in bad

vanochtend kroop ik weg in het putje van het bad
ik wilde terug, ik had genoeg van deze aarde
ik daalde af naar waar jij mij als vrucht bewaarde
en zag je grote moederschoot die ik heb lief gehad

in dat grottenstelsel diep verborgen in de grond
zweefde ik gewichtloos in het warme sterrenwater
ik schopte in je bolle buik en dacht aan later
als ik oud en eenzaam ooit de weg terugvond

ik zag de pijn die mijn geluk zou gaan vergallen
tranen van verdriet, een glim- en soms een schaterlach
ik zag de ochtendmist en alle flarden van de dag
alles, alles wat ik heb beleefd. ik zag de avond vallen

mama, dacht ik toen, je hebt me laten gaan
ik had daar moeten blijven, in jouw moedermond
ik hou van jou, je bloedend hol, die open wond
die nooit geheeld is. terug naar jou zal ik weer gaan.

de kist is al gezaagd, straks gaat hij in de grond
vette kluiten aarde zullen op de deksel vallen
de wormen en de pieren zullen aan gaan vallen
verslinden zul je mij en dan pas sluit de wond

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)