Archief

Archief voor juli, 2014

Het regent mensen

Ik ben de laatste dagen gefascineerd geraakt door het fenomeen ‘de val’. Je kunt vallen eenvoudig afdoen als een gevolg van het verliezen van evenwicht, maar er is ook een andere dimensie van de val. De val als mythe, als symbool, als een uitzonderlijke variant van de menselijke status quo, een variant die in feite […]

Lees de rest

Het lot van Icarus

‘Tot zover het opstijgen van de waanzinnige, en de transformatie van de psychoticus van een normaal persoon tot een uitzinnig mysticus. Er schuilt tot zover eigenlijk weinig kwaads in deze hele beweging, deze roes van inspiratie, extase en eenwording. De typisch psychotische problematiek komt eigenlijk pas hierna. Het is therapeutisch gezien ook maar de vraag […]

Lees de rest

Paradijs de zondeval voorbij

Het overkomt me niet zo vaak meer, maar vannacht had ik er weer een: een lucide droom. Ik zat op een paard en had het dier volledig in mijn macht. Ik kon naar links en naar rechts, draven en galopperen en als ik wilde hield ik stil of keerde ik om. In het echt heb […]

Lees de rest

Vliegen in de bol van het embryo

In oktober 2001 werd ik getroffen door een tekst van Slavoi Žižek. Dat was kort na de aanslagen van 9/11.  Ik moest een lezing houden voor de Fryske Akademy in Leeuwarden en koos als onderwerp ‘Kunst na elf september’. Bij de voorbereiding van mijn verhaal vond ik op internet het artikel van Žižek: Welcome in […]

Lees de rest

De mens is een zeepbel

‘Homo bulla est’. ‘De mens is een zeepbel’. Het leven van de mens spat zomaar uiteen. Deze woorden van Erasmus kwamen bij mij op toen ik van de week de beelden zag van al die kisten met stoffelijke overschotten die werden ingevlogen uit de Oekraïne. Er werd massaal gerouwd in Nederland op een wijze zoals […]

Lees de rest

In twee bollen tegelijk

Waarde lezer en tijdgenoot. U bent gewaarschuwd. Reageer niet op dit weblog. En zeker niet in de eerste uren van de nacht. U die dit leest – en wellicht wilt reageren –  ik ken u niet, en toch ook weer wel. Op internet zijn wij allen strangers in the late night. Wij begeven ons in […]

Lees de rest

Genesis in slo-mo

Ik mag graag met de deur in huis vallen. Aangenaam, ik ben een gedachte. Voor wie wil weten hoe ik er uitzie, heb ik duizend gedaanten, denkbaar tussen de sprong van een elektron en een uil die staart in de nacht. God weet wie heeft mij te vondeling gelegd onder een schedeldak. Ik ben een […]

Lees de rest

Ik in de bol, de bol in mij

In een beroemde litho van M. C. Escher uit 1935 zien we niet alleen de gestalte van Escher zelf weerspiegeld in een bol, maar ook de kamer waarin Escher zich bevindt. De verbinding tussen de werkelijkheid en de weerspiegeling daarvan wordt tot stand gebracht door de hand van de kunstenaar die de bol draagt. Die hand […]

Lees de rest

Geen Tao aan vast te knopen

We kunnen de wetenschap van de toekomst niet scherp omlijnd tekenen. We kunnen alleen vermoeden dat dan de scherpe scheiding tussen de mens en de wereld langzamerhand zal verdwijnen, dat de mensen minder egoïstisch en met een warmer gevoel niet alleen tegenover zichzelf maar ten opzichte van de hele organische en ook de zogenaamd levenloze […]

Lees de rest

Beelden out of the blue

‘De ontmaskering van hun onmacht betekent dat deze kunstenaars niet echt geloven in “animisme, magie en de almacht van de gedachte” ofschoon het Sigmund Freud zelf was die in een artikel met deze titel, in 1913, als zijn mening naar voren 
bracht dat een overtuiging als deze nog steeds leefde, tenminste in de kunst. . […]

Lees de rest

Ieder mens zou een kunstenaar worden

‘Een generatie die 
de weinig spraakzame incoherentie van James Dean was gaan be
wonderen en die bereid was te geloven dat het medium de bood
schap is, zou allicht een traditie verwelkomen waarin praten als 
niet ter zake doend wordt beschouwd. Zo kon Zens verknochtheid 
aan de paradox en het toeval gemakkelijk geïdentificeerd worden 
met de intellectuele […]

Lees de rest

Namedroppen bij Kees

Gisteren ben ik – voorafgaande aan mijn feestje bij KEES ‘T HART een paar uurtjes met mijn OV-fiets door Den Haag gereden. Rare stad. Heel chique, maar tegelijk ook heel sjofel. Mijn ouders hebben hier ooit gewoond, nog voordat ik geboren was. Ze zijn er zelfs getrouwd in 1931. Mijn moeder sprak altijd met veel […]

Lees de rest

Zen en de kunst van het ordenen

‘Hoe langer een koe heeft gelegen, des te groter is de kans dat die koe spoedig zal opstaan. En als een koe eenmaal opstaat, blijkt het niet gemakkelijk te zijn om te voorspellen hoe snel het dier weer zal gaan liggen.’ Deze ontdekking werd gedaan door de wetenschapper Bert Tolkamp, die vorig jaar de ‘Ig […]

Lees de rest

Lid van de Fryske Akademy?

Dit is mijn vader: Durk Manus Mous (1897-1966). Het is een aquarel van mijn zus Cornelie diep 20 maart j.l. overleed. Mijn jongste zus Trees kwam er gisteren mee aanzetten. Ze had nog wat meer kleine spulletjes bij zich, wat foto’s, een paar boeken van Jung en twee blauwe vogels in keramiek, ook vervaardigd door […]

Lees de rest

Als gij niet wordt als kinderen…

‘Overigens, kon je nou niet een betere vraag verzinnen dan “Als je het licht uit doet, waar blijft dan het licht?” Sorry hoor, categorie ” als ik de WC doortrek waar blijft dan mijn peop? Als ik de kraan dichtdraai, waar blijft dan het water? Als ik lobotomie pleeg, waar blijven dan mijn herinneringen?” En […]

Lees de rest

Tussen de woorden en de dingen

spoken0001.jpg

“Als ik mijn ogen weer open in de 
concertzaal, lijkt de ruimte die ik zie klein in verhouding 
tot die andere wereld waarin zich de muziek ten volle  
ontplooide, en zelfs als ik mijn ogen open zou houden 
terwijl de muziek speelde, is het alsof de muziek zich niet 
beperkt tot deze begrensde, nogal kleine […]

Lees de rest