De Menaechmi

overbeek0001.JPG

Het is 1962. Er wordt toneel gespeeld tussen de schuifdeuren. Plaats van handeling: het huis van Nard Loonen aan de Lomanstraat in Amsterdam Zuid. Het stuk, dat gespeeld wordt, heet ‘De Menaechmi’. Het is een klucht die alom wordt beschouwd als het beste werk van de Latijnse komedieschrijver Plautus. We speelden het in het Latijn in de derde klas van het gymnasium. Pater Bremer was regisseur. De hoofdrollen werden vervuld door twee gemaskerde figuren: Michel van Overbeek (rechts) en ik (links).

Het kan ook zijn dat het andersom was, dat wil zeggen: Michel van Overbeek links en ik rechts. Maar ik meen toch vrijwel zeker te weten dat achter het masker van de linkerpersoon ikzelf schuilga. Ik herken mijn eigen houding, vooral de wijze waarop ik de hand op de heup heb liggen. ‘De Menaechmi’ is een toneelstuk dat gaat over persoonsverwisseling. De hoofdpersonen vormen een tweeling: Menaechmus van Epidamnus en Menaechmus of Syracuse.

Ik weet niet wie van ons destijds wie speelde. Het kan zijn dat ik Menaechmus van Syracuse was en Michel van Overbeek Menaechmus van Epidamnus, maar het kan ook omgekeerd zijn geweest. Ook hierin laat mijn geheugen mij in de steek. Het is per slot van rekening ook 45 jaar geleden. Verder speelden nog allerlei figuren een rol in dit stuk, zoals een parasiet (ik dacht dat Hugo van den Hombergh, maar het kan ook Nard Loonen of Jaap de Hoop Scheffer zijn geweest). Ook was er een Romeinse courtisane (een glansrol van Philbert Kindt) en een komische bediende (naar ik meen vertolkt door Hans Kraan). Voor het overige speelden ook Chris Verwer, Co Oud en Kees Philips nog een rol. Maar welke dat waren weet ik niet meer.

philips.JPG
Links: Philibert Kindt; rechts: Kees Phillips;
midden: Michel van Overbeek of ikzelf

De tweeling de Menaechmi werden van elkaar gescheiden toen ze zeven jaar oud waren. De één werd geadopteerd door een zakenman in Epidamnus. Zijn echte vader stierf van verdriet. De andere helft van de tweeling, die oorspronkelijk Sosicles heette, werd na de scheiding van de tweeling ook Menaechmus genoemd, naar zijn ooit verloren broer. Vandaar dat ze beide hoofdrolspelers uiteindelijk dezelfde naam droegen. Deze informatie put ik niet uit mijn geheugen maar uit de Engelse Wikipedia.

Na jaren zoeken staat Menaechmus Syracuse op het punt de hoop op een hereniging op te geven. Het stuk gaat over telkens terugkerende persoonsverwisselingen als beide broers dicht bij elkaar de buurt blijken te zijn. De ontknoping kan ik mij niet goed meer herinneren. Wel dat er sprake was van een vechtpartij, waar ik ook nog een vage foto van heb.

menaechmi.JPG

Enige weken geleden werd ik gebeld door Nard Loonen. Hij was op mijn site beland. Zo las hij onder meer het verhaal ‘Weemoed’ over de elftalfoto uit 1962. Zijn geheugen bleek beter dan het mijne, want hij corrigeerde de spelling van een paar namen. Ook wist hij met stelligheid te beweren dat Philibert Kindt destijds wel degelijk over uitstekende voetbalkwaliteiten beschikte. Verder deelde hij nog mee over de oorspronkelijke tekst te beschikken van ‘De Menaechmi’, het stuk dat wij destijds uit het hoofd hadden moeten leren.

Nard was bovendien van mening dat ik mij niet erg vriendelijk had uitgelaten over Michel van Overbeek. Hij vond hem destijds heel aardig en dat stiekeme, waarover ik had gerept, viel best wel mee. Michel van Overbeek was een wat aparte jongen, met een waas van mysterie om zich heen. Hij was een meester in het spieken, maar kon ook heel goed voetballen met de tennisbal tijdens de middagpauze. We konden het destijds best goed met elkaar vinden.

Vanochtend reageerde Michel op mijn verhaal over de klassenfoto. Zo maar, out of the blue. Op internet is alles mogelijk tegenwoordig. Ik had in veertig jaar niets meer van hem vernomen. En hij niet van mij, neem ik aan. Zijn reactie is hier te lezen. De Menaechmi zijn weer verenigd. De puzzel valt langzaam in elkaar.

Laat een reactie achter

(verplicht)

(verplicht, wordt nooit weergegeven)