Laatst zag ik bij de ALDI een apparaat waarmee je oude grammofoonplaten digitaal kon omzetten naar een CD. Ik had het bijna gekocht, maar ik realiseerde mij opeens dat dit onbegonnen werk is. Als ik eindelijk alles heb omgezet, zou ik ontdekken dat alles inmiddels al op internet staat. Het duurt niet lang meer of de hele wereld staat op internet. Zo ontdekte ik laatst dat mijn boek De kleur van Friesland ook al voor de helft op het net te lezen is. Mijn uitgever had er niet eens wat van vernomen. Zo gaat dat tegenwoordig. Waar gaat dit heen? zou je zeggen. Het copyright is een middeleeuws begrip aan het worden en wat dit betekent voor het economisch systeem schijnt nog niemand echt te beseffen.

In Zweden is onlangs een nieuwe politieke partij opgericht, die veel aanhang verwerft bij jongeren, zo hoorde ik gisteren van mijn zoon Jurriaan. Het is de Piratenpartij. Ook in Nederland is er al een variant van deze beweging. De downloadpraktijken op internet doorkruisen de economische belangen van de multinationals, maar je schijnt er juridisch ook haast niets tegen te kunnen doen. Wereldwijd ontwikkelt zich een schaduweconomie die op geheel andere waarden is gebaseerd, dan de vrije markt van het kapitalisme. Nog even en het is weer net als in de oorlog. Dan kun je een pond suiker krijgen voor een antieke vaas of een olieverfschilderij. Maar zover is het nog niet. We gaan eerst nog even met zijn allen op Wilders stemmen en daarna breekt pas echt de pleuris uit.

Maar alle geheid op een stokje. Dat apparaat van de ALDI hoef ik niet, want op YouTube is tegenwoordig steeds meer te zien. Zo ontdekte ik gisteren een prachtige clip van Marcel Amont uit 1962. Marcel Amont is anno 2009 in Nederland vrijwel geheel in de vergetelheid geraakt. Begin jaren zestig echter werden van hem ook hier veel platen verkocht. Ikzelf heb nog een EP-tje van hem uit 1962. Daar staat ook Un mexicain op, een heel aanstekelijk liedje. Destijds was het een zomerhit, zoals dat tegenwoordig heet. Ik had nooit eerder bewegende beelden van Marcel Amont gezien, maar zijn performance is werkelijk opzienbarend. Wat een talent! Hij schijnt nog steeds op te treden in Frankrijk, maar dat hoef ik niet mee te beleven. Een paar jaar terug had je ‘s avonds laat  zo’n programma  op TV5, waar je allerlei oude knarren met klapperend kunstgebit hun chansons van vroeger zag zingen. Dat is ontluisterend om te zien. Nee, geef mij maar de Marcel Amont van toen. Daar kan niemand tegen op, zelfs geen piratenpartij.

zie en luister