Dit was de oogst van twee jaar geleden. Zeven welpies lagen uitgeteld op de grond. In de kwartfinale van het EK vloog Nederland eruit tegen Rusland, na een droomstart van drie overwinningen onder meer tegen wereldkampioen Italië. De welpies hebben nog lang dienst gedaan. Mira (op de fot0), Pablo en Charly vonden alle drie dat dit  gratis speeltuig van mijnheer Heijn voor katten op maat is gemaakt. Vooral Pablo was er gek op. Door de welpies leerde hij apporteren. Normaliter doen alleen honden dat, maar Pablo is een wat eigenzinnige kat. Na het avondeten komt hij steevast met een welpie aanzetten die dan door de kamer moet worden gegooid. Dat ritueel herhaalt zich dan enkele malen totdat het welpie weer wordt opgeborgen, meestal in zijn etensbak.

Inmiddels hebben we nog maar één welpie over. Zijn lange haren zijn inmiddels behoorlijk gekort en hij ziet er niet uit. De overige zijn successievelijk in de stofzuiger beland of zoekgeraakt in de tuin. Ook een welpie heeft helaas niet het eeuwige leven. Van de week kwam het eerste beesie over de vloer. Inmiddels liggen er al drie op de mat voor de tuindeur. Ze worden door de katten nog wat onwennig bekeken. Alleen Mira speelt er af en toe mee. Dan gooit ze er een hoog in de lucht en vangt hem dan weer op alsof het en vliegende muis is. Wat een leven heeft zo’n kat, denk ik dan. Ik wou dat ik me zo met mezelf kon vermaken. Hoe dan ook, het WK is weer begonnen en de katten zijn er klaar voor. In de komende weken zullen er allemaal beesies het huis binnenkomen. Alles heeft zijn zo zijn eigen ritme. Toch goed dat er een WK is.

zie en luister