Barcelona !!!

IMG_0412

De ziel krijgt bij zijn geboorte een woonplaats en een naam en daarna t0lt hij rond in de lege ruimte van de tijd. Dit is Barcelona gezien vanuit een vliegtuig. De foto is gisteren genomen door mijn zoon Jurriaan. Het beeld doet mijn gedachten afdwalen naar 1992. Ons huis werd verbouwd en in de achterkamer, tussen de opgestapelde meubels keken we ’s avonds naar de Olympische Spelen. We zagen de grimas van Ellen van Langen na haar triomf op de 800 meter en hoorden elke keer weer die ontploffende aubade van Freddie Mercury: BARCELONA!!! Jurriaan hield trouw de medaillestand bij: zoveel goud, zilver en brons… en Nederland bleef maar stijgen op de ranglijst. Ook dat was Barcelona. De aarde heeft inmiddels 23 keer om de zon gedraaid. Een foto zet het universum stil, maar de wereld zelf draait door. Door deze foto op mijn weblog te plaatsen gaat hij nu de hele wereld over. Mijn weblog – zo lees ik dagelijks op Google Analytics – wordt op de raarste plekken gelezen of bekeken. Zelfs in landen als Iran, Japan, Venezuela en Canada komen mensen al googelend op mijn site terecht. Deze foto splitst zich dus op in talloze werelden waar ik geen weet van heb.

Ik las laatst een artikel over parallelle werelden. Dat is een theorie die in 1957 is opgesteld door Hugh Everrett om een lastig probleem binnen de kwantummechanica op te kunnen lossen. De kwantummechanica beschrijft niet de waarneembare kenmerken van een systeem, maar een algemene toestand die de verzameling is van alle mogelijke toestanden volgens een zekere waarschijnlijkheidsverdeling. Bij de waarneming stellen wij één van die toestanden vast. Maar wat gebeurt er met al die andere toestanden? Bij de selectie van die ene toestand – die wij als werkelijkheid ervaren – is sprake van een zekere willekeur, waarvan alleen de waarschijnlijkheid voorspelbaar is. Tenzij natuurlijk alle andere toestanden ook daadwerkelijk tot stand komen. Of anders gezegd, tenzij de wereld bij elke waarneming zich splitst in talloze parallelle werelden die naast elkaar blijven voortbestaan.

Dat is een absurde gedachte, maar Hugh Everett ging er vanuit dat die gedachte in feite precies beschrijft wat er gebeurt. De waarnemer bevindt zich slechts in één van die werelden en stelt voortdurend de toestand vast die daarin gerealiseerd is. Om een voorbeeld te noemen. Stel dat de waarnemer als een wandelaar over een maagdelijke wit sneeuwtapijt loopt. Uit alle mogelijke voetafdrukken kiest hij er telkens één door een stap vooruit te zetten. Maar op het moment dat de wandelaar in de sneeuw daadwerkelijk een stap vooruitzet, worden telkens alle sporen in de sneeuw gerealiseerd die mogelijk zijn. In feite stapt de wandelaar voordurend in één van zijn voetafdrukken die hij nog als spoor in de sneeuw moet achterlaten. Maar de wandelaar ziet alleen dat ene spoor dat hij achterlaat en niet alle mogelijke sporen die hij in feite tegelijk creëert.

Hoe absurd deze theorie ook mag zijn, hij vindt steeds meer aanhang onder hedendaagse natuurkundigen. Er is immers nog een ander lastig probleem dat door deze theorie een verklaring kan vinden. Onze natuurwetten kennen een aantal gegeven constanten (bijvoorbeeld: de constante van Planck, de lichtsnelheid, de elektrische lading van het elektron etc). Zonder die constanten zouden onze natuurwetten niet kunnen bestaan. De vraag die nog altijd niet beantwoord is luidt als volgt: hoe komt het dat de constanten in de natuur precies die waarden hebben die we nodig hebben voor ons bestaan in dit universum. Anders gezegd: waarom gelden de natuurwetten zoals wij die kennen. Het lijkt erop dat het antwoord luidt: opdat wij als mensen kunnen bestaan. Het kan haast geen toeval zijn dat juist deze constanten gelden en geen andere. Of het moet zo zijn dat iemand dat vooraf op heel intelligente wijze zo bedacht heeft.

Anders gezegd; zijn de natuurwetten toevallig zo ontstaan of vinden zij hun oorzaak in een intelligent ontwerp dat aan het universum ten grondslag ligt. Dit probleem hangt samen met een principe dat ook wel het ‘antropisch principe’ wordt genoemd. Wat we kunnen verwachten waar te nemen wordt beperkt door de voorwaarden die noodzakelijk zijn voor onze aanwezigheid als waarnemers. Dat is een soort cirkelredenering die iets ongemakkelijks heeft. Absurd toeval of doelbewust ontwerp? Hoe kun je aan dit dilemma ontsnappen? Eigenlijk maar op één manier. Het zou immers ook zo kunnen zijn, dat er geen sprake is van toeval en ook niet van een doelbewust ontwerp. In dat geval moeten er ooit vele heelallen tegelijk zijn ontstaan waarin alle mogelijke waarden van de natuurconstanten gerealiseerd zijn. Wij leven dan precies in het juiste heelal met de juiste natuurconstanten. Kortom, deze wereld is slechts één van de vele mogelijkheden en bestaat naast talloze andere parallelle werelden.

Hoe het ook zij, het heeft er alle schijn van dat de stippen op bovenstaande foto, waarin mijn gestalte als fietser is vastgelegd, maar één van de mogelijkheden laat zien die in feite aan de orde zijn. Wat is het geval? Op het moment dat de foto werd genomen splitste de wereld zich in talloze mogelijke opties, waarin ik momenteel voortleef in evenzoveel parallelle werelden. Telkens als iemand – waar ook ter wereld – mijn site aanklikt, splits ik mij opnieuw. Dat wil zeggen: niet ikzelf, maar het patroon van stippen, waarin mijn gestalte gevangen zit. Mijn gestalte is van nu af aan druk bezig zich te vermenigvuldigen in een eindeloze reeks van universa. Als we er vanuit zouden gaan, dat alle exemplaren van deze verzameling universa op hun beurt weer één universum voorstellen, dat op zijn beurt – op een op andere manier – ergens een patroon nalaat, dan kunnen wij nagaan welk een verweving van voorstellingen en welke dwarsverbindingen er tussen de onderscheiden universa in de reeksen van beelden te maken zijn. Verbazing bevangt mij hierover. Verbijstering grijpt mij aan.

8 Reacties »

  1. eddy drost

    27 juni 2015 op 00:38

    De vraag die nog altijd niet beantwoord is luidt als volgt: hoe komt het dat de constanten in de natuur precies die waarden hebben die we nodig hebben voor ons bestaan in dit universum. Anders gezegd: waarom gelden de natuurwetten zoals wij die kennen. Het lijkt erop dat het antwoord luidt: opdat wij als mensen kunnen bestaan.

    Nou, nou, daar wil ik toch een paar vraagtekens bijzetten. Dat de mensheid kan bestaan heeft naar mijn idee niets met de wetten der natuur te maken. Het leven op aarde is gewoon een samenloop van omstandigheden en gebeurtenissen. Een gigantisch toeval en dat er elders in het heelal zich nog zo’n toeval heeft voorgedaan, of zal voordoen, is volstrekt onaannemelijk. Voor natuurkundigen is het heelal hetzelde als de hel was voor Dante. ” wie hier binnentreedt, laat alle hoop varen.”

  2. Wiersma

    27 juni 2015 op 06:22

    Hm.

    Deels eens en deels oneens met dit verhaal.
    Leven op zich en intelligent leven toeval?
    Nee.

    Absofuckingluut niet.

    Maar waarom dan niet?

    Enig idee hoe veel energie er nodig is OM leven uberhaupt mogelijk te maken? Hele sterrenstelsels en zonnen en manen en noem maar op. Maar zelfs DAT is nog niet genoeg, want dieren moeten binnen dat systeem ook nog eens zelf energie recyclen in de vorm van de citroenzuur cyclus.

    U, die dit leest, heeft een rendement van 1.000%. (duizend)
    Vergelijk dat maar eens met een windmolen, die komt niet verder dan 58% maximaal.

    De immense massa van het universum is nodig voor stabiliteit en derhalve duurzaamheid. Duurzaamheid is nodig om intelligent leven de kans te geven om uberhaupt te ontwikkelen en te bestaan.

    Leven op zich is geen toeval, leven op aarde misschien wel.
    Als ook maar één procent van welke natuurwet dan ook was afgeweken, was er géén leven geweest.

    Als de aantrekingskracht 1% minder was geweest had de aarde nooit meer om de zon gedraaid, en als en dode zombie planeet doelloos door het universum gedwaald.

    En al die wetten zouden al in de singulariteit hebben gezeten? Of in de eerste Planck seconde hebben gezeten/ontstaan na de big bang?
    My ass.

    Forget it. Zo onlogisch als wat.

    Het universum is triljarden jaren oud en deeltje voor deeltje gegroeid. Als zaadjes of pollen in de lucht. Tesamen hebben die deeltjes massa gevormd, natuurwetten en energieen.

    Ze kunnen imploderen en exploderen, precies wat nog steeds gebeurt. Energie is massa en andersom.
    Die deeltjes ontstaan uit het niets. Niemand die dit begrijpt, maar is wel bewezen. Ik geloof zelfs door de Uni van Delft nog, vorig jaar in vacuumkamers. Oh nee, dat was verstrengelde atomen. Weliswaar met een tussenruimte van slechts drie meter of zo, maar toch.

    Wat mij brengt op parallelle universums. Forget it.
    Zijn er niet. Geen nut, een hoop gedoe, manage dat maar eens.

    Verstrengelde atomen is een heel ander verhaal. Eén gedachte, twee zielen zeg maar. Dat kan, is bewezen ook nog.

    In dat opzicht is tijdreizen mogelijk, maar je reist niet zelf.
    Je kopie reist. Het is travel without moving.
    Het gaat om de informatie overdracht die minstens 25.000 maal sneller gaat dan de snelheid van het licht.
    En dan krijg je maffe dingen zoals: de informatie over het licht komt sneller aan dan het licht zelf.

    Dus: op plek A draai je een licht schakelaar om en die informatie bereikt je eerder dan het licht zelf op plek B.
    Bent u er nog?

    Maar… is dit zo gek?
    Hebt u wel eens meegemaakt dat u het gedrag/actie/reactie van een ander kunt voorspellen/weet nog voordat de ander het gedrag heeft vertoont?

    Weet je wanneer je aan top van de voedselketen komt te staan?
    Als je de tijd vooruit bent.
    Je weet nu al wat er morgen gaat gebeuren. Of zelfs seconden of milliseconden voor ligt op de ander.

    Internationale beurshandel gaat tegenwoordig om milliseconden.
    Je hebt 10 milliseconden 100.000 aandelen BAM en die verkoop je met 0,0000000000001 cent winst.
    Dit is de ‘wereld’ van vandaag.

    Met immense snelheid miljoenen/miljarden transacties per dag met minimale winst verhandelen. Dit gaat elk mens ver en ver te boven.

    Totaal van God los, maar keiharde realiteit.

    Het immense verschil in tijdspanne of rendement tussen het handelen van een Wall Street computer en een dobberneger is ZO immens groot dat je maar een conclusie kunt trekken: leven is bedoeld maar de mens zelf staat behoorlijk buitenspel.

    Een beurs computer kan in 1 seconde met 0.00001 Watt aan energie een miljoen keer meer verdienen/berekeningen maken dan 10.000 dobbernegers in een geheel jaar die 12.000 gigawatt aan energie vergen.

    Vanuit de machine gedacht is de mens zelf dus een onvoorstelbaar achterlijk achterhaald systeem. Volkomen nutteloos. Total obsolete. Veel te sloom, veel te duur, en heeft véél te veel resources nodig en vervuilt nog eens van alles.

    Vanuit de machine gedacht zou ik de mens nog niet eens als gratis slaaf willen hebben. Volkomen totaal nutteloos. Het is eigenlijk niet meer uit te leggen hoe nutteloos de mens is. Bytes schieten tekort.

    Maar toch: die mens kan iets wat die machines niet kunnen.
    Anders was Jezus/Adam/Eva wel een Commodore 64 geweest of een Atari spelcomputer of een IBM met MSDOS 1.0 met floppy disk.

    God heeft kennelijk de carbon based computer nog steeds hoger dan de silicon based.

    Wie weet. Moet BV Frl wel ‘Carbon Valley’ oprichten.

    Silicon is maar zand. SiO2. Simpel aan-uit-schakelaartje en dat keer miljoen miljard. Meer is het niet. Geen terugkoppeling, geen feedback, geen kringlopen, geen intelligentie.

    Carbon is alles: hout, koolstof, olie, aardgas, energie, planten, bomen, dieren, mensen, kringlopen, life itself.

    Gaat derhalve dus miljoen miljard keer verder dan simpel aan-uit-schakelaartje.

    En daarom schiep God dus de mensen uit Carbon en niet de computer uit Silicon. Het is de mens die een one trick pony heeft gecreerd. En het is die one trick pony die de mens in bepaald opzicht volkomen overstijgt en deels overbodig maakt.

    Duurzaam model? Wat denkt u zelf?

    Uw denken wordt fucking overruled door niks meer dan ZAND.
    Hoeveel eigenwaarde heeft u?

    Maar nogmaals: de natuurwetten zijn geen toeval. Ik geloof in toeval, maar er zijn grenzen. Om de simpele reden: als iets al honderden miljoenen jaren stabiel kan zijn, zoals aarde, wetend hoe gigantisch veel voorwaarden en energie voor die stabiliteit nodig zijn, dan valt dat alles buiten de categorie toeval.

    Intelligent leven is bedoeld. U bent bedoeld. Doe er iets mee.
    Laat je niet fucken door one-trick pony alien based silicon lifeforms
    met maar één doel: economische groei of anders rendement.
    Which means: More for themselve and less for you.

    Een van de belangrijkste lessen die de mens (lees: polletiek) nog moet leren is dat niet rendement, noodzaak en nut het hoogste doel van het leven is, maar diversiteit, acceptatie, inzicht, respect en wie weet liefde voor al wat groeit en bloeit.

    Maar vooral ook balans.
    Onbalans in een systeem? Chaos en disruptie.

    Zoeerstmaarweereens.

    Kijk. Kunst 2.0

    http://thecreatorsproject.vice.com/nl/blog/het-eerste-3d-olieverfschilderij-is-een-feit

  3. eddy drost

    27 juni 2015 op 08:54

    @Wiersma,

    Het leven geen toeval? U wilt toch niet beweren dat er elders in het heelal ook leven is? En zo ja, dat het een gevolg is van de natuurwetten die geacht worden overal in het heelal hetzelfde te zijn? Over tijdreizen kunnen we kort zijn. Terug in de tijd reizen is sowieso onmogelijk alleen al om de simpele reden dat wij die mensen dan al lang hadden gezien. Vooruit in de tijd reizen zoals u beschrijft klinkt leuk maar lijkt mij niet reeël. Het komt er op neer dat u stelt dat iemand antwoord op een vraag kan geven voordat die gesteld is. Toe nou Wiersma… Het kan voorkomen dat iemand met een heel hoge sensiviteit aanvoelt wat iemand wil vragen en daardoor antwoord geeft voordat de vraag daadwerkelijk is gesteld, maar dat heeft met tijdreizen niets te maken. Op aarde zijn misschien wel honderdduizenden verschillende dieren. En eentje daarvan noemen we intelligent leven..en dat noemt u geen toeval? Dat heeft te maken met de natuurwetten? Kom Wiersma u weet wel beter.

  4. ¿!ᙏ¡?

    27 juni 2015 op 11:50

    dit is Barcelona en een vliegtuig gezien vanuit ¿!ᙎ¡?

  5. eddy drost

    27 juni 2015 op 12:52

    Vliegtuig? Gezien de tekst van Wiersma betreft het een ufo. Overigens wel een oud model zo te zien.

  6. jeugdherinnering

    28 juni 2015 op 00:03

    Het was een klein menneke. Een vierkante versie van het Michellin mannetje. Zonder glimlach. Mijn buurman wist te vertellen dat hij vlak na de geboorte een flinke mep met een koekepan op zijn hoofd moet hebben gehad.

    Hij gaf wiskunde. De lessen begonnen met; “We leggen de pen naast het boek en doen de armen over elkaar”. Er viel eens een pen van tafel; Het vierkante gezicht zonder glimlach briestte .. “het lijkt hier wel een kermis”.. Hij had de wind eronder!!

    Met een noeste avondstudie had hij zijn wiskunde-aktes erin gestampt. Van ons werd blijkbaar hetzelfde verwacht.

    Een keer viel hij uit zijn rol. Met behulp van twee verschillende lijnen werd het begrip oneindig uitgelegd. Zijn armen begonnen te zwaaien. Hij praatte opeens heel snel;… “Op deze lijn liggen oneindig veel punten. En op deze lijn ook”…

    Mijn buurman die bijna twee keer zo groot was als Pukkie stond op en zei.. “Die lijnen zijn zichtbaar ongelijk. Uw uitleg klopt niet of het begrip oneindig deugt niet”… Pukkie veranderde in een groen marsmannetje maar herstelde zich snel. Hij zei dat wij twee vervelende jongens waren die altijd maar zaten te keten. Hij kon op deze manier onmogelijk lesgeven.

    Gut-o-gut-o-gut!!!

    Onlangs bracht ik een bezoek aan het Freudenthal instituut. ‘Het Mekka voor wiskunde-onderwijs.’

    De Quantum-Mechanica kwam ter sprake. Een wiskundige legde ons met een fijne glimlach uit dat er maar 5 mensen op de aarde zijn die deze materie kunnen begrijpen. Hij hoorde daar niet bij. Ons hoofd is daar gewoon te klein voor was zijn mening.

    Kijk zo kan het ook dacht ik nog.

  7. eddy drost

    28 juni 2015 op 07:11

    @ jeugdherinnering,

    Weet u ook wie die andere 4 zijn?

  8. eddy drost

    28 juni 2015 op 09:31

    Jeugdherinnering suggereert dat kwantum mechanica de uitleg geeft op alle natuurkundige vragen. Dat is in ieder geval nog niet zo. Nu, ruim een eeuw na Planck zijn alle variabelen nog niet goed uitgedokterd en is waterdicht bewijs nog niet geleverd. ” God gooit niet met dobbelstenen”, zei Einstein. Daarmee bedoelende dat de schepping een strak geregisseerd geheel is waarvan de uitkomst vast staat. Alsof er vanaf de oerknal duizenden miljarden puzzelstukjes aan een reis begonnen en aan het eind daarvan al die puzzelstukjes op de goede plaats vallen. Dat alles een voorbestemd plan is. Maakt de mens ook onderdeel uit van dat plan? Ik geloof er niet in. “Eerst zien,” zei de blinde.

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)