Dwarsliggers door de eeuwen heen

Slide1qqqqqqqqq

De Heilige Geest was het die de Manicheeërs in vervoering bracht. Hij deed de Gnostici verlangen naar de goddelijke vonk in zich zelf. Hij deed de Katharen uitzwermen in de bergen en heuvels rond Agen, Albi en de Carcassonne. De Heilige Geest brak de De Vinci Code. Hij bezegelt niet, hij verbreekt elke belofte. Als de koning dood is wordt hij een levende God. Hij sluimert in ons bewustzijn en kan elk moment worden wakker gekust. Hij slaapt in de zoete vervoering van de mystici. Hij huist in het binnenste binnen en in het buitenste buiten. Hij heeft de macht over alle talen. Hij brengt ons altijd weer in trance. Shakespeare deed hij verzen schrijven. Hij kan met woorden werelden scheppen. Hij vliegt waarheen hij wil op woorden van papier. Hij is de duif die langs de wolken scheert. Hij is het bevlogen denken. Hij is het denken zelf voor altijd op de vlucht.

De Heilige Geest is het tegendeel van het gezonde verstand. Het tegendeel ook van het hygiënische denken. Wie zijn code weet te kraken ziet het christendom in een ander licht. De Heilige Geest is het eeuwige NEE tegen de mislukte schepping. De Heilige Geest is de eeuwige opstand tegen de schandelijke beunhaas die de stroom van de tijd ooit uit de eeuwige bron heeft laten ontsnappen. De Heilige Geest is de mens in opstand. Hij is de vogel die hoog in de boom zit en de wereld uitfluit. De Heilige Geest is de eenvoud van het hart. De Heilige Geest wacht op het Ware Derde Rijk dat ons nog altijd te wachten staat. De Heilige Geest wacht op die ene generatie die het eeuwige koninkrijk op aarde zal stichten. De Heilige Geest is de virtuoze vlucht uit de wereld van banaliteiten. De Heilige Geest wil slechts één ding, namelijk dit: dat hij niets wil. De Heilige Geest heeft slechts één doel: de doelloosheid. De Heilige Geest is de eeuwige stilte die het geluid van dit moment – hier en nu – omgeeft. De Heilige Geest doet wat hij wil en laat zich niet vangen. De Heilige Geest huist in het eeuwig gespleten heden. De Heilige Geest is voor eeuwig afwezig, daar waar hij verschijnt.

Zo, dat is er uit. U zult denken, hoe kom ik hier op. Welnu, ik schreef deze woorden in een staat van vervoering die ik nu moeilijk meer kan navoelen. Zo’n tien, twaalf jaar geleden was ik gedfascineerd door het fenomeen ketterij binnen het christendom. Ik las De linker hand van God. Een biografie van de Heilige Geest (1998) van Adolf Holl. In dit boek wordt de geschiedenis verteld van de Heilige Geest in een kerk ‘waaruit de geest grotendeels is verdwenen’. De Heilige Geest, zo laat Holl zien, duikt altijd weer op als onruststoker die de gevestigde orde overhoop gooit.

De sporen van God zijn niet terug te vinden in de officiële kerkgeschiedenis maar in de geschiedenis van ketters, exorcisten, kluizenaars, mystici, vrijdenkers, excentriekelingen, kunstenaars, communisten, anarchisten en wellicht ook onder gekken, dwazen en psychotici, kortom: de dwarsliggers door de eeuwen heen. Ik was op het spoor gekomen van deze alternatieve geschiedenis van het christendom na het lezen van het boek De toekomst der religie van Simon Vestdijk. Wie over de toekomst van de religie wil nadenken, moet zijn inspiratie niet zoeken in de officiële geschiedenis van het christendom, maar in de schaduw daarvan. Het verhaal van de ketters is boeiender dan dat van de orthodoxie en de dogmatiek.

sierksma0001

Onlangs heb ik het proefschrift van Fokke Sierksma herlezen Phaenomenologie der religie en complexe psychologie. Het viel me op hoe vaak hij daarin naar Vestdijk verwijst. Op het gebied van de godsdienstwetenschap was Vestdijk voor Sierksma een autoriteit van vergelijkbare statuur als zijn eigen professoren in Groningen. Bij het lezen van Sierksma’s dissertatie  stuitte ik op de theoloog Johannes Lindeboom. Hij was de promotor van Sierksma in 1950. Lindeboom had op het laatste moment professor Van der Leeuw vervangen. Van der Leeuw was op 18 november van dat jaar overleden. Sierksma promoveerde nog geen maand later, op 12 december 1950, in Groningen.

Dat moet dus een dramatisch gebeuren zijn geweest, temeer omdat de dissertatie van Sierksma grotendeels een kritiek was op de fenomenologische methode die Van der Leeuw in de godsdienstwetenschap had ontwikkeld. Van der Leeuw had het manuscript Van Sierksma’s proefschrift nog in het geheel gelezen en de drukproeven heeft hij ook grotendeels mede gecorrigeerd. Sierksma gedenkt zijn leermeester in de inleiding als een zeer groot geleerde ‘die steeds zoekend naar wegen en grenzen, alleen koninklijke wegen ging en alleen natuurlijke grenzen erkende.’ (…) ‘Er blijft niets anders over dan dit proefschrift, waarin ook de aanvallen op zijn werk zijn glimlachende goedkeuring hadden, op te dragen aan zijn nagedachtenis.’

_par009199901ill0031

W.F. Hermans, F. Sierksma en D. Vriesman, Luxemburg, 1953 ( foto: dbnl)

Hoe Lindeboom Van der Leeuw bij de promotie heeft vervangen, is mij niet bekend. Ook Lindeboom was hoogleraar in Groningen en wel in de kerkgeschiedenis. Hij had zich bekendheid verworven door een inmiddels klassiek geworden boek, dat al in 1929 was verschenen: Stiefkinderen van het christendom. Het is een historische studie naar sektariërs en ketters door de eeuwen heen. Theologische anarchisten, zo zou je ze ook kunnen noemen. Ik ben direct naar dat boek op zoek gegaan. Het bleek dat er een exemplaar aanwezig was in de Provinciale Bibliotheek in Leeuwarden, maar ik wilde natuurlijk zelf een origineel bemachtigen. Dat is tegenwoordig niet zo moeilijk. Je googelt even op internet en dan zie je welk antiquariaat er nog een in voorraad heeft. Dat bleek een antiquariaat in Dieren te zijn. Dat wonderlijk plaatsje tussen Deventer en Arnhem, met een heel mooi, oud stationnetje. Vroeger zei de conducteur daar altijd: ‘Dieren uitstappen. Mensen blijven zitten.

Hoe dan ook, ik heb het boek besteld en een paar dagen later werd het mij keurig toegestuurd in een grote kartonnen doos. Het blijkt nog in redelijke staat te verkeren. De band is wat beschadigd en er zitten wat bruine vlekken op de titelpagina, maar dat is dan ook alles. Op de Franse pagina trof ik een klein ex-librisstempel aan met de naam R.B. Evenhuis. Na opnieuw even googelen kwam ik erachter dat dit een predikant was die in 1965 Ook dat was Amsterdam het licht deed zien, een 5-delig standaardwerk over de kerk der hervorming in de gouden eeuw. De goede man zal wel niet meer leven, anders komt zo’n boek niet in een antiquariaat in Dieren terecht.

Slide1

Ik heb Stiefkinderen van het christendom nog niet gelezen, maar ik ben natuurlijk wel nieuwsgierig naar de inhoud. Kennelijk was er al in de jaren twintig van de vorige eeuw serieuze aandacht voor de ketterse geschiedenis van het christendom. De romantische traditie ven de negentiende eeuw had een andere kant van de religie aan het licht gebracht. Het gevoel ging het dogma verdringen. De natuur werd meer centraal gesteld, niet in de laatste plaats door een herleefde belangstelling voor Spinoza. De opkomst van de psychologie aan het einde van de negentiende eeuw wierp nieuw licht op de psychologische aard van de mens, wat zijn repercussies had op het denken over de religie.

In de periode rond 1900 stond spiritualiteit hoog in het vaandel. Men wilde meer weten over de rijke verscheidenheid die de religie als persoonlijke ervaring te bieden had. William James schreef zijn ‘Varianten van religieuze beleving‘ al in 1902, twee jaar na het hoofdwerk van Freud Die Traumdeutung. De theologische benadering van Schleiermacher kreeg uiteindelijk een vervolg bij Rudolf Otto met zijn nadruk op het irrationele element in de religieuze ervaring. Zo ontstond stilaan een verruimde blik op het fenomeen religie. Daarbij kwamen niet alleen de religies van primitieve volken en niet-westerse culturen, ook die van ketters en sektariërs in een ander licht te staan.

De geschiedenis van de ketterij bracht ook andere typen christenen aan het licht. De driedelig die Vestdijk hanteert in zijn boek De toekomst der religie, te weten: het metafysische type, het sociale type en het mystieke type was in zekere zin al door Lindeboom voorbereid met zijn driedeling in het intellectualistische, het socialistische en het mystieke type. Niet alleen Simon Vestdijk maar ook Fokke Sierksma moet het werk van Lindeboom goed hebben gekend. Sterker nog, Sierksma verwijst ernaar in stelling XVIII van zijn proefschrift die luidt ‘

‘Bij een verdieping in dieptepsychologische zin van Lindebooms’s waardevolle psychologische beschouwingen verdienen ook de alchemisten een eigen zinvolle plaats in de ‘rij der stiefkinderen van het christendom’.

Daarmee was zijn kritiek op de methode van Van der Leeuw in een notendop verwoord. De godsdienstfenomenologie had immers de godsdienstpsychologie van Jung tot dan toe links laten liggen en dat was Sierksma een doorn in het oog. Vestdijk daarentegen nam Jung wel degelijk serieus. Jung had voor alles belangstelling wat ook maar iets met religie te maken had. Niet alleen de lange stoet van ketters, die Lindeboom behandelt, zoals de Manicheeërs de Katharen, de Waldenzen, de mystici, de reformatorische individualisten, de Mannen van het inwendig woord van de Heilige Geest, de sociale ketters uit de hervormingstijd, de ketters van het humanisme, de natuurwetenschappelijke en de theosofische verlichting, Paracelsus, Jacob Böhme, de Seekers, de Quakers, de Behmenists, de Vrijdenkers, de Theosofen. de Collegianten, de Gichtelianen, de Hernhutters en de Plockhoyisten.

Dit bonte gezelschap was voor Jung nog niet genoeg. Hij richtte zijn aandacht ook ver buiten het christendom: op de Tao, het animisme, de Eleusische mysteriën, het polytheïsme, de zonnemythologie, de mythe van het goddelijk kind, de triniteit en de quaterniteit, en de gelijkenis tussen Osiris, Christus en Dionysus, het Zenboeddhisme, Yoga en mandala’s. Kortom, te veel om op te noemen. De religie heeft  waarschijnlijk meer stiefkinderen dan kinderen gehad. Veel van die wonderlijke varianten zijn inmiddels ver achter de horizon verdwenen. De eclips van het christendom in het proces van de secularisering heeft ons niet alleen de blik op de toekomst van de religie ontnomen, maar ook op het verleden met al zijn dwarse eenlingen en onruststokers. We gaan wellicht een tijd tegemoet dat het christendom zelf een ketterij zal worden. Daarmee is deze religie weer terug bij af, want de eerste christenen waren de stiefkinderen van het Jodendom. Zij waren de eerste anarchisten. Het christendom begon als een ketterij. De ware erfgenamen van Christus waren de dwarsliggers door de eeuwen heen.

4 Reacties »

  1. Wies de Winter

    13 december 2015 op 02:32

    Sorry Huub, je weet dat ik het lekker vindt die onderwerpen bij jou maar ik vrees toch echt dat ik je geen beloftes doen kan aangaande mijn hang naar het licht erotische omdat het zo lekker mengen is met jouw onderwerpen. Als ik hier een uniform aan moet vind ik er meteen geen drol meer aan, mijn uniform heet blommenbloes of nylonkous.

    [youtube https://www.youtube.com/watch?v=ZzFYmz2lfT4?list=PLPebbZd6O7SqUrnyi1RarfhSiR7mq_9G2&w=560&h=315%5D

    Wist jij trouwens dat die Mani van jou seks afwijst, kom op Huub zo kan een mens toch zeker niet leven. Nee , zeker niet alles moet in het openbaar maar wat rafelrandjes mengen met jouw strakke afleidingen , vind ik heerlijk.

  2. Aldus H.

    13 december 2015 op 03:18

    Tja, ook hier mis ik min of meer toch wel enigszins de ‘oer religies’. Oftewel: de religies voor Christus.

    Ik vraag mij toch al een tijdje af. Als je kijkt naar hoe de oude Egyptenaren keken naar de natuur en die ‘vertaalden’ naar religie en verhalen, dan kom je héél veel overeenkomsten tegen.

    En dan vooral en met name de mestkever en de zon.

    Oftewel: de resurrection, de wederopstanding.

    Wat ik me afvraag is het volgende: wie was er eerder: de mestkever of de zon als inspiratie voor de wederopstanding?

    Was het zo dat men eerst naar de zon keek, die tijdens de zonnewende ‘wederopstond’, en vervolgens zag dat de mestkever dit ook deed?

    Of zag men eerst de mestkever en dachten later: verrek, dat doet de zon ook!

    Waarbij de mestkever dan ook nog eens ‘leven uit het niets’ kon creeeren. De pop, larve, ‘mummie’.

    Toegegeven: men keek verkeerd, maar het leverde wel mooie pyramides en een hoogconjunctuur op.

    Overigens ook een mooi voorbeeld van ‘false science’.
    Doordat men verkeerd keek (al dan niet doelbewust, al dan niet met een dubbele agenda) zette dat hele beschavingen op de kop. Wellicht tot vandaag de dag toe.

    Want nee. De zon doet niet aan wederopstanding. De zon daalt ook niet af in de ‘onderwereld’. De aarde draait. Maar ja, wisten zij veel toendertijd.

    Maar ja, het kwam toen zo mooi overeen he? Het feit dat de mestkever ook afdaalt naar de onderwereld, om daar uit een bolletje poep leven uit het niets te creeeren, en de zon die natuurlijk ook bron was van/voor alle leven enzovoorts.

    Neem een paar paddo’s en je fantaseert er zo een hele bijbel/religie van.
    Later bleek ook nog eens dat poep (metafoor zon) erg goed was voor het land dus de ‘science was settled’.

    En iedereen geloofde dat ook. Dat kan namelijk niet anders, want is onmogelijk om pyramides te bouwen met slaven. Enige wapen wat er toen was waren misschien stokken, zwaarden of een zweep, en je overmeesterd met 10-20-100 man zo een slavendrijver, dus was het gauw einde oefening geweest.

    Nog afgezien dat je met zijn allen keihard kunt wegrennen ook nog eens. Heras Hekwerken BV bestond nog niet he?

    Dus.
    Mensen die daar aan meegebouwd hebben moeten volledig overtuigd zijn geweest van het enorme nut en de eer (in een goddelijk hiernamaals) om deze mega klussen te klaren. Hyper gemotiveerd.

    De doornen om Jezus’ hoofd heeft ook niks te maken met het ‘lijden’ maar alles met zonnestralen.

    Maar dus. Aldus Aldus.

    Wat nu als ELKE religie in feite eens is gebaseerd op (het gedrag van) de mestkever? En dan ook nog eens verkeerd gekeken en derhalve geinterpreteerd?

    Is dan niet ALLE religie in feite een Buiten Proportionele Bijbelse Klucht Van Jewelste? (BPBKVJ)
    Is dan ook niet ELKE discussie hierover eveneens een BPBKVJ?

    Wat mij betreft: ik zeg niet dat het waar is, maar onmogelijk is het niet! In hoeverre leeft de mensheid dan niet in een compleet zelf geschapen Matrix? In een totale illusie?

    Die uiteraard de 0,00001% donders goed uitkwam!
    Want welke heerser wil nu niet als God aanbeden worden!

    Maar ja, sign of the/all times. De mens WIL domweg in sprookjes geloven. Emotie regeert vér boven verstand of logisch denken.

    Emotie schakelt het hogere brein uit en het lagere in.
    Tussenweg lijkt er niet te zijn.

    En handelen/denken op basis van emotie kan binnen seconden geregeld worden (man wurgt kitten, slaat puppy dood) , maar dan weer terug naar realiteit(sbesef) , opschakelen naar het hogere brein, kan letterlijk jaaaaaaren duren.

    Het brein kan er bijzonder slecht tegen dat je bijvoorbeeld altijd in iets geloofd hebt wat achteraf gezien een keiharde leugen is geweest. Het verzint dan allerlei uitvluchten. Daarom doen ook lang niet alle vrouwen aangifte van verkrachting: want dan ineens ‘is het waar gebeurd’. Het is vooral ook schaamte!

    Dit valt te vergelijken met miljarden gesprekken en ‘discussies’ over het geloof en de secularisering. Secularisering is enigszins te vergelijken met het verkrachtingsproces van een vrouw.
    Ontkennen, ontkennen, wegstoppen. Totdat ‘de leugen’ niet meer houdbaar is natuurlijk.

    Ander voorbeeld. Over mezelf. Er zijn hier zeker weten ongetwijfeld mensen die mijn bloed wel kunnen drinken, want ik ben in hun ogen een emotieloze robot, een machine bijna.
    Ik brand hier en daar nog wel eens een heilig huisje af.

    Dat is hetzelfde als tegen een verkrachtte vrouw zeggen: lieve schat, je bent toch echt verkracht!

    Als je het zo ziet is het inderdaad nogal harteloos misschien.
    Het enige verdedigingsmiddel, schaamte, neem je ze nog af ook.
    Maar als je op dat moment afhaakt mis je de clou.

    De clou is: Doe er iets tegen, doe aangifte! Zorg dat dit niet ook andere vrouwen kan gebeuren! Dan maak je van schaamte (introverte emotie) een extraverte emotie: be/erkenning, geen schaamte, maar trots en wellicht sterker uit de strijd, en aangifte om erger te voorkomen.

    Maar niet iedereen trekt dat of kijkt de film even af.
    Want de eerste emotie is al binnen seconden bepaald.
    En die was impulsief negatief.
    Dat dat even onomkoombaar was om een andere zienswijze te genereren.

    Maar dat is nou net waarin wij van dieren verschillen. Rede. Logica.
    Verstand. Wetenschap. Kunst.
    Intuitie en mienskip kunnen dieren of lagere diersoorten ook best, dus daarin verschillen we niks.

    Maar het is en blijft lastig: religie / sprookje loslaten waar jijzelf, je ouders en voorouders eeuwen lang in hebben geloofd. Maar het woord zegt het al : GELOOF. Geen zekerheid of wetenschap dus.

    Ik ben zelf a-religieus opgevoed. Thank God.
    Ik heb ook geen enkel gevoel ever ooit gehad dat ik iets miste of zo. Integendeel zelfs. Het heeft me me misschien wel voor allerhande trauma’s of weet ik wat voor ellende behoed zelfs.

    Kijk nou eens naar Huub. Die blijft maar door struggelen over de religie. Nota bene een psychose van gekregen. Werkt door tot de dag van vandaag.
    En tienmiljoenmiljard vragen die in feite NOOIT beantwoord zullen worden. Kost vreselijk veel energie volgens mij.

    En natuur zit zo in elkaar dat leven zo energie efficient mogelijk in elkaar zit. En als je het zo bekijkt is religie misschien wel het meest energie IN-effeciente ‘ding’ wat de natuur heeft voortgebracht.
    Het schakelt het lagere brein in namelijk. Je bent een schaap wat gehoed moet worden. Oftewel: wij denken voor jou.

    En daar krijgt het hogere brein later last van. Dus: oorlog in jezelf.
    Niet efficient. Ook hier weer vergelijking te maken met verkrachting. De fysieke verkrachting zelf duurde niet lang, was misschien niet eens pijnlijk, maar het gaat om de geestelijke gevolgen daarvan. Die zijn veel pijnlijker en kunnen jaren duren.

    Die ‘oorlog’ ken ik dus niet. God bless. Ik hoef me dus ook nooit af te vragen van: wat bedoelde Jezus nou precies, of: had ik misschien dat korte rokje niet aan moeten trekken? Heb ik het zelf uitgelokt?

    Man oh man… je zult er nooit uitkomen. It’s a dirty war… very dirty.. En zo heeft God het écht niet bedoeld.

    Letterlijk alles waar je `s nachts van wakker ligt: dat is NIET bedoeld. Eventjes kan wel, dat is goed voor het overlevingsmechanisme en denkvermogen, maar daarna moet het stoppen. Stopt het niet? Dan zul jet toch echt nog dieper moeten nadenken of om hulp vragen.

    Maar zonde? Welnee. God heeft je écht niet op aarde gezet om je SCHULDIG te moeten laten voelen! Schuldgevoel is namelijk energie IN-efficient en IN-efficiente kan de hele groep schaden en leiden tot de ondergang van de hele soort. En dat staat HAAKS op God’s doel en dat is: leven!

    De kerk heeft zonde uitgevonden om domweg schaapjes te hoeden voor meerdere eer en glorie.
    And guess what Sherlock: you are the sheep. Feel guilty. We wil save you and protect you. We will take care for you in the afterlife.

    Yeah right.

    En wie hebben dit truukje overgenomen denkt u?
    Politici. Bankiers. Isis.
    Ach, in feite iedereen die macht over anderen willen hebben.

    And as we speak: today hebben 195 landen besloten tot een gezamelijke Jihad tegen Climate Change/ CO2.

    Oftewel: de crippling van economies en maar liefst 3,2 moleculen CO2 te willen besparen op 1 miloen deeltjes lucht.

    Climate Change heeft letterlijk ALLES in zich van een religie.
    Maar ja krijg dat maar weer eens uit de koppies van het volk want wie wil nou niet een kitten/puppy/boom het klimaat redden?

    U wordt weer eens arnaal uitgewoond tot op het bot, maar ja, dat klimaat he? Dat klimaat MOET gered worden. Dat is u vakkundig in uw frontale kwabben gedumpt.

    Hierover meer in deel II.

  3. Wies de Winter

    13 december 2015 op 03:25

    Ik was eens in de kathedraal van Albi, het was bloedje heet en dan is het heerlijk schuilen in de koelte van een kerk, volgens mij is dat ook de rede dat ze in zuid europese landen geloviger zijn dan in de noordelijke regionen. Als de kerk letterlijk een schuilplaats is kan de religie langer stand houden waarom zou je daar een modernere variant van willen. Hoeveel mensen passen er in een ijskarretje, het schiet gewoon niet op en wat voor een voordelen brengen ons nu eigenlijk het moderne, nog even afgezien van het relatieve? Ieder zijn pleziertjes, vrijheid blijheid, zeker in het geloof, dat houdt de zaak tenminste levendig.
    Als je ’s morgens in Italie of Spanje een kerkje binnengaat zitten daar altijd wel vrouwtjes voorin , in het zwart gehuld, wat denk jij dat die vrouwtjes daar zitten te doen, schuilen voor de zon zou een optie kunnen zijn ,ware het niet dat de ochtendzon in warme landen nu juist zo weldadig is. Ik zie maar een mogelijkheid, ze zitten te wachten op meneer pastoor die de mis voor ze komt doen, dat georakel, dat gezwiep met wierook, het zoet gevooisde gebrabbel van gebeden, het is als parfum bvan een vrouw, ze schenkt graag haar devotie om dit romantische gehannes van het ritueel mee te mogen maken en bovendien zijn ze natuurlijk allen heimelijk verliefd op de onweerstaanbare meneer pastoor die ze zachtjes minnen onder hun zwart gesloten jurken.

    Ik was dus in Albi in de kathedraal om af te koelen. Van buiten was zij al overweldigend , het rode steen uit de Rouerque, krachtig en toch sensueel, kleur doet veel met een mens, schilder alle kerken in Nederland eens rood en ik denk dat je al een hele boost te pakken hebt qua opkrikking van het geloof. De kathedraal ligt naast het Toulouse Lautrec museum. Er worden in elke stad altijd mooie combi’s gemaakt met een kerk, een bijzonder standbeeld ervoor, een museum, HET grand cafe van een stad, Voor elke kerk staat wel iets dat het oog trekt.

    Binnen was het niet alleen heerlijk maar het was er onverwacht prachtig ook. Er leipen maar een paar toeristen, en overal stonde grote borden niet fotograferen, maar toen zag ik een onweerstaanbere muurschilderingen met naakte engelen en boeken, een prachtige combi omdat je engelen zelden zie afgedrukt met boeken, ik nam natuurlijk even een foto van alleen dat ene bijzondere stuk. Thuis had ik hem al weer snel weggemikt zoals ik al mijn foto’s altijd onmiddellijk wegmik. en nog veel later heb ik er naarstig naar gezocht op het net, naar dat beeld met die engelen en die boeken, maar nooit gevonden en nu ie ik haar ineens , het zijn helemaal geen engeltjes , het is een stelletje ongeregeld, wat moeten die daar in de kerk, orry, dat kan ik natuurlijk niet beoordelen. Mijn kernpunt blijft onverminnelijk de kerk van Albi is helemaal ok.

    En toch weet ik het zeker nu, het waren engelen en ze hadden boeken in hun hand zoals normale engelen doen en dit zooitje ongeregeld met binnenste buiten boeken heb ik daar nooit gezien, en ban zoiets had ik ook nooit een foto willen nemen dat is nog wel het beste bewijs voor mezelf dat ik goed zit.

    https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Albi_cathedral_-_fresco_1.jpg

    Prachtig ook nu ik die foto’s terugzie, normaal heb ik niet zoveel met die naar binnengekeerde vliegdekmoederschepen, maar deze is werkelijk mooi … en lekker koel natuurlijk

    https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Albi_cathedral_-_choir_and_choir_screen.jpg

    Oh gelukkig ik ben nog niet gek, zie hier mijn versie

    http://www.agefotostock.com/age/en/Stock-Images/Rights-Managed/IBR-1543337
    nog niet helemaal jofel mar in ieder geval minder lam.

  4. Wies de Winter

    13 december 2015 op 03:28

    Gezellig weer hier, Huub.

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)