Klotsende oksels en community art
REACTIE VAN ELVIS OP MIJN LOG GEMEENSCHAPSKUNST ZIN OF ONZIN
‘Community art’ is ontstaan vanuit onvrede. Groepen mensen met vaak één of meer creatieve figuren in hun midden die op een bijzondere manier ageren tegen een misstand waar de betreffende groep mee te maken heeft. Niet zozeer het eindproduct staat centraal want vooral het proces is van belang. Politici proberen met klotsende oksels grip te krijgen op alles dat niet is voorgeschreven door (hun) ambtenaren, proberen dus de ‘creatieve’ volksuitingen zelf te organiseren. Schrijven één en ander in goed Nederlands weg in hun grijze beleidsstukken als ’social engineering’. Armoe troef als het gaat om passie. Ik denk, hoe minder we praten over dit soort (kunstzinnige) volksuitingen hoe meer we de passie behouden. En de eindproducten kunnen alleen maar beoordeeld worden op hun merites, hoeveel woorden er vooraf ook aan besteed worden.’
kirsten
17 januari 2010 op 15:18
guerilla art op de daarvoor bestemde plekjes
Huub Mous
17 januari 2010 op 15:21
Inderdaad, dat is zoiets als ‘oorlog voeren van maandag tot en met vrijdag tussen negen en vijf ‘.
kirsten
17 januari 2010 op 15:39
ja zijn we ook heel goed in
Huub Mous
17 januari 2010 op 16:46
Inderdaad, het woord oorlog is veranderd in vredesmissie. Een oorlogsslachtoffer is een bedrijfsongeval. Een soldaat mag niet schieten want dan komt hij voor de krijgsraad. In het kampement direct achter het front is een disco en een sushi-restaurant. Piloten in hun F-16 schieten de Taliban omver alsof het een computerspelletje is. Als de enclave wordt ingenomen worden de gijzelaars naar de bus geleid op weg naar hun executie. We vechten tegen radicale moslims, maar nemen wel een moslim-aalmoezenier mee voor wie in gewetensnood komt. We voeren oorlog met schone handen en met een schoon geweten, want de oorlog zelf is schoon geworden. Een vuile oorlog betaat niet meer. Oorlogvoeren is een beroep, net als alle andere. Je hebt er voor doorgeleerd en gaat een carrière tegemoet. De reden waarom we oorlog voeren, dat wordt je als soldaat niet bijgebracht. Zelfs generaals weten dat niet meer. We voeren oorlog omdat het moet. Oorlog is de witte motor. Zonder oorlog geen vrede, daarom is er voortaan altijd oorlog. With God on our side.
http://www.youtube.com/watch?v=pD7wu99AhFQ&feature=related
Peter Wouda
17 januari 2010 op 17:03
Een mooi voorbeeld van community-art dat zich in alle stilte de afgelopen 40 jaar heeft ontwikkelt, is de Ecokathedraal in Mildam. Was het eerst nog een werk dat alleen door Louis Le Roy gedaan werd, tegenwoordig zijn er 7 mensen wekelijks in Mildam te vinden die doorbouwen. De foto in de sneeuw in de vorige post op deze weblog laat het nieuwste deel van de Ecokathedraal zien, waar Le Roy slechts een kleine bijdrage aan geleverd heeft, maar dat door zijn opvolgers gerealiseerd wordt.
En de politiek heeft nu ook erkend dat we dergelijke plekken nodig hebben, en heeft een officieel bestemmingsplan “Ecokathedraal proces” in het leven geroepen. Geen oorlog of vredesmissie maar symbiose.
Peter Wouda
17 januari 2010 op 17:13
“Guerilla-art” avant la letre in Bilgaard uit de jaren 70. Nu nog zijn de restanten te zien van deze poging tot een ecokathedraal proces: http://www.flickr.com/photos/ecokathedralen/sets/72157623190979208/show/
Huub Mous
17 januari 2010 op 17:48
Dat is waar, Peter. Een prachtig voorbeeld van zinvolle community-art uit de jaren zeventig, daar in Bilgaard. Ik ben er laatst nog eens gaan kijken. Het zag er helaas niet zo goed uit. Misschien een goede reden voor de wethouder om eens te zien of hier iets aan gedaan kan worden. De Regenboogkerk van architect Alberts, waarvoor de tuin aanvankelijk was bedoeld, heeft inmiddels allang een andere bestemming gekregen. Het interieur is helemaal naar zijn mallemoer. De geïntegreerde kunsttoepassing van Arnold Hamelberg is gesloopt. Dit bouwkundig monument uit de jaren zeventig is voorgoed verloren. Het was een mooi voorbeeld van omgevingsvormgeving. Architectuur, beeldende kunst en tuinarchitectuur gingen hier prachtig samen en zodanig dat mensen er zelf aan mee konden werken.
Hettinga. E.
17 januari 2010 op 20:22
De Kulturele Karavaan, op het Provinciehuis de Kul-Kar genoemd, is/wordt onderdeel van het Frysk Festival 2013. Dat evenement moet de opmaat worden voor Fryslân Culturele Hoofdstad 2018. De motor van die culturele festiviteiten? De Fryske mienskip. Mei-inoar, mei-inoar, bruist en gorgelt het in allerlei Friese culturele nota’s. Van de kunstenaars en schrijvers wordt verwacht dat ze ‘dienend’ zijn. Bah. Verstikkend. Bij Friese instituties als Tresoar malen ze daar niet om, integendeel, ze lusten er wel pap van, dergelijke ‘gemeenschapskunst’. Roep Frysk, roep Mienskip en allerlei Fries nationalistisch bewogen Tresoarhoofden roepen koekoek!
Maar werkt de institutionele en revisionistische cultuurpolitiek (nog) wel? De inspraakronden waarmee de Friese cultuurgedeputeerde Jannewietske de Vries het afgelopen jaar ‘furore’ maakte, zijn schijnvertoningen gebleken. Ze blonken uit door een hoog roept-u-maar-gehalte. Ieder zijn zegje, daarna gauw vensters toe. Niemand thuis. Het veld zelf wordt, zo blijkt, allang niet meer au sérieux genomen. Voorbeeld. Als het bestuur van ‘It Skriuwersboun’ om een gesprek met De Vries vraagt om een aantal maatregelen te bepleiten m.b.t. de huidige (structurele) malaise in Fries Letterenland, dan krijgt het nul op het rekest. De cultuurgedeputeerde vertrouwt blijkbaar liever op de Friese instituten, in dit geval Tresoar. Het is een van de redenen waarom It Boun overweegt zichzelf op te heffen. Voorzitter Koos Tiemersma: ‘It soe spitich wêze it Boun ûntbine te moatten.’ (15/01).
Ondanks de inspraakronden n.a.v. van de Cultuurnota 2009 blijken de plannen van De Vries voor geen meter te leven. Het promotiefilmpje over de ‘Fryslân culturele hoofstad 2018’ ( http://www.youtube.com/watch?v=n1ELERrAc6k&feature=player_embedded ) is op het Net precies 510 x bekeken, 510 keer in vier maanden. [sic] De Vries mag haar z.g. open-venster-politiek voeren, verontrustend blijft dat het door haar zo hartstochtelijk nagejaagde ‘mei-inoar’ ophoudt zodra de Friese provinciegrenzen in zicht komen. Samenwerking met Groningen-(stad) is in het kader van de 2018-show volkomen taboe! Zou juist in en met een grensoverschrijdende culturele samenwerkingspolitiek – hoeveel uit Friesland afkomstige schrijvers en kunstenaars leven en werken in Groningen en omgekeerd – de kunst in Friesland niet beter af zijn? Genoeg voorbeelden die voor een dergelijke aanpak doen pleiten, denk aan het succesvolle project ‘Woordenstroom’ (kunst langs de vaarweg Lemmer-Delfszijl) dat ook (inter)nationaal aandacht trok. Het is de hoogste tijd om het taboe op een interregionale culturele samenwerking voor 2018 open te breken. Anders zit je hier straks warempel voorgoed opgescheept met het ressentiment van de nieuw ordentelijke, voorbipse Heimatkunst van de Gerrit Bretelers en andere, door nostalgie gedreven vormen van Fryske boerenbedrog-kunst. Kortom, who is afraid of the North?
Uw dienaar ter allerstond
17 januari 2010 op 22:21
Handleiding voor vrijwilligers in culturele centra, buurthuizen en wijkcentra.
Zet nooit de verwarming aan voor je de deur van het centrum opent.
Zorg er voor dat het er nooit behagelijk wordt.
Doe de verlichting niet aan, voordat daarom uitdrukkelijk gevraagd wordt.
Steek nooit kaarsen aan voor de gezelligheid.
Laat de bezoekers rustig wachten.
Vul eerst de vaatwasmachine, voor je ze helpt.
Ga een discussie aan met de bezoeker als hij te beleefd om een drankje vraagt.
Kijk altijd chagrijnig, lach nooit een bezoeker toe.
Groet een nieuwkomer nooit. Kijk hem liever de tent uit.
Kijk nooit rond alsof je iemand zou willen helpen.
Laat de mensen maar een tijdje om hun drankje smeken.
Voor minder dan E 3 serveer je uitsluitend zure wijn.
Voor je de tent sluit, laat het eerst lekker een half uurtje doorwaaien.
Spreek kwaad over iedereen die zich niet zo gedraagt, zoals jij vindt dat hij zich zou moet gedragen.
Huub Mous
17 januari 2010 op 23:05
Volgens mij is deze ‘Handleiding voor vrijwilligers in culturele centra‘ niet conform de – in de horeca vigerende – ‘Richtlijnen voor de sociale hygiëne‘.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Sociale_hygiëne
kirsten
17 januari 2010 op 23:37
sociale hygiëne
ook al zoiets
Huub Mous
18 januari 2010 op 00:03
Toen ik er voor het eerst van hoorde, dat ik dat het uit de tijd van de nazi’s stamde, maar het schijnt heel gewoon te zijn in de horeca. Je kunt er zelfs examen in doen.
http://www.socialehygieneexamen.nl/
elvis
18 januari 2010 op 00:03
Fryslân, Kulturele Haadstêd 2018
Misschien kunnen de Tresoarhoofden samen met wat derdegeneratiemarokkanen, social engineerend, Breteler inmetselen terwijl hij ondertussen de voorbibs van mevrouw de Vries, poserend op een originele Jutrypster gepunnikte deken, schildert. Dat dan de Blauhuster dominette deze Fryske Kommunity Keunstparty opleukt met haar voorgedragen ‘Kredo Quia Absurdum’. Abe natuurlijk aan haar zijde maar licht glimlachend wegdromend door de prachtige nieuwe uitgave die aan zijn geestesoog verschijnt: het in Fri(e)s roodwitblauw kunstof gebonden verslag van deze ultieme nationale happening en dat waarschijnlijk tot in de verste hoeken van Europa verspreid zal gaan worden. Dat Tsead dan met een klein opschrijfboekje rond de metselende kopstukken dartelt om zich voor eens en voor altijd onsterfelijk te maken. Met een gedicht dat tot in Zeeland doordendert. Dat ze dan echt niet meer om hem heen kunnen, daar in Holland. Zoals ze in Europa niet heen kunnen om Fryslân, door al het culturele verhevene dat we hier altijd al doen maar vooral door deze ene megametselhappening in 2010, in de tuin van het het schuurtje van het huis waarin Gysbert Japicx zijn eerste bordje havermeel at.
(neehee Eeltsje, wij hebben die verrekte Groningers echt niet nodig!!)
MOL
18 januari 2010 op 00:28
Bill Gates IS kommunietie Art!
Wat een gewauwel en gezever.
Mijn versleten hotpants zakken af bij het lezen van samenraapsels van pseudo intelligente opgezochte boekenkast zinsneden.
Eens kijken..wat heb ik zoal in mijn boekenkast?
O ja..Bill Gates..die heeft de lp Groeten uit Grollo want anders had ie nooit Windows kunnen bedenken, daarmee verklaar ik C B tot de community artist van deze aardkloot.
Huub Mous
18 januari 2010 op 00:39
Inderdaad, Groeten uit Grollo was the global village van Marshall McLuhan, maar dan tussen de hunnebedden. Alles is al bedacht in the sixties. Sindsdien zijn wij gedoemd om ons eeuwig te herhalen.
Huub Mous » Who is afraid of the North ?
18 januari 2010 op 01:24
[...] VAN E. HETTINGA OP HET LOG KLOTSENDE OKSELS EN COMMUNITY ART De Kulturele Karavaan, op het Provinciehuis de Kul-Kar genoemd, is/wordt onderdeel van het Frysk [...]