Wiersma

24 december 2011 op 08:01

Oh, en nog eens even wat he? Jij, en jullie kunstenaars, kunstemakers zijn allang snoei- en de snoeihard ingehaald door een andere groep van kunstenaars. Jullie zijn zo vreselijk keihard ingehaald dat jullie het niet eens hebben gezien, niet eens doorhebben. Alsof een neutrino door je ziel is gegaan. Maar er is wel degelijk een ‘nieuwe garde’ die alles aan het vernietigen is waarvan jullie dachten dat je iets had opgebouwd. Netto gezien anno nu heb je geen flikker opgebouwd. Geen kennis opgedaan waar iemand wat mee kan. Alle beelden zullen in no time vernietigd zijn. Vergeten. Was ooit leuk, maar totaal waardeloos gebleken.

Het gebeurt echter onder je ogen.

Omdat je er nooit over schrijft, terwijl het anno nu zo enorm belangrijk is, het meest belangrijke wat de mens(heid) kan overkomen, wat de mens(heid) toekomst en zin geeft, geeft mij al de bevestiging dat je er niks van ziet.

Ik kom hier nog wel op terug.
Wie zouden die nieuwe kunstenaars zijn? Goed zijn ze wel. Ze zijn beter dan ELKE kunstenaar die ooit op aarde geleefd heeft. Allemaal. Maar herkennen we ze? Is het kunst?

Ze zijn te herkennen onder een woord. Welk woord is dat?

Huub Mous

24 december 2011 op 11:04

‘Ien fan de grutste bulten jammerklachten fine we op it webloch fan de antyFries Huub Mous. It is de NachtRider al tiden in riedsel wat dizze twiveleftige figuer yn in útbuorren as Fryslân docht. As je, op skrift teminsten, sa’n grouwélige hekel ha oan alles wat mei Fryslân yn it algemien, en de Fryske skriuwerij en kultuer yn it bysûnder te krijen hat, wat dogge jo hjir dan?’

Uit: De Nachtrider, Mous, sokkebalje asjeblyft op!

Ballade van de Anti-Fries

Bert Loopers eeuwen kunnen ‘t woord verklaren
Aan u en aan uw opgewonden kliek,
Die blij mag zijn met een bos wilde haren,
Als het verstand u toestaat te bedaren
Van ‘t heilgeschreeuw, geleerd bij de barbaren,
En als uw volksbeweging haar muziek
Toonzetten leert op ònze maat der eeuwen.
De anti-Friezen hebben in de politiek
Iets meer gedaan dan onwelluidend schreeuwen.
Daarom, mijnheer, noem ik mij anti-Fries !
Gij weet het slecht, maar kort na die verziekte tijd,
Toen Holland rot was van de dictatoren,
Elkaar verdringend met de grage nijd
Van wie elkanders roem niet kunnen horen,
Werd ik in Amsterdam geboren
Uit ene vrouw wier naam in uwe oren
Klank voert van ketterij en godsdienststrijd:
Een Roomse vrouw, die gij diep zoudt verachten
- Roomsen zijn aan uw soort niet sympathiek -
Maar die het licht is van mijn zwartste nachten,
Daarom, mijnheer, noem ik mij anti-Fries !

( vrij naar – de volgens Mussert ‘zich katholiek noemende’ – Anton van Duinkerken,)

Baas boven baas

24 december 2011 op 13:31

Die condoom op jouw hoofd wappert, is die van Grutte Pier geweest?
Hangt hij nu weer slap in het Fries Museum?
Kan je zo´n ding misschien (in het kader van Fryslan Marketing) bij de museumwinkel kopen?

anton sur anton

24 december 2011 op 13:42

en toen en toen –
niet veel anders
annu nu

Gewillig vlees

24 december 2011 op 21:08

Nadat ik met groot verlof uit militaire dienst was ontslagen en mijn eigen potje moest koken, heb ik nooit meer vlees gegeten. Vervolgens heb ik gaandeweg de consumptie van kip, vis en ei en producten daarvan in ongeveer zeven jaar afgebouwd. Makkelijk was dat niet in een gezinssituatie.
Van vleeseters heb ik nooit enige waardering vernomen en evenmin een bekentenis zoals rokers die nog wel eens willen doen jegens niet-rokers, namelijk dat zij jaloers op hen zijn. Vanuit het perspectief van de carnivoren is dat ook wel wat begrijpelijk: fout gedrag wordt niet altijd ingezien en het is lang niet iedereen gegeven dit te erkennen. Tegelijkertijd is verplicht zwijgen wel vreemd, want de meeste vleeseters weten best dat aan hun gedrag meer na- dan voordelen kleven. Een beroep op een Bourgondische instelling is een te goedkoop excuus en wordt wellicht over enige tijd als een zelfbespottting gezien. Ook zullen zij in meerderheid (kunnen) weten dat er uitstekende vleesvervangers zijn.
Het achterwege blijven van een positieve opmerking heeft mij niet gestoken, integendeel. Het geeft mij al jaren mede de aanleiding te beseffen dat vleeseters onderhuids nog wel eens onprettige mensen zijn. Daarom dat bij een ontmoeting met hen mijn Jungiaanse duistere kant meteen de reflex van de dirty mind in werking stelt. Gelukkig merk je ook hier dat er langzamerhand een taboe wordt aangetast. Als je daarover – dikwijls als eerste – je mond opendoet blijken veel meer mensen een hekel aan vleeseters te hebben. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het niet willen aasnluiten in de rij voor de kassa als in het wagentje voor je pakken vlees liggen.
De hoop en verwachting is dat steeds meer vleesconsumenten zullen beseffen dat je met goed fatsoen niet meer voor milieumaatregelen kunt pleiten, wil je niet beticht worden van het spreken met een dubbele tong. Zo iemand vraagt zichzelf wellicht in een helder moment af of hij nog wel lid kan blijven van een partij als Groen Links. Een nieuwe Al Gore – de oude is wat vergeten – met een eveneens ongemakkelijke boodschap moet deze persoon aan zich voorbij laten gaan. Geen fraai vooruitzicht als je gewend bent je bij de massa aan te sluiten.
Officieel belijden antroposofen geen godsdienst, maar omdat een kosmische band onmisbaar is heb ik mij nooit op hun paden begeven. Wel ben ik op empirische gronden gevoelig voor dat deelje van hun leer dat zegt dat vleeseters huftiger zijn dan niet-vleeseters. Dit volgt uit hun werkelijkheid dat vleeseters grofstoffelijk zijn: immaterieel en materieel op zichzelf gericht. Niet-vleeseters zijn fijnstoffelijk en nauwelijks egoistisch en egocentrisch. Het sluit naadloos aan bij het vervalste onderzoek van Diederik Stapel en Roos Vonk. Jammer dat zij hun fijne neus hebben onteerd. Desastreus voor een vleesmatiging op kortere termijn en een vleesstop op lange termijn. Het zijn de vleeseters die van de falsificatie profiteren. Daarom zullen juist zij wel het luidst ach en wee hebben gekrijst.