De mythe van de twintigste eeuw

Slide1q

‘En het is volkomen duidelijk, dat een dergelijke romantische, anti-rationalistische levenshouding, maar ook anti-humanistische menschbeschouwing leidt naar de groote stroming, die thans Nationaal-Socialisme heet en wier ontzaglijken invloed wij ook in ons land bespeuren bij de menschen, met wie wij als predikanten in aanraking komen. Deze mensbeschouwing geeft aan het bewust-verstandige, het geestelijke niet het laatste woord, hoewel ze in haar rashoogmoed geneigd is, den klaren geest van het Noordsche ras te roemen. Uiteindelijk weet zij zich weer geworteld in het onbewuste, het instinctieve, het bloed ”Der Mythus des zwanzigsten Jahrhundert.”’

Aldus Johan Carel Fetter (1885-1959) in zijn boek Menschbeschouwing en zielzorg, dat in 1933 verscheen, het jaar dat Hitler in Duitsland aan de macht kwam. Ik heb het van de week gelezen, het is een helder geschreven boek. Fetter was voor de oorlog een Remonstrants predikant o.a. in Rotterdam en Den Haag. In 1928 verbleef hij zowat een jaar in Zürich om zich daar te verdiepen in de relatie tussen dieptepsychologie en zielzorg. Zo kwam hij ook in contact met Jung. ‘Fetter was de man die Jung in Nederland populair maakte,’ zo stelt Tjeu van den Berk in zijn boek In de ban van Jung (2014). In 1925 had hij in Jungs naaste collega Alphonse Maeder leren kennen, die toen een lezing hield in ed Internationale School voor Wijsbegeerte (ISVW) in Leusden.

fetter-4-210x300

Johan Carel Fetter (1885-1959)

Over een paar maanden zal ik daar zelf ook weer een lezing geven over het onderwerp ‘De romantische wortels van het fascisme’. Vandaar dat ik me weer een beetje in deze materie aan het inlezen ben. Bovenstaand citaat is opmerkelijk, omdat Fetter dit verband al in 1933 legde. Hij maakt onderscheid tussen vier verschillende levensbeschouwingen: de romantische, de marxistische, de christelijke en de humanistische. De ideologie van het nationaalsocialisme stond volgens hem duidelijk in de traditie van de romantische levensbeschouwing.

Ook de verwijzing naar het boek Der Mythus des 20. Jahrhunderts is opmerkelijk. Dit boek van van Alfred Rosenberg was nog pas drie jaar tevoren, in 1930, verschenen en zou de belangrijkste bron worden voor de nazi-ideologie. In tegenstelling tot Mein Kampf van Hitler is dit boek van Rosenberg nog gewoon in de handel verkrijgbaar. De tekst is zelfs te downloaden op internet, maar dan wel op een nazi-site ( dus daar zal ik maar niet naar linken). Gisteren heb ik een exemplaar van Rosenbergs boek geleend bij Tresoar. Ik ben van plan het te gaan lezen, hoewel dat niet makkelijk is met die akelige gotische letters.

Romantiek, een Duitse affaire

Hoe zat het ook al weer met die relatie tussen de Romantiek en het fascisme? De term ‘fascisme’ is in strikte zin Italiaans en omvat niet het nazisme, maar je kunt het ‘fascisme’ ook opvatten als een containerbegrip voor alle totalitaire ideologieën inclusief die van de nazi’s. De romantische fascinatie voor het esthetische is een bron van het fascisme, maar niet de enige bron. Bovendien ligt die  fascinatie voor het esthetische niet alleen aan de basis van het fascisme. Ook ons huidige wereldbeeld is nog altijd in wezen romantisch. Onze wereld draait op het geloof in het schone. In die zin zijn de romantische wortels van het fascisme nog steeds actueel. ‘Wie over het fascisme spreekt, mag over het kapitalisme niet zwijgen,’ schreef Horkheimer. We laten ons nog altijd eerder verleiden door wat mooi is, dan door wat goed of waar is.

Onze moderne tijd leed misschien niet zozeer aan een teveel aan rationalisme en functionaliteit, maar eerder aan een overschot aan irrationaliteit. De machinerie van moderniteit kon alleen draaien, omdat het zich voortdurend voedde met de benzine van het irrationele. De Romantiek wilde de werkelijkheid esthetiseren en poëtiseren als reactie op de monotonie van het rationele die het leven vaal en eentonig maakte. Maar het esthetische werd door het project van de moderniteit ook zelf geïncorporeerd in machinerie van de vooruitgang, Of – zoals Rüdiger Safranski beweert in zijn boek Romantiek, een Duitse affaire (2007):

‘In begin van moderne tijdperk begon de geschiedenis van de bevrijding zelf als een machine te functioneren.’ Het denken van Hegel is daar een goed voorbeeld van. De vooruitgang werd een wetmatigheid, eerst door een zich allengs in de dialectiek manifesterende ‘Wereldgeest’, en dan – zoals Marx meende – door de klassenstrijd die noodzakelijkerwijs zou leiden tot de triomf van het proletariaat.’

1001004006444518

Het is een erfenis van de Romantiek om te denken dat mens een organisch onderdeel is van de natuur die op zichzelf een bron is van waarheid en natuurlijkheid is. Zo ontstond de verbondenheid met een grotere orde, ‘waarin God en mens niet gescheiden zijn in twee registers: natuur en bovennatuur.‘ God werd immanent als een onlosmakelijk onderdeel van de natuur. Die ingrijpende overgang van een verticale gescheidenheid tussen God en wereld in een horizontale verstrengeling tussen het religieuze en de natuur, kwam in de Romantiek rond het jaar 1800 tot stand. Dat alles kon je nog afdoen als romantische gedweep, maar het werd anders toen latere romantici als Marx, Wagner en Nietzsche dit verlangen daadwerkelijk gingen realiseren. Jos de Mul wijst hierop in zijn boek Paniek in de polder, polytiek en populisme in Nederland (2011), waarin hij een hoofdstuk wijdt aan wat hij noemt ‘Radicale Romantiek’. De Mul vat het verband, dat Safranski legt tussen  Romantiek en terreur, als volgt samen:

‘Vandaar is het volgens Safranski nog maar een kleine stap naar de ‘gestaalde romantiek’ (Goebbels) van het nationaalsocialisme. De daaruit voortkomende catastrofe leek de Duitsers hardhandig te hebben gewekt uit 
hun romantische roes. Volgens Safranski leert de maatschappijkritische tegencultuur van de jaren zestig, die uitliep in het terroristisch 
geweld van de Rote Armee Fraktion, dat het romantische verlangen 
een blijvende bedreiging vormt van de in de Verlichting wortelende 
democratische cultuur. ‘

Kunst als bron van waarheid

Maar er is nog iets. Niet alleen de natuur werd door de romantici herontdekt als een ‘bezield verband van waarheid’. Ook de kunst kreeg een nieuwe plaats toebedeeld. Juist in de tijd van de Romantiek werd de kunst opgewaardeerd tot bron van waarheid bij uitstek. Kunst werd natuur in het kwadraat. Bij Friedrich Wilhelm Joseph Schelling (1775-1854) kreeg de kunst een centrale plaats toebedeeld in een filosofische systeem. Sterker nog, de kunst werd door Schelling uitgeroepen tot ‘het enig ware en eeuwige organon’ van de filosofie. Waarheid en goedheid waren slechts in de schoonheid nauw met elkaar verbonden. De wereld was  een zichzelf producerend kunstwerk en zou pas in een kunstwerk zelf definitief geopenbaard worden.

Als je die gedachtegang doortrekt naar de ideologie van de nazi’s, dan lijkt de afstand op het eerste gezicht niet zo groot. In het nationaalsocialisme werd de politiek de hoogste en meest omvattende kunstvorm die er is. In het nieuwe Haus der Deutschen Kunst, dat Hitler in 1937 officieel in gebruik stelde, stond boven de ingang in bronzen blokletters: ‘Die Kunst ist eine erhabene und zum Fanatismus verpflichtende Mission.’ En in 1933 sprak Goebbels in een toespraak zelfs openlijk over de intrinsieke relatie tussen de politiek en kunst:

‘Politiek is de hoogste en meest alles omvattende kunst die er is. Wij, die moderne Duitse politiek vormgeven, voelen onszelf kunstenaar. Het is te taak van de kunst en de kunstenaar om te scheppen, nieuwe vormen te bedenken om de zieken te verwijderen en vrijheid te creëren voor de gezonden.’

De nazi-staat werd een totaalkunstwerk dat zijn eigen waarheid ging genereren. Als je – zoals Schelling – het esthetische als bron van de waarheid gaat zien, dan zal vroeg of laat ook politiek esthetisch worden. Dat wil zeggen, politiek komt dan in dienst te staan van een esthetisch gegenereerde waarheid die als een zuiverende richtlijn gaat gelden. In het licht van het schone is al wat lelijk is abject, onzuiver en uiteindelijk ziek en verwerpelijk. De nazi’s waren in wezen schoonheidsfetisjisten. Zo bezien was het nationaalsocialisme een perverse ontsporing van de romantische esthetica.

Untitled

Maar waren alle romantici daarmee voorlopers van het fascisme? Dat zou een absurde bewering zijn. In de tijd van de Romantiek werd er verschillend gedacht over de kunst en het primaat van de esthetica. ‘Kunst als organon van de waarheid’, zo ver wilde Friedrich von Schiller (1759-1805)  – een tijdgenoot van Schelling –  niet gaan. Schillers ideeën over de ‘gratie’ en ‘de schone ziel’ zijn ook moeilijk te rijmen met de barbaarse gewetenloosheid en de bloedeloze esthetica van de nazi’s. In zijn boek Friedrich Schiller of de uitvinding van het Duitse idealisme (2004) schrijft Safranski:

‘Schiller beschrijft de inquisitie als een instituut dat niet alleen de 
maatschappij vergiftigt, maar ook al het laag-bij-de-grondse 
afschuwelijke, dat in de samenleving circuleert, aantrekt. Zij verzamelt het gif, mengt het met religie en creëert op die manier het web 
van de terreur. Uit de verbintenis van het erbarmelijke met het verhevene 
laat zij de verschrikking voortkomen. Met de inquisitie als voorbeeld anticipeert Schiller anderhalve 
eeuw voor de triomf van het Europese totalitarisme op de 
essentie van de totalitaire macht. Maar hoe kan het tot zo’n macht komen, die tot in de diepte van de ziel reikt? Komt zij misschien zelf 
diepte van de ziel? ‘In zijn Abfall der Niederlande raakt Schiller aan die vraag, die hem niet meer zal loslaten. Met zijn Wallenstein zal hij er zijn grootste toneelstuk aan wijden. ‘

De Schiller-biografie van Safranski is een dik boek van zo’n kleine 600 pagina’s dat ik de laatste dagen aan het herlezen ben. Safranski wordt vaak geprezen om zijn fraaie biografieën van beroemde Duitse filosofen, waarbij hij hun leven en gedachtegoed op vernuftige wijze weet te verbinden. Ik las zijn boeken over Schopenhauer, Nietzsche en Heidegger en steeds weer raakte ik onder in de indruk. Maar dat is in dit boek over Schiller veel minder het geval. Het boek komt pas na 200 pagina’s een beetje op gang. Safranski slaagt er amper om een tijdsbeeld te schilderen van de late 18de eeuw in Duitsland.

Schiller werd door de hertog van Württemberg uitverkoren een eliteopleiding te volgen aan een soort militaire academie. Hij mocht daar nauwelijks lezen, laat staan schrijven, en dus kwam de jonge Schiller in opstand. Vrijheid dat zou het grote thema worden, niet alleen in zijn toneelstukken, maar ook in zijn filosofische werk. Dat gevecht om vrijheid kwam al meteen tot uiting in zijn eerste en ook beroemdste toneelstuk, Die Räuber (1781). Op zijn drieëntwintigste ontvluchtte hij het grondgebied van de de hertog en zo begon een moeizaam leven, dat via Leipzig naar Weimar leidde, waar onder meer bevriend raakte met Goethe. In die jaren schreef Schiller zijn belangrijkste geschrift Über die ästhetische Erziehung des Menschen (1794). Het geloof in de kunst zoals dat tegenwoordig nog altijd verkondigd wordt, gebruikt dezelfde argumenten als in dit boek werden aangedragen. Als er zoiets bestaat als de ‘de romantische orde’ die ons gevangen houdt –  zoals de filosoof Maarten Doorman beweert- dan is die uitgevonden door Schiller, met zijn idee dat we door kunst een beter mens kunnen worden.

Bovengenoemde passage is – voor zover ik kan nagaan – de enige waarin Safranki een link legt tussen het denken van Schiller en het nationaalsocialisme. Deze Schiller-biografie verscheen in 2004 en pas drie jaar later zou Safranki dit thema in een ruimer verband weer oppakken. Maar Schiller bleef bij Safranski altijd redelijk buiten schot. Er zijn misschien ook maar weinig mensen die een direct verband zullen zien tussen Schillers esthetica en het ontstaan van het nationaalsocialisme. Integendeel, Schiller staat vooral bekend als de filosoof die de basis legde voor het Bildungsideaal. De kunst draagt bij aan de opvoeding van de mensheid, een gedachte die nog altijd opgeld doet in het hedendaagse cultuurbeleid.

Romantiek en de ontkenning van het kwaad

De kunst zag Schiller primair als een speldrift. Alleen in het spel is de mens werkelijk vrij. Schoonheid werd door Schiller gedefinieerd als ‘Freiheit in der Erscheinug.’ Daarmee raakte de kunst intrinsiek verbonden met vrijheid: ‘Durch die Schönheit wandert man zur Freiheit.’ Sterker nog: via de esthetische ervaring kunnen de zedelijke wil en het zintuiglijk bestaan werkelijk met elkaar worden verzoend. Het revolutionaire in het denken van Schiller was dat hij aan het zelfgenoegzame spel van de kunst, dat omwille van zichzelf wordt gespeeld, een moreel en politiek perspectief verbond. De Franse Revolutie had dan de vrijheid gepredikt en deels ook gebracht, maar de mens was nog niet op deze vrijheid voorbereid. De moderne mens leefde in een onttoverde wereld waar de natuur van al zijn goddelijkheid was ontdaan.

In navolging van Winckelmann idealiseerde Schiller de cultuur van het oude Griekenland. Dat was de tijd geweest waarin goden menselijker waren en de mensen goddelijker. Het christendom had de mens van deze Griekse mythische wereld vervreemd en het goddelijke definitief buiten de natuur geplaatst. Uiteindelijk was dit proces van eeuwenlange onttovering in de moderne wereld van wetenschap en techniek voltooid. Schiller wilde terug. Niet alleen terug naar de natuur, zoals Rousseau had gepredikt, maar vooral ook terug naar de oorsprong, de geschiedenis, het gevoel, het spontane. Terug naar dat verloren domein, waar alleen het genie nog toegang toe had.

Het was zaak dat zowel de goddeloze wetenschap als de ontheemde moraal zich opnieuw in schoonheid zouden verbinden. De kunst zou de mens daarbij de weg gaan wijzen. In deze esthetische revolutie diende de mogelijkheid zich aan om nog iets van de oude metafysica te redden in de seculiere tijden die zouden geen volgen. De kunst werd heilig bij Schiller en zelfs de ideale staat zou dan ook een esthetische staat zijn. Hij predikte een esthetische modus voor het leven, een leven in vrijheid voor alle mensen  Dit exclusief menselijk vermogen tot zelfbepaling zou zich in de esthetische toestand van het bewustzijn gaan manifesteren. Daarmee sloop er een utopische dimensie binnen op het terrein van de esthetica, zij het op het zuiver formele niveau van de schijn. De kunst was niet onsterfelijk. Zelfs de schoonheid was gedoemd ten onder te gaan. Maar de aanvaarding daarvan was bepalend voor de grootsheid van de mens in zijn tocht door de geschiedenis.

als_in_een_donkere_spiegel_w215

In zijn boek Als in een donkere spiegel. De kunst in de moderne filosofie (2002), stelt de filosoof Frank van de Veire dat het onmogelijk is om in Schillers ideeën over de esthetische opvoeding der mensheid de voorafschaduwing te zien van een stalinistische of fascistische cultuurpolitiek, of zelfs maar van enige vorm van politiek geëngageerde kunst in het algemeen. Maar dat is nog maar de vraag. Schiller liet de kunst inderdaad geen waarheid verkondigen, laat staan dat hij kunst zag als propaganda. Kunst bleef voor hem autonoom binnen de grenzen die Kant aan de kunst had gesteld. Maar de utopische dimensie, die Schiller aan de kunst meegaf, raakte ook verbonden met zijn ideeën over de geschiedenis. De geschiedenis had net als de natuur zo zijn eigen wijsheid, zijn ‘onzichtbare hand’. Het was een spel dat zijn eigen ‘bestemming’ had. Het esthetische kreeg daarin een uitzonderlijke plaats toebedeeld, welhaast boven het ware en het goede. De waarheid wordt bepaald door de uitkomst van het historisch proces, zo zou Hegel gaan beweren, en omdat er geen boven-historische morele standaard meer was had de winnaar altijd gelijk.

Zo werd in de esthetische revolutie van de Duitse Romantiek en het filosofisch idealisme, waarin Schiller een centrale rol vervulde, de basis gelegd voor een gedachte die in de twintigste eeuw fatale  gevolgen zou krijgen. Die Weltsgeschuchte is das Weltgericht. Datgene wat bestaat en voorover het bestaat is goed, en de geschiedenis heeft het laatste woord. Het esthetische stuit op zijn eigen grenzen als ook het domein van de politiek esthetisch wordt. De Romantiek heeft de deur open gezet voor idee van de totaliteit. Alles is goed als het onbeust, spoaan en instinctief is. en in laatste instantie is er geen wezenlijk verschil tussen goed en kwaad. Dat gevaar heeft Schiller niet kunnen voorzien, of in ieder geval te weinig onderkend. ‘Alle menschen werden Brüder’, schreef hij in zijn Ode an die Freude (1785), die Beethoven zo fraai op muziek zou zetten. Inderdaad, alle mensen worden broeders, kameraden, partijgenoten, lotgenoten in de eenheid die onafwendbaar naderbij komt. Dat was het ideaal van de Romantiek. O wee, als de politiek daar werk van gaat maken.

Wonderlijk genoeg maakt Safranki in zijn Schiller-biografie geen melding van een beroemde film over Schillers leven die in 1940 in Nazi-Duitsland werd gemaakt: Friedrich Schiller – Der Triumph eines Genies. In deze film werd Schiller door scenarioschrijver Walter Wassermann voor de nazi-ideologie geannexeerd. De film beschrijft onder meer de moeilijke periode die Schiller beleefde tijdens zijn verblijf op een militaire academie van de hertog van Württemberg, en hoe deze periode zijn latere werken heeft geïnspireerd. Je kunt deze film zien als een protest tegen het militarisme of een pleidooi voor de vrijheid van het individu, maar zo werd dit heldenepos in het Duitsland van de nazi’s niet ervaren. Men zag hierin Schiller als het Arische genie bij uitstek, een vroege manifestatie van de Übermensch en in die zin het een prototype van Hitler.

Deze film, die integraal op YouTube is te zien bewijst hoe ingewikkeld het is om de idealen van de Romantiek en het Duitse idealisme geheel los te zien van de opkomst van het nationaalsocialisme. Het land van Goethe en Schiller bracht ook de nazi’s voort. Sterker nog de nazi’s waren trots op de grote geesten uit het rijke Duitse verleden. Eén ding moet je ze nageven: zij kenden hun klassieken.

3 Reacties »

  1. Wiersma

    14 mei 2015 op 02:43

    Het is en blijft een lastig en controversioneel onderwerp.

    Goed verhaal maar toch mis ik bij jou vaak het ‘nu’.

    Ten eerste: er wordt DRUK gewerkt aan dat vierde rijk.

    Maar nu op een totaal andere manier. Véél omvattender, veel sneakyer, véél slimmer. En met veel slimmer bedoel ik ook echt veel slimmer.
    Soms moet je gewoon toegeven dat anderen véél slimmer zijn dan jij, maar daar zit em vaak de crux.

    Het zijn niet alleen maar de joden die de klos zijn, maar in feite de gehele mensheid. Er zijn er teveel van volgens de ware puppetmasters. 500 miljoen is genoeg, en volgens hun in ‘balans met de aarde’.

    Maar je kunt die wandelende strontfabrieken niet zomaar meer afknallen, want ze zijn net wel weer zo slim om dat door te hebben.
    Dus oorlogsvoeren 1.0 werkt niet meer, zeker niet met moderne media en internet.

    En dus moesten ze wat anders verzinnen.

    Geen eu-genetica, maar dis-genetica!

    Briljant!
    Maak die wandelende strontfabrieken ZO immens stom dat ze van voren niet weten dat ze van achteren leven. ‘Vermaak’ ze met de meest idiote achterlijke TV ‘programma’s’.

    Focus op hunzelf, op hun emotie, dat schakelt het brein uit. Zorg dat er geen verbanden zijn tussen events. Zorg dat ze zich bezig houden met non-issues als euthanasie of homohuwelijken of zo.
    Dat spul moet namelijk niet écht gaan nadenken.

    Ze moeten de ILLUSIE hebben dat ze ‘vrij’ zijn, en dat ze ‘nadenken’ en dat ze ‘zien’.

    En dat is dan ook precies wat gebeurt.
    Mondiaal.

    Er is zelfs al wel eens een film over gemaakt.

    “Luke Wilson, de meest gemiddelde soldaat, wordt samen met Rita, een of ander hoertje, de meest gemiddelde vrouw die ze konden vinden, ingevroren voor een experiment.
    2505. Luke en Rita worden wakker. De wereld bestaat uit domme mensen, zo dom dat zij de slimste mensen ter wereld geworden zijn.
    De president is een domme zwarte rockster, en iedereen kijkt de godganse dag ‘ow, my balls’ op TV, terwijl ze frisdrank drinken en een vieze brij van dezelfde multinational, het enige voedsel nog, opschrokken. ”

    https://www.stormfront.org/forum/t357923/

    Ook een manier om alles en iedereen achteruit te laten boeren is immigratie. Disrupting mienskippen.

    In kleine aantallen kan dat ‘voortschrijdend inzicht’ bieden. Other point of views. In grote aantallen echter gaat dat helemaal mis. En al helemaal als 100% van die immigranten hulpbehoevend zijn, niet mogen werken, uit oorlogsgebieden komen, totaal andere religies hebben, andere mindsets, andere prioriteiten, in kampen zitten waarin het kamp groter is dan het dorp etc.

    Het is ook totaal onnatuurlijk. En derhalve niet duurzaam maar disruptive. Tijdelijk zou nog kunnen maar als tijdelijk al onbeperkt is of onduidelijk krijg je vanzelf chaos, weerstand etc. En terecht.

    Landen als Zwitserland of Australie zwichten al niet meer voor deze emotionele chantage.

    Op een gegeven moment krijg je ook een ‘aanbod gestuurde’ maatschappij. Ook dat is onnatuurlijk.

    Er is geen bedrijf die adverteert met: hier onbeperkt gratis spullen!
    En dat voor onbeperkte tijd.

    Maar ja. Zelfbenoemd GoedVolk he?
    In feite ZIJN die al besmet met het dys-genetisch virus, alleen hebben ze dat zelf niet door.

    Maar Goed. De enorme tegenstellingen. Hitler wilde alles uitroeien wat niet ‘zuiver’ was (wat men in de middeleeuwen ook gewoon deed.) Gehandicapt? Hup van de kerktoren flikkeren. Heks? Verbranden of in de vijver met een steen aan de voeten.
    Ander geloof? Of volk? Hup, voor de leeuwen.

    De contradictie NU is dat alles wat zwak, ziek, misselijk of zwakbegaafd is ‘gered’ moet worden.

    Zijn beide ‘natuurlijk’?

    Nee. Totaal doorgeschoten ‘ideologieen’.

    De hamvraag NU zou moeten zijn: hoe moet het dan wel?
    Is er een middenweg? Is er een weg zoals God die misschien bedoeld heeft?

    Vast wel.
    Ik vind de vraag of God bestaat in dat opzicht helemaal niet interessant. Een véél interessanter vraag is: ALS God bestaat, wat voor doel had ie dan met de mensheid? Er van uitgaande dat intelligent leven echt bedoeld is. (daar is wat mij betreft geen énkele twijfel aan).

    De hele simpele vraag WAAROM wordt ons afgeleerd.

    WAAROM is een MH-17 neergeschoten.
    WAAROM vluchten zoveel dobbernegers.
    WAAROM bestaat de EU.
    WAAROM is er een economische crisis.
    WAAROM zou Rusland een bedreiging zijn voor het westen.

    Enzovoorts, enzovoorts.
    En dan zou je ook nog kunnen vragen: hoe? of waardoor?

    Hoor je die vragen in de media? In de polletiek?
    Hahaha! Welnee man. Is helemaal niet de bedoeling.

    You are the fucking product. Don’t think, just do as we told you. Vote. Be dumb.

    In dat opzicht wilde Hitler het volk nog ‘verlichten’.
    Leuk bedacht, maar verkeerd businessmodel. Contrast is wat groot dan.

    Beter is om alles te blurren. Dat niemand meer weet waar het over gaat, wat oorzaak en gevolg is. Zie Rutte, MH17.

    Bommen, tanks en granaten zijn ook zo zichtbaar he? Moet je niet willen. Tegenwoordig kun je hele continenten op de knieen krijgen door het financieel of economisch stelsel. Is VEEL sneakyer.
    Niemand die het door heeft.

    Of eh… zure regen! Nee. Werkte niet echt. Ozonlaag dan? Nah… ook wat vaag. Global Warming door man-made CO2? Jaaaaahhh!!! Dat is ehm!
    Beetje Hollywood productie er achter met vice-president/psychopaat Gore erin, en hoppa: gaan!!!

    En angst decimeert het brein ook nog weer eens he? En dat is dan precies wat we willen. Dis-genetica.

    Iedereen zo achterlijk dat ie zijn eigen reet niet meer kan afvegen.
    Financieel is de mens in principe allang uitgestorven.

    Geld is voedselzekerheid geworden en als u uw deel staatsschuld ineens zou moeten terugbetalen hebt u ineens drie jaar helemaal niks te vreten. Ofwel: you’re already dead.

    Komt dit in de natuur voor? Welnee.
    Niks te vreten? Sorry: dead.

    De ‘fout van Hitler’ was eigenlijk dat ie te eerlijk was. What you see is what you get. Doet de natuur het ook zo? Welnee! De natuur maakt uitgebreid gebruik van schutkleuren en illusies.
    Hitler was gewoon een sukkel op dope.

    Evolutionair gezien al lang achterhaald nog voor het begon. Geen duurzaam businessmodel.

    Beter is middelen te gebruiken die niemand herkent als ‘oorlogsmodel’. DAT is pas evolutie!

    Simpel voorbeeld. Mode!
    Mode is niks meer of minder dan een suggestie van predator-ship.
    In dat opzicht is wat Doutzen doet/verkoopt weinig meer dan massale mind control in de vorm van kleertjes.
    En werkt het? Ja hoor. Met name vrouwen trappen erin en mannen trappen meer in een ‘coole car voor de deur’.
    Zelfs Doutzen heeft ws niet eens door WAT ze nou eigenlijk verkoopt.

    Mannetje bouwt het nest, vrouwtje richt het in, vrouwtje baart, vrouwtje zoogt en houdt het nest schoon, al dan niet met OMO/Dreft, en mannetje doet aan voedselzekerheid door naar zijn werk te rijden en vice versa in zijn ‘coole car’ .
    En geven ondertussen -vrijwillig- 50% of meer van hun arbeid aan het collectief.

    Ooit vroeger, toen rentmeesters hun deel kwamen ophalen waren dat ‘tienden’. U moest 10% van uw oogst afstaan. DAT werd al als misdadig gezien, maar tegenwoordig vindt u 50% -of meer geheel normaal. En dat is omdat u in ‘vrijheid’ leeft en mag stemmen.

    En u blijft daar ook keihard halsstarrig op stemmen he?

    Hahahahahahaha!

    Maar even wat anders in deel II.

  2. Wiersma

    14 mei 2015 op 04:26

    Ff wat oars.

    Via de blog van Wietze Elzinga vernam ik dat het de ‘Europa om de hoek’ weken zijn.

    Smack my ass and call me Shirley, maar nooit van gehoord. Geen idee wat het is. Dat is dus ergens in NL.

    Maar ondertussen wordt ik via social media wel redelijk op de hoogte gehouden van wat er zich in Washington afspeelt op politiek/diplomatiek niveau.

    Daar zijn momenteel de ‘EU weken’.

    Waarom deze reactie?

    Wel.
    In de laatste tijd heb ik verschillende landen de revue zien passeren.
    Met wat ze doen etc. Wat hun speciaal maakt etc.

    Ze waren er allemaal.

    Deze week: rondje noord europa.
    Ierland met whiskey, Duitsland met de biergarten, Belgie met Palm en EddyMercks. (kejjenagaa waarover het gaat, maar goed)
    De muziek bij Dsl ontbrak, dus ‘dat was wat een teleurstelling’.

    En Griekenland was drie/vier weken terug al met de viering van democratie (demos) , of wat daar nog van over is zeg maar.
    (niets dus, maar dat is dan ook precies de bedoeling)
    Daarvoor Colombia en Peru met hun ding als dans en klederdracht etc.

    Afijn, allemaal inkoppertjes.

    Maar…. en dat is de reden van deze reactie.. ‘Iedereen’ was er behalve … Nederland!

    Ja, een sneue link naar die fietspad-zonnepanelen!

    Ik kreeg echt het idee: nou, ze linken ook maar even naar NL, die doen ‘ook iets goeds’, die tellen heus wel mee hoor!

    Maar goed. Waarom toch deze reactie? Ehm, ten eerste heb ik NIETS met politiek. Ik vind het/ze allemaal bagger.
    Zowel US als NL als EU.

    Maar om te begrijpen wat ik bedoel even deze intro.
    De meeste mensen hebben geen idee dat er drie staats staten bestaan in de wereld (eigenlijk vier) .De meest bekende is wel Vaticaanstad. In feite een land binnen een land. Met eigen regels, wetten etc.

    Vaticaanstad is het religieus centrum van de wereld (en tevens werelds grootste vastgoed bezitter en bank) .

    London City is het financieel centrum van de wereld.

    Washington DC is het politiek/ militair centrum van de wereld.

    Ter info: het bizarre is is dat men in Washington D.C dus NIET mag stemmen op de amerikaanse politiek/de president want Washington (District Colombia) behoort in dat opzicht dus NIET tot Amerika.

    Wist u vast niet he? Nee. Is ook alweer precies de bedoeling.
    Obama regeert dus in feite vanuit een geheel ander land dan Amerika.

    Terwijl the Whitehouse, de president en Pentagon zich nota bene in Washington bevinden…
    Snapt u? Hier kan de maffia helemaal niet tegenop joh, dit soort constructies.

    Wel. De contradictie.

    Hoewel ik politiek helemaal niks vind, ben ik zeker niet tegen diplomatie. Diplomatie is wat mij betreft respect voor elkaars gebruiken en cultuur. En daar gaat het nou net over.

    Maar dat moet je wel uitdragen dan!

    Ik kreeg nogmaals echt het idee dat NL diplomatiek gezien ontbrak (tot nu toe) en dat er als een soort van sneue ‘NL hoort er ook heus best wel bij’ maar een link gedaan werd naar iets wat internationaal gezien als highlight werd/wordt gezien.

    Het hoeft bij wijze van spreke niet eens écht een succes te zijn, het gaat om het idee dat je wegen kunt gebruiken als energie leverancier.

    Diplomatie mag best falen wat mij betreft, want leven is nu eenmaal vallen en opstaan. Als iedereen dat maar respecteert.
    Falen mag.

    Maar niét op komen dagen voor de wereldgemeenschap is toch wel een zeer ernstige vorm van falen in het kwadraat en disrespect naar jezelf én anderen toe.

    Vind ik dan. Nog afgezien dat het achterlijk dom is.

    MISSCHIEN heb ik voor mijn beurt gepraat, en moet ik straks zéér nederig mijn ongelijk/foute inschatting bekennen.
    Dat zal ik doen dan ook. Wordt vervolgd.

    Maar ik heb toch wel even ernstig tijden afgewacht…. dit is geen impuls reactie.

    Had ik niet al eens gezegd dat een van de betere dingen die Frl 2018 zou kunnen doen is een ambassade beginnen?

    Niet als land maar als volk?
    Kijk, als Obama vanuit een ander land kan regeren over geheel the US -en iedereen pikt dit- wat is dan nog gek?

    Wat zou zoiets kosten? Een echte Friese ambassade?
    Joh. Laat ik eens duur doen. Eerste jaar: 25 miljoen om dat op te starten, huis en landgoed kopen in Washington. Niet te groot, niet te klein. Bescheidenheid siert de mens.

    Toegegeven: dat kost de friese burger 35 euro p/p. Eerste jaar dan.

    De economische waarde ligt uiteindelijk in CONTACTEN. En respect en economie is GUNNEN.

    Het is niet alleen wie je bent maar ook wie je KENT!

    Een friese ambassade komt in feite neer op: nieuwe vrienden maken. Laten zien wie jij bent, wat je kunt, wat je doet, en open staat voor nieuwe vrienden, de wereldgemeenschap, culturen, volken, en open staat voor wat zij doen, wat hun cultuur is, hun denkwijzen respecteert, en mogelijkheden gaat onderzoeken wat wederzijdse belangen zouden kunnen zijn.

    DAT is naar mijn mening evolutie.

    Oh, en het klinkt wat gek, maar diplomatie is met name geinterresseerd in gebruiken, wat men eet/drinkt en kunst.
    Eten, drinken, als eerste, kunst/gebruiken als tweede, is kennelijk de ‘elevator pitch’ voor diplomaten.

    En Friesland? BV Frl heeft al waanzinnig veel voorsprong met de friese koe, dairy, friese paard, Doutzen en Rutger Hauer.
    Naar mijn mening veel te slecht uitgenut allemaal.
    Friesland verkoopt zichzelf slecht. Dat kun je -misschien- bundelen in/door een ambassade.

    #Zomaar een mening.

  3. Wiersma

    15 mei 2015 op 01:46

    Oh tjeempie, had niet verwacht dat ie integraal online zou staan, maar dat doet ie wel.

    Dus: Komt ie!
    Idiocracy Full Movies HD 1080p

    En kijk. Gewoon vandaag in het nieuws hoor.

    GATTACA rising: Corporations begin genetic testing of employees

    http://www.naturalnews.com/049690_genetic_testing_disease_prevention_corporations.html

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)