Telematic dreaming
Schrijven op internet is het afstand doen van woorden die zich onomkeerbaar verwijderen in een onpeilbaar lege ruimte. De vernietiging van de tekst als tijdloos momentum is een proces dat zich voltrekt op internet. Internet is de stroom van de tijdloze tijd en tegelijk de uitgestrektheid van de ruimteloze ruimte. Internet is magisch, als een wormgat in de tijdruimte. Internet is spiritueel, omdat het woord zich immaterialiseert, dat wil zeggen: zich losmaakt van de drager (het tablet, het papier, de rol, het boek). Het woord is letterlijk stroom geworden en leeft onder ons. Het woord stroomt. De taal wordt vloeibaar. Het spreken verwijdt zich tot geschreven tekst, omgekeerd lost de tekst zich op in het gedruis van het spreken.
Daarmee keert de magisch-orale aura van het gesproken woord terug in het domein van de literatuur. Er doemen nieuwe vragen op. Wie spreekt in een tekst op internet? Wie is het subject? Is het een ‘ik’ die deze tekst geschreven heeft? Wie is dat ‘ik’? Is het mijn alter-ego? Een vermomming van mijzelf? Een pose in woorden? Wat als ik paranoïde zou zijn? Dan begeeft dit ‘pseudo-ik’ zich in een ruimte die niet bestaat en toch bestaat. Wie bepaalt dan nog dat ik het ben die hier spreekt? Stel dat ik een waanwereld simuleer op internet? Wordt de lezer dan misleid? Of misleid ik mijzelf, door te niet te geloven in wat ik anderen doe geloven?
Stel ik lijd aan paranoia. Ik creëer een waanwereld zonder dat ik daar erg in heb. Ik verbeeld mij dat er iemand is die mij mijn teksten dicteert. Een innerlijke stem die mij – als was ik in trance – teksten op dit forum laat schrijven. Wie merkt dat ik aan dit syndroom lijd? Niemand! Mijn lezers niet, want die lezen alleen een tekst. Ikzelf niet, want ik ben paranoïde en schrijf alleen wat mijn stem dicteert. En mijn stem ook niet, want die uit zich in een tekst en wordt door niets en niemand gehinderd. In dat specifieke geval ben ‘ík’ dus niemand. ‘Ik’ ben hier niet. ‘Ik’ schrijf. terwijl ik niet schrijf.
Cyberspace is deeper than de deepest ocean and wider than the sky. Het creeërt een nieuw soort bewustzijn in een andere ruimte. Wie die ruimte betreedt is is niet meer wakker, maar hij droomt ook niet. Hij droomt hooguit op afstand. Hij is wakker onder water, ondergedompeld in een onbewuste realiteit. Wie droomt er eigenlijk als ik zo droom? Wie merkt er nog dat ik droom als niemand meer wakker is? In mijn geheugen begint het te sneeeuwen. Waar zijn de winters van weleer? Schrijven op internet is een vorm van ‘telematic dreaming’.
Dr Frodo
26 juli 2006 op 10:41
Stel je voor:
Language reveals everything.
Gurbe fan Smots
26 juli 2006 op 13:39
zwarte materie
Huub Mous
26 juli 2006 op 15:40
Sweet nothings.
Dr Frodo
26 juli 2006 op 15:47
Include emptyness
Gurbe fan Smots
26 juli 2006 op 16:00
Neutrinale bewurdings
Huub Mous
26 juli 2006 op 16:02
…and the rest is silence, deep, deep slience.
Dr Frodo
26 juli 2006 op 17:10
Silent Wave
kirsten
26 juli 2006 op 17:28
een waanzin:
onze zintuigen nemen waar en alles wordt vertaald in woorden, beelden, wanen… hoe je het ook went of keert, alles wat ik denk is een waan, alles wat ik lees lees ik vanuit die waan, de 24 lettertjes in diverse volgordes vertaal ik weer in waan… ik ben bang dat er niets anders is dan waan, neem ik aan, neem ik waar, waanzin.
kirsten
26 juli 2006 op 17:30
hoe je het ook wendt of keert, het went.
Huub Mous
26 juli 2006 op 18:32
@Kirsten
‘Though this may be madness, there’s some method in it’.
(Shakespeare, Hamlet)
@Frodo
‘Gekken en dwazen zitten op weblogs te razen’.
(Mous, Kaaslet)
kirsten
26 juli 2006 op 19:53
huub, maybe the method brings about madness.
Dr Frodo
26 juli 2006 op 20:00
Gesjeesde polemist
Je weet niet wat je mist
Huub Mous
26 juli 2006 op 21:38
@Kirsten
The method, is dat niet een vorm van acteren?
@Frodo
Miskende artiest
Je weet dat je verliest
kirsten
26 juli 2006 op 21:54
jazeker huub,
ik speel de hoofdrol in mijn eigen film,
noemen ze ook wel existeren.
Huub Mous
26 juli 2006 op 22:04
Prior to this lifetime
I surely was a tailor.
(good morning, mr. leitch.
Have you had a busy day? )
I own the tailors face and hands.
I am the tailors face and hands and
I know Im fakin it,
Im not really makin it.
This feeling of fakin it–
I still havent shaken it.
( Simon and Garfunkel, Fakin it)
Dr Frodo
26 juli 2006 op 23:30
Ach dacht de ambtenaar
Was ik maar ik maar kunstenaar
Van de Muze minaar
Ik arme loenenaar
Dr Frodo
26 juli 2006 op 23:36
Tous en choeur:
couplet:
Ach dacht de ambtenaar
was ik maar kunstenaar
Van de Muze minaar
Ik arme loenenaar
De gesjeesde polemist
Was ook geen journalist
Hij heeft zijn kans gemist
En naast de pot gepist
Huub Mous
27 juli 2006 op 08:22
Valt het je op dat de zon feller schijnt
als de rook om je hoofd is verdwenen.
Valt het je op dat de wind harder waait
als je hem tegen hebt in plaats van mee.
‘t Is koeler in huis dan aan zee
als de rook om je hoofd is verdwenen.
Je kerft je naam in de nerf van een boom
en niemand weet ooit wie je bent.
De boswachter glimlacht als hij je herkent,
je drijft langzaam mee met de stroom
als de rook om je hoofd is verdwenen.
Als de rook om je hoofd is verdwenen.
Als er gebeld wordt, verlaat je het pand
en je loopt langs de trap naar beneden.
De tramconducteur voor de deur op de stoep
knikt je zwijgend maar zeer beleefd toe.
Je wilt wel wat zeggen maar je bent veel te moe
want je komt langs de trap naar beneden.
Je verduistert de zon met de wind in je rug,
de tramconducteur schudt zijn hoofd.
Vandaag is er niemand meer die hij gelooft,
zijn blindenstok tikt op de brug.
Als de rook om je hoofd is verdwenen.
Als de rook om je hoofd is verdwenen.
Valt het je op dat de dag langer duurt
als de rook om je hoofd is verdwenen.
Valt het je op dat de nacht warmer is
als de nevel je ogen verzwaart,
de kaars waar je samen naar staart
als de rook om je hoofd is verdwenen.
De klok en de klepel verzetten de tijd,
je glijdt in een sneeuwdiepe kuil.
Ze vragen de morgen, je geeft hem in ruil
voor het ei dat je eet bij ‘t ontbijt.
Als de rook om je hoofd is verdwenen.
Als de rook om je hoofd is verdwenen.
Als de rook om je hoofd is verdwenen
Als de rook om je hoofd is verdwenen
(tekst: Boudewijn de Groot)
Huub Mous » Van oude en nieuwe sferen
9 juli 2009 op 07:13
[...] regelmatig schrijft op internet meet zichzelf een nieuwe identiteit aan. Het ‘ik’ dat ik ben op het net is een soort [...]