2005

westdorpe20050001.jpg

Eind september in Westdorpe in Zeeuws Vlaanderen. Een idyllisch tafereel, zo aan de witte wijn op een terras aan het water. Ik opende daar een tentoonstelling van Friese kunstenaars. Een mooi weekend zou het worden. Het jaar was nogal rumoerig begonnen met een tentoonstelling van Alfred H. Stucki in de Infirmerie. Kunst Und Träne, afgekort: K.U.T. De tentoonstelling was een reactie op de moord op Theo van Gogh, maar dat hebben maar weinig mensen begrepen, vrees ik. Het bijbehorende billboard werd als aanstootgevend ervaren en moest dan ook snel verwijderd worden. Er volgde een referendum onder de Leeuwarder bevolking over de vraag of dat K.U.T.plakkaat nu mocht hangen of niet. Geert Dales zou de tentoonstelling openen, maar zei op het laatste moment af. De uitslag van het referendum gaf weinig ruimte tot misverstand. Een overgrote meerderheid wilde dat het doek alsnog zou hangen. Toen ik dit aan Geert Dales liet weten adviseerde hij mij dat Stucki maar een vergunning aan moest vragen.

image001.jpg

Die vergunning kwam uiteindelijk los, maar we kregen het doek niet meer omhoog. Dat alles leidde uiteraard tot behoorlijk veel gedonder, niet alleen buiten maar ook binnen Keunstwurk. In juli volgde nog de uitgave van de K.U.T. Courant, met een gedenkwaardige presentatie op de binnenplaats van de Infirmerie. Er gebeurde nog veel meer dat jaar. Teveel om op te noemen. Ik schreef mijn eerste boek. Ik begon ook te schrijven op internet en raakte in debat over een Friese dichter die fout was geweest in de oorlog. God, hoe heette die man ook al weer? ‘Floedstream oan skellery op Frysk ynternet, kopte de Leeuwarder Courant. Al dat gesodemieter leverde Abe de Vries uiteindelijk de Gysbert Japicxprijs op. Bij de prijsuitreiking fluisterde Michaël Zeeman zachtjes mijn naam in de stadhuiszaal van Bolsward, waar je een speld kon horen vallen. Ik voelde me een beetje raar dat jaar op de boulevard van verloren dromen.

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)