Altijd als ik op vakantie ben, nemen de dieren langzaam bezit van het huis. Vorige keer is er een kikker bij ons binnengedrongen. Hij was ontsnapt uit de vijver van de buren. Hoe hij over die schutting heen is gekomen, is mij nog altijd een raadsel. Door een kier – waar ook de katten in- en uitlopen – is hij waarschijnlijk naar binnen gehuppeld. Zo was hij hier in de serre beland.

Daar sta je dan al kikker. Rare wereld. Ik zou nooit met een kikker willen ruilen. Altijd die panische blik in je ogen. Het lijkt me niet zo’n relaxed leventje. Je kunt als kikker ook nooit op vakantie. Heel je kikkerleven ben je veroordeeld om in je eigen killerlandje te leven. Toch verlangen ze wel eens naar wat avontuur. Iets om te kicken als kikker. Anders stond ie daar niet, zo ver van huis.

De afgelopen twee weken ben ik op vakantie geweest. Daar kikker je vanop, zoals dat heet. Als het goed is kom ik vandaag weer thuis. Alles wat twee weken lang dagelijks op dit log te lezen was, had ik al tevoren geschreven en op datum voor publicatie op scherp gezet. Ik was er … en ik was er ook niet. Dat is de kracht van internet. Je kunt weggaan en tegelijk thuisblijven. Zoiets doet een kikker je niet na. Nog een reden dus, waarom ik blij ben geen kikker te zijn.