Het was een volle bak gisteren bij De Nacht van de Filosofie in Tresoar. Het sociogram van de bezoekers is moeilijk te bepalen. Volgens mij is het een mix tussen de jaarlijkse bezoekers van Mattheüs Passion en een arthouse-film in het Filmhuis. Veel vrouwen hadden zich speciaal opgedirkt voor dit chique avondje uit, waar je best gezien mocht worden. Wat zou Bourdieu gedacht hebben van zo’n Nacht van de Filosofie? zo dacht ik bij me zelf. Sociale distinctie, dat moet zijn wat deze bezoekers drijft. En verder heeft de boekhandel er baat bij natuurlijk. Je kon er ook boeken kopen van de sprekers. Zelfs mijn boek De Kleur van Friesland lag op een tafeltje te koop. Selexysz is ook niet voor niets een van de sponsors van dit gebeuren. De organisatie had 6000 Euro ter beschikking om enkele gerenommeerde sprekers aan te trekken. Daar waren ze wonderwel in geslaagd. Zelfs de ‘denker des vaderland’ (hoe bedenk je zoiets?) gaf acte de présence. Hij sprak om half elf in de grote zaal die afgeladen vol was. Tegelijkertijd begon ik mijn lezing in de Gybert Japicxzaal voor zo’n twintig mensen. Verschil moet er wezen, niet. Ik behoorde ook slechts tot de locals die het programma moesten opvullen.

Jos de Mul had een mooi verhaal over ‘Radicale Romantiek’. Het was de enige lezing die ik gevolgd heb. Jos de Mul kende mij nog van acht jaar geleden. Ik hem uitgenodigd had voor een lezing in Leeuwarden. Hij zou destijds een boek publiceren: Echo’s van een laatste God. Dat boek is nog steeds niet verschenen. De moord op Theo van Gogh gooide roet in het eten. Inmiddels zijn wel andere boeken hem uitgekomen, waaronder De domesticatie van het noodlot en Paniek in de polder. Volgend jaar verschijnt Echo’s van en laatste God alsnog, zo wist Jos de Mul mij te verzekeren. Zijn betoog was een pleidooi voor de Radicale Romantiek juist in deze tijd van verwarring over de opkomst van de islam, waarbij menigeen teruggrijpt naar de Radicale Verlichting. Het wezen van de Romantiek  is volgens de Mul een voortdurende oscillatie tussen enthousiasme en ironie. Hij citeerde een prachtige uitspraak van Hölderlin die ik helaas niet meer kan terugvinden. Ook woorden van Montaigne bleven bij mij hangen: ‘Voor mijn geloof ben ik bereid om tot aan de brandstapel te gaan, maar dan ook geen stap verder.’

Ik zat op de laatste rij. Naast mij zat Hans Achterhuis met zijn vrouw. Toen Jos de Mul klaar was met zijn betoog, vroeg iemand aan hem of je ironie ook kunt aanleren. ‘Niet aan Friezen!’ hoorde ik Hans Achterhuis mompelen tegen zijn vrouw. Later sprak ik nog met de dichter Pier Boorsma die ook aanwezig was. Hij had ooit nog bij Hans Achterhuis gestudeerd. Ook wist hij mij te vertellen, dat de denker des vaderlands met een Friese vrouw is getrouwd. Zo hoor je nog eens wat op de Nacht van de Filosofie. Mijn eigen lezing ging over mijn ervaringen op internet, maar ook wat invloed is van de techniek op je denken. Ik maakte gebruik van PowerPoint. De presentatie staat inmiddels op internet en is ook hierboven te zien. Achteraf had ik graag een filmfragment van Heidegger getoond, dat gaat over de invloed van de techniek op mens en filosofie. Gelukkig staat het fragment op YouTube, zodat ik het hier alsnog kan vertonen.