Zou het wel zo’n ramp zijn als Froeks-tv, Moanne, Ensafh en Heit en Mem verdwijnen of andere wegen zoeken om de financiering rond te krijgen? Lukt het niet om abonnees te winnen en adverteerders te werven, dan is er blijkbaar geen markt voor. Of hebben de (gedeeltelijk) Friestalige media een intrinsieke waarde?
Wie voeren deze discussie eigenlijk?

Kan het zijn dat Ensafh, het kopieerapparaat dat zichzelf tijdschrift noemt, met het overnemen van het bericht over bezuinigingen op Friese media onder de kop “Swiere besunigings driigje foar û.o. ensafh” maar wat mekkert zonder uit te zoeken hoe het precies zit? Het bedrag voor Friese media mag dan, zoals liwwadders.nl bericht, waarschijnlijk van € 430.000 naar 130.000 gaan, in de € 430.000 voor de afgelopen periode zit heel veel geld voor froeks.tv. Zij moeten, na 2010, volgens al eerder vastgesteld beleid, daarna hun eigen broek ophouden. Los van de vraag of dit terecht is, kun je je uiteraard afvragen of het schrappen van dergelijke ‘eenmalige injecties’ wel bedreigend is voor de Friestalige media. Mogelijk kiest de provincie voor het eeuwig doormodderen van het bestaande en het bij voorbaat al doodknijpen van nieuwe initieven. Als een item als ‘Junior Fun, It fetste feest fan Fryslân’ 10095 hits krijgt, kun je je afvragen of het niet zinvoller is om froeks ook na 2010 te steunen dan ensafh. Het is immers volstrekt onduidelijk of de bijdragen in tijdschrift ooit een publiek bereiken.
Wie voeren deze discussie eigenlijk?

Het doel van het tijdschrift ‘Heit en Mem’ – myn lichem is blykber net makke foar befallingen – is… taalbevordering. De vraag is, zeker als er bezuinigd zou moeten worden, of taalbeleid niet te ver doorschiet als de overheid opvoedingstijdschriften gaat subsidiëren.
Maar, wie voeren deze discussie eigenlijk?

En hoe ligt het bij media als de Moanne (literatuur en algemeen-kultureel) en Ensafh (literair)? Gaat het hier, als het om overheidsgeld gaat, om taalbevordering? Zo ja, dan is wel duidelijk dat beide tijdschriften hun doel voorbij schieten. De oplagen zijn er doodgewoon te laag voor. Buiten de kringen van de ‘bûterhoeke’, de ‘skriuwers’ zelf en degenen die als ‘vriend van’ een abonnement opgedrongen kregen, is de Moanne bij niemand bekend. Toch kost een nummer minder dan een pakje sigaretten, dus daar zal het niet aan liggen. 7 nummers van Ensafh voor € 27,- zal ook vrijwel niemand de kop kosten. “Mar ek wy brûke mienskipsjild”, schrijft Imke Hooijnga in het redactioneel van Ensafh nummer 3 van dit jaar “en soene graach mear abonnees ha. (…)”
Bent u ooit benaderd om een abonnement op de Moanne of op Ensafh te nemen? Ooit ergens een flyer zien liggen? Een persbericht of een advertentie gezien? Nee? Nou dan.
Moeten deze twee tijdschriften het wel van abonnees hebben? Bedienen zij niet een niche die aantrekkelijk kan zijn voor betalende adverteerders? Boekwinkels? Uitgevers? Tresoar en Academie? FNP? Drukkers en vormgevers? Kranten? Uit commercieel belang of – ook goed – uit betrokkenheid bij de ‘goede zaak’? Gezien het ontbreken van advertenties, mag de vraag gesteld worden: Zijn amtenaren, creativelingen, schrijvers en ‘Frysksinnigen’ ‘überhaupt’ wel in staat om een tijdschrift te exploiteren?
Wie voeren dergelijke discussies eigenlijk?

Zou het bij provinciale subsidies voor Friestalige media niet zozeer gaan om de taal maar om de literatuur en andere vormen van Friese cultuur en cultuur in Friesland, dan gaat het bij bezuinigingen om andere vragen dan de afweging tussen wel geld voor het ene medium en nie voor het andere. Dan gaat het om àlle 90 organisaties die bezuinigingen tegemoet kunnen zien. Dan gaat het de keus tussen de ‘kaasschaafmethode’ voor alles en iedereen of om het radicaal schrappen van subsidies op een aantal organisaties. Dan gaat het dus, bijvoorbeeld, om de keus voor natuur (it Fryske Gea) ten koste van de media. Of andersom. Tussen, bijvoorbeeld, het overeind houden van (een deel van) de bestaande culturele infrastructuur ten koste van de plannen om Cultural Capital 2018 te worden. Of andersom.
Wie voeren deze discussie eigenlijk?

En waar is gedeputeerde Jannewietske de Vries in dit verhaal? De website van de provincie meldt: 2 en 3 juli, ged. De Vries: Werkbezoek Ruhrgebied…

Zo is de drank het medicijn
tegen alle faillissementen
tegen bankroet en chagrijn
is bier beter dan de centen

Kennelijk heeft alleen die partij het lef om die duurbetaalde arrogante mannen in die donkerblauwe pakken, die hun werk helemaal niet goed doen, aan te pakken.