Eros, Thanatos en het kwaad

The cover of a French edition of The Protocols of the Elders of Zion, circa 1940

‘Niloes werd geobsedeerd door het ‘joodse probleem’ en was bang voor een samenzwering, die, zo was zijn overtuiging, er niet alleen op uit was de wereld 
te veroveren maar het ook gemunt had op zijn persoon. In zijn huis had hij een afgegrendelde kist staan, ‘Het Museum van de Antichrist’. In die kist lagen in complete of gedeeltelijke vorm vele voorbeelden van de Davidsster; hij 
had er zichzelf van overtuigd dat die ster het geheime teken was van de joodse internationale samenwerking. Omdat die ster bestaat uit twee elkaar snijdende driehoeken, raakte Niloes ervan overtuigd dat elke driehoek verdacht was 
- het zou wel eens een deel van het verschrikkelijke symbool kunnen zijn.
 Daarom borg hij in zijn kist ook een grote voorraad verdachte driehoeken op: uitgeknipte advertenties, de driehoekige kentekens van technische opleidingen, stukken van kerkelijke gewaden en militaire en diplomatieke onderscheidingstekens die van zes puntige sterren waren voorzien. Hij verzamelde zelfs verschillende paren overschoenen – waarschijnlijk omdat een 
rubberonderneming die luisterde naar de naam De Driehoek, de zolen van 
haar producten had getooid met haar onheilspellende handelsmerk. Het beeld van Niloes, bezig oude joden die verraderlijke voetafdrukken in de 
sneeuw achterlieten terwijl ze kwaadaardige plannen aan het uitbroeden waren voor de wereldoverheersing, op te sporen, is – zoals een Engelse onderzoeker heeft opgemerkt – gewoon verrukkelijk.’

Aldus Robert Waite in zijn boek. Aldolf Hitler als psychopaat (1977). Het gaat hier om de Rus Serge Alexandrowitsj Niloes, die bekend is geworden als degene die in 1905 de zogeheten Protocollen van Zion heeft verspreid. In 1921 werden ze ontmaskerd als een vervalsing, maar bij zijn dood in 1929 geloofde Niloes nog steeds dat de Protocollen echte uittreksels waren van de notulen van het eerste Zionistische Congres dat in 1897
 in Basel werd gehouden. Een onbekende ‘weldoener der mensheid’ zou ze gestolen hebben uit het hoofdkwartier van de Zionistische beweging in Frankrijk.

Ik zou wel eens willen weten hoe dat ‘Museum van de Antichrist’ er uit heeft gezien. Als je op internet zoekt naar meer informatie over de Protocollen van Zion, dan kom je vooral hele foute filmpjes tegen. Er zijn zelfs gestoorde complotdenkers die menen dat de grote Joodse samenzwering om de wereldmacht in handen te krijgen nog altijd opgaat. Zelfs de aanslagen van 9/11 zouden te verklaren zijn vanuit de Protocollen van Zion. Zo wordt beweerd dat er in de Twin Towers geen enkele Jood is omgekomen. Het was dus een Joods complot dat hier achter zat. De paranoia kent geen grenzen, vooral als het gaat om zaken als de Antichrist en de oorsprong van het kwaad.

De eerste primitieve versie van de Protocollen van Zion is volgens Waite waarschijnlijk in 1899 geschreven door onbekende auteurs in ‘de Ochrana’, de geheime politie van de Russische tsaar. Maar de naam van degene, die de frauduleuze protocollen samenstelde, is nooit achterhaald. de Protocollen werden in Rusland gebruikt om haat te zaaien tegen de Joden. Ze kwamen ook in Duitsland en later zelfs in Amerika terecht. Ook Adolf Hitler liet zich erdoor inspireren. In 1935 werden de Protocollen van Zion verplichte literatuur op alle scholen van Duitsland.

Het is een van die wonderlijke verhalen over de mogelijke bronnen van Hitlers antisemitisme. Vreemd genoeg besteedt Fontaine in zijn boek De onbekende Hitler (1992) geen enkele aandacht aan de Protocollen van Zion, terwijl hij toch een hele reeks – al dan niet – occulte bronnen, die voor Hitler van belang zijn geweest, de revue laat passeren. Het is ook de vraag wat bij Hitler werkelijk de doorslag heeft gegeven. Zeker is dat het antisemitische klimaat in Wenen, waar Hitler van 1907 tot 1913 verbleef van invloed is geweest op zijn haat tegen de Joden. Zo rond de eeuwwisseling was Wenen een smeltkroes van duistere ideeën en troebele ideologieën.

Eind jaren tachtig zag ik de film Bad Timing (1980) van de regisseur Nicholas Roeg. Eros en Thanatos, seks en dood, dat zijn de thema’s van deze broeierige film, die gaat over de kortstondige relatie van een psychiater – gespeeld door Art Garfunkel – en een patiënte, een mooie jonge vrouw die erop los leeft en bijna sterft aan een overdosis drugs. De psychiater raakt onder invloed van de zelfvernietigende praktijken van zijn patiënte, die wordt gespeeld door Theresa Russell. Als hij haar aantreft onder invloed van de overdosis, wacht hij met het bellen van een ambulance. Er wordt gesuggereerd dat hij seks met haar gehad, terwijl zij al in coma ligt. De meeste scenes spelen zich af in flash backs tijdens het verhoor dat de psychiater op het politiebureau moet ondergaan door een rechercheur die geen genade met hem heeft, maar zelf ook bijna in trance raakt in dit macabere spel van verbeelding, lust en doodsdrift. De film speelt zich af in het Wenen van de jaren zeventig van de vorige eeuw, maar het had ook het Wenen van rond 1900 kunnen zijn.

Slide1

Wenen is de geboortestad van zionisme en nazisme. Het Wenen van Wittgenstein die zich ooit afvroeg of er een brug te slaan was tussen taal en werkelijkheid. Of waren er soms alleen bruggen te slaan tussen taal en taal?  Het is het Wenen van Freud, de stad van de psychoanalyse, de stad ook waar Hitler ooit kunstenaar wilde worden. De stad van de atonale muziek van Schönberg en de functionele architectuur van Adolf Loos, gebouwen zonder enig ornament, want dat was een misdaad. Het Wenen dat door Karl Kraus ooit is bestempeld tot ‘het onderzoekslaboratorium voor wereldvernietiging’. Het Wenen van Otto Weininger, van antisemitisme vrouwen- en mensenhaat. In dat Wenen dus opent de film met een veelbetekenend shot van een schilderij van Gustav Klimt. Seks en dood houden elkaar hier in een wurggreep die alles en iedereen beklemt. De waarheid van de mens ligt in zijn meest duistere verlangens, dat lijkt de bottomline te zijn van deze verlate film-noir.

Ik moest eraan denken toen ik van de week las over de vele pogingen die psychiaters hebben ondernomen om het geheim van Hitler te ontrafelen door op zoek te gaan naar de geheimen van zijn seksuele verlangens. Vaak is er gedacht dat er een verband bestaat tussen Hitlers moordlust en zijn gestoorde seksleven. Bij sommige onderzoekers is het verlangen om een seksuele verklaring voor het raadsel Hitler te vinden op zichzelf en seksueel verlangen geworden. Hitler zou een pervers seksleven hebben gehad. Anderen beweren juist dat hij niet in staat was tot seks en zich alleen kon overgeven aan voyeurisme. Weer anderen gaan ervan uit dat hij aseksueel moet zijn geweest. Maar altijd weer is er dat intrinsieke verband tussen Hitler en seks.

explaining-hitler-ron-rosenbaum

In zijn boek Explaining Hitler, In search of the origin of evil (1998) gaat Ron Rosenbaum zelfs zover dat hij hierin een echo herkent ‘van de van de romantische overtuiging dat de bevrijding van seksuele 
onderdrukking ons zou bevrijden van de duistere Middeleeuwen, de duistere 
impulsen binnenin onszelf.’ Hitler wordt zo het onderzoeksobject bij uitstek, waarin we een verklaring zouden kunnen vinden die ons kan bevrijden van de ‘duisternis van onverklaarbaarheid.’ Het is immers een onverdraaglijke gedachte dat er een Hitler in elk mens schuil zou gaan.

Hitler moet compleet gestoord zijn, waardoor we onszelf weer normaal kunnen voelen. Zelden heeft een Hitler-verklaarder dan ook de verleiding kunnen weerstaan om een seksueel geheim tot de 
verborgen variabele in de raadselachtige psyche van Hitler te verheffen. Zo werd seks de sleutel om de abnormaliteit van Hitler te kunnen begrijpen. Of zoals professor Herman von der Dunk het ooit eens treffend verwoordde: ‘De enige onderdaan, die Hitler niet onder controle had, hing tussen zijn benen.’

Nu moet gezegd dat Hitler er alles aan heeft gedaan om voeding te geven aan deze broeierige belangstelling voor zijn seksualiteit, die waarschijnlijk ook allesbehalve normaal moet zijn geweest. Maar wat is normaal? Wat schokkend was in 1930 is tegenwoordig in elke pornofilm voor een miljoenenpubliek toegankelijk. De zogeheten perversiteiten, waar Hitler van werd verdacht, waren destijds een duister continent voor de verbeelding van menig kleinburger, maar zijn onze tijd van het internet afgedaald tot een verzonken pornografisch cultuurgoed voor de massa’s.

De meeste verhalen over Hitlers perversiteiten concentreren zich rond zijn halfnicht Geli Raubal, met wie hij van 1928 tot 1931 een relatie had. Zij pleegde op 18 september 1931 onder verdachte omstandigheden zelfmoord in Hitlers flat in München. Hitlers politieke ster was snel aan het rijzen in die dagen, dus dit drama kwam hem zeer ongelegen. Het leidde bijna tot zijn een eigen zelfmoord. En zijn tegenstanders hebben er alles aangedaan om de deze affaire te gebruiken om hem in diskrediet te brengen.

Rosenbaum maakt een vergelijking met de Chappaquiddick-affaire van Ted Kennedy in juli 1969, die deze kansrijke presidentskandidaat destijds een breuk in zijn carrière bezorgde. Maar die vergelijking gaat mank, want bij Kennedy waren er geen seksuele perversiteiten in het spel. Ted Kennedy liet na om de verdrinkingsdood van Mary Jo Kopechne tijdig bij de politie te melden. Wat Hitler overkwam was veel compromitterender. Er gingen zelfs geruchten dat het geen zelfmoord was, maar dat hij Geli Raubal eigenhandig had vermoord.

Hoe dan ook werd door getuigenverklaringen duidelijk dat Geli Raubal niet meer opgewassen was tegen de seksuele eisen die Hitler aan haar stelde. Begin 1929, zo meldt Rosenbaum, schreef HitIer aan Geli Raubal een brief een waarin zichzelf volledig 
blootgaf, dat wil zeggen: ‘hij uitte gevoelens die konden worden verwacht van een man met masochistische, koprofilitische neigingen, grenzend aan wat Havelock Ellis “undinisme” noemt, het verlangen om te worden beplast om zo zijn seksuele bevrediging te bereiken.’

Zo’n passage brengen beelden van de plas- en poepseks in Pasolini’s Salò o le 120 giornate di Sodoma in herinnering, een film die gaat over de duistere relatie tussen fascisme en de ontsporingen van de seksualiteit die bij Markies de Sade een irrationeel en immoreel vertrekpunt kregen in de westerse cultuur. Die obscure fascinatie voor sadisme, seks en geweld was de nachtzijde van de Verlichting. De droom van de rede brengt monsters voort, scheef Goya in diezelfde tijd, toen de moderne wereld van start ging en de Romantiek een aanvang nam. Het was de tijd waarin het hemels baldakijn van de religie op instorten stond en God tenslotte zelfs dood werd verklaard.

De tijd waarin alle middelen opeens geoorloofd werden om de schoonheid van de ondergang te redden. Zelfs de kunst werd faustisch, zoiets als een misdaad, een verzet tegen de klassieke eenheid het ware, het goed en het schone. Het taboe was opeens geen morele of esthetische richtlijn meer, eerder een grens die tot elke prijs overschreden moest worden om nieuwe schuilplaatsen van de schoonheid bloot te kunnen leggen. Doodsdrift werd een verlangen naar een ultieme ontknoping. Lust, dood en duivel vormen dan ook de patronen waarmee Mario Praz de ontdekkingen van een nieuwe, huiveringwekkende, a-morele en zelfs immorele esthetica voor het eerst in kaart heeft gebracht.

De geheime, duistere, maar in zekere zin ook sublieme schoonheid van de horror, het afschuwwekkende, het onmenselijke, dat alles heeft Pasoloni willen verkennen in zijn film Salò. Maar misschien nog meer dan van deze klassieker van Pasolini roept het verhaal van Geli Raubal en de perversiteiten van Hitler beelden op van de film Bad Timing van Nicholas Roeg. Hier gaat het niet om de reputatie van een opkomend politicus, die op het spel staat, maar om de reputatie van een jonge, veelbelovende psychiater die zich waarschijnlijk heeft overgegeven aan een duistere vorm van seks, die grenst aan de necrofilie. Die giftige cocktail van lust en doodsdrift zit in ieder mens, zo lijkt deze film te willen zeggen. Zelfs in de psychiater die ons moet genezen. Zelfs in de rechercheur die het kwaad aan het licht moet brengen.

Bad timing is een verontrustende film, vooral omdat er een verband wordt gesuggereerd tussen Eros, Thanatos en de bron van het kwaad. De gedachte dat de bron van Hitlers kwaad herleid kan worden tot zijn verstoorde seksualiteit moet iets te maken hebben met de gedachte van Wilhelm Reich, dat het onvermogen om tot een echt orgasme te komen de ware oorzaak is van al het kwaad in de wereld. De emancipatie van de mens ligt in zijn seksuele bevrijding. Dat adagium, dat zijn oorsprong vindt in de Romantiek, zou pas in de jaren zestig volop worden ontdekt. Hitler is het tegenbeeld van dit streven naar bevrijding in de westerse cultuur. Hij de duistere keerzijde van de Romantiek, die paradoxaal genoeg ook in de Romantiek zelf is terug te vinden. Het is Zwarte Romantiek van lust, dood en duivel, die de seksuele fantasmagorieën van van Markies de Sade verbindt met de doodsdrift van de vernietigingskampen.

10 Reacties »

  1. Wiersma

    3 september 2015 op 03:49

    Godsamme. Moet je nou nét vandaag met zo’n verhaal aankomen? De wereld staat in brand met dat verdronken jongetje in Bodrun en nu dit weer nog afgezien van het gesprek wat ik vanavond had. Man oh man.

    En ik heb het al zo druk.

    Nou vooruit. Over Hitler dan maar eerst.

    Hitler MOET wel sexueel gestoord zijn geweest, want anders begin je geen WWII. En of die stoornis nou puur impotentie was of impotentie met ‘bijwerkingen als extremen’, doet eigenlijk niet eens echt ter zake.

    Hitler gedroeg zich tijdens informele bijeenkomsten absoluut niet als een macho. Itt redevoeringen.
    Hitler komt op mij eerder over als een acteur, of bipolair, maar niet als een ‘echt’ iemand met een sterke ‘duurzame’ persoonlijkheid.

    Daarbij weten we dat hij ZWAAR aan de medicijnen/drugs zat.
    Voor allerhande aandoeningen. Echte macho’s hebben geen medicijnen nodig. Die ‘zijn’.

    Het is onmogelijk om macho te zijn als je 28 medicijnen per dag nodig hebt. In feite ben je dan eerder sukkel en zielig.
    Wat wel kan gebeuren is dat die medicijnen je een ILLUSIE geven dat je macho bent.

    En alleen die tweestrijd al kan zorgen voor een bipolaire stoornis.
    Je SPEELT iemand die je in feite helemaal niet bent.

    En die rol moet je natuurlijk volhouden, ook in bed.
    En daar kwam speed om de hoek. En testosteron.
    Je kan toch moeilijk een groot leider zijn als die piemol het niet doet en je ook nog scheten laat want je hebt ook nog eens allerlei darmproblemen, eczeem en weet ik wat.

    Hitler was geen macho maar een frustie met weet ik hoeveel problemen en dat werd gecompenseerd met weet ik hoeveel ‘medicijnen’ om zowel die geest als lichaam maar op te peppen. Want Hitler had wél een goed plan, een plan wat diezelfde medicopharma héél goed uitkwam.

    Dus in de lucht houden die vent.

    Ik heb zelf ook wel eens sex gehad op speed/amphetamine en cocaine. Het enige wat ik nog weet was: ik kwam maar niet klaar.
    ‘Of ik alsjeblieft wilde ophouden’.
    Want het begon zeer te doen bij de tegenpartij want het e.e.a begon wat droog te lopen.

    Ik weet dus wel dat speed potentie verlengend is, maar niet of het potentie verhogend is. Overigens had ik toen ook een biertje gehad, maar misschien ook wel twee.

    Laten we eerlijk zijn. Het maakt mannen niet zoveel uit HOE ze klaarkomen, ALS ze maar klaarkomen. Voor vrouwen geldt het omgekeerde: ze hoeven niet eens zozeer klaar te komen maar ze moeten er een enorm goed gevoeld bij hebben.

    ‘Elke man houdt van de vrouw waarmee ie neukt en elke vrouw neukt met de man van wie ze houdt’.
    Same, but totally different.

    En dus. Je kunt op twee manieren ‘eisen’ stellen in bed. De ene is omdat je macho bent en van alles en nog wat gewend bent en ‘voor minder niet wil onderdoen’ en de tweede is: je impotentie verhullen.
    Door extreme (onhaalbare?) eisen te stellen.

    Dat laatste voorkomt gezichtsverlies.
    Maar net alsof Hitler zoveel ervaring had dat ie dat kon eisen.
    Sorry. Dan hoef je niet terug te vallen op je nichtje.
    En een macho pleegt geen zelfmoord om een chick.

    En trouwens. Hoe ingewikkeld is het om om over iemand heen te piesen? Is zo iets ‘onhaalbaar’? Extreem?
    Voor de goede orde: ik doe daar zelf niet aan, niet in bed althans, maar onder de douche heb ik een vriendinnetje(s) best wel onder gepiest. Gewoon omdat het kan en ik daar zin in had! Hahaha!

    En dit werd ook niet bepaald als ‘extreem’ opgevat.
    Meer als leuk spelen met de gereedschappen die je van God hebt meegekregen. ‘Gatverdamme viezerik’, misschien dat ze dat wel eens zeiden, voor de vorm, maar ze meenden er natuurlijk helemaal niks van.

    Dus ja. Wat mij betreft is Hitler de eerste bio-chemische oorlogsvoering by proxy geweest die geleid heeft tot WWII.

    En dat was dan ook precies waar ik in feite écht op wilde reageren, gezien wat er vandaag (lees gisteren) in het nieuws was.

  2. Wiersma

    3 september 2015 op 04:28

    Ik had al eens gezegd dat ik ook een soort van ‘zomergasten’ heb, met dit verschil dat je dat letterlijk moet nemen.

    Ik heb/krijg gasten in de zomer.

    Meestal is het alleen maar lol, ouwehoeren, met tussendoor wat serious stuff en zo, maar gisteren was toch weer ‘een avondje anders’.

    Een van de gasten komt uit het midden oosten. Ik kan NIET zeggen wie het is, leeftijd, m/v, uit welk(e) land(en) etc.

    Deze persoon is zowiezo al gevlucht, maar dan voor zijn/haar eigen ‘cultuur’. Lees: moslim. En nog veel meer. Identiteit mag nooit bekend worden want dan is het einde oefening, poef dood.

    Oh man, ik wou dat ik het gesprek van vanavond had opgenomen.
    Man oh man, wat leven wij toch in een totale waanwereld.

    Want dat dode jongetje op het strand vandaag. De media zijn alleen maar bezig met emotie. MeNingen dus.
    De vraag blijft echter: WAAROM vluchten mensen.

    Wel. Ik heb daar sinds gisteren een behoorlijk duidelijk antwoord op gekregen.Geen meNingen, maar meTingen.
    Oftewel: een ervaringsdeskundige. Iemand die erbij was.

    Toevallig iemand/familie uit hoge kringen uit die regio. Laat ik het daar maar even bij houden.

    Ik begreep dat hele fenomeen ISIS al niet.
    Nu begrijp ik dat wel.
    Doet de media daar iets mee?
    Nee. Geen flikker. De media is nog randdebieler dan ik dacht.
    Of moet ik zeggen: corrupter.

    Immers. Een simpele uitleg wat ISIS is, waarom oorlog in Syrie waarom vluchtelingen etc ontbreekt VOLKOMEN.

    Nee. In plaats daarvan wordt op de zieligheids industrie gespeeld. Want kijk: we willen geen aangespoelde dode kindertjes op stranden zien. Nee tuurlijk niet, zelfs ik niet.

    Maar WAAROM gebeurt dat?

    Die vraag wordt nooit gesteld, laat staan beantwoordt.

    Wordt vervolgd.
    Ik denk na over een serie interviews.

    Maar doe ‘voor de gein’ deze video maar eens kijken.
    De wereld verandert in RAP tempo.
    Exponentional growth.

    http://www.youtube.com/watch?v=50dZ5uqmfgU

    Naschrift. Eén ding weet ik wel; er is geen redden meer aan. Soms moet je erkennen dat de ijsberg sterker was dan het schip en heeft hozen geen enkele zin meer. Of een liedje spelen op het achterdek.
    Nieuw land jongens, een nieuw land.

  3. Wiersma

    3 september 2015 op 04:32

    Nou, werkt dit wel? Kudt YT

  4. Eddy Drost

    3 september 2015 op 11:19

    Ongeacht Hitlers seksuele geaardheid blijft de vraag waarom het Duitse volk achter hem ging staan en ten strijde trok. Niet zijn seksuele geaardheid en daaruit vloeiende vernietigingsdrang, maar de massa-hysterie die hij teweeg bracht is van doorslaggevende betekenis geweest voor WO2. Wellicht dat Huub dat nog eens nader kan toelichten?

  5. Huub Mous

    3 september 2015 op 13:31

    Slide1

    zie hier

  6. Jelle Breuker

    3 september 2015 op 14:56

    Tijdloze dromen I

    ‘Ga naar Arville, daar leer je pas vechten’, zeiden ze in Frankrijk tegen de middeleeuwse aspirant-tempeliers. Met Arville werd de commanderij in dit charmante dorpje bedoeld, de woning met een aantal bijgebouwen en heel veel landerijen. Een zelfvoorzienende gemeenschap van mannen: half monnik, half strijder. Aan het hoofd stond de gelouterde commandeur met tenminste één kruistocht als wapenfeit. Zonder uitzondering was hij afkomstig uit de lage (land)adel en omdat hij niet de oudste zoon was en daardoor geen uitzicht had op de familiebezittingen, moest hij zijn heil elders zoeken. Het tempeliersleven gold als een eervol alternatief. Ook de onder hem functionerende tempeliers kwamen bijna steevast uit het zelfde milieu, zij het dat een adellijke achtergrond geen strikte voorwaarde was. Hun eerste vorming was een religieuze en daarna een militaire.
    Met tegenzin – de tempeliers werden ondergebracht bij de orde der Augustijnen- stichtte de cisterciënzer Bernard van Clairvaux in 1127 de orde der Tempeliers die in 1128 door de paus in Troyes werd bekrachtigd. Later zouden tal van suborden worden ingesteld. Al deze orden vonden in Frankrijk in 1314 een voorlopig einde door de moord op Jacques de Molay, de laatste grootmeester van de orde der Tempeliers. Dit op last van koning Philippe le Bel die aldus zijn schulden aan de tempeliers vereffende. Tot dan toe functioneerden de orden als kredietverschaffers van de adel.

    Arville ligt in de streek Beauce, het gebied rondom Chartres en dan vooral ten westen en zuidwesten van deze stad. In Frankrijk noemen ze het terecht de nationale graanschuur. Je bent er inderdaad altijd door graan omringd, hoewel er ook talrijke velden met koolzaad en af en toe wat aardappel- en bietenakkers zijn. Het landschap is er bijna boomloos en plat met nu en dan een schuchtere welving. De kleine dorpen liggen verder uitelkaar dan waar ook in Nederland en de spreekwoordelijke Friese wijdsheid mag er geen naam hebben. De mensen moeten geharde, sterke karakters hebben om er een bevredigend leven te leiden en ik heb de indruk dat beide het geval is.

    Ik ben voor de vijfde keer in ongeveer twaalf jaar op weg naar de commanderij en verdwaal zoals gewoonlijk in het landschap waar het wemelt van kleine, bochtige weggetjes. De betrekkelijk weinige richtingborden vermelden slechts de meest nabijgelegen dorpen. Bovendien ben ik te beroerd regelmatig te stoppen om de Michelinatlas 1: 200.000 te raadplegen. Het verdwalen is wellicht een bewuste keuze, want ik geniet ervan en het geeft mij een aanleiding om mensen te ontmoeten die mij met plezier de weg wijzen. Nooit zonder ‘tout droit’. Het is een van die kleine avonturen die mij aan Frankrijk binden.
    Deze keer sta ik opnieuw met de Michelinkaart in de hand langs een verharde landweg op een zeldzame auto of fietser te wachten. Dan stopt een auto en met veel moeite zie ik tegen de vlammende zon in dat een vrouw uitstapt. Een paar seconden later kijk ik in een lachend appelgezicht van misschien veertig jaar waarop haar danst in de kleur van de zomerblonde haver pal achter haar. Zij heeft grijze ogen met een sprankje blauw. Deze eeuwigheid zal Theun de Vries * hebben bedoeld in de zin: ‘Wierd Langskonk leefde met vrouw, kroost en aanhang op de kleistrook tussen de zee en het Dockinger Woudmoeras, waar het middaglicht parelgrijs wordt als de zeehemel’.
    Twee maal eerder heb ik zulke in generaties denkende en beloftevolle ogen gezien. Eerst in de abdij Notre-Dame van Daoulas, Bretagne, en vervolgens in het heksenmuseum ‘de la Sorcellerie’ bij Blancafort, in het pays d’Aubeterre (zonsopgang). De kleur van haar jurk is blauw als de korenbloemen in de haverzoom. Ik voel dat zij ziet hoe ik waarneem dat de wind haar jurk stijf op het lichaam drukt en een mislukte poging doe om de vormen van haar borsten, schaamheuvel en dijen te negeren. Wij helpen elkaar door met onvaste stemmen te gaan praten over de route naar Arleville. Wanneer zij zich realiseert dat ‘tout droit, direction Mondoubleau’ een te mager advies is stelt zij voor om haar te volgen, hoewel zij daarvoor ongeveer tien kilometer moet omrijden. Nadat zij voor een tweesprong is gestopt en mij heeft gezegd dat ik rechtsaf moet verdwijnt zij tussen het goud naar links. Ik blijf staan, achteraf bezien in de onbewuste hoop dat zij terug zal komen, maar in ieder geval om mij af te vragen of ik mijn onvervuld verlangen, de Yvonne de Galais, in de roman ‘Le Grand Meaulnes’ van Alain-Fournier heb ontmoet. Ja, en ik weet ook dat zij mijn nieuwe muze is.

    Vervolg binnenkort

  7. Hamoud

    3 september 2015 op 16:51

    “Judaism reaches its highest point with the perfection of civil society, but it is only in the Christian world that civil society attains perfection. Only under the dominance of Christianity, which makes all national, natural, moral, and theoretical conditions extrinsic to man, could civil society separate itself completely from the life of the state, sever all the species-ties of man, put egoism and selfish need in the place of these species-ties, and dissolve the human world into a world of atomistic individuals who are inimically opposed to one another.
    Christianity sprang from Judaism. It has merged again in Judaism.
    From the outset, the Christian was the theorizing Jew, the Jew is, therefore, the practical Christian, and the practical Christian has become a Jew again.
    Christianity had only in semblance overcome real Judaism. It was too noble-minded, too spiritualistic to eliminate the crudity of practical need in any other way than by elevation to the skies.
    Christianity is the sublime thought of Judaism, Judaism is the common practical application of Christianity, but this application could only become general after Christianity as a developed religion had completed theoretically the estrangement of man from himself and from nature.
    Only then could Judaism achieve universal dominance and make alienated man and alienated nature into alienable, vendible objects subjected to the slavery of egoistic need and to trading.”

    Karel Marx; joodse kwestie

  8. Eddy Drost

    3 september 2015 op 18:19

    Hamoud,

    According to Marx, Judaīsm was the religion to money. I have reason to believe he was right. When you f.i. take a look at Goldman Sachs you can be sure it’s dominated by Jews. To call the Jews Christians is an insult to real Christians. But it’s a fact that egoistic needs have become rather common in lots of people who call themselves Christians.

  9. Hamoud

    3 september 2015 op 19:54

    Eddy Drost
    “Let us consider the actual, worldly Jew – not the Sabbath Jew, as Bauer does, but the everyday Jew.
    Let us not look for the secret of the Jew in his religion, but let us look for the secret of his religion in the real Jew.
    What is the secular basis of Judaism? Practical need, self-interest. What is the worldly religion of the Jew? Huckstering. What is his worldly God? Money”.
    Marx, Joodse kwestie

  10. Eddy Drost

    3 september 2015 op 21:07

    Hamoud

    I once visited Israël. You listen to me, you listen to me, you listen to me. Over and over again. On the airport, in the hotel, in the bars, in the shops….

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)