Archief

Archief voor november, 2010

U vraagt, wij draaien

‘Met open mond heb ik uw stuk gelezen over ‘kunst en de ritmiek van de natuur’; prachtig! Vanavond behandelen wij op het radio programma HoeZoRadio (van de NTR) de volgende vraag: bestaat er zo iets als een universele waardering van visuele stimuli? Ik denk dat u heel goed antwoord zou kunnen geven op deze vraag. Als […]

Lees de rest

Ook toen stond de tijd stil

Dit is mijn vader in 1958. Hij was toen zestig jaar, twee jaar jonger dan ik nu. Het is inmiddels meer dan een halve eeuw geleden dat ik deze tekening maakte. Ik was toen tien jaar oud. Het portret is naar het leven getekend. Het moet in Huissen zijn geweest. Mijn vader zat voor het […]

Lees de rest

De Friese familie

Deze foto moet zo’n honderd jaar geleden in Bakhuizen zijn genomen. In het midden zit Durk Manus Mous. Hij is mijn grootvader, mijn oerpake. Durk Manus Mous stierf op 25 september 1912. Hij was toen 77 jaar. Op 17 mei 1868 was hij in het huwelijk getreden met Johanna Vogelzang die rechts naast hem zit. […]

Lees de rest

Paul Cliteur en de secularisering

Een god die een wereld geschapen heeft kan hij zich niet voorstellen. Hij breekt ook met het ode van een god die een persoonlijke relatie met mensen onderhoudt, een god die straft en beloont, een god die een wil heeft of die we in onszelf zouden kunnen herkennen. Ook het leerstuk van de onsterfelijkheid of […]

Lees de rest

Georg Lukács en het valse bewustzijn

Eind jaren zestig hoorde je onder linkse studenten nog wel eens spreken over een ‘vals bewustzijn.’  De consumptiemaatschappij, zo werd geredeneerd, deed je in een soort schijnwerkelijkheid belanden. Het kapitalisme was neergedaald in je brein.  Het valse bewustzijn van de burgerlijke klasse zou het belangrijkste obstakel zijn dat en radicale verandering in de weg stond. […]

Lees de rest

Over tandpasta en tijd

Als ik mijn tube tandpasta leeg knijp, dan krijg ik mijn tandpasta er niet meer in. Het zou een heksentoer zijn om dat te proberen. Hoe komt dat? Dit soort alledaagse problemen werden in klassieke natuurkunde bekeken als  een tussenfase van de ware kennis, die op een zekere dag zou resulteren in een klassieke verklaring. […]

Lees de rest

Gerrit Terpstra en de tijd

  Sinds 1986 tekent Gerrit Terpstra boeken als een voortdurende neerslag van de tijd. Het zijn teksten en tekeningen, gedachten en invallen, die de tijd in het hoofd van de kunstenaar heeft achtergelaten en zo op papier zijn vastgelegd. Tijd is het centrale thema in zijn werk. Sterker hij laat de tijd het werk doen. […]

Lees de rest

De wereld is een droom van God

  ‘Ik ga de woorden uitspreken van een lied dat ik ken. Alvorens ik begin, strekt mijn verwachting zich uit over 
het hele lied; ben ik echter begonnen, dan strekt zich, 
naarmate ik van die verwachting afhaal en naar het 
verleden overbreng, ook mijn herinnering uit; en het leven van dit handelen van mij strekt […]

Lees de rest

De mechanica van taal

Op wetenschap gebaseerd technologie kan ons uiteraard vernietigen. Als dat niet gebeurt kunnen wij blijvend inzicht en misschien zelf een evenwichtig bestaan vinden, maar alleen op grond van kennis die wetenschappelijk gefundeerd is. Op het gebied van de natuurwetenschappen is de godsdienst al vervangen: wij vragen niet meer of God de zon, de aarde of […]

Lees de rest

De mechanica van poëzie

Soms droom ik ‘s nachts van een taal-automaat. Ik zie dan een soort draaiende lotto-molen waaruit balletjes met woorden rollen. Zij vallen op een rij zodat zich een zin vormt. Daarna nog één en nog één. Zo rijgen de zinnen zich aaneen tot teksten die vervolgens weer uiteenvallen in een buitelen en stuiteren van woorden. […]

Lees de rest

De opstand der horden

‘Van de vijfde eeuw tot het jaar 1800 komt Europa niet verder dan een bevolking van 180 miljoen zielen. Van 1800 tot 1914 stijgt dit getal tot 460 miljoen. Deze sprong is zonder gelijke in de geschiedenis der mensheid. Er is geen twijfel aan dat de techniek – tezamen met de liberale democratie – de […]

Lees de rest

Hij is niet dood !

. Peace, peace! he is not dead, he doth not sleep, He hath awaken’d from the dream of life; ‘Tis we, who lost in stormy visions, keep With phantoms an unprofitable strife, And in mad trance, strike with our spirit’s knife Invulnerable nothings. We decay Like corpses in a charnel; fear and grief Convulse us […]

Lees de rest

Hoe over God te spreken?

Voor zover God een rol speelt in de naoorlogse filosofie beperkt het denken zich doorgaans tot datgene wat in de taal te benoemen is of wat zich aandient in het bewustzijn zelf. God zelf wordt daarbij vooruit geschoven of tussen haakjes gezet. Zo kom je uiteindelijk dus ook op een doodlopend spoor terecht. God als […]

Lees de rest

Er ‘is’ geen God

Soms denk ik wel eens dat de gedachte aan een mogelijk leven na de dood iets met het leven zelf van doen heeft. De dood is misschien wel de ultieme bevrediging van het verlangen naar een wereld waarin je jezelf volledig verliezen kan. Hoewel ik niet uit eigen ervaring kan spreken, wil ik de verhalen […]

Lees de rest