2002

ameland 20020001.jpg

Begin november op het strand. De kunstmaand Ameland werd geopend. Een bewogen jaar lag bijna achter de rug. Op 6 mei werd Pim Fortuyn vermoord. Drie weken later zat ik met de Fryxos in Toulouse. Daar was een internationaal taalfestival: het ‘Forum de langues du monde’. Fryxos (een conterminatie van Frysk en Fluxus) was een groep kunstenaars en dichters die we het jaar daarvoor hadden opgericht. Terug in Friesland werd het een gekkenboel. Ik holde van het ene incident naar het andere. Een ‘gruwelijke bustocht’ langs lelijke gebouwen in Friesland haalde alle landelijke media. Later werd ik geïnterviewd door Wiebe Pennewaard, die een fraaie kop bedacht: ‘Dat prachtige, slappe Friesland..’.Ik had niet door dat ik met mijn krachten aan het smijten was. Om me heen werd er flink gekonkeld, vandaar die vlucht vooruit. In augustus kreeg ik een acute astma-aanval en belandde voor twee weken in het ziekenhuis. Op de foto is mijn kop nog wat dik van de prednison. Daarna veel te gauw weer naar het werk, waar de sfeer overigens nog steeds niet gezond was. Ik begon me af te vragen of ik mijn pensioen nog wel zou halen, als het nog langer zo door zou gaan. Het nieuwe CBK, dat er moest komen, gaf alleen maar gedonder. Keunstwurk zou bovendien gaan fuseren met Theater Romein. Eind december had ik er genoeg van en gooide de handdoek in de ring. ‘Laat mij maar naar Theater Romein gaan’, zo liet ik mijn directeur weten. Hij glunderde net iets te uitbundig. Later hoorde ik dat hij zich had laten ontvallen, dat het CBK er nooit zou komen, zolang ik niet met pensioen was. Kortom, mijn aanwezigheid op zich was voor anderen een probleem geworden. De onbezorgde sfeer van de reis naar Toulouse was inmiddels ver te zoeken. Daar ontdekte ik dat de kunst geen vaderland heeft. De taal ook niet. Het is net andersom: de kunst is het vaderland van de taal. Of zoals de Occitaanse filosoof Felix Castan (1920-2001) beweerde: ‘On n’est pas le produit, le fils de son territoir, de son pays, mais le fils de ses œuvres.’ Al met al was het een bewogen jaar. En o ja…Shakira met haar goddelijke buik brak door met Whenever, wherever…

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)