Dialogen met Smots (part 5)

Smots
Gekke bekken trekken doen zowel
Den Engelsman als ook den Fransoos
Maar dat alles is nog kinderspel
Toen God de Duitser uitverkoos

Een afgrijselijke natuurlijke ontwrichting
De Duitser kan er echter niets aan doen
Zij zien misvorming als verplichting
Ik Duitser, voor nog geen miljoen!

In zo’n show zie je ze vaak grimassen
Vaak te stijf en lodder vet
Het is alsof ze humor ook vergassen
Als ik een Duitser zie dan denk ik, get..

Het zijn emotieloze poppen
Die Duitsers met hun Udo Jurgens gen
Hun symmetrie zal nooit eens kloppen
Zowaar ik nog de stânfries ken

Ego
De uitgestreken smoel, dat is ‘t kenmerk
van de Fries, de flegmatieke kaaskop
Zeg Smots , hoe zit ‘t met je blaaspop?
Ik bedoel Katja. Is zij nog aan ‘t werk?

Of is ze leeggeloppen, zonder lucht
een hoopje plastic tot besluit
Het kwakje klaar, de stop eruit
Zo eindigt Katja in een zucht

Ik denk nog wel eens terug aan haar
als ik haar op de beeldbuis zie
bij ‘t ‘ranken’ van de ’stars’, nietwaar
dan denk ik: Katja, Katja, Potjandrie!

Wat ben jij toch een kanjerstoot
Niet eens van plastic, niet eens bloot
spat jij hier van de beeldbuis af
Die Katja toch. Ik sta weer paf.

Smots

Katja, Catharina, wat betekent; ze is groot
Ik beken, heb haar dikwijls blind genomen
Maar het ging niet zonder slag of stoot
Moeders had een zoompje ingenomen

Dus ja, ech slappe hap zoals men zegt
Volgens de verkoper was ze bijna echt!
Maar inderdaad, het is ons niet gegeven
Waar is de originaliteit in dit plasticleven

Van de plaspop valt niet te onderscheiden
Haar verhouden tot de ware seksualiteit
Groot is dan ons aardse lijden
Als ie piest dan huilt de pop geheid

De Friezen ja het is een merkwaardig soort
Ze zijn een beetje door de kou bevangen
Maar of ze werkelijk een pop verlangen
Daar heb ik nooit niet van gehoord

(…)
Smots
God is inderdaad wel zeer bedreven
Hij kiest wat er zoal word opgeschreven
Het is een pukkel, smet, of zweer
Het komt toch op de geilheid neer

Want wie wenscht er zich geen pose
IJdelheid met zorg gekozen
Het is de glamour van het bestaan
De lichtmast van de Jaap Edenbaan

Ik heb niets om voor te strijden
Alleen mijn Katja die me dierbaar is
Haar verslappen doet me innig lijden
Zonder lucht is zij mijn grootst gemis

Dus als mijn foto op de cover prijkt
Met Katja in verstijfde staat
Dan is het altijd mooier dan het lijkt
Weet dan dat het om het gaatje gaat

Ego
Ja, ‘t gaatje, dat is altijd raak
Als Katja stijf is en uw pik
daarin tekeer gaat, wat zeg ik,
Het is niet mijn, maar uwen zaak

Hoe moet het nu, als u met haar
straks beiden op de cover staat
zij opgeblazen in hoogste staat
u goed gekapt en zonder haar

Met goed geschoren kin, dat wel
het knoopje los van ‘t witte shirt
want als u dan met Katja flirt
bent u de bink, zij lellebel

Want zo is ‘t verdeeld op aard
de dichter heeft zijn aureool
Hij speelt zijn lier of zijn viool
en Katja is de kool niet waard

Smots
Als pop kan ik het best ver schoppen
Want kunstmatigheid, is wat men verlangt
Soms begin ik spontaan te soppen
Als een mens die naar zijn God verlangt

Ik ben flexibel en gedreven
Zonder opgeblazenheid
De liefde nog nooit bedreven
Ja ik ben een latexmeid

Beste mensen die dit lezen
Als uw wederhelft geen hersenen heeft
Wel, bij Katja moet u wezen
Katja weet waarvoor u leeft

In de metafisica komt men dikwijls vragen tegen
Metname de onduidbaarheid
Maar een pop kunt u immer overwegen
Ook al is het met uw geloof in strijd

Ego
Waar ik mij ook te ruste leg
in bed is zelfs de rust al weg
Ik tel nu maar van één tot tien:
Ik kan Katja niet meer zien!

Dit is niet meer een dialoog
Elke ochtend duikt ze op
Ze vraagt: wil jij er bovenop?
Maar ik krijg ‘m niet omhioog

Katja heeft mij uitgeput
Ze vraagt teveel van deze man
Ik word er zelfs chagrijnig van
Ik zie de lol niet of het nut

Zij wordt een stalker nu van mij
Ze achtervolgt me elke dag
Dus vraag ik Katja of het mag
dat ik niet meer met plastic vrij

Smots
Uit de latex is hij opgestaan
En heeft ons het pad naar haar gewezen
Katja kent des mans bestaan
Ze begrijpt u dus mijn Rafael,in wezen

Ook al moogd ge zijn gevallen
Ze lonkt naar al uw ballen
Haar lippen vol, haar welgevormde mond
Rood gestift en zoals een maagd, mooi rond

Ze is een cultus in de kerk
En ook de Heer moet aan het werk
Hij moet het mensdom nog bevrijden
Door tegen Katja aan te rijden

Want Katja schonk des mensens zoon
Een kwakje Gods het lijkt gewoon
Maar synthese bleek aldra een feit
God verkoos de pop en niet een geit.

Smots

Wij poppenneukers zijn toch zeker
Voor de Heregod een levendig bewijs
Als de pop nu hard is of iets weker
Stelt Hij onze roeping zeer op prijs!

Ja ook één goedenochtend op deez aarde
Waarop getuige de waarde van ons gesprek
Dat ge diens pracht moge aanvaarden
Mijn Katja is liever opgeblazen dan lek.

zie en luister

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)