschien is de atmosfeer wel 49,8, 60 of zelfs 100 kilometer dik.
    Wel.
    Dan is de laag man made CO2 nog maar 1,60 meter.
    En dit zou de aarde opwarmen met 2 graden?
    In godsnaam. HOE heet kan CO2 worden door zonlicht?
    Miljoenen graden? Dat zou betekenen dat er in elk mens gaten zouden moeten zitten omdat ze tegen gloeiende CO2 moleculen zijn opgelopen. Leven op aarde zou al zijn uitgestorven voordat het begon.

    Dus: WAT klopt er niet in die berekening?

    Ik doe hier en daar wat pogingen om LOGICA en boerenverstand weer wat boven tafel te krijgen, maar ik moet zeggen dat ik niet bepaald het idee krijg dat dat lukt. Je zou zeggen: met name Friezen zijn een nuchter volk. Nou, dat hoor je mij niet (meer) zeggen!

    Nogmaals: als mijn berekeningen niet kloppen, of er mist iets, haal me op die manier onderuit. Maar niet met nietszeggende scheldpartijen, want daar ben ik volkomen immuun voor.

    @ Eddy/Truusje/Trui/Mona etc:
    Lieve schat. Als je van jezelf niet had gezegd dat je een ‘vervelende vorm van Autisme hebt’, dan had ik je niet gespaard. Dat doe ik nu wel. Of autisme nu een ziekte/hersenafwijking/whatever is of niet, ik ga je niet aanvallen. Sterker nog; ik verdedig me niet eens.

    Doe je ding. Scheldt alles en iedereen maar verrot, dat schijnt bij het ziektebeeld te behoren. Ik neem het je niet kwalijk.
    Ik kan hooguit misschien wat tips geven: ten eerste: maak gebruik van je talenten, focus je op wat je zelf wél goed kunt, en vergeet of negeer wat een ander volgens jou fout doet.

    Want met dat eerste genereer je (eigen) energie, en dat laatste KOST jou energie. Hoe intelligent je ook bent: het leven draait om energie. ‘Op de eerste dag schiep God het licht’, remember?

    Licht=energie. Dus: eerst energie, dan pas leven.
    1ste Hoofdwet van God. Niet slim om die te doorbreken.
    So. Be smart. Or: be smarter than the rest. Use your force.

    Daarbij ben ik niet je vijand. Ook niet van Keu trouwens.
    Of in feite van wie dan ook. Geen teer zieltje.
    Dat ik je vijand zou zijn zit puur in je hoofd.
    Maar ja, doe er mee wat je wilt.
    Mij kost het geen energie, jou wel.

    ——-
    Afijn. Zo maar weer eens.

    Nog relevant linkje van news of the day.
    En om het voor de gein eens anders te doen: een meNing ipv een meTing.

    http://www.breitbart.com/big-government/2015/12/13/even-greenies-admit-paris-climate-talks-total-waste-time/

  24. Eddy Drost

    18 december 2015 op 07:12

    Knettergek

  25. al man

    18 december 2015 op 19:58

    a K

  26. Truusje

    19 december 2015 op 08:17

    I’m going back to Tara

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)