Reacties op: Le Roy en Toynbee

Door: Huub Mous

Huub Mous — Sun, 13 Jan 2008 11:14:48 +0000

Louis le Roy krijgt als EERSTE kunstenaar in Friesland voor zijn hele oeuvre de Gerrit Bennerprijs uitgereikt. Daarnaast is deze professor honoris causa al sinds begin jaren zeventig ereburger van Heerenveen. Het feit dat hij in eigen omgeving relatief minder gewaardeerd werd dan bijvoorbeeld in Duitsland is niet een typisch Fries, maar eerder een typisch Nederlands fenomeen (hoewel hij ook in Nederland belangrijke prijzen heeft mogen ontvangen). Wel is het vreemd dat Le Roy als een wetenschappelijk autodidact, die het tot professor h.c. heeft geschopt (typisch Fries zou je zeggen) – nooit juist op dat punt door de Friezen is gewaardeerd. Dat gegeven paste kennelijk niet in de Friese mythe van de autodidact, terwijl hij toch zowat zestig jaar in de directe omgeving van Heerenveen woont en werkt, een streek waar heel wat Friese autodidacten vandaan kwamen die in Museum Belvédère op de troon worden gehesen. Le Roy is de Eise Eisinga van deze tijd (en met die vergelijking doe je hem ook nog tekort).

Door: Oeds

Oeds — Sun, 13 Jan 2008 10:36:32 +0000

Dat die Le Roy nog net voor zijn dood een Friese prijs krijgt.
Ontroerend.
Ze zijn er toch nog op tijd.
Als ik Le Roy was, dan zou ik voor deze eer bedanken.
Ach ja, niet-autochtonen, worden door kleine gemeenten en door de politie ook altijd als laatsten “geholpen”.
Dan moeten ze ook maar niet zo’n grote bek hebben.

Door: philippus breuker

philippus breuker — Sun, 13 Jan 2008 10:03:23 +0000

Obe Postma vond voor zich een mogelijkheid om duur en concreet-individuele te combineren, niet alleen in zijn poëzie. Cf. wat hij over het zachte in de natuurwetenschap zegt in zijn studie over de verhouding van natuurwetenschap en historische wetenschap (gepubliceerd op de site van het Obe Postmna Selskip). “Het doel is niet alleen de wetten; maar misschien nog meer de daaruit af te leiden feiten. Dus die laatste natuurwetenschap zooals ik die opvat, bevat wel degelijk ook het werkelijke. R[ickert] heeft die begingegevens, die niet tot de wetten behooren en niet aanschouwelijk zijn te veel over het hoofd gezien.”