Archief

Archief voor november, 2015

Een opdracht bij geboorte

‘Als je kon reizen in de tijd, zou je baby Hitler dan vermoorden? 42 procent van de Amerikanen antwoordde positief op de vraag van The New York Times. De klassieke vraag houdt Amerika weer bezig sinds The New York Times eind oktober de kwestie had voorgelegd aan lezers en de resultaten in een grafiekje rondstuurde […]

Lees de rest

Herfstdraden 2

Een paar kleine boombladeren, kennelijk door de wind meegevoerd uit een nabijgelegen park, dwarrelden neer op de binnenplaats. Ze werden op hun tocht naar beneden vergezeld door enige dunne, stofachtige draden .’Waarom kunnen ze hun stof niet aan de voorkant boven de straat uitslaan?’ zuchtte ze. ‘Vuile varkens.’ ‘Hé?’ vroeg John. ‘Smerig tuig is het, […]

Lees de rest

Vrijheid in moeilijke tijden

Kristallnacht, the day after, Berlijn 10 november 1938 ‘Everything can be taken from a man but one thing: the last of human freedoms – to choose one’s attitude in any given set of circumstances, to choose one’s own way.’ Viktor F. Frankl Eergisteren werd op meerdere plaatsen in Europa de Kristallnacht herdacht. Tijdens een herdenking in […]

Lees de rest

You’ll never walk alone

In 1973 las ik een boek van Professor H.R. Rookmaaker Modern art and the death of a culture. In dit boek wijst Rookmaaker op de gnostische restanten die bewaard zijn gebleven in de mythe van de moderne kunstenaar als profeet. De kunstenaar is volgens hem een valse profeet, zoals ook de woorden van de profeten […]

Lees de rest

Voor herhaling moet worden gevreesd

Paus Franciscus staat open voor een bezoek aan Nederland. Dat heeft hij in een interview met de Nederlandse daklozenkrant laten weten. Eerst moet hij nog wel even uitgenodigd worden door het Nederlandse bisschoppen. Je zou zeggen, een kleine moeite, maar dat schijnt een onoverkomelijk probleem te zijn. Eergisteren zag ik in Nieuwsuur hoogleraar kerkgeschiedenis Paul van […]

Lees de rest

Telkens weer

‘In ons brein schijnt een bijzonder gebied te bestaan dat je het poëtisch geheugen zou kunnen noemen en dat registreert wat ons heeft betoverd, ontroerd, wat ons leven mooi heeft gemaakt.’ Dat beweerde Milan Kundera in zijn roman De ondraaglijke lichtheid van het bestaan. Ik heb dat altijd een intrigerende uitspraak gevonden. Het laat zien […]

Lees de rest