Twee tranen
“De avond valt. Op de eerste verdieping van het huis aan de overkant gaat in een kamer met twee ramen het licht op. Ergens klinkt een piano: do, mi, do, re, mi… Het wordt stil. In de verte roept een kind en een pissebed kruipt weg in de dakgoot. Flarden van een herinnering vermengen zich met de geur van schone lakens en het paars van de lucht. Een oud gevoel dringt zich op. Ik sta op een bodem die nooit eerder door een mens is betreden. Goedemorgen Domrémy. Morgen zal het regenen boven Rouen.”
Laatst vond ik deze woorden terug. Ooit heb ik ze met een balpen geschreven op een kladblaadje dat ik voor jaren heb weggestopt achter een foto in een lijstje. Bij het woord ‘eenzaam’ denk ik altijd aan zolderramen en het zachtjes tikken van de regen. Eenzaamheid is passé. Het woord lijkt weggelopen uit een Frans chanson. Het hoort bij bruine kroegen en de druipkaarsen van vroeger. Wat is er onechter dan dat kunstmatige embryo van de poëzie. Eenzaamheid. Zet een kaars voor je raam en de herinnering aan het warme vruchtwater van weleer komt vanzelf.
Kitsch – zo stelt Milan Kundera – ontstaat altijd door twee tranen. De eerste traan zegt: ‘wat mooi’. De tweede zegt: ‘wat mooi om dit met zijn allen zo mooi te vinden’. Eenzaamheid is een openliggend gevoel dat zich maar al te graag leent voor die tweede traan. Het woord ‘eenzaamheid’ verwijst altijd naar een ondeelbaar tweeledig moment. Eenzaamheid zelf bestaat niet. Het verdubbelt zich in een gevoel dat het niet is. Of het blijft alleen wat het is, maar dan laat het geen sporen na in de taal. Wie over eenzaamheid wil spreken, moet eigenlijk zwijgen in alle talen.
Muo
24 mei 2006 op 10:03
.Muo.
Zigeunerjongen
24 mei 2006 op 15:07
Ik heb een traanbuisprobleem!
oetsie poetsie
24 mei 2006 op 15:14
Goed doorspoelen en daarna laten drogen.
Zigeunerjongen
25 mei 2006 op 09:04
Maar hoe moet het dan verder met mijn sneuheid?
Huub Mous
25 mei 2006 op 10:26
Cry baby, cry baby, cry baby,
Honey, welcome back home.
I know she told you,
Honey I know she told you that she loved you
Much more than I did,
But all I know is that she left you,
And you swear that you just don’t know why,
But you know, honey I’ll always,
I’ll always be around if you ever want me
Come on and cry, cry baby, cry baby, cry baby,
Oh honey, welcome back home.
Don’t you know, honey,
Ain’t nobody ever gonna love you
The way I try to do ?
Who’ll take all your pain,
Honey, your heartache, too ?
And if you need me, you know
That I’ll always be around if you ever want me
Come on and cry, cry baby, cry baby, cry baby,
Oh daddy, like you always saying to do.
And when you walk around the world, babe,
You said you’d try to look for the end of the road,
You might find out later that the road’ll end in Detroit,
Honey, the road’ll even end in Kathmandu.
You can go all around the world
Trying to find something to do with your life, baby,
When you only gotta do one thing well,
You only gotta do one thing well to make it in this world, babe.
You got a woman waiting for you there,
All you ever gotta do is be a good man one time to one woman
And that’ll be the end of the road, babe,
I know you got more tears to share, babe,
So come on, come on, come on, come on, come on,
And cry, cry baby, cry baby, cry baby.
And if you ever feel a little lonely, dear,
I want you to come on, come on to your mama now,
And if you ever want a little love of a woman
Come on and baby baby baby babe babe baby now
Cry baby yeah.
Janis Joplin
Zigeunerjongen
25 mei 2006 op 19:26
Dank je, daar knapt men van op.
Henk van der Veer
25 mei 2006 op 19:38
19.000 minsen teugen ut Saailaanplan en ut gaat tòch deur! Dat kan allienech in Liwwarden. Inderdaad klompehòk foar de hel!!!
Demyy
10 januari 2008 op 22:25
Myn zusje der oogje
Quuiint
14 december 2009 op 18:12
uhuh wat doe mij oog hierop?:S
en wat seg jij me zusje der oogje
ik heb bewijs dat et mijn oog is ;d.